Zaterdag 24 september 2011, Leens naar Uithuizen (36 km).

Na een bar slechte zomer krijgen we zowaar een paar prachtige weken aangekondigd door de weerprofeten. Tijd voor het halen van de volgende doelstelling op wandelgebied. We moeten dit jaar nog een wandeltocht maken van minstens 30 km, zo is de opgave. En er is een stuk van het Wad-en Wierdenpad, dat zich daar goed voor leent. Het Wadpad van deze tocht loopt een heel stuk langs de zeedijk, van Pieterburen tot Uithuizen.

En daar heb je geen openbaar vervoer, dus eigenlijk moet je dat stuk in één keer lopen. Het wad-pad splitst zich in Leens af van het wierdenpad en komt in Uithuizen weer samen. We trekken de stoute schoenen aan, en besluiten deze tocht in één keer te lopen! Volgens het boekje is dat 33,5 km. We hebben zoiets 1 keer eerder gelopen, maar het is echt wel een uitdaging. Het weer is echter heel goed, ongeveer 19 graden, dus vooruit maar.

Een tocht van 30 km of meer vergt veel tijd, het kost je de hele dag.  We lopen op dit soort lange tochten ongeveer 5 km/uur, maar door pauzes e.d. moeten we rekenen we met een gemiddelde snelheid van ongeveer 4 km/uur.  Voor 36 km ben je dus 9 uur onderweg.  We staan derhalve vroeg op (5:45 uur) en stappen om 6:45 uur in de auto. Die zetten we om 7:30 uur neer bij de Menkemaborg in Uithuizen, dan lopend naar het station, om 7:49 uur per trein naar Winsum, en vervolgens per bus naar Leens. En om 8:45 worden we gelost bij de startpunt van deze tocht, het museum bij Verhildersum in Leens.

Buiten Leens zien we al snel een hele rij andere wandelaars. In de trein vroeg iemand al of wij de “Tocht om de Noord” gingen lopen, die vandaag en ook morgen wordt gehouden. Dat is een zware tocht van 2×40 km, in 2 dagen dus (kortere afstanden kunnen ook). Deze keer zijn de wandelaars gestart in Kloosterburen, en dus kruisen we hun route.

Na Pieterburen, waar we de eerst koffiestop houden, komen we bij de dijk. En daar is het een drukte van belang. Er blijken net 4 groepen te starten met een wadzwerftocht, die vanuit Pieterburen wordt georganiseerd. Hoezo rustig.

Op de dijk wordt het gelukkig wel rustiger en kunnen we genieten van de stilte en weidsheid van het wad. Het is eerst tijd voor de lunch. Helaas is het te heiig om veel van de eilanden te zien. Alhoewel ik dacht dat dit stukje erg saai zou zijn, is dat toch niet het geval. Het is een heel eind, dat wel.

In Noordpolderzijl pauzeren we weer even voor een 2e kop koffie. Het mooie weer heeft veel mensen aangelokt, en het terras zit hier aardig vol. We hebben er nu zo’n 22 km opzitten, dus nog 11 te gaan.

De menukaart van het Zielhoes met gedeeltelijk Groningse teksten. Stoetje kees bijvoorbeeld, voor een broodje kaas.

Een stukje verderop, als we nog even boven op de dijk naar Borkum kijken, raken we aan de praat met 2 bejaarde “Meisters”, inwoners van Uithuizermeeden. Ik vraag hun of ze “koeper Luttmer” (koeper is kuiper of wagenmaaker, een vrijwel verdwenen beroep) nog kennen van vroeger. De vrouw weet dat nog, ze lieten daar hun schaatsen altijd slijpen! Deze Luttmer was mijn grootvader.

Als we eindelijk de dijk verlaten en na 30 km bij een boerderij stoppen voor de 4e en laatste stop, ga je merken dat je toch wel moe wordt.Zoals tijdens de hele tocht zijn ook hier de boeren erg druk bezig. Erg veel aardappelmachines zijn in gebruik vandaag.Volgens het boekje moeten we nu nog 5 km, dus nog maar even doorzetten. Uiteindelijk arriveren we om 17:45 bij de auto, dus na 9 uur onderweg geweest te zijn. De eindstand kunnen we vaststellen op 36 km. Nu hadden we bij Wehe-den-Hoorn  1 km teveel gelopen, maar de 33,5 km volgens het boekje zijn dus in werkelijkheid 35 km. We vertrouwen hierbij op het Garmin GPS horloge van Renée. De Android smartphone met GPS van Wim overdrijft 6,7% weten we inmiddels. Die heeft dan ook 38,5 km gemeten! De getallen in de kaarten van Google Maps zijn dus ook 6,7% te rooskleurig. Zie hier het kaartje met de gelopen route. Al met al is die 36 km weer een nieuw record voor ons. Als dat zo doorgaat gaan we nog de 40 km barriere nog eens halen! En dat zonder al teveel problemen met blaren! 

