Donderdag 23 juli, van Gemona naar Udine (55 km).

Zie deze pagina voor een overzicht van alle etappes van de Alpe Adria Radweg

Vandaag de laatste etappe met hellingen volgens het Alpe Adria boekje. We rijden Gemona uit en wat opvalt is dat het vlakke asfalt van het spoortracé is verdwenen. We rijden nu over binnenweggetjes met vaak belazerd asfalt vol met kuilen en gaten. Zo kennen we Italië weer. Veel beter rijdt het op gruispaden. Leuk is, dat de plaatsen die we passeren op een heuvel zijn gebouwd, met de kerk op de top uiteraard. Wel steeds een stijging om daar dan ook te komen. We tellen 6 lichte en 1 zware beklimming. We passeren dorpen als Osoppo, Tomba en Avilla. In San Floreano aan de koffie bij een bakker (ook voor de broodjes) en in Buja bij een supermarkt. Dat is overigens 5 km omrijden en flink klimmen. We rijden nog steeds langs de uitlopers van de Julische Alpen, en het zijn mooie vergezichten hier. We rijden nu stevig door want het zal 32 graden worden en dan willen we graag voor 13 uur alle hellingen gedaan hebben. Bij Tricesimo hebben we alle hellingen (volgens het boekje) gehad en kunnen we lunchen. Daarna verder naar Udine. Vlak daarvoor worden we nog weer omgeleid door een stukje bos met erg slecht asfalt. Waarom we niet rechtdoor naar Udine kunnen verbaast me.

Wat wel opvalt is de bewegwijzering. Die is heel goed en eigenlijk heb je het boekje of mijn navigatieapp Osmand nauwelijks nodig. Petje af voor de routebeheerders.

In Udine eerst maar eens een ijsje gegeten. Het is bloedheet nu zo rond 15 uur. Daarna naar het hotel, maar we moeten even wachten op onze bagage die om 16:30 arriveert. Nou ja, de kamer heeft airco, dus geen probleem. Wim gaat een dutje doen en Renée gaat de fietsbroekjes wassen.

Rond 18 uur lopend naar het centrum (het hotel zit aan de rand ervan) en aan de wijn. Daarna lekker italiaans eten met een primi et secundi piatti. Lekker allemaal.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een vergroting):

Statistieken:

• Hoogte Gemona:  239  m
• Hoogte Udine:  187 m
• Maximale hoogte:  274 m
• Klimmeters: 191
• Daalmeters: 243
• Afstand:  55,8 km
• Tijdsduur:  6 uur  42 minuten

Woensdag 22 juli, van Villach naar Gemona del Friuli (78 km).

Zie deze pagina voor een overzicht van alle etappes van de Alpe Adria Radweg.

Prima geslapen in het Holiday Inn hotel. Na het ontbijt hebben we tijd over want de trein naar Tarvisio vertrekt om 09:45. We moeten om 09:30 aanwezig zijn. Tijd genoeg om langs een bakker voor de broodjes en de supermarkt voor de kaas te gaan.

Op het station vallen we een beetje om van verbazing, Er staan op het perron wel een stuk of 25 fietsers te wachten op de trein. Ik maak me wat ongerust want vroeger hebben we weleens chaotische taferelen meegemaakt met fietsen in de trein. Maar dat hoeft niet. De trein heeft een aparte goederenwagon en 2 man personeel staan de fietsen in te laden. Perfect.

Na 20 minuten kunnen we uitstappen in Tarvisio in Italië. Eerst maar eens een koffie in het centrum, langs een drukke weg. Maar we zijn weer in Italië en Renée neemt meteen een 2^e koffie, die haar erg lekker smaakt. Eindelijk weer eens echte koffie in plaats van dat slootwater in Duitsland en Oostenrijk. Als we naar de route rijden blijkt dat dit al de ex-spoorlijn is uit vroegere tijden, nu omgebouwd tot fietspad. Erg ligt prima asfalt en dat is bijzonder voor Italië. We hebben slechte ervaringen met de kwaliteit van fietspaden hier. Zo’n ex spoorwegtracée is erg lekker want dan weet je dat de stijging nooit meer is dan zo’n 3%. Bovendien gaan we naar beneden en het voelt alsof we op een E-bike zitten.

