Woensdag 4 juli 2018, van Emmen naar Oosterhesselen (19,1 km).
Havezate de Klencke bij Oosterhesselen
Renée kan nog steeds niet fietsen en daarom weer per OV van het eindpunt naar het beginpunt. En dat is goed te doen want er loopt een bus rechtstreeks naar Emmen. Opvallend zijn de vele scholieren rond dit tijdstip in de bus, die kennelijk in Emmen naar school gaan. Om 09:30 uur kunnen we alweer starten bij het station van Emmen. Eerst naar het centrum voor de gebruikelijke koffie natuurlijk. Daarna op pad. Vrij snel komen we door Westenesch, een nog erg fraai brinkdorp met oude Saksische boerderijen. Daarna door het Noordbarger bos, waar de eigen navigatie weer even nodig is (tekens, boekje en GPS corresponderen niet). Na het passeren van de N34 lopen we op Sleen aan, eveneens een dorp met historie. Sleen was het centrum van het dingspil (rechtsdisctrict) Zuidenveld, waar een groot deel van Zuid-Oost Drenthe toen viel). En dat is nog te zien aan het voormalige raadshuis en de toren die flink hoog is. Daar maar eens aan een 2e koffie. Via het Klenckerveld arriveren we in Oosterhesselen.
Zondag 1 juli 2018, van Roderesch naar Leek (15,5 km)
Hond in vennetje
Door een gebroken hand van Renée (4 middenhandsbeentjes gebroken) kunnen we voorlopig niet fietsen. De fietsvakanties moeten we derhalve helaas uitstellen tot later dit jaar. Het mooie weer van de afgelopen tijd nodigt echter wel uit om toch wat te gaan doen. Inmiddels kan Renée wel weer wandelingen van zo’n 15 km aan, dus we pakken de draad van het Drenthepad weer op. Om het niet te moeilijk te maken gaan we deze keer het stukje voor Leek doen. Met lijn 83 naar Roderesch, waar we om zo’n 10:30 uur kunnen starten. We lopen even een stukje naar Alteveer, en pikken daar het pad op. Daarna wel snel koffie bij van Es in Roderesch natuurlijk.
De tocht gaat een groot deel door het natuurreservaat Mensinge, waar we beiden weinig van weten, ondanks dat we er zo dichtbij (in Leek) wonen. Het blijkt een nog erg groot bos te zijn met een vennetje erin waar de honden mogen dollen in het water (zie foto). Roden is vlakbij en het is een mooi wandelingetje voor de hondenbezitters daar. Verderop komen we langs de sterrenwacht van Roden en daarna lopen we een stukje langs het Lieversche diepje dat hier nog in oorspronkelijke staat is en niet is “recht gekanaliseerd” in de 19e en begin 20e eeuw vanwege de wateroverlast. Je krijgt een goede indruk hoe die beekjes vroeger in dit Drentse landschap kronkelden. Wat verderop kom je een kleine stuw tegen onder een bruggetje. Om de vissen te helpen die in dit stromend water leven is er een vistrap aangelegd door de natuurbeheerders.
Hierna verder door een stukje erg onverhard met veel hoog gras en dat is wat moeilijk voor Renée. Ze valt liever niet weer op die hand en we vorderen daarom wat langzamer dan anders. Langs de weg Lieveren naar Roden komen we langs de havezate Mensinge en zitten daar voor een 2e koffie op een mooi terras bij het koetshuis. Dit terrein kennen we wel, want Renée’s vader heeft hier ooit een tentoonstelling georganiseerd vanuit de Fuchsiavereniging in Assen.
We lopen om het complex heen en zien nog een ooievaar met 2 jongen op het nest zitten, boven op een schoorsteen van de havezate. We komen langs het kerkhof en nog weer een klein stukje bos. Wat opvalt is dat het Drenthepad toch zoveel mogelijk wandelen door bebouwing probeert te voorkomen. We gaan dwars door Roden en toch zie je weinig bebouwing. Erg goed gedaan.
Boven Roden komen we door het bos van de Zulthe en zien daar een man bezig met een forse telelens op z’n fototoestel. Het blijkt Albert-Willem Hummel te zijn die een paar boeken over de historie van dit gebied heeft geschreven. Zie o.a. deze link.
Wat verderop kom je door het bos Natuurschoon, dat we ook nog niet kenden. We rijden wel regelmatig over het fietspad naar Roden, maar dat bos kennen we ook niet. Ook hier weer een vennetje.