ngg_shortcode_0_placeholder

Op veler verzoek hierbij de glossy foto’s van de nieuwe keuken. Helemaal ingericht!

Zondag 21 augustus 2011.

Zoals elk jaar gaan we ook dit jaar een “100 km fietstocht op 1 dag” maken. We doen dit al vanaf 2005. Meestal gaan we vroeger in het jaar, maar door de verbouwing van de keuken en een slechte zomer was het er nog niet van gekomen. Hoewel het weer vandaag ook niet veel goeds voorspelt (warm, drukkend en kans op veel zware onweersbuien; code oranje in het zuiden van Nederland), wagen we het er toch maar op. Regenkleding mee en we zien wel wat er gebeurt.

Dit jaar doen we een tocht vanuit Leek en gebruiken het fietsknooppuntnetwerk, wat ons heel goed bevalt voor alle fietstochten.  Omdat het een zuidenwind is, gaan we op de heenreis naar het zuiden en hebben dan het voordeel dat we de wind mee hebben om te terugreis. We gaan van Leek naar Roden, Norg, Veenhuizen, en Appelscha, en rijden daar nog een rondje.

Knoopunten (zie www.falk.nl):

• 82, 81, 83, 37, 24, 72, 15, 48, 80, 84, 63, 64, 66, 75, 90,
• een rondje onder Appelscha: 96, 89, 65, 53, 61, 63, 91, 90,
• en vanaf hier weer terug naar knooppunt 82.

De Google Maps kaarten zijn hier te vinden. In totaal 104 km gereden in ruim 7 uur tijd, met korte pauzes. De gemiddelde  snelheid (average speed) was 14,99 km/h en de gemiddelde fietssnelheid (average moving speed) 17,33 km/h.

Overigens was dit niet de ideale dag om te gaan fietsen. Warm en klam en in het zuiden van Nederland code oranje vanwege de vele verwachtte zware onweersbuien. Gelukkig viel het in het noorden, althans waar wij reden, wel mee. Eén zware bui die net langs ons heen ging bij Appelscha.

Op de laatste foto een gramnietige Wim vanwege de vele muggen die hem steeds aanvielen op deze plek. Door het warme en klamme weer waren er erg veel aggressieve muggen. Volgens Renée komt dat ervan als je geen vegetarier bent! Die beesten ruiken dat je een vleeseter bent en vallen je daarom aan 😉

Op de terugreis vlak bij het Leekstermeer nog 7 ooievaars op 1 weiland gezien. In totaal zelfs 9 geteld deze reis!

Donderdag 4 augustus, terugreis

We hebben een dag extra geboekt om Hann Münden  nog wat beter te bekijken en tevens Kassel te bekijken. Kassel is een grote stad met een in de oorlog verwoeste binnenstad. Maar voor shoppen is hier genoeg te vinden en ze hebben leuke terrassen. Renée kan haar inkopen doen.
Om 16 uur terug naar Nederland, via Hannover en Oldenburg, waar we om 21:30 uur aankomen.

Evaluatie van deze tocht:

1. Trekken is leuk. Het steeds verder trekken langs een rivier is écht anders dan steeds tochten vanuit 1 plek. Je ziet het landschap veranderen en je krijgt een beetje gevoel voor de loop van zo’n rivier
2. Wandelend trekken doen we met bagagevervoer. Voor fietsend trekken overwegen we om eerst eens te proberen zelf onze bagage te vervoeren. Dat geeft veel meer vrijheid. En weliswaar hadden we nu 4 tassen bij ons, maar dat sloeg helemaal nergens op. We hebben vrijwel niets van al de meegenomen kleren gebruikt. Wim zit nog steeds in z’n 2e T-shirt (terwijl we toch al veel verschillend weer hebben gehad). We hebben de indruk dat we wat we nodig hebben voor 1 week zelf wel kunnen vervoeren. Dan wel B&B graag, maar dat lijkt hier, zelfs in het hoogseizoen, goed te regelen.
3. Evt kun je heen- en terugreis helemaal per trein doen. Voordeel is dat je dan niet terug hoeft naar het beginpunt.
4. Half-Pension is niks. Kennelijk moet het goedkoop en je krijgt vaak iets wat je niet zelf gekozen zou hebben. Renée kreeg 2 keer Pasta met paprikasaus, en 2 keer iets met champignons in heel veel saus. Verder zit je altijd in het hotel te eten, terwijl je liever op een terras zou zitten. Nu hadden we geen keuze, maar niet weer doen.
5. Het fietsen zelf: Als je zorgt dat de huid van je zitvlak niet erg stukgaat stabiliseert de zadelpijn zich.

Conclusie: trekken is leuk!

Woensdag 3 augustus 2011 (Terugreis naar Hann. Munden)

Vandaag doen we niet veel meer. Minden is een niet zo grote stad, en we zitten vooral op het terras. Er is een Pruisisch museum hier, en dat wil ik graag zien. Het is echter zeer uitgebreid, zoals Duitsers dat altijd doen. Maar ik hoef vandaag ook niet alles meer te zien!

Om 14:40 terug bij het hotel en om 15:05 komt het busje ons en de fietsen ophalen. Uit een ander hotel komen nog 4 andere Nederlanders (amsterdamse tongval, blijken in Noord-holland te wonen), die we onderweg al eerder zagen, en waar ik de 1e keer dat we ze zagen nog een lelijke opmerking tegen maakte, want ze stonden midden op het fietspad de boel te blokkeren. We zijn pas om 18:15 terug in Hann. Münden, ook al omdat we ook weer langs de Weser terugrijden. Je ziet nu pas wat voor afstand we helemaal hebben afgelegd.

Dinsdag 2 augustus 2011 (Rinteln naar Minden)

De tocht begint met een strakblauwe lucht, dus vanaf nu alleen T-shirtjes aan. Heerlijk om zo te kunnen fietsen. Het hotel was prima, we konden zelfs ontbijten op een binnenterras van het hotel. Zoals gebruikelijk om 9 uur weer op pad. Alhoewel, eerst op een terras een cappuccino natuurlijk. Daarna echt op pad en weer verder langs de Weser. Onderweg nog een klooster gezien die we volgens de boekjes hadden moeten bezoeken (niet gestopt) en een terrein waar net een of ander festival was geweest voor motorrijders. We zien een cross terrein, bierwagens en podia voor de muziek. Het ziet er al weer aardig opgeruimd uit, terwijl het een grote bende geweest moet zijn. Hier en daar nog een tentje waar iemand voor zit die net wakker is geworden.

We bezoeken kuuroord Bad Oeynhausen. Via een erg drukke 4-baans weg komen we er binnen. Dat blijkt later de A2 te zijn (Osnabrück naar Berlijn), die hier dus dwars door het stadje gaat. Dat is me jaren geleden ook al eens opgevallen toen we hier langs naar Berlijn reden.

Het kuuroord is echt 19e eeuws. Niet zo erg in trek meer kennelijk, terwijl de Duitsers daar toch echt van houden (Helmut Kohl en het abspecken). Renée wil naar het Salz und Zucker museum, waar o.a. caramel zou worden gemaakt. Ik ging zo lang op een terras zitten. Maar Renée was snel weer terug. De werkplaats was niet open, en er werd ook geen caramel gemaakt.

Bad Oeynhausen heeft wel een oud en mooi badcomplex in het park staan.
Hierna verder naar Porta Westfalica, waar we omhoog kunnen naar het Kaiser Wilhelm Denkmal (de 1e keizer Willem). Het is wel een steil weggetje, zo’n 2,2 km  en ongeveer 7-8 % helling. Ik krijg Renée zover dat ze het wil proberen, ondanks haar zwakke longen, en het gaat prima! Met klein voortandwiel en de 2e versnelling lukt het goed. Het Denkmal is typisch voor die tijd (1890). Het uitzicht is er wel mooi. Je kijkt zo de Noord-Duitse laagvlakte in, de bergen houden hier ongeveer op.
Hierna verder naar Minden voor eine Eiscafé en witte wijn op een terras! Het hotel is weer prima.