De rivier hier (nog een klein stroompje) is de Fiumi Fella, en zal later een enorm brede bedding blijken te hebben. Niet zo verwonderlijk want het is een een en al steile helling, links en rechts van de rivier.

Verder loopt er een 2-baans weg hier, een 4-baans weg en dan de rivier dus. Het is ook een en al viaduct en tunnel. Je krijgt respect voor wat de Italianen hier allemaal aan kunstwerken realiseren.

In Laglesie San Leopoldo eten we de meegenomen broodjes op, na eerst in het dorp nog een koffie te hebben genomen. Vlak voor we weer wegrijden krijgen we een onweersbui over ons heen en dus de regenjacks en broeken aan. Daarna verder via Pontebba en Moggio Undinese. Daarna houdt het mooie spoorwegtracee op en moeten we eerst over een slecht stukje asfalt. Een bordje geeft aan dat dit stuk van de Alpe Adria nog aangelegd moet worden. Het duurt niet lang en daarna gaat het via gewone wegen en soms ook erg drukke wegen (met gelukkig voldoende ruimte aan de zijkant voor fietsers).

Bij Venzone gaan we even het plaatsje in. Dit dorp is in 1976 getroffen door een zware aardbeving waarbij zo’n 1000 doden in het dorp en de omliggende plaatsen vielen. Het centrale plein ziet er erg Italiaans uit. We nemen daar eerst koffie met in chocolade gedoopte gekonfijte sinaasappelschillen en daarna ook nog een ijsje (omdat het zo’n leuk pleintje is) en bekijken het Italiaanse leven hier, dat toch zo heel anders is dan buiten Italië. Er staan auto’s geparkeerd, er zijn 3 terrassen open, en toch maakt het plein een rustige indruk. Bij ons zou het zo niet kunnen, daar zijn we van overtuigd. Óf de horeca zou het te bont maken, óf de automobilisten, waardoor het een onrustig pleintje wou worden.

Daarna gaan we de Duomo bekijken die in ‘76 helemaal werd verwoest en nu heel mooi is gerestaureerd met zoveel mogelijk de originele stenen.

Rond 17 uur vertrekken we naar Gemona del Friuli, waar we via een omweg naar toe gaan. Later blijkt trouwens dat ik met verouderde GPX data uit 2016 werkte in m’n routeplanner. ‘s Avonds meteen verbeterd, want we hadden de nieuwe data wel degelijk gekregen van Eurobike.

Om 18 uur ingecheckt in het hotel. Daarna douchen, wijn gedronken in de naastgelegen Biergarten en gegeten in de pizzeria van het hotel.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een vergroting):

Statistieken:

• Hoogte Tarvisio:  736  m
• Hoogte Gemona: 239 m
• Maximale hoogte: 807 m
• Klimmeters: 205
• Daalmeters: 701
• Afstand: 78,1 km
• Tijdsduur: 7 uur 35 minuten

Dinsdag 21 juli, van Obervellach naar Villach (75 km).

Zie deze pagina voor een overzicht van alle etappes van de Alpe Adria Radweg.

Vandaag moet dan een hersteldag worden voor gisteren. Die dag was wel erg zwaar en we voelen dat vanmorgen. Eigenlijk vannacht ook al: we hadden beiden in het begin van de nacht het gevoel dat we eigenlijk te moe waren om te slapen. Dat klinkt raar, maar zo was het toch echt.

Het ontbijt in het hotel (Erlebnishotel Mölltal) is prima en we kunnen rond 08:30 al vertrekken. Wel krijgen we meteen al tot aan het plaatsje Penk kwa helling 3 lichte pijltjes voor de kiezen, dat wel. Daarna valt het wel weer mee. In Mühldorf aan de koffie en daarna even naar de Spar voor broodjes en kaas voor de lunch. We fietsen rustig verder, de vestjes kunnen al weer uit, het is een lekkere temperatuur. Bij Lendorf praten we even met een lokale mevrouw, die een betere route weet dan de officiele route. En die is inderdaad prima kunnen we constateren. Via Rosenheim en Gendorf gaat het verder.

We lunchen op onze eigen stoeltjes onder een boom in Baldramsdorf. Daarna verder langs Spittal, waar we snel doorheen fietsen, zonder het centrum te zien. Verder gaat het nu langs de oever van de Drau, afwisselend de linker en rechteroever. Villach zelf is een leuke stadje, met 60.000 inwoners. Eerst een ijsje en koud water op een terras, want we zijn moe, warm, en onze achterwerk brandt (bij beiden). Daarna inchecken in het Holiday-Inn hotel dat midden in het centrum ligt. Fietsen naar de kelder, douchen en daarna opnieuw naar de binnenstad voor wijn en eten. En even wat rondgelopen. Weer een erg leuke tocht vandaag.

De gereden route:

Het hoogteprofiel van vandaag:

Statistieken:

• Hoogte Obervellach:  740 m
• Hoogte Villach: 550 m
• Maximale hoogte: 740 m
• Klimmeters: 258
• Daalmeters: 448
• Afstand: 74,6 km
• Tijdsduur: 8 uur 46 minuten

Maandag 20 juli, van St. Johann naar Obervellach (69 km).

Zie deze pagina voor een overzicht van alle etappes van de Alpe Adria Radweg.

Vandaag de zwaarste etappe van deze tocht. We zullen deze dag van zo’n 600 m naar 1200 m moeten stijgen. We kunnen pas om 07:30 ontbijten en staan daarom wat later op. We zitten aan een drukke straat in het hotel en het raam moest wel even dicht om 06 uur. Na het ontbijt op de fiets en vrij snel na de start (na Schwarzach) beginnen de steile hellingen al.

We zien 4 dikke pijltjes op de kaart (zware hellingen) en 5 dunne pijltjes (licht tot middelmatige hellingen). Soms moeten we wel even van de fiets en lopen, hetgeen wijst op hellingen van meer dan 10%. Wat helpt is dat het uitzicht continue heel erg mooi is. Dat is toch wel het leuke aan Oostenrijk. Altijd heb je een fantastische uitzicht op de bergen. Maar het is toch wel vermoeiend, en het ergste moet nog komen vandaag. In Schwarzach ook nog broodjes gehaald en kaas voor de lunch en koffie gedronken bij aan bakker. De fiets van mij geeft vandaag geen problemen. Gisteren liep voor de ketting eraf. Ik dacht eerst aan een probleem met de voor-derailleur, maar vandaag gaat het wel goed. Waarschijnlijk toch een bedieningsfout geweest.

Na Gigerach moeten we door een tunnel van 2 km. Tezamen met het autoverkeer. Wel een eigen baan, maar de herrie is oorverdovend. We hadden gelukkig oordopjes bij ons. En het was wel nodig ook! Enorm, wat een kabaal, vooral van de vracht-wagens.

Na de tunnel, we hebben er dan z’n 20 km erop zitten, nog maar een koffie. Dit was al behoorlijk vermoeiend dus.

Via een redelijk vlakke route gaat het naar Dorfgastein, waar we de lunchbroodjes opeten bij de kerk en het kerkhof, Harbach en Bad Hofgastein. Maar dan komt Bad Gastein in zicht. We waren door het boekje al gewaarschuwd, 6 dikke pijlen. En het valt inderdaad niet mee. Regelmatig moeten we een stukje lopen. Gelukkig zonder die zware kampeerbagage! Ook andere fietsers moeten allemaal van de fiets af zien we hier. En niet één keer, maar diverse keren. Erg zwaar dus en zo nu en dan maar even in de schaduw uitrusten. Zo hebben we dit nog nooit eerder meegemaakt.

De zwaarste col op weg naar Rome was de Reschenpas, maar die konden we fietsend nemen (met kampeerbagage). Nou hier niet dus. Volgens ons is het stijgingspercentage ver voorbij de 10%, iets wat wij nog net aankunnen.

Spectaculair is de waterval in Bad Gastein. Verder is het allemaal wat vervallen, en dat terwijl het vroeger dè plek voor de jetset was (keizerin Sissi en de Sjah van Perzië bijv.). Veel horeca is er ook niet en we fietsen weer door. In Bockstein nemen we nog een koffie/sprudelwasser en daarna om 16 uur bij de trein. Alles (auto’s, fietsers en wandelaars) moet hier in de trein om naar de andere kant van de Alpen te komen. Na 20 min. zijn we in Mallnitz en kan alles weer uit de trein. Via wederom een erg steile afdaling gaat het van 1200 m weer naar 700 m in Obervellach. Na een ijsje op een terras door naar het hotel wat 4 km verderop ligt. We zijn even bang dat we te laat komen, want de keuken gaat dicht om 19 uur. We stampen even door en zijn om 18 uur binnen. Gelukkig valt het met die regel mee, horen we. We kunnen gelukkig eerst douchen voordat we hier aan het diner kunnen. En het eten is prima.

2e serie foto’s:

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor uitvergroting)

Statistieken:

• Hoogte St Johann in Pongau:   579 m
• Hoogte Obervellach: 740 m
• Maximale hoogte: 1205 m
• Klimmeters: 836
• Daalmeters: 646
• Afstand: 75,2  km
• Tijdsduur: 9 uur 47 minuten

Zondag 19 juli van Salzburg naar St Johann in Pongau (68 km).

Zie deze pagina voor een overzicht van alle etappes van de Alpe Adria Radweg.

Vandaag de start van de Radweg. Het is nu gelukkig wel droog. Het zal niet heel warm worden (23 graden), maar het is warm genoeg voor ons. Na het ontbijt in het hotel, waar al verschillende stellen fietsers zitten, bagage ingeleverd en op pad. We rijden langs de Salzach rivier en het is nog erg vlak hier. Bij Hallein beginnen de eerste klimmetjes, maar die vallen wel mee. Bij Golling kun je een waterval bekijken. Daarvoor moet je eerst wel omhoog fietsen, en wij rijden er ook heen, maar het is daar een kermis van auto’s, die ook op de smalle weg mogen rijden. En de entree is 5,- per persoon. Gaan we niet doen natuurlijk. Bij Golling weer een paar klimmetjes. Daarna een wat langere klim naar Pass Lueg op 552 m., maar het is goed te doen (we begonnen vandaag in Salzburg op 400m) . Verderop moeten we langs een weg fietsen met veel autoverkeer. Ruimte is er wel genoeg voor de fietsers. Wel een paar Baustellen, waar je erg lang op het groen stoplicht moet wachten. En fikse files met auto’s . We kunnen er gelukkig voorbijrijden, zoals de wielrenners ons voordoen. Voor ons slipt een tegemoetkomende scooter over de modder die op de weg ligt. Gisteren viel er ook erg veel regen (windkracht 0 in Salzburg). De man zit verdwaasd op de grond, niet gewond. De vrouw die achterop zat is in shock. Gelukkig schieten diverse automobilisten te hulp, die toch al stil stonden in de file.

Bij Tenneck lunchen we met uitzicht op kasteel Hohenwerfen. De stoeltjes komen weer erg van pas (de bekende wet van de bankjes)

Na Werfen gelukkig weer terug op rustige fietspaden. De omgeving is erg mooi met al die bergen vlakbij. Leuk fietsen hier! Het ruikt overal ook heerlijk: op veel plekken wordt het gras gemaaid, en dat ruik je, tezamen met alle kruiden die in de weide stonden geeft het een heerlijke kruiderige geur. Dat maakt het nog meer bijzonder.

