Woensdag 11 juni 2014, Wandeling Bad Urach, 6,3 km

We gaan als eerste wandeltocht een niet al te zware tocht maken van 2 uur (volgens het Rother wandelboekje met routes in de Swäbische Alb-Ost) in de buurt van Bad Urach. Dat blijkt bij binnenkomst een alleraardigst plaatsje te zijn  waar je terecht kunt voor geneeskrachtige baden. We rijden door naar het dorpje Hűlben waar de tocht begint. Volgens het boekje blijven we redelijk vlak lopen op ongeveer 700 m. Een bejaardentochtje dus. Het eerste deel gaat prima over onverharde paden. Na ongeveer 50 min. zouden we een mooi uitzicht bij Buckleter Kapf moeten hebben. Maar het uitzicht is er niet, want de gemeentelijke boswachters hadden dan wel daarvoor de nodige bomen moeten kappen. Vandaar moet het verder gaan volgens het kaartje, maar er is alleen een zeer steil pad bergopwaarts. Het is nog glibberig van het vele regen een paar dagen eerder, en dit is geen lolletje. Het is maar goed dat we de bergstokken mee hebben. Die zijn hard nodig. Hoezo bejaardentochtje? Dit gaat ons toch te ver, en omdat ik de route niet vertrouw, gaan we maar terug. Ook de bewegwijzering is waardeloos, daar heb je niets aan. We zijn natuurlijk de paden in Nederland gewend. Kennelijk denken ze op dat gebied in Duitsland toch wat anders. Je moet het gedeeltelijk zelf maar uitzoeken. Terug gaat het weer over dezelfde route als de heenreis en dat is gemakkelijk. Na ruim 2 uur en 6,3 km zijn we weer terug bij de auto.

Gelopen route:

Zondag 18 mei 2014

Wij wilden eens wat meer over de grens gaan fietsen, en vanuit Leek is Duitsland over de A7 goed bereikbaar. In eerste instantie wilden we vanuit Papenburg naar Bourtange (en vice versa) fietsen, maar vanwege de wind (NO) toch maar andersom gestart, dwz in Bourtange. Al fietsend naar Papenburg ging het erg lekker (windkracht 2 tot 3) en als vanzelf kwamen we op het idee op er een stuk aan vast te breien, en er onze jaarlijkse 100 km fietstocht van te maken.Op de kaart kijkend zag ik Esterwegen liggen, een eind naar het Oosten. Dat plaatsje was mij bekend van het boek “Gevangen in het veen” van Pieter Alberts. Het boek beschrijft de vrij onbekende geschiedenis van de Emskampen, concentratiekampen van de Nazi’s in het Emsland, het gebied vlak over de grens van Oost-Groningen. En in Esterwegen is een herinneringscentrum daarvoor ingericht. Dus op naar Esterwegen. Het gebied lijkt hier erg op dat van Oost-Groningen. Met lintbebouwing en vaarten voor afvoer van de turf. Ook in dit gebied is veel aan turfwinning gedaan.

In Esterwegen hebben we even de gedenkplaat bekeken, maar er er was geen tijd voor het bekijken van het centrum. Dat gaat we nog eens doen.

Vanuit Esterwegen gingen we weer westwaarts en in Dörpen zijn we ons te buiten gegaan aan lekker Italiaans ijs. We vonden dat we dat wel verdiend hadden. Daarna keerden we terug naar Bourtange, waar we rond 19:30 weer aankwamen. En maar liefst 110 km op de fietsenteller noteerden. Een leuke tocht wederom!

ngg_shortcode_0_placeholder

Zondag 20 april 2014, Echten naar Hasselt (33 km)

Het was 1e paasdag en het beloofde een mooie dag te worden. We hadden nog 1 etappe van ongeveer 28 km te doen, alvorens het Jacobspad helemaal was uitgelopen. Volgens Google Maps (het boekje is erg onduidelijk over de afstanden) zou het ongeveer 26 km moeten zijn.

Per fiets via de knooppuntenroute op weg naar het beginpunt, maar dat viel al tegen. Er waaide een stevige oostenwind en op beurten namen we de kop, zodat de ander wat kon uitrusten. Na 30 km waren we bij het beginpunt langs de Hoogeveense vaart.

Het laatste stuk ging nog door een stuk mul zand, waar Wim een keer met de fiets omviel en daarbij z’n fietscomputer verloor. Gelukkig vonden we lopend later de plek weer terug en jawel, daar lag de fietscomputer nog in het zand (foto-2) . Wel waren we wat langer dan gebruikelijk onderweg en vertrokken pas om 11:30. Maar de zon scheen en bovendien was het “maar” 26 km dachten we toen nog. In de Wijk na 8 km koffie gedronken. De Wijk is bekend van de ooievaars en we kwamen door een laantje waar in nogal wat bomen een nest was gebouwd (foto-1). De Wijk is ook bekend van een aantal Havezates, zoals Havixhorst en Dikninge.

We lazen op het terras in het boekje dat het na Halfweg, iets verderop, nog 26 km zou zijn. Dat kon toch niet kloppen. Bovendien vermeldde het boekje (dat lazen we nu pas), dat je het na Halfweg verder zelf maar moest uitzoeken. Geen bewegwijzering meer, alleen nog een getekend kaartje. Helaas van tevoren  niet op de website gekeken of en hoe de route nu dan wel liep. Nou ja, we zouden wel zien. In het Staphorster bos zagen we al dat de route anders liep dan in het boekje getekend. Ik maakte me wat ongerust want hoeveel km’s zouden het dan nu wel zijn. Later lazen we op de site dat de route was omgelegd om minder last van autoverkeer te hebben. Ook op de nieuwe route was nog een stuk weg, net na het bos, waar het stikte van de auto’s. D.w.z. kerkvolk (te zien aan de vele stropdassen in de auto’s en zo nu en dan een klederdracht) wat terugreed naar huis.

Nadat we de A28 waren overgestoken kregen we een lang, vlak stuk naar Hasselt. Maar het liep hier wel rustig. We kwamen uiteindelijk aardig vermoeid aan in Hasselt, na maar liefst 33 km te hebben gelopen. De nieuwe route was duidelijk langer geworden. Tja, volgende keer toch beter letten op de wijzigingen.

Gelopen route:

Zaterdag 29 maart 2014, Spier naar Echten (26 km).

We treffen het wel dit voorjaar. Vorig jaar maart was het koud en lag er sneeuw, en nu al zo’n warme periode achter de rug. Ook vandaag zal het zo’n 18-20 graden C worden. We gaan een leuke etappe doen over het Dwingelder veld en door de bossen bij Ruinen. Rond 09:30 uur stappen we op de fiets op het eindpunt en na zo’n 18 km zijn we op het beginpunt bij de parkeerplaats vlakbij Spier. De route gaat meteen het bos in en helaas is de bewegwijzering op dit beginstuk niet optimaal om het zacht uit te drukken. Het is even zoeken naar de juiste weg, maar dank zij de navigatie van de Smartphone komt  het toch goed.

We lopen verder in westelijke richting en komen langs een schaapskooi waar allemaal pasgeboren lammetjes gehuisvest zijn. Iets verderop passeren we de (door zendamateurs) gerestaureerde radio-telescoop, die er mooi bijstaat in het zonlicht. Vervolgens gaat het verder over de heide richting Ruinen. Het valt op dat het hier redelijk nat is. Het lijkt erop dat de heide expres natter gemaakt wordt. Wellicht om nieuw veen te laten aangroeien?

In Ruinen gaan we even koffiedrinken op een terras buiten, de temperatuur is hoog genoeg nu. We overleggen even over het vervolg. We willen elk jaar minimaal 1 tocht maken van 30 km op 1 dag, en vandaag zijn de omstandigheden ideaal. Zo gezegd zo gedaan. Via Hees komen we in de boswachterij Ruinen, en vandaar verder naar Echten. De auto staat bij het vakantiepark Westerbergen. Het is daar vrij druk (dat viel vanmorgen ook al op) met auto’s met caravans of aanhangers. De seizoensplekken worden vandaag kennelijk ingericht!

Als we daar arriveren hebben we 26 km erop zitten. We lopen daarom verder de route af tot we 2 km extra hebben gelopen. Met de terugkeer naar de auto erbij zijn dat 30 km! En zelfs nu hebben we het gevoel nog wel 5 km verder te kunnen. Een prima tocht derhalve.

Achteraf blijkt Renée een knaap van een blaar te hebben opgelopen, maar ikzelf heb helemaal niets aan problemen. Een prachtige tocht op een prachtige dag!

Gelopen route:

Zondag 9 maart 2014, Westerbork naar Spier (16 km)

Om 09:00 uur weer van huis, de auto in Spier neergezet en per fiets via de knooppuntenroute naar Westerbork, waar we eerst maar eens aan de koffie gaan. Rond 11 uur kunnen we beginnen op deze alweer prachtige dag.  Veel motoren op de weg vandaag en ook de terrassen zitten na de middag al bomvol. Geen wonder want dit is zo’n beetje de eerste dag dat je echt buiten kunt zitten. In de zon en uit de wind loopt de temperatuur al op naar een graad of 20.

Het eerste deel van de route is wat minder mooi, veel vlakke weilanden. Wel komen we langs het Scharreveld met daarin de Boekweitenplas, die Renée nog kent van fietstochten die ze met haar vader maakte.

We lopen om Beilen heen en komen dan door het Terhorster Zand, een weer heel mooi natuurgebied, en een wandelroute waar de fietsers ook niet komen. Dus heel erg rustig. Daarna komen we langs het Vennechien, een  stuk bos vol met zomerhuisjes en campings. Als we de A28 oversteken zijn we ook al ongeveer bij de auto. Daarna terug naar Westerbork voor meer koffie (met taart) en wijn!

Zondag 12 januari 2014, Amen naar Westerbork (15,5 km).

Het is prachtig en stil weer vandaag en tijd voor weer een tripje. Amen ligt vanuit ons huis op zo’n 60 km, en we kunnen dat op 1 dag vanuit huis goed doen. Wel even oppassen. Het is laat licht en vroeg donker, en een tocht van 30 km gaat dan niet lukken. OV is hier (althans in Amen) niet aanwezig, en dus gaat de heenreis van Westerbork naar Amen op de fiets, langs de fietsknoopunten. Dicht bij het voormalig kamp Westerbork kom je over een veenbrug (foto). Rond 11 uur zijn we in Amen en kunnen beginnen aan de tocht. Vanwege de koude (een graad of 4) is ergens onderweg buiten op een bankje zitten er vandaag niet bij. Het is zeer rustig onderweg, we komen bijna niemand tegen. Na 3,5 uur aankomst in Westerbork en meteen maar het café in voor wat warms. Een mooie tocht weer vandaag!

Gelopen route:

Vrijdag  27 september 2013, Glanerbrug naar Buurse (22,0 km). Dag 2.

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

We logeerden in de buurt en zouden dus wat eerder kunnen starten. Maar daar kwam weinig van terecht. Uiteindelijk startten we deze dag om 11:25 uur, een kwartier eerder dan gisteren. Het Openbaar Vervoer ging bijna ook niet goed. We hadden een willekeurige straat in Buurse in de routeplanner van de auto aangegeven, maar dat dorp heeft een groot grondgebied. Uiteindelijk net op tijd de buurtbus gehaald. Daarna via Haaksbergen per bus naar Enschede en weer per bus naar het beginpunt. En daar hadden we even problemen om de route weer te bepalen. Ik meende het wel te weten en liep een bepaalde richting uit die m.i. goed was. Na een tijdje merkte ik dat de zon verkeerd stond (in het Noorden). Hé, hoe kon dat nou. Helemaal verkeerd gelopen dus. Kostte ons 1,5 km extra… Meestal is mijn richtingsgevoel wel goed, maar een enkele keer gaat het mis.

Dit stukje van het Noaberpad is wel heel erg mooi. Je komt door 2 veengebieden, het Aamsveen en het Witte Veen. Vooral dat laatste is erg groot en mooi. Je komt er bijna niemand meer tegen. Zo stil kan Nederland dus toch ook zijn. Het scheelt ook wel dat de omstandigheden nu perfect zijn. Prachtig zonnig weer en vrijwel windstil. We kunnen in ons overhemd lopen. Wel hebben we meer tijd nodig dan gisteren. We zijn nu 6,5 uur onderweg en pas tegen 18 uur in Buurse. De koffie met taart nemen we in Haaksbergen. Daarna naar Rheine voor het diner bij een tapas restaurant.

27-09-2013 11:25 weergeven op een grotere kaart

Donderdag 26 september 2013, de Lutte naar Glanerbrug (19,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Dag 1.