Stand na dag-5:

• Aantal km’s    : 65
• Tijd                  : 4h50m

Maandag 1 augustus 2011 (Bodenwerder naar Rinteln)

We vertrekken al weer op tijd, dwz 9 uur na een prima ontbijt. Het is nog wel bewolkt maar al duidelijk warmer dan gisteren. De fleecejack moet nog wel even aan, maar kan ’s middags echt uit. Na 22 km komt Hamelen eraan, waar we koffie drinken. We zien wel enige ratten in de etalages, waaronder ratten van brooddeeg en flesjes rattengif. Ook Hamelen is weer een stadje met oude vakwerkhuizen, en veel winkels á la Groningen. We slaan direct 2 tijdschriften in. Als we ook broodjes en kaas hebben gescoord en na nog een 2e koffie vertrekken we weer. Onderweg geluncht en gesuft langs de weg.

We zien weinig steile hellingen vandaag. Je merkt dat het hier al wat vlakker wordt.  Rond 17:30 arriveren we in Rinteln. Eerst maar eens eine Eiscafé op een terras in het centrum genomen, op een leuk pleintje. Daarna ingecheckt en vervolgens voor een witte wijn op het terras naar het centrum.

Na het diner om 19:30 nogmaals naar het terras in het centrum voor een cappuccino. Het is een heerlijke avond. We bespreken hoe leuk dit eigenlijk is, vooral als het weer mooi is natuurlijk.
Stand na dag-4:

• Aantal km’s    : 57
• Tijd                  : 3h37m

Zondag 31 juli, (Beverungen naar Bodenwerder)

Als we opstaan is het een stuk beter weer dan gisteren. Nog wel bedekt maar al wel een stuk lichter.  Na het ontbijt op de fiets en het is inderdaad beter zo. Nog wel te koud trouwens dus blijven de fleecejacks en jassen aan. Met een personenveer voor max 10 man kunnen we oversteken. Grappig hoe zo’n veer werkt. Er komt geen machine aan te pas, hij maakt goed gebruik van de stroming van de rivier. Van de veerman horen we dat dit de snelststromende rivier van Duitsland is, maar wel ondiep, ongeveer 1 meter. Daarom is er ook geen scheepvaart op de Weser.

In Wehrder opnieuw een veer omdat we naar de porseleinfabriek Fürtstenberg willen. Dat is een steil klimmetje naar boven, waarvan de oudere mevrouw zei dat we die beter lopend op konden (de fietsen laten staan dus). We gaan toch maar per fiets en het valt best mee! Boven eerst koffie (nog wel binnen, want buiten te koud). Een schitterend uitzicht op de Weservallei vanuit dit punt. De fabriek is helaas dicht en blijkt ook voor bezoekers helemaal niet toegankelijk. Renée dacht hier het fabrieksproces te kunnen zien, maar het is slechts een fabriekswinkel en geen werkplaats. In de winkel veel wit porselein, van modern tot klassiek.

Verderop, na Höxter bezoeken we het vroegere klooster en latere slot Corveij. Daar kunnen we op een bankje in het park al zonder jas en fleecejack de broodjes opeten. We bezoeken het slot en bijbehorende kerk die nogal protserig is.

Daarna verder naar Holzminden voor de thee.  Al met al is het nu 15 uur, terwijl ik opeens zie dat we nog 25 km verder moeten. Er staat nu 38 km op de teller zodat de tocht vandaag 63 km is en niet ongeveer 50 km zoals de “ reisleider van de dag”  eerder wist te vertellen. Daarom na de thee maar weer snel door. Uiteindelijk stopt de teller bij 70 km (ik), resp 71 km (Renée). Ook de 63 km klopte dus weer niet. Foei!
Het hotel is weer prima hier.
Stand na dag-3:

• Aantal km’s    : 71
• Tijd                  : 4h37

Zaterdag 30 juli 2011 (Hann. Münden naar Beverungen)

Als we opstaan lijkt het droog te zijn maar wel zwaarbewolkt. Als we naar buiten stappen regent het echter wel licht. Dus regenkleren meteen aan. Eerst naar het centrum voor koffie. Dat is wel de verkeerde kant op, maar dat moet maar even.  Op het terras fleecejack en jas aangehouden onder een parasol vanwege de kou. Het is een leuk oud stadje. Veel oude vakwerkhuizen die zomaar gebouwd zijn in de 16e eeuw. Het stadje ligt aan de samenkomst van de Fulda en de Werra die hier verder gaan als de Weser.