De navigatie was wat lastig vandaag want de routetekens, het boekje en de GPX route in m’n telefoon correspondeerden niet erg. De route is kennelijk een paar keer gewijzigd. Hier de link van de route.
Het kan niet op met het mooie weer deze meimaand. Het lijkt wel of de “climate-change” ons in Noord-Europa beter en warmer weer brengt. Als dat waar is mogen we zeker niet klagen. Hoe dan ook, wij lopen weer op deze prachtige 2e Pinksterdag. In Exloo eerst aan de koffie natuurlijk en daarna op pad. Buiten het café worden we al opgewacht door 2 schaapjes, gemaakt van een steen uit de préhistorie (zie foto hierboven). Leuk gedaan.
Buiten Exloo komen we al snel over het Molenveld, weer een stukje bewaard gebleven oorspronkelijk heidegebied. Daarna gaat het verder door het Odoornerzand en het Zuiderveld. Opvallend dat tussen deze dorpen nog zoveel oorspronkelijk gebied bewaard is gebleven. Dat is ook de kracht van het Drenthepad natuurlijk, dat je daar doorheen leidt. En op de fiets kom je hier niet.
Monument bij het onderduikershol
Na Valthe gepasseerd te zijn komen we in het Valtherbos langs het onderduikershol, waar in de oorlog vele joden hebben gezeten. De man die deze joden hielp, Bertus Zefat, een kippenboer uit Valthe heeft z’n moedige daad met z’n leven moet bekopen. Na verraad werd hij door de Duitsers gefusilleerd. De Duitsers hebben het hol nooit ontdekt overigens en de onderduikers hebben de oorlog overleefd.
Na het Valtherbos lopen we om de wijk Emmermeer heen alvorens via de Emmerdennen naar het station te lopen, waar we de auto hebben staan. Veel bos gezien vandaag!
Hier de link naar het Google Maps kaartje van deze etappe
Drenthepad-5
Zaterdag 12 mei 2018, van Gasselte naar Exloo (22,5 km).
In boswachterij Exloo
We hadden dit jaar nog geen echte wandeling gemaakt, d.w.z. van 15 km of meer. En we willen dit jaar 6 van die tochten lopen, dus het werd wel tijd om hier eens mee te beginnen, het is tenslotte al bijna half mei. Zo gezegd, zo gedaan en we pakken de draad van het Drenthepad weer op. Mooi zonnig weer, zo’n 23 graden max en meer moet het bij het wandelen ook niet worden. Om 10:30 uur kunnen we beginnen in Gasselte, maar binnen 25 m van de start staat al een bakkerij, waar ook koffie wordt geschonken en dat laat Wim zich niet ontzeggen natuurlijk. Na de koffie wandelen we Gasselte uit en gaan naar het Drouwenerzand. Her recreatiepark met die naam kennen we wel natuurlijk, maar hier waren we nog nooit geweest. Beetje heuvelachtig heidegebied en erg stil hier. We komen in de buurt van Drouwen en daar willen we een 2e koffie en dat kan bij Alinghoek, een plek om een groep mensen (de familie-uitjes) te vermaken. We zien net iemand met de lege trekkerboemel vertrekken om een groep gasten op te halen.
Via Bronneger gaat het pad naar Borger en tenslotte via het Buinerveld en een boswachterij naar Exloo, waar we rond 16:45 aankomen. De auto staat zo ongeveer tegenover een ijssalon en een ijsje kunnen we niet laten lopen natuurlijk.
Veel hunebedden gezien hier. Eigenlijk moet je ook naar het Hunebedcentrum in Borger, maar wij vinden dat we al genoeg van de hunebedcultuur afweten en laten die links liggen.
Er waren twee goede redenen om een nieuwe 100 km tocht te fietsen. Ten eerste was het op zondag 6 mei prachtig weer met windkracht 3 en dat is aangenaam fietsen en ten tweede waren we weer bezig met de zadeltraining voor de komende fietskampeervakanties. En het leek ons wel leuk om de eerste etappe van onze Rome fietstocht uit 2014 (van Groningen naar Zwolle) nog eens over te doen, te meer omdat je door heel veel natuurgebied komt. Zo gezegd zo gedaan. De auto om 09:30 uur geparkeerd op P&R Hoogkerk en dan ben je al vlak bij LF9, het Lange Afstand Fietspad dat we toen ook namen.
De tocht voert ons door de Onlanden, het natuurgebied in wording tussen Leek, Roden, Peize en Groningen. Alle vogels zijn er al weer en het is prachtig zoals dit natuurgebied zich ontwikkelt. In Norg aan de koffie en door het Fochteloërveen naar Appelscha, waar we het 2e bakje nemen. Daarna volgt er een gebied met heel veel bos en bijna geen dorpjes en dat blijft ongeveer zo tot in de buurt van Steenwijk.
Tot Steenwijk toe herinneren we ons veel van wat we onderweg zien, maar dat kan ook komen omdat we in Drenthe heel veel fietsen. Want na Steenwijk kunnen we ons maar weinig meer herinneren van de tocht uit 2014. Ja, Hasselt waar we doorheen komen. En natuurlijk het pontje over de Vecht vlakbij Zwolle.
Rond 19:00 uur komen we aan in het centrum van Zwolle en dan zitten er ruim 129 km op. Met nog wat extra kilometers in Zwolle (naar het station) en in Groningen (station naar P&R) komen we op een dagtotaal van 135 km, een nieuw record voor ons. In Zwolle maar eens aan het bier en dat smaakt wel na zo’n tocht. Daar ook op een terras gegeten en daarna per trein weer terug. Een hele mooi dag weer.
Zondag 24 september 2017, van Barlo naar Bocholt (17,2 km)
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina
Weer een grote zwerfsteen
De 2e dag van ons tripje naar de Achterhoek. Gisteren zijn we een dagje wezen shoppen (Renée), dan wel de stad bekijken (Wim) in Essen. Die stad ligt midden in het Ruhrgebied en dat moesten we toch ook eens bezoeken.
Maar vandaag dus een nieuwe etappe. We nemen het ontbijt wederom in Bocholt en rijden vervolgens naar het eindpunt, zo’n 5 km westelijk van Bocholt waar we de auto neerzetten en per fiets naar Barlo rijden. Rond 11:15 kunnen we weer beginnen aan de wandeling. Ook nu komen we vrij snel een (Duitse, deze keer) padbeheerder met z’n vrouw tegen. Ook zij doen vandaag de controle van het pad. Hij waarschuwt nog voor een omleiding die niet in het boekje staat. Dat klopt, maar die had ik zelf al op de website gezien en uitgedraaid. Vroeger ging zoiets bij ons nog wel eens mis en correspondeerden de tekens onderweg niet met het kaartje in het boekje.
Onderweg lopen we nog een tijdje op wat vroeger een spoorbaan is geweest, de lijn van Winterswijk naar Bocholt, die al sinds lang is opgedoekt. In Bocholt lopen we dan toch nog verkeerd omdat de oude routetekens nog langs de route staan. Gelukkig niet teveel km’s omgelopen. We lopen langs het AAsee meer, dat volgens het boekje in 2009 onderdeel was van het mooiste park van Europa. Tja…
In het centrum van Bocholt is het feest, het is er erg druk, en na nog een koffie op een terrasje lopen we maar snel door. Geen zin in filelopen door het centrum. De tocht gaat verder langs de Bocholter AA en we ontmoeten 2 Nederlandse stellen die samen ook een tochtje lopen. Ze wonen in de buurt en waren even op en neer gelopen naar het centrum van Bocholt vanwege het feest daar.
Na zo’n 5 km vanuit het centrum zijn we op het eindpunt. We halen de fietsen op en de routeplanner van de auto stuurt ons over de A3 en Arnhem terug naar huis.
Vrijdag 22 september 2017, van Winterswijk naar Barlo (15,8 km)
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina
Het “weideterras” met koffie
Het beloofde een prachtig najaarsweekend te worden met weinig wind, veel zonneschijn en temperaturen rond de 20 graden. Ideaal voor een wandelweekendje. Gisteravond zijn we naar Hotel Fletcher gereden in Winterswijk, waar we 3 nachten zullen verblijven. We ontbijten niet in het hotel, maar doen dat onderweg wel. Met de fietsen achterop rijden we naar Bocholt, waar we bij een bakker aan het ontbijt kunnen. Dat is wat minder onpersoonlijk dan in een zakelijk hotel, vinden we. Daarna op weg naar Barlo waar we de auto stallen en per fiets teruggaan naar het startpunt van de wandeling, ergens onder Winterswijk.
Onderweg op de fiets komen we een leuk plekje tegen waar een boer (?) een koffiestalletje heeft staan met stoeltjes en tafeltjes om even te zitten. Zelfs cake en koek is er te vinden. Je moet zelf het geld in een bus gooien, er is verder niemand te vinden. Zo’n methode kan natuurlijk alleen op het platteland zoals hier.