In Bischofshofen nemen we nog een koffie (Wim) en sprudelwasser (Renée). Naast ons een stel fietsers met eveneens het Alpe Adria boekje. Je ziet toch erg veel fietsers wel op dit trajekt. Het laatste stuk naar St Johann is vlak. Rond 16:30 bij het hotel, ingechecked en daarna naar het terras in het centrum. Een Grüner Veltliner genomen, daar ook gegeten en nog een ijsje als toetje. Het voelt goed, deze tocht. Maar morgen de zwaarste etappe dus!

2e serie foto’s:

De gereden route:

Het hoogteprofiel (klik voor vergroting):

Statistieken:

• Hoogte Salzburg:   431 m
• Hoogte St Johann in Pongau:   580 m
• Maximale hoogte: 594 m
• Klimmeters: 413
• Daalmeters: 265
• Afstand: 67,9  km
• Tijdsduur: 8 uur 11 minuten

Vrijdag 17 juli, van Leek naar Augsburg.

Zie deze pagina voor een overzicht van alle etappes van de Alpe Adria Radweg.

We staan vroeg op, want het is een beste rit naar Zuid-Duitsland. Zo’n 800 km. Morgenavond moeten we ons melden in het hotel in Salzburg en vandaag willen we al een heel eind komen.  We nemen eens een alternatieve route door Duitsland, via Kassel en de A7. Er is wel veel vakantieverkeer, merken we. De route is wel veel leuker, omdat we deze nog niet kennen. In Noord Beieren staat een beste file op de A7, zien we op de autonavigatie, en daarom hier maar even verder via binnenwegen. We stoppen voor een koffie in Dinkelsbühl. Dit gebied in de buurt van de Kocher en de Jagst kennen we wel een beetje, want tijdens de fietsreis naar Rome kwamen we hier ook langs.

We hebben even gedubd waar we willen overnachten. Gersthofen, vlak bij Augsburg,  leek wel wat. Daar een hotel gezocht, even de bagage op de kamer gezet en dan per fiets naar Augsburg, 8 km verderop. Leuk om die stad weer te zien. Gegeten in de binnenstad en daarna terug en plat.

Zaterdag 18 juli, Salzburg

De reis naar Salzburg gaat vlot, ook nu echter veel vakantiefiles bij München, maar daar rijden we omheen over 2-baans wegen. We zijn al rond 14 uur bij het hotel en kunnen daar de auto mooi parkeren voor de komende week. Ingecheckt en we krijgen een mapje van Eurobike met o.a. de tickets voor de beide treinreisjes, die nodig zijn. Zelfs zadelhoesjes krijgen we. Daarna lopend Salzburg in. We waren niet kapot van de stad de vorige keer, jaren geleden, maar dat overkomt ons vaker bij steden waar we voor het eerst komen. Salzburg is toch een alleraardigste stad. Helaas veel regen, dus regenjacks  aan en paraplu’s mee. We kijken nog even in het parkje op de Mirabellplatz, waar ik de eerste keer dat ik hier kwam (in 1983) een mooie foto van Salzburg maakte. Verder natuurlijk de befaamde Sacher Torte en de Mozartkugel geproefd. En verder de toerist uitgehangen.

Dinsdag 23 juni 2020, fietstocht op de Veluwe (105 km).

Zoals gebruikelijk doen we 1 keer per jaar een fietstocht van 100 km. Een prestatietocht dus.  We wilden graag op de Veluwe fietsen, want daar komen we niet zo vaak. En bovendien wilden we het befaamde Orsolino gebakje in Zwolle weer proeven, die Renée overigens inmiddels ook zelf maakt. Dat gebakje is een begrip in Zwolle en omgeving.

We vertrekken vroeg en parkeren de auto in Hattem.  Om 8:30 uur stappen we op de fiets en rijden door het centrum van dit leuke plaatsje, waar veel horeca is te vinden. De koffie moet nog maar even wachten vinden we, eerst kilometers maken. De tocht gaat door veel bos langs Heerde en Epe. We willen koffiedrinken in de Ossestal bij Epe, waar Renée als kind met haar ouders wel eens een pannekoek at. Maar het is nog te vroeg, de zaak is nog niet open.  In de buurt van Tongeren vinden we leuk caféetje waar het wel lukt.  De volgende stop is in Elspeet.

Verderop kom je langs kasteel Staverden, een mooi plekje. Vlakbij ligt landgoed Stakenberg, waar KPN destijds een eigen conferentieoord had, annex een bungalowpark voor gepensioneerde KPN-ers. We hebben daar als IT-ers van KPN nog heisessies meegemaakt. Maar “das war einmal”.  Het wordt tijd voor de lunch nu, maar helaas denkt iedereen er zo over en alle bankjes zijn bezet.

Geen nood, we hebben onze eigen stoeltjes bij ons. We vermijden plekken onder eikenbomen, vanwege de processierups.  Daarna gaat het verder naar Nunspeet. We verlaten de bossen nu en komen in het wat meer open landschap boven de A28 terecht. Via ’t Harde, Oldebroek en Wezup gaan we terug naar Hattem. We hebben er nu ongeveer 92 km op zitten en om de 100 km vol te maken, gaan we vanuit hier nog even op en neer naar het centrum van Zwolle voor het befaamde Orsolino gebakje. Bakkerij van Orsouw, waar het gebakje naar is genoemd bestaat niet meer, maar lunchroom Maxim’s heeft ze nog steeds. Na afloop is de conclusie van ons beiden, dat die van Renée tóch lekkerder smaken. Waarvan akte!

Als we terug zijn in Hattem nemen we nog een ijsje in het centrum en gaan dan terug naar huis. Weer een prachtige tocht vandaag.

De gereden route:

Dinsdag 11 juni 2019, terugreis van Arles naar Genève

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag de terugreis per trein. Omdat de trein al om 08:01 uur vertrekt zijn we weer vroeg op vandaag. Maar daar zijn we wel aan gewend deze vakantie. Op het perron treffen we de Belg Pierre en z’n vrouw aan, die de route ook reden, evenals nog een Belg, Luc. Pierre en z’n vrouw kwamen we al een paar keer eerder tegen, onderweg. Het laden van de 5 fietsen gaat zonder veel problemen.  Luc is een gezellig prater en wil van alles weten van de anderen over hoe zij het fietsen organiseren. Overigens hebben de Belgen het wat makkelijker met de bagage, want ze kamperen niet. In Lyon overstappen, ook zonder veel problemen, en tegen 15:30 uur worden we gelost in Genève.  Daarna op de fiets verder door het drukke centrum van Genève totdat we in de buitenwijken komen waar het wat rustiger is. Voor het eerst deze vakantie moesten hier trouwens wel de regenpakken aan! Annemasse ligt vlakbij en we gaan er eerst nog even wat winkelen om cadeautjes voor de oppassers thuis te kopen. Daarna naar de parkeergarage, spul in- en opladen en op weg naar Bourg-en-Bresse. We willen daar in een hotel overnachten, dat we vanuit de trein hebben besproken. Ook dat gaat zonder problemen. Daarna eten in Bourg-en-Bresse.

Woensdag 12 juni 2019, van Bourg-en-Bresse naar Leek

De autotocht verloopt zonder veel moeilijkheden en na een dikke 1000 km zit de tocht erop. Het was weer een hele belevenis!