De tocht naar Beverungen is goed te doen. Hier en daar een kleine helling, maar dat kunnen wij wel aan.  We komen in Bursfelde een Benedictijner klooster tegen, waarvan alleen nog de kerk overeind staat, en die bekijken we even. Daarna broodjes eten met kaas, die we in Hann. Münden hebben gekocht. Gelukkig is het nu even droog en dat blijft het de rest van de middag ook. Met 15 graden is het wel wat te koud eigenlijk.

In Bad Karlshafen kopen we leesvoer en gaan naar een terras, want we zijn al bijna bij het eindpunt. Tegelijk stoppen er ook een stuk of 12 duitse motorrijders die nogal wat lawaai maken. Maar dat is standaard voor motorrijders, ook in  Duitsland. We zagen al wat sjieke mensen rondlopen hier (wim: dat heeft vast te maken met dat het hier een kuuroord is…), maar er blijkt een trouwerij te zijn in het stadhuis naast ons. Renée kan nog even de trouwjurk van de bruid bewonderen.

Hierna door naar Würgassen waar het hotel staat. Ook dit is een prima hotel. De tocht is goed geregeld, en de hotels zijn een klasse beter dan die van de Eifelsteig. We zien ook dat de bagage door Rückenwind wordt vervoerd en niet door de hotels zelf, maar dat zal met de afstanden te maken hebben. Wél moet we steeds onze bagage om 9 uur inleveren, zodat we al om 9:15 uur buiten staan.

Stand na dag-2:

• Aantal km’s    : 55,4
• Tijd                  : 3h59m

Vrijdag 29 juli 2011, Aankomst Hannoversch Munden

We gaan een meerdaagse fietstocht maken langs de Weser! Dat was al een aantal jaren de bedoeling (er is in het verleden een mislukte fietstocht langs de Donau, omdat Loesje op de laatste dag voor de vakantie een dikke ontsteking kreeg, die operatief verwijderd moest worden), maar nu gaat het toch gebeuren. We hebben besloten een korte vakantie te nemen en niet 3 weken met de caravan op pad te gaan. Door de uitloop van de verbouwing van de keuken schoof onze vakantie in elkaar. En Renée kan na haar vakantie en in september niet zomaar verlof opnemen, zodat we besluiten dan nu maar een korte vakantie te houden. Eventueel gaan we eind september nog een weekje met het vliegtuig o.i.d. En vanwege het slechte zomerweer wilden we ook pas op het allerlaatst boeken.

Een fietstochtje dus. We wilden eigenlijk van Hann(over(i)sch) Münden naar Nienburg in 5 fietsdagen, maar dat ging niet. We hadden echt een last-minute boeking deze keer. Aktiva kon of wilde ons niet helpen op zo korte termijn en we hebben daarom geboekt bij Eigenwijze Reizen, die we kennen van de vakantiebeurs. Die konden het wel regelen maar dan alleen tot Minden met 4 fietsdagen, en met half-pension. Nou hadden we dat nog niet eerder gedaan, dus vooruit maar. Overnachten in hotels en bagage wordt nagebracht.

We moeten vandaag wel even langs Enschedé, waar Eigenwijze Reizen zetelt. De tijd was te kort om de reispapieren nog per post op te sturen. Om 10 uur vertrekken we en uiteindelijk pas om 17:30 in ons hotel in Hann. Münden. Om 18 uur worden we voorgelicht door een oudere dame van Rückenwind, de organisatie die het hier regelt in Duitsland. We krijgen ook een dikke map van haar met een reisplan (het bekende Bikeline boekje). Ze waarschuwt ons nog voor wat steile stukjes in de route, en hoe we die kunnen omzeilen. Nou ja, we zullen wel zien denk ik. Het is een route met zwaarteklasse 1 of zoiets en dat betekent dat het een lichte route is. Moet voor ons toch geen probleem zijn. Eigenwijze Reizen regelt het dus zelf niet hier. Zullen we onthouden voor een volgende keer. Maar het is een prima hotel. We krijgen ons diner in buffet stijl. De auto blijft hier en per fiets zullen we verder gaan. ’s Avonds gaan we nog even wandelen naar het stadje, maar dat is nog een hele tippel (6 km) vanuit het hotel.