Zondag 26 juli 2015, van Eberbach naar Altrip (79 km).

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015.

Het is weer een mooie dag, ongeveer 25 graden, en lekker fietsweer met weinig wind. Eerst naar Heidelberg en we komen nog wat korte klimmetjes tegen. Plus een duitse fietskampeerder van ongeveer 60 jaar, die ons een beetje aan het volgen is, want die zien we nog vaak terug onderweg. We zijn inmiddels al 33 km onderweg en tijd voor koffie In Heidelberg. Daarna in de stad broodjes en kaas kopen lukt niet, want de bakker is al om 12 uur dicht en de REWE supermarkt was open van 9-11 uur. Bij een kiosk even buiten Heidelberg kunnen we Bretzels kopen en kaas hebben we nog bij ons.

Daarna rustig verder richting Mannheim. Volgens het boekje van Reitsma is daar een camping, maar die is helaas niet te vinden. Daarom 15 km verder naar het zuiden naar Altrip. Het blijkt een redelijk grote camping met veel campers en caravans, maar verbazingwekkend weinig sanitair. Reitsma noemt de uitrusting “eenvoudig”, maar dat is een understatement. Voor elke sexe zijn er 2 toiletten en 2 douches, waarin je je kont niet kunt keren. En en wasbakgoot met 3 kranen en alleen koud water. Morgen dus vroeg op om te douchen!

En wie vinden we weer terug? Onze duitse fietskampeerder. Ik vermoed dat hij wat in de war is en steun zoekt bij medekampeerders. Omdat eten kopen vandaag onmogelijk was gaan we voor het eerst uit eten! Bij een Duits restaurant, gerund door een Kroaat met z’n vrouw, lekker gegeten. Renée had schafskäse en pasta met groente (wortels, brocoli en bloemkool) en ik een peperschnitzel. Prima wijn ook en koffie na. Terug op de camping meteen plat. Weinig foto’s gemaakt vandaag helaas.

Zaterdag 25 juli 2015, Dagje Heidelberg per trein (0 km)

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Vandaag naar Heidelberg dus. Maar eerst nog een onrustige nacht gehad. Deze erg rustige camping bezit een restaurant met terras en daar zaten (hoorden we vanmorgen) een stel erg dronken mensen uit Eberbach een erg luidruchtig feestje te vieren. Gelukkig werden ze om 00:30 eruit gewerkt en konden we eindelijk slapen. Valt me wat tegen van die Duitsers, meestal gebeurt dit zo niet. Vervolgens begon het flink te onweren en dat duurde tot 02 uur. En daarna was het nog lange tijd erg klam. Kortom slechte nacht dus.

Om 07 uur opgestaan (om 06 uur begon er een heel concert van de klokken van de kerktoren in het dorp, dat was in Leeheim ook al zo). In Heidelberg een erg lange winkelstraat bekeken en andere toeristische aktiviteiten gedaan (naar de beroemde brug, naar het slot, etc). Er liepen wel erg veel japanners rond in Heidelberg.

Thuis op de camping blijkt een zwanenfamilie doodgemoedereerd tussen de caravans en tenten door te lopen en te grazen. Kinderen worden door ouders op een afstandje gehouden en dat is maar goed ook.

Beetje jammer was de sterke wind (kracht 8).  Maar op dat moment had NL te maken met een zware zomerstorm en code rood, kracht 10-12.

Vrijdag 24 juli 2015, Oedheim naar Eberbach (56 km)

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Terug naar Heidelberg dus, d.w.z. naar een camping in de buurt en vandaag graag niet meer dan 50 km fietsen! We staan vroeg op, maar uiteindelijk is het pas 09:30 dat we vertrekken. Het zal weer erg warm worden vandaag (35 graden), maar nu de druk eraf is, is dat niet zo’n probleem. Tussen Oedheim en Heidelberg liggen gelukkig wèl veel campings, dus we stoppen onderweg als we het zat zijn. Ook de klimmetjes waar we zoveel moeite mee hadden blijken nu toch wel weer te doen. Dat komt ook omdat we ze nu in de ochtend beklimmen i.t.t. eergisteren toen we ze s’middags voor de kiezen kregen.  We doen de gebruikelijke dingen onderweg (deze keer koffie met frambozengebak). Het is heel ontspannend nu en dit is echt wel vakantie!

Rond 14:30 al bij de camping in Eberbach, dat zo’m 33 km van Heidelberg ligt. Wel hier op de camping Ruhetag tot 15 uur, dus even wachten voor we ons kunnen installeren. Daarna plekje gezocht, 220 V gedeeld met jonge buren uit Brabant. Vervolgens ijs gegeten in het dorp en gekeken naar de vertrektijden van de trein, want we gaan morgen een dagje Heidelberg doen per trein. Verder Renée voor het eerst aan het bier i.p.v. de witte wijn, want dat moet ze toch ook eens leren!