Het is echt prachtig weer. We stallen de fietsen aan de Esselinkhoekweg, waar we de vorige keer gestopt waren, en starten de wandeling die eerst een stukje naar het noorden gaat, richting Winterswijk en passeren 2 keer het riviertje de Boven Slinge. Er is daar ook een oude watermolen uit 1652 die weer gerestaureerd is en gedeeltelijk als restaurant in gebruik is.
We lopen inmiddels in de Woold, een vroeger – toen de grens nog erg gesloten was – vrij onbewoond en ruig gebied met veel bos en zwerfkeien. Sommige van de grootste keien zijn soms ook ergens opgesteld. Die grens zelf kun je alleen terugvinden omdat we over een slootje lopen. Geen bordje of grenspaal te zien verder. Onderweg komen we de beheerder van het pad tegen, die deze dag heeft uitgezocht om de controle te doen of alle aanwijzingen nog wel kloppen. Zijn vraag of, wat ons betreft, alles OK is kunnen we bevestigen. Nou lopen wij zelden op de aanwijzingen en veel meer op de tekens onderweg en het kaartje. Pas als die niet voldoende helpen gaan we nog eens de aanwijzingen lezen. Rond 16 uur komen we aan in Barlo. Auto gepakt, fietsen opgehaald en naar Bocholt gereden waar we een pizzeria bezoeken.
Zondag 27 augustus 2017, van Anloo naar Gasselte (15,6 km).
Voor een overzicht van alle Drenthepad etappes, zie deze pagina.
Het Pinetum bij Anloo
We zijn inmiddels goed bezig met de wandelpaden. Tocht 4 alweer en dat terwijl we ook al 2 fietsvakanties van 2,5 week erop hebben zitten. Het zal ook wel moeten want het wandelen was door al dat fietsen wat in het gedrang gekomen. Vandaag de tocht van Anloo naar Gasselte en weer komen we op plekjes waar we nog nooit waren of nooit van gehoord hadden. We starten 1 km onder Anloo op de parkeerplaats aan de Anderenseweg, maar dat ligt niet aan de route. Vorige keer niet helemaal goed gedaan dus. Na 1 km pakken we de route weer op en passeren het Pinetum, een park met 400 verschillende soorten coniferen. Ook is hier een urnenveld te vinden, waar je de urn van een overledene mag gaan begraven.
Uitzicht vanaf de hondsrug naar het Oosten over het (vroegere) veengebied van Oost-Groningen
We lopen verderop over het landgoed Terborgh, en passeren een heideveldje. Hier werd vroeger tol geheven op de weg van Groningen naar Coevorden, een belangrijke weg, enkele eeuwen geleden. Van een landhuis is hier niets meer terug te vinden.
Bij een kruising van fiets- en wandelpaden spreken we een echtpaar dat beheerder is voor het gedeelte Schipborg-Anloo van het Drenthepad. De man is met een verfkwastje bezig de rood/gele aanwijzingen bij te werken. Allemaal vrijwilligerswerk natuurlijk.
Vlak voor Gieten lopen we om het zwanenmeer heen. We passeren Gieten aan de oostzijde, maar daarna raken we in verwarring. De pijlen staan anders dan het boekje aangeeft. Natuurlijk weer niet op de site gekeken of er wijzigingen waren op de route! Onze versie van het boekje is ook al van 2009 zien we nu. We houden toch maar het boekje aan en verderop zien we het pad weer terugkeren. We lopen een stuk in het voormalige spoortracé van Stadskanaal naar Assen. Een beetje erg stuk (d.w.z. Wim) komen we aan in Gasselte. En dat zal ook wel komen omdat dit pad net als het Noaberpad veel onverhard heeft. En het lopen over erg hobbelige grond kan je erg vermoeien weten we inmiddels. Geen pad dus om stukken van 25 km te lopen.
Gelopen route:
Drenthepad-3
Woensdag 16 augustus, van Midlaren naar Anloo (18,1 km).
Voor een overzicht van alle Drenthepad etappes, zie deze pagina.