Het beloofde een paar mooi nazomerdagen te worden en we wilden nog een tripje van een paar dagen maken. Met het Noaberpad zijn we inmiddels zover, dat het wel handig is ergens in de buurt te overnachten en dan een paar etappes te lopen. Zo gezegd zo gedaan. Het werd een tripje van 2 dagen wandelen en 1 dag shoppen (in Bremen). Het overnachtingsverblijf werd een (golf)hotel in de buurt van Rheine, en op dag 1 op tijd uit de veren. We willen eigenlijk altijd rond 10 of 11 uur beginnen. En in dit geval wilden we met het Openbaar Vervoer van het eindpunt naar het beginpunt, d.w.z. per bus (station Enschede), trein (Hengelo), trein (Oldenzaal), bus naar de Lutte. En om 11:40 konden we starten, wat later dan gebruikelijk door de heenreis vanaf huis.

Het weer was de hele dag bedekt en een graad of 16, terwijl er zon was beloofd. Het waaide iets te hard, maar  het was toch wel prettig wandelweer. Alleen zitten op een bankje was door de wind wel koud en daarom hadden we maar 1 korte pauze. Dus stukken van 10 km achter elkaar! De route gaat door de mooie bossen in de buurt van Losser. Een eindje voor Glanerbrug steken we de grens naar Duitsland weer over. Glanerbrug zelf ligt pal tegen de grens aan, je stapt zo vanuit Duitsland een woonwijk binnen. De tocht gaat vlot vandaag (weinig pauzes dus), en om 15:30 zijn we al bij het eindpunt. Daarna maar eens rondgekeken in Enschede, waar we beiden ook nog niet eerder geweest waren. Vervolgens in Rheine aan de witte wijn en aan italiaans eten. En daarna naar ons hotel.

26-09-2013 11:40 weergeven op een grotere kaart

Zondag 20 september 2013, Taarlo naar Amen (18,5 km)

Het zou een mooie nazomerdag worden volgens de weermannen en daarom trokken we erop uit. Het werd ook wel weer tijd want door alle mogelijke omstandigheden hadden we al 2 maanden niet gelopen. Het is gelukkig niet al te fris, een graad of 16 als we beginnen, en een fleece jack is voldoende om warm te blijven.

Vanuit Taarloo lopen we in de richting van Loon en daarna via de grafheuvels van Kampsheide naar Rolde. Daar is het tijd voor de koffie. Nog wel binnen, want de zon schijnt nog niet. Na Rolde gaat het, en nu wel met zonneschijn, naar Nijlande en door het Westersche Veld, een mooi heidegebied. Dit zijn toch gebieden waar je ook op de fiets niet komt. Alleen met wandelen bereikbaar. En dat is te merken want we komen er helemaal niemand tegen. Bij Amen lopen we nog door het stroomgebied van de Amerdiep, een beekje, waar gepoogd wordt het oorspronkelijke landschap te herstellen.

Gelopen route:

Maandag 24 juni 2013

We waren op vakantie in Oost-Duitsland en stonden op de camping  in de buurt van Berlijn, zo’n 41 km van het centrum, in het plaatsje Erkner En we wilden eerst per fiets naar Berlijn en dan per trein weer terug. Eenmaal in Berlijn keken we elkaar aan en kwamen alle twee op hetzelfde idee. We moesten onze jaarlijkse 100 km fietstocht nog doen, en dit was eigenlijk een ideale gelegenheid. Vrij windstil en een graad of twintig. Zo gezegd zo gedaan. Dus ook terug op de fiets, en daarna rond Erkner de ontbrekende km’s nog even erbij gereden.

We hebben Berlijn die dag verder alleen maar vanaf de fiets gezien, want afgezien van een lunch op de Alexanderplatz zijn verder nergens geweest. Dat kon op een andere dag wel weer. Wat opvalt tijdens deze rit is dat je pas de laatste km’s echt het gevoel hebt in de stad te zijn. Onderweg kom je erg groene forensendorpen tegen. Nou reden we wel over de R1 Radweg en die is natuurlijk uitgezocht om zoveel mogelijk door groene gebieden te rijden. Maar het moet gezegd worden: in de buurt van Berlijn kun je prachtig wonen! En dit voormalige DDR deel van Duitsland is toch al erg opgeknapt. De huizen en de winkels in de dorpen zien er prima uit. Laat dat maar aan de Duitsers over!

ngg_shortcode_1_placeholder