Dinsdag 24 juni 2014,  Fietstocht langs de Donau bij Leipheim.

Onze laatste dag van de vakantie. Morgen gaan we opbreken en weer terug naar huis. Maar eerst vandaag nog een mooie fietstocht over de Donau Radweg. Geen lastige beklimmingen vandaag, gewoon een relaxed bejaardentochtje. En omdat we langs de Donau fietsen zal dat geen probleem geven. Per auto naar Leipheim en vandaar de Radweg een stukje gereden tot aan Offingen en daarna via Günzburg weer terug. In Günzburg uiteraard weer koffie met taart, een goede gewoonte in Duitsland, waar het eten altijd lekker smaakt!

Totaal gereden 43 km.

Zaterdag 21 juni 2014, Fietstocht naar Blaubeuren en Laichingen

Na de inspannende fietstocht van zondag j.l. Gaan we de “hellingproef per fiets” nogmaals doen, maar nu op een wat gemakkelijker manier. We fietsen daarvoor vanaf de camping eerst naar Blaubeuren waar we de vallei van de Blau, een zijriviertje van de Donau, induiken. Je daalt dan van 740 m naar 500 m. Vlak voor het dorpje Sonderbuch komen we een vliegveldje tegen voor zweefvliegers die hier met een lier omhoog worden getrokken. Een mooie plek om op een bankje even te gaan lunchen.

De afdaling naar de vallei is weer erg steil (8%), maar dat is geen probleem natuurlijk. De weg terug gaat via ons wandelpad van dinsdag j.l. Je stijgt naar 800 m over een afstand van zo’n 10 km, dus dat is geen probleem. Vlak voor het dorpje Heroldstatt krijgen we nog even een paar erg steile hellingjes voor de kiezen. En ook naar Laichingen komen we daar nog een paar van tegen. In Laichingen aan de koffie met taart natuurlijk! En vandaar naar de camping is nog maar een klein stukje.

Totaal 42 km gereden in ongeveer 5 uur.

Donderdag 19 juni 2014, fietstocht in de omgeving.

De fietstocht vandaag gaat door de heuvels van dit gebied. We blijven op de hoogvlakte van zo’n 700 m, is het idee, en we gaan geen dalen in. We willen eens zien hoe dat gaat. Vanuit de camping gaat het richting Berghülen en Blaubeuren. Toch ook hier veel korte hellingjes van een paar 100 m die volgens ons ook zomaar 8% of meer doen. Voordat we bij Blaubeuren de vallei inrijden keren we terug, passeren de camping weer en rijden vervolgens nog naar Laichingen en terug.

In Laichingen koffie/thee en lekkere taart.

Totaal 23 km en 6 uur gereden.

Dinsdag 17 juni 2014, wandeltocht bij Blaubeuren.

Vandaag wederom een wandeltocht (we wisselen fietsen en wandelen deze vakantie om beurten af). We beginnen in Blaubeuren, alweer een plaatsje met een oude kern van vakwerkhuizen. We gaan door een dal langzaam omhoog van 500 naar 700 m, op weg naar de Sontheimer Höhle. Daar zit een caféetje waar we wel even kunnen pauzeren, denken we. Maar dat is alleen in het weekend open. Geen koffie dus, maar water dat we altijd zelf bij ons hebben. Er valt een klein buitje en we schuilen even onder een afdakje van het café.
Daarna verder en via een andere route keren we terug naar Blaubeuren. Het laatste stukje gaat steil naar beneden en net nu barst er een onweer los met erg veel regen. De bergstokken komen weer erg van pas. We hebben wel regenjasjes bij ons, maar de regenbroeken zitten nog in de auto. Niet handig want zo wordt je toch nog kleddernat. Altijd de regenbroeken in de rugzak meenemen! Ze wegen niets en kosten nauwelijks ruimte.

Vanwege de nu natte broeken toch maar even terug naar de camping en droge broeken opgehaald. Daarna opnieuw naar Blaubeuren voor een Eiscafe/tröckenes Weisswein. En even gekeken naar de WK wedstrijd.

Totaal 23 km gelopen in 6 uur tijd.

De gelopen route:

Zondag 15 juni 2014, Fietstocht vanuit Tübingen (52 km).