Langs het Zuidlaardermeer
Het wordt prachtig weer vandaag, dus wij gaan weer op pad. We moeten dit jaar 6 tochten lopen van minstens 15 km, hebben we afgesproken, en we staan nog maar op een aantal van 2. Derhalve de wandelschoenen aan. Renée neemt ook wat schapenwol mee, dat ik van m’n pedicure meekreeg tegen opkomende blaren e.d.. Ze gaat kijken of dat voor haar voetproblemen een oplossing is. Vanwege die problemen zullen we vandaag ook niet meer dan 15 km lopen is de afspraak met de routecoördinator. In Anloo 1 km buiten het dorp de auto geparkeerd, want anders halen we de 15 km niet, denk ik. Meteen koffie genomen op het eerste terras dat we daar tegenkomen. We hebben tenslotte al 1 km helemaal gefietst… Via de knooppunten rijden we van Anloo naar Midlaren en dat tochtje alleen al is de moeite weer waard. In Midlaren gaan we op weg en we lopen al snel onder langs het Zuidlaardermeer door.
Langs het Havenkanaal gaat het verder en komen we langs de 2e molen onderweg, de molen De Wachter. Vervolgens achter de kerk langs van Zuidlaren en kunnen we (door het dichte bladerdek) maar een beperkte blik werpen op Havezate Laarwoud. Hier even een uitstapje van het pad om een 2e koffie te halen op de Brink van Zuidlaren. Er is daar ook een grote vlooienmarkt gaande waar we nog even een stukje van bekijken. Vervolgens door het park van Dennenoord en Schipborg lopen we de bebouwde kom uit. Het stuk tussen Schipborg en Anloo (het Kniphorstbosch) is volgens het boekje vanuit historisch oogpunt interessant door de vele grafheuvels en de drie hunebedden.
Rond 17:30 komen we weer aan in Anloo en op hetzelfde terras als vanmorgen genieten we van de koffie/thee met taart. Daarna nog 1 km verder naar de auto en komen we op een totaal van 18 km. Het werden dus wel wat meer km’s dan de 15 km die de routecoordinator beloofde!
Hier het Google Maps kaartje van dit stuk van de route
De trein gaat om 11:11 uur en we zullen aankomen in Nevers om 15:38 uur. We kunnen het vandaag derhalve rustig aandoen. Toch staan we redelijk vroeg op omdat we al wakker zijn en ook de files bij de badhokken willen voor zijn. Om 9 uur al weer in de stad om een petit-déjeuner te gebruiken bij ons stamcafé (sinds gisteren). De ober haalt indien nodig na de bestelling van een klant een vers stokbrood of zoet broodje bij de bakker, 2 deuren verderop.
Op het station gaat alles naar wens. Bij onze trein (een intercity) liefst 2 man personeel om alle fietsen (een stuk of 10 fietsers willen met deze trein) in een speciale wagon te hijsen. Je kunt zelf die wagon niet in, want ze blijven hem bewaken. Prima geregeld door de Fransen! De volgende rit, van Tours naar Nevers, gaat het wat anders. Hier hebben we een stoptrein. Het is onduidelijk waar de fietsen heen moeten en we worden ook van onze plek gedirigeerd. Vooraan is een wagon met haken waar de fietsen verticaal in gaan. De tassen (2x 4 tassen) gaan eraf en nemen we mee naar onze zitplek. De Ortliebs die we nu achter gebruiken bevallen daarvoor beter dan de Haberland tassenset die we eerdere vakanties gebruikten.
Om 15:30 uur terug in Nevers en het spul in de auto geladen. Meteen boodschappen gedaan voor zaterdag en zondag, want we zullen morgenavond laat thuis komen is de verwachting en dan is alles dicht. Vervolgens gaan we per auto naar Sancerre, want we willen dat stadje (bekend van de beroemde wijnen) nog bekijken en hebben daarom een hotelletje gereserveerd. Na installatie in het hotel het stadje bekeken en vooral de mooie uitzichten bewonderd, omdat we hier boven op een heuvel zitten (319 m). Sancerre wijn gedronken natuurlijk met als hapje het Crottin de Chavignol kaasje. Die Crottins (“geitenkeutel”) kunnen vreselijk stinken weten we uit eerdere ervaringen, maar deze is zacht en smaakt erg lekker en combineert heel goed met de wijn. Het is ook een klassieke combinatie geloof ik. Op het plein is op een toneel een Franse volksdansgroep bezig met dansen à la de Grunneger Daansers. Beetje saai dus.
En hier stopt onze vakantie. Het was weer een hele belevenis, deze reis. Onze tweede grote fietskampeertocht (na de Rome reis). Morgen zullen we per auto terugrijden naar huis.