Maandag 10 juni 2019, van Avignon naar Arles (62 km)

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag de laatste etappe en niet eens zo’n heel lange. Maar eerst hadden we nog een onrustige nacht op de camping.  Een avond eerder was er een gezellige drukte buiten de camping, maar nu was het rustig. Tot ik rond een uur of 3  een raar geluid buiten de camping hoorde, wat ik maar niet kon plaatsen. Het leek of iemand met een waterslang iets aan het blussen was. Renée had het ook gehoord en begreep het ook niet. Vanmorgen kwamen we tot de conclusie dat de gemeente een automatisch sproeisysteem voor de borders op die plek heeft geïnstalleerd. Zonder het van mekaar te weten hadden we dus een onrustige nacht – je haalt je toch van alles in het hoofd over wat het zou kunnen zijn.

Om 06:30 uur weer op en we kunnen ons 2e ontbijt zelfs op de camping krijgen en dat doen we dan ook, want het is 2e Pinksterdag, en je weet nooit wat er dan allemaal wel of niet open is. Handig, zo’n luxe camping 🙂 .  Petit déjeuner met croissants, stokbrood, 2 soorten jam, nutella, koffie en jus d’orange. Daarna op pad en via de route van Luc Oteman de stad uit. Volgens de bordjes moeten we ook nog de stad door, maar dat geloven we nu wel. Verderop bij Aramon begint weer een route provisionaire en die volgen we ook. Nog weer wat verder raken we route helemaal kwijt. Bordje gemist? Of ontbraken er weer bordjes? We volgen de GPX route maar, dan komt het wel goed. In Montfrin bij een Intermarché boodschappen gedaan en geluncht onderweg op een bankje.

Na Beaucaire wordt het landschap zoals in de Camarque. We naderen Arles, het eindpunt van deze tocht. Camping opgezocht (Le Arlésienne), tent opzetten, douchen, en naar het station. Er zijn morgen maar 2 mogelijkheden om met de trein terug te gaan, om 8 uur en rond 14 uur. We kopen kaartjes voor die van 8 uur, en gaan daarna ijs eten en wijn drinken op een terras in de buurt van de Arena. Daarna nog even wat rondgelopen en bekende plekjes bekeken zoals het Gele Huis dat Vincent van Gogh heeft geschilderd.

Zondag 9 juni 2019, rustdag Avignon

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

We staan op met een bewolkte lucht, het is wat fris, en er vallen zo nu en dan wat druppen. Dan maar even de fleece-jacks aan.  We nemen ons eerste ontbijt bij de tent en dan op naar Avignon. De Via Rhôna loopt nu zelfs door de stad, zien we aan de borden. Ook dit is gewijzigd dus.  Ergens op een terras nemen we een petit déjeuner oftewel een stukje stokbrood met boter en jam en een croissant. Daarna lopend de stad in.  Het is nog rustig zo rond 10 uur. Het plein vlak bij het Palais des Papes staat wel erg vol met horeca zien we. Ik heb het idee dat het erger is dan de laatste keer dat we hier waren (in 2006), maar als ik thuis die foto’s bekijk is dat onzin. Het was toen ook al zo.

Daarna naar het plekje waar we destijds de foto van de Mont Ventoux namen. Hij staat daar groot en machtig te wezen. We dachten destijds dat het wel meeviel.  Hierna verder door het oude deel van de stad. Als we bij de stadsmuur aankomen zijn we vlakbij het station en we gaan toch maar weer even kijken naar de terugreis mogelijkheden per trein.  Er blijken voor  a.s. woensdag 4 treinen te zijn die fietsen meenemen. Geen probleem derhalve.

Op de Place Saint Didier in het rustige deel van de stad gaan we lunchen met een crèpe met salade.  Vervolgens op naar de beroemde brug van Avignon, maar bezichtigen kost  tegenwoordig € 5,- per persoon. We zijn er al eens eerder geweest, en zoveel was er nu ook weer niet te zien, dus nog eens een tientje betalen vinden we niet zo nodig. Daar zijn leukere dingen mee te doen.

Om 15 uur eerst terug naar de camping om wat te lezen (2 tijdschriften gekocht, want we hebben niets bij ons natuurlijk), wat te dutten en daarna terug naar de stad voor een glaasje wijn en een pizza. Leuk dagje zo.