Vandaag wordt een echte krachtproef. Volgens deel 1 van het boekje van Reitsma (“Reitsma’s Route naar Rome”) is de enige zware etappe vóór de Alpen de beklimming van de Schwäbische Alb. En aangezien we hier in de buurt staan had ik besloten dat we die tocht als proef maar eens moesten doen. Het zware gedeelte is een helling van 4-8% gedurende zo’n 6 km.

We beginnen in Tübingen waar de etappe van Reitsma ook begint en het begin is vrij ontspannen. Zoals Reitsma al aangeeft, overbrug je de eerste 100 hoogtemeters over een lengte van zo’n 18 km, en daar merk je niet zoveel van. Na Talheim wordt het andere koek en begint de helling. Hier rijdt ook autoverkeer, maar door de zondag valt dat wel mee.

Een paar zaken vallen op bij dit fietsen. Renée heeft 2 kleinere versnellingen dan ik (zie ik, achter haar rijdend) en mijn kleinste verzet doet het niet. Ik krijg maar nauwelijks de trappers rond. Even gestopt en met de hand dat verzet erop gezet. Dus toch maar even de verzetten wijzigen voor de bergen. Ook Renée mist nog wat kleinere verzetten. Maar al met al het is toch wel te doen blijkt nu. Renée had de nodige angst van te voren, maar ook zij heeft nu het idee dat ze het aankan. Mijn stelling: als we dit aankunnen, kunnen we ook over de Alpen. We zullen zien hoe het loopt!

In Melchingen gaan we maar eens koffie drinken en om dit heuglijke feit te vieren.

De terugreis is een makkie natuurlijk. En daarna gaan we Tübingen nog even bekijken. Een leuk en oud stadje. Totaal 52 km gereden en 5 uur onderweg.

Gereden fietsroute:

Vrijdag 13 juni 2014, Wandeling Machtolsheim, 20 km.

Er is een mooie wandelroute die vlakbij de camping begint volgens het Kompass wandelboekje, en die gaan we vandaag doen. Wegens ontevreden met het Rother boekje hebben we een ander boekje gekocht. Helaas kost het de nodige moeite om het begin te vinden, de kaartjes in het boekje zijn niet al te duidelijk, maar uiteindelijk, met wat hulp van de OSMAND navigatie van de smartphone, vinden we het begin. Die navigatie blijkt bijzonder handig te zijn, zo leren we deze en volgende dagen.

Overigens is het meer geknoei van de route-coördinator annex navigator geloof ik, dat het zoveel moeite kost. De route gaat door het Langes Tal naar Hubsches Stein en dan door een ander dal naar Merklingen. Het is werkelijk een plezier om met dit weer, zo rond de 22 graden, door dit heuvelachtige landschap te wandelen. Via Machtolsheim gaat het terug naar de camping. Vlakbij de camping zien we een horde schapen (wel een stuk of honderd) met veel geblaat verweid worden door een schaapsherder met z’n 2 honden. Een leuk gezicht! Totaal 20 km gelopen in bijna 5 uur.

Gelopen route:

Woensdag 11 juni 2014, Wandeling Bad Urach, 6,3 km

We gaan als eerste wandeltocht een niet al te zware tocht maken van 2 uur (volgens het Rother wandelboekje met routes in de Swäbische Alb-Ost) in de buurt van Bad Urach. Dat blijkt bij binnenkomst een alleraardigst plaatsje te zijn  waar je terecht kunt voor geneeskrachtige baden. We rijden door naar het dorpje Hűlben waar de tocht begint. Volgens het boekje blijven we redelijk vlak lopen op ongeveer 700 m. Een bejaardentochtje dus. Het eerste deel gaat prima over onverharde paden. Na ongeveer 50 min. zouden we een mooi uitzicht bij Buckleter Kapf moeten hebben. Maar het uitzicht is er niet, want de gemeentelijke boswachters hadden dan wel daarvoor de nodige bomen moeten kappen. Vandaar moet het verder gaan volgens het kaartje, maar er is alleen een zeer steil pad bergopwaarts. Het is nog glibberig van het vele regen een paar dagen eerder, en dit is geen lolletje. Het is maar goed dat we de bergstokken mee hebben. Die zijn hard nodig. Hoezo bejaardentochtje? Dit gaat ons toch te ver, en omdat ik de route niet vertrouw, gaan we maar terug. Ook de bewegwijzering is waardeloos, daar heb je niets aan. We zijn natuurlijk de paden in Nederland gewend. Kennelijk denken ze op dat gebied in Duitsland toch wat anders. Je moet het gedeeltelijk zelf maar uitzoeken. Terug gaat het weer over dezelfde route als de heenreis en dat is gemakkelijk. Na ruim 2 uur en 6,3 km zijn we weer terug bij de auto.

Gelopen route: