Vrijdag 7 juli 2023, van Witmarsum naar Harlingen (20,3 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

Prachtig wandelweer vandaag, dus wij weer op pad. Zoals in het vorige Elfstedenbericht al gemeld hadden we nog een stuk dicht te lopen tussen Ferwoude en Harlingen. Het stuk van vandaag, van Witmarsum naar Harlingen,  is eigenlijk maar 16 km, dus we zullen in Harlingen nog wat rondlopen om de 20 km vol te krijgen. Als we de auto geparkeerd hebben in de buurt van het treinstation (Harlingen Haven) even naar de plek gelopen waar de veerboot van rederij Doeksen ligt naar Terschelling. Daar is ook een prima café voor de eerste koffie. Het is op dit tijdstip rond 09:15 al erg druk met toeristen die naar de eilanden willen. Vandaag maar weer eens met de bus naar het beginpunt van de wandeling, want er is een rechtstreekse busverbinding (wel eens per uur) van Harlingen naar Witmarsum. Om 09:50 stappen we in en zijn  even na 10 uur al in Witmarsum. 

Witmarsum is bekend als de geboorteplaats van Menno Simons (1496-1561), stichter van de Doopsgezinde kerk (leden worden ook Mennonieten genoemd). Als we het dorpje uitlopen komen we een kleine bakker tegen met klein terrasje buiten, dus die heeft vast wel koffie. Inderdaad., dus hier de 2e koffie met wat lekkers voor Wim natuurlijk.

Daarna het dorp uit en de weilanden in. Even een correctie op het vorige Drenthepad bericht waarin ik klaagde dat er in Friesland alleen maar weilanden en maisvelden te zien waren (oftewel de Nederlandse vlees- industrie!) . Hier zien we weer volop aardappel- en bietenvelden.  We lopen deels over voormalige zeedijken, die nog stammen uit de tijd dat hier veel slenken en binnenzeeën waren, zoals de Marneslenk, meteen onder Harlingen (letter H in het kaartje), en de Middelzee.

Bovendien zijn de vaarten ernaast de plekken waar de Elfstedenrijders langskomen.  Ook zien we veel koeien en schapen op deze dijken. Lastig is, dat het hier erg onregelmatig loopt. Je voeten zwikken voortdurend door de kuilen en gaten die de dieren achterlaten. Na een tijdje begin je dan ook erg de spieren van je voeten te voelen.  Maar toch is het wel mooi om hier te lopen, met je gedachten bij de Elfstedenrijders.

Via Arum lopen we naar Kimswerd en dat is ook een historische plek. Hier woonde rond 1500 Pier Gerlofs Donia, oftewel Grutte Pier. Geen wonder dat hij woest werd toen Saksische huurlingen, in opdracht van het toenmalige Habsburgse gezag (keizer Karel de 5e),  in Friesland aan het plunderen waren, waarbij z’n boerderij in vlammen opging en Piers vrouw werd gedood. Hij werd vrijheidsstrijder en richtte een leger op om tegen de overheersers te vechten. Het verhaal gaat dat hij met z’n zwaard in één klap 2 man tegelijk kon onthoofden. Dat zwaard (lengte 2m18 en 6,6 kg zwaar) hangt in het Fries museum in Leeuwarden. Hij  wordt ook gezien als bedenker van het sjibbolet “Bûter, brea en griene tsiis, wa’t dat net sizze kin, is gjin oprjochte Fries” wat zoveel betekent als: “Boter, roggebrood en groene kaas, wie dat niet zeggen kan is geen oprechte (ware) Fries“. Hij zou dat hebben gebruikt om na te gaan of de opvarenden van schepen op de Zuiderzee wel Fries waren. Was dat niet het geval, dan zouden ze onverbiddelijk door Pier met zijn enorme zwaard onthoofd zijn en werd hun schip geplunderd (bron: Wikipedia)

Kimswerd is weer een mooi oud en klein dorpje. Daarna verder naar de zeedijk en buitenlangs de dijk naar Harlingen.  De rugzakken kunnen nu wel in de auto en wij nog even verder door de binnenstad. Eerst op een terras koud water om weer bij te komen (het werd zo’n 27 graden vandaag) en daarna nog een lekker ijsje op een ander terras.

De gelopen route:

Zaterdag 17 juni, van Ferwoude naar Witmarsum (21,4 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

We lopen momenteel 2 paden parallel, het Elfstedenpad en het Drenthepad. Vandaag maar weer eens een etappe van het Elfstedenpad. We hadden nog een stuk dicht te lopen tussen Ferwoude en Harlingen. Dat moet in 2 stukken en vandaag gaan we van Ferwoude naar Witmarsum. We gaan, vanwege de wat  lastige busverbindingen, per fiets naar het beginpunt in Ferwoude. De fietsroute via knooppunten loopt via Makkum, waar wel een bakker met koffie is te vinden die open is. Wat in Makkum opvalt is de enorme hal van een scheepswerf, de Vries Scheepsbouw Makkum, waar (voorzover mij bekend) ook erg dure jachten worden gemaakt.

Om rond 11 uur kunnen we beginnen met de wandeling. Buiten Ferwoude vallen de enorme windmolens op die in het IJsselmeer liggen, ter hoogte van Makkum. We passeren Exmorra met het kleine kerkje, en lopen via vele vlakke weilanden richting Bolsward, waarvan de torens al even uit de verte zijn te zien.

Bolsward is een gezellig oud stadje met veel historie en bekend van o.a. de Sonnema Berenburg drank. We gaan even op een terras zitten hier en nemen een drankje. Daarna door naar Witmarsum waar we rond 17 uur aankomen. Het was weer een leuke dag met prima wandelweer.

De gelopen route:

Dinsdag 9 augustus 2022, van Harlingen naar Franeker (20,4 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

Het werd nodig tijd voor een test of ik onze standaard wandelafstand van 20 km nog wel aankan. Het herstel van de kneuzingen door de val op 25 juni (zie deze link) heeft nu zo’n 6 weken geduurd en na 4 weken van behandeling door een fysiotherapeut moest ik het nu maar weer eens proberen.

We zijn op tijd in Franeker om de trein van 09:37 te nemen naar Harlingen, die er overigens maar 7 minuten over doet. We stappen uit bij het station aan de haven, waar het eindpunt van de Arriva lijn ook is. Daarna eerst eens aan de koffie op een terras vlakbij waar de veerboot naar Terschelling/Vlieland van rederij Doeksen net vertrekt. We hebben een prima uitzicht op de Waddenzee met in de verte Terschelling (en erg veel zeilboten op het water). Kolossaal hoe groot de veerboot wel niet is. Die waren vroeger toch heel veel kleiner. En ook deze boot is stampvol kunnen we constateren. 

Rond 10:30 toch maar eens op pad, om te beginnen met een rondwandeling door de binnenstad van Harlingen. Leuk stadje alweer, zoals al die oude Friese stadjes. We zien weer erg veel zeilboten liggen in de binnenhaven. Voorwaar weer een stadje voor de zeilliefhebbers. We zien bij de Leeuwenbrug een viertal stenen leeuwen met (volgens ons) wat rotte kiezen. En ze kijken nog scheel ook. Later lees ik iets over de 4 stenen leeuwen.

Als we Harlingen verlaten zien we goed dat natuurlijk ook hier weer veel bedrijven werkzaam zijn in scheeps- en jachtbouw en onderdelen daarvoor. Verder vallen ons buiten de stad de vele windmolens op. Het waait hier ook altijd natuurlijk.  Vrij snel naderen we Midlum en daarna Wijnaldum. Daar maar eens op een bankje bij de kerk aan de lunch.

Anders dan op andere plekken in Nederland zie je hier nog wel korenvelden (met name tarwe).  Vaak zie je tegenwoordig uitsluitend nog óf weilanden óf maisvelden, allemaal voor de uit de hand gelopen veeteeltindustrie in Nederland. 

Via Herbaijum lopen we naar Franeker en ook daar  doorkruisen we de binnenstad om aan de 20 km te komen. Wel eerst een lekker ijsje en een bezoek aan het planetarium van Eise Eisinga. Daarna naar de auto en weer terug naar huis. Het wandelen viel me alleszins mee – 20 km wandelen wil weer en dat stemt me erg tevreden.

De gelopen route:

Vrijdag 8 juli 2022, Rondwandeling Leeuwarden (8,3 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

Vandaag maar eens een korte wandeling, vanwege mijn blessure (zie deze etappe van het Drenthepad). Bovendien was er een tentoonstelling in het Fries Museum in Leeuwarden en die wilden we ook graag zien. Die heette à la Campagne en gaat over de Franse Impressionisten, zoals Monet en Cézanne, maar ook Nederlandse schilders als Weissenbruch. Na de koffie dus eerst op naar het museum waar we trouwens vlakbij zitten. En inderdaad – zeer de moeite waard. De meeste schilderijen waren geleend van museum Boymans van Beuningen uit Rotterdam.

Daarna even over de markt gewandeld, die op het plein voor het museum staat uitgestald, en vervolgens gestart met de rondwandeling. Die is volgens het boekje 12 km, maar wij doen alleen het stuk in de binnenstad.  En dat werd ook wel eens tijd want wij kennen Leeuwarden eigenlijk helemaal niet. Die binnenstad blijkt heel aardig te zijn – nooit geweten! Leeuwarden heeft stadswallen en smalle binnenstraatjes en veel horeca! Na 8 km houden we het voor gezien en nemen koffie/thee met oranjekoek (dat hoort natuurlijk in Friesland) op een terras. Daarna weer terug naar huis.

De gelopen route:

Maandag 9 mei 2022, van Stavoren naar Ferwoude (21,8 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

Het belooft een prachtige dag te worden met een temperatuur van een graad of 20 en derhalve gaan we weer op pad. Deze keer weer met het openbaar vervoer naar het beginpunt – dat gaat prima. De buurtbus gaat 1 x per uur en we zijn een half uur te vroeg bij de bushalte. We worden daar bezig gehouden door een poes die erg graag geaaid wil worden. Och, en als poezenliefhebbers voldoen we daar graag aan.  De bus brengt ons naar station Workum en vandaar per trein naar Stavoren. Rond 10:15 uur kunnen we starten. Helaas, het is maandagmorgen en alle horeca is dicht, en daar baal ik van.  Zonder koffie op pad!  Maar ik heb geluk, na een paar km komen we bij Molkwerum een camping tegen met café en restaurant en die zijn gelukkig wel open.

Het is even opletten, want er lopen hier 3 wandelpaden langs: het Zuiderzeepad, het Groot-Frieslandpad  en het Elfstedenpad, dat wij lopen. Maar dankzij de Osmand routeplanner op m’n telefoon is dat geen enkel probleem. We lopen hier voornamelijk op de dijk en hebben een riant uitzicht op het IJsselmeer. We lopen tussen de schapen door die hier in grote getale met hun lammetjes op de dijken zijn gehuisvest. We hebben onderweg slechts 2 koeien gezien en honderden schapen. Een nadeel is wel dat je broekspijpen vrij snel onder de schapenpoep zitten. Een enkele keer mag je niet over een bepaald dijkperceel en moet je verder over de weg langs de dijk. En dan mis je meteen veel uitzicht. Maar ’t scheelt in de poep ?.

In de verte doemt al een tijdje Hindeloopen op, met een kerktoren die wat scheef staat. Wat erg storend is, zijn de vele vliegjes die met duizenden hier om je hoofd zoemen. De zwermen vliegen ook steeds met ons mee. Je wordt er een beetje gek van.  Gelukkig zijn het geen steekmuggen, dat zou nog erger zijn. 

Hindeloopen is weer een voorbeeld van een goed bewaard gebleven (klein) stadje met veel oude huizen. Wel zien we aan de noordkant buiten het centrum een haven met ontelbaar veel jachten. Friesland is toch echt een watersport provincie.

Na Hindeloopen gaat het verder naar Workum, bekend van het Jopie Huisman museum, waar we ook al een keer op bezoek waren – maar dat was lang geleden. Voor Workum ligt een enorm groot jachthaven. We zagen veel Duitsers onderweg en die zullen wellicht hier ook een boot hebben liggen. Workum is veel groter dan Hindeloopen en we worden op en neer door het hele centrum geleid. Hier is gelukkig weer van alles aan terrassen open – en ook een cafetaria waar we een lekker ijsje kunnen scoren.

Buiten Workum komen we over de Tillefonne, een historisch kerkenpad met 8 bruggetjes. Daarna gaat verder naar Ferwoude waar we de auto hadden geparkeerd. De poes was er helaas net even niet. Moe maar voldaan keren we huiswaarts na deze prachtige dag. 

1e serie foto’s:

2e serie foto’s:

Gelopen route:

Dinsdag 12 april 2022, van Oudemirdum naar Stavoren (21 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

Vandaag maar weer eens per fiets van eindpunt naar beginpunt. Het reizen per bus moet hier met buurtbussen en ik weet niet of dat dan wel goed gaat. Beetje onzin, blijkt achteraf, want we zien onderweg heel veel buurtbussen rijden.  Het is nog redelijk fris vandaag en we dubben even over de kleding. Op de fiets ’s ochtends vroeg heb je warmere kleding nodig dan tijdens het wandelen. Renée kiest voor meerdere lagen kleding en ik hou het bij mijn winterjas met vest.

Op de heenweg met de auto op de A7 valt op hoe druk het inmiddels weer is geworden op de weg. Geen effect van Corona meer te zien, het thuiswerken is kennelijk weer voorbij. In Stavoren parkeren we de auto aan de rand van het stadje en lopen naar de oude haven, waar voldoende horeca te vinden is voor de eerste koffie.  Daarna per fiets naar Oudemirdum via fietsknooppunten, waarvoor ik altijd de app Fietsknoop gebruik. Na dik een uur zijn we in Oudemirdum en halen daar een 2e koffie bij een bakker op een terras. We zien hier wel een stuk of tien Duitsers met e-bikes die een Rad und Schiff tocht maken in Nederland.

Om 11:15 kunnen we dan eindelijk beginnen aan de wandeltocht. Buiten Oudemirdum worden we wederom door het bos gevoerd en we passeren weer de nodige campings. We zitten in het Gaasterland en het glooit hier enigszins. Mooi! Als we het Rijskerbosk naderen zien we over de dijk heen al de nodige Kitesurfers aktief op het IJsselmeer. We snijden het stukje door het bos af om ze eerder van dichtbij te kunnen zien en wat we vermoeden klopt wel. Er is een Kitesurfschool actief hier en de leerlingen stoppen zo langzamerhand voor de lunch. We kunnen nog net foto’s maken van de bedrijvige leerlingen. Op een bankje met uitzicht op het IJsselmeer (’t Mirnser Klif heet het hier) gebruiken we meteen de lunch. Je kunt hier heel goed aan de overkant van het IJsselmeer de kust rond Enkhuizen zien. De (passagiers) veerdienst Stavoren naar Enkhuizen was vroeger de alternatieve route per trein van Groningen en Leeuwarden naar Amsterdam. Op onze fietstocht rond het IJsselmeer in 2016 kwamen we hier ook langs.

We overleggen even over het vervolg van de route. Die gaat tot aan Stavoren alleen maar langs de kust en dat lijkt ons wat saai. Daarom lopen we verder via de fietsknooppunten van vanmorgen en passeren zo Bakhuizen, Hemelum en Warns. Bij het Johan Friso kanaal willen we nog even op een terras zitten, maar hier is helaas het ene café dicht en het andere opgeheven. We gaan maar even zitten op een bankje bij het kanaal. Helaas trap ik daar in een niet zichtbaar gat in de helling van het kanaal en maak een lelijke smak. De spieren en pezen van m’n rechterknie hebben een optater gehad, en ik heb behoorlijk pijn. Gelukkig niets gebroken. Het verder lopen gaat moeizaam, maar is gelukkig te doen.

In Stavoren gaan we opnieuw even langs het café van vanmorgen en nemen nog een koffie/thee. Deze keer met een lekkere Friese oranjekoek voor mij.  We bekijken nog even het oude haventje en lopen dan naar de auto. Toch nog 21 km gelopen vandaag, ondanks de knie handicap!

Gelopen route:

Vrijdag 25 maart 2022, van Balk naar Oudemirdum, (21,0 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

De 4e etappe alweer van dit pad. En we lopen in een mooi gebied. Vandaag staat het stadje Sloten op het programma en de bossen van het Gaasterland. Met prima weer, maar nog wel koud ’s ochtends, op weg naar Oudemirdum waar we de auto parkeren. Met de bus naar het beginpunt in Balk waar we rond 9:50 uur arriveren. Zoals gebruikelijk eerst op zoek naar een plekje voor de koffie. Er is een bakker in de buurt van waar we beginnen. Geen zitplaatsen binnen, maar buiten op een bankje gaat prima. We zitten uit de (noorden)wind en in het zonnetje. Rond 10:15 kunnen we op pad. We lopen Balk uit langs een enorm complex van COA voor de opvang van vluchtelingen. Volgens deze site is er plek voor 500 vluchtelingen.

Als we door het dorpje Wijckel lopen (Wikel op z’n Fries) stoppen we even bij de kerk waar een graftombe ligt van Menno van Coehoorn, de befaamde bouwer van stedelijke vestingwallen van o.a. Zwolle, Nijmegen en Bergen op Zoom. De man was als militair en fortenbouwer erg aktief in Europa en heeft in diverse oorlogen gevochten. Hij had hier in Wijckel een state laten bouwen, dat helaas verdwenen is. De kerk is gesloten dus het bekijken van dat praalgraf gaat over.

Daarna door naar Sloten, een van de Elfsteden op de route. Het stadje is klein (710 inwoners) maar goed bewaard gebleven. Het bevond zich op een kruispunt van handelsroutes. Die over de weg van Bentheim naar Stavoren en die over water van de Zuiderzee naar Sneek. Ook de vestingwerken van Sloten zij  redelijk bewaard gebleven en eveneens ontworpen door van Coehoorn.  Sloten is erg authentiek gebleven en ook later niet uitgebreid. Het ziet er nog net zo uit als eeuwen geleden. Het moet een feest zijn als je hier de schaatsers van de Elfstedentocht voorbij ziet komen. Bij een cafe/restaurant nemen we een 2e koffie.  Ook in Sloten zijn veel zeilboten en scheepswerfjes te vinden, waar veel booteigenaren bezig zijn met het gereedmaken van hun schip voor het seizoen.

Buiten Sloten vinden we veel schapen met lammetjes die met dit zonnige weer naar buiten mogen. Altijd leuk om te zien.

Na Sloten gaat het in via Wijckel weer terug tot bijna bij Balk en slaan we  linksaf naar de bossen van Gaasterland. En dat lijkt wel Drenthe hier. Ineens een heel ander landschap, met zelfs wat lichte heuveltjes,  dan de vlakke weilanden hiervoor. Vlakbij Oudemirdum tel ik op mijn Osmand routeplanner zelfs 6 campings in de buurt. Oudemirdum zelf is ook weer een gezellig dorpje met de nodige horeca voor de campingtouristen. We sluiten de tocht af met een kaasplankje en een glaasje wijn. Och, zo gaat het allemaal wel!

De gelopen route:

Vrijdag 4 maart 2022, van Sneek naar Balk (25,9 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

We waren nodig toe aan een lange wandeling. De vorige was al weer in september vorig jaar. Het zou mooi weer worden, alleen wel met behoorlijke vorst ’s nachts en een koude ochtend. Eerst de autoruiten krabben voor we op pad kunnen. We zijn om 08:45 in Balk waar we de bus kunnen nemen naar Sneek. Volgens de OV9292 app 1 keer overstappen met slechts 1 minuut overstaptijd in Spannenburg, maar dat gaat prima. Rond 09:30 staan we al in Sneek. Daar eerst aan de koffie bij de bakker waar we in etappe 2 ook al waren. En daarna op pad. Renée wil graag eerst ergens een paar wollen handschoenen halen tegen de kou, want we hebben per ongeluk geen handschoenen meegenomen. Ik doe het er maar zonder, want de routeplanner op de telefoon bedienen met handschoenen aan gaat niet. Via de Waterpoort en een viaductje over de A7 lopen we de stad uit en gaan richting IJlst.

Wat opvalt in de oude Elfstedenstadjes is dat ze erg mooi bewaard zijn gebleven. Het is een genoegen om door die oude straatjes te wandelen. Ik moet zeggen dat ons dat wel bevalt, dit aspect van Friesland. IJlst is verder natuurlijk bekend van de schaatsenfabriek van Nooitgedacht, die ooit midden in het dorp stond. Alleen de lange schoorsteen van dat bedrijf staat er nog als monument. We hebben vroeger allemaal met Nooitgedacht doorlopers op het ijs gestaan natuurlijk. In een oud cafeetje halen we nog een koffie en lezen daar dat IJlst wel 26 (kleine) schaatsenfabriekjes heeft gehad.  IJlst is ook bekend van de overtuinen. De huizen liggen aan de straat en de tuinen aan de overkant ervan aan het water.

Na IJlst gaat het verder langs een wat saaie verkeersweg. Gelukkig is de parallelweg voor fietsers en wandelaars behoorlijk breed en het verkeer niet storend. We eten al lopend de meegenomen lunchbroodjes op, want het is veel te koud om ergens te gaan zitten. We proberen even een bushokje maar het is echt te koud. Als we Woudsend naderen zien we van verre een hele rij masten van plezierjachten staan. Hier staan de nodige werven voor onderhoud van de jachten. We hebben inmiddels sinds IJlst alweer een km of 12  gelopen en we willen wel weer even binnen zitten en uitrusten. In een cafeetje lukt dat wel en kunnen Wim’s blaren doorgeprikt worden. De nieuwe steunzolen in m’n wandelschoenen bevallen me niet moet ik zeggen. Ik vrees dat die de oorzaak van de problemen zijn.

Daarna verder op weg naar Balk. We passeren het Slotermeer en een groot vakantiepark met jachthaven, waar overigens sommige huizen permanent bewoond worden zo te zien. In Balk na 26 km eindelijk weer bij de auto. Het was wel een zware inspanning vind ik. Maar tja, de eerste tocht na een lange winter is altijd lastig. De conditie moet weer opgebouwd worden. De volgende etappes gaan altijd wel beter.

Woensdag 22 september 2021, van Mantgum naar Sneek (20,5 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

Het werd een prachtige septemberdag,  windkracht 2 en 22 graden C.  Wij derhalve weer op pad.  Om 9 uur zijn we al per auto in Sneek en ik schrik, we zijn te vroeg. Natuurlijk geen koffie te krijgen op dit tijdstip, maar het valt mee. Een bakker in het centrum is open en schenkt ook koffie.  Daarna naar het station voor de trein van 9:48 en snel daarna staan we in Mantgum voor de start.

De route gaat vandaag erg veel langs de Zwette, de trekvaart tussen Leeuwarden en Sneek, waar de schaatsers ook langs komen.  We zullen weinig dorpjes tegenkomen en we lopen vooral door vlak weilandgebied. Wel in de verte veel torentjes te zien van dorpen in de omgeving.

Als we ter hoogte van Easterwierrum zijn zien we een mooie theetuin annex minicamping De Dille. Ideaal plekje voor nog een koffie.  Daarna verder en inmiddels is het ook al lunchtijd geworden en eten we op een bankje langs de Zwette de meegebrachte broodjes op. Wat hier opvalt is dat de Zwette midden in de voormalige Middelzee ligt.  Je kunt aan de lage dijken nog zien waar die Middelzee ophield. De Middelzee is stukje bij beetje ingepolderd zoals op het plaatje is te zien.

In Scharnegoutum waar nog een mooi kunstwerk staat van nonnen, dat herinnert aan het vroegere nonnenklooster hier,  willen we nog even uitrusten, want we lopen al weer een kilometer of 10.  Maar de wet van de bankjes treedt weer op, en er is geen bankje te zien. In een buitenwijk van Sneek vinden we er uiteindelijk eentje. De route gaat vervolgens langs het station en daarna door het centrum. We gaan op een terras nog maar eens een versnapering nemen. Mijn benen zijn er ook echt aan toe merk ik.

Na het terras lopen we nog even verder door het gezellige centrum van Sneek tot we de 20 km vol hebben. De doelstelling van dit jaar was om 10 tochten van minstens 20 km te lopen, en dit was de tiende tocht. Opdracht geslaagd derhalve.

Gelopen route:

Dinsdag 31 augustus 2021, van Leeuwarden naar Mantgum (24 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

We wilden eens wat dichter bij huis wandelen. En Friesland hadden we tot nu toe wat gemeden, maar dat lag eigenlijk aan het Zevenwoudenpad, dat ons toch wat tegenviel. De keuze viel op het Elfstedenpad, dat een link heeft met de fameuze Elfstedentocht voor schaatsers.  De tocht begint en eindigt natuurlijk in Leeuwarden. En omdat het dichter bij ons huis ligt hoeven we ook niet meer om 05:30 uur het bed uit! Bovendien gaan we eens wat meer proberen met het openbaar vervoer heen of terug te reizen. Scheelt ook weer. En dat is in etappe 1 al heel gemakkelijk. Die gaat van Leeuwarden naar Mantgum en daar is een spoorstation. Dus de auto daar geparkeerd en binnen 8 minuten sta je in Leeuwarden.

Rond 09:30 zijn we dan daar ook al, waar we aan de koffie kunnen, en om 10 uur starten we. De tocht gaat vrij snel langs de Elfstedenhal, de overdekte schaatshal van Leeuwarden, waar aan de ramen plakkaten hangen van een aantal winnaars van de tocht.  Zie dit overzicht van alle mannelijke en vrouwelijke winnaars met hun tijden.  Buiten is iemand bezig de namen van alle vrouwelijke winnaars in het monument van de Elfstedenrijder te beitelen. Die stonden er nog niet op en dat kan tegenwoordig niet meer natuurlijk. In Leeuwarden valt direct al op dat veel routeaanwijzers ontbreken. Ik heb van wandelnet.nl wel de GPX gedownload, maar het boekje van de tocht hebben we nog niet. We besloten gisteren pas deze tocht te gaan doen. Dat breekt ons verderop wat op, want daar staan toevallig wel aanwijzingen maar die wijzen anders dan de GPX. En dan heb je het boekje nodig en vooral de laatste wijzigingen van de route. Meestal wordt dat door de padbeheerders goed bijgehouden. Maar nu lopen we verkeerd en moeten weer terug. Och, het is maar een km of zo, dus het valt wel mee. 

Wat niet meevalt is de enorme herrie van straaljagers die hier rondvliegen. Kennelijk is er een grootscheepse oefening aan de gang want ze blijven maar starten en weer afdalen. Ze vliegen zo te zien op 10 meter hoogte over de kerk van Marsum 🙂 .  Later zie ik op de kaart dat dat dorpje ook wel erg in de aanvliegroute ligt van vliegbasis Leeuwarden.

Als we op Deinum aflopen valt de uivormige spits nogal op van de kerk hier. Die zou in Beieren niet misstaan. Hij is wel erg mooi gemaakt.  We nemen een 2e koffie bij de bakker hier. Horeca is in dit soort kleine dorpjes niet te vinden natuurlijk, dus we boffen dat het bij de bakker kan. Wat leuk aan deze tocht is dat je steeds door kleine dorpen wordt gestuurd. Het pad slingert daardoor wel nogal, maar dit bevalt ons wel. Zo komen we door dorpjes als Boksum, Jelsum, Bears en Jorwert.

Als we  Bears naderen zien we een merkwaardig bolvormig staketsel boven de bomen uitsteken. Het blijkt een stalen frame te zijn, waarmee een oude state wordt nagebootst (een landhuis heet hier een state hebben we al gemerkt). Hier heeft vroeger de Uniastate gestaan maar die is helaas verdwenen. Alleen het poorthuis staat er nog. En dus nu ook dat stalen frame van het landhuis. Leuk gedaan!.

Jorwert is natuurlijk erg bekend geraakt door Geert Mak met z’n boek “Hoe God verdween uit Jorwerd”. Het verhaal over de stille revolutie in de dorpen op het platteland tussen 1945 en 1995 en wat daarvan de gevolgen waren. Ikzelf heb de eerste 18 jaar van m’n leven in zo’n dorp (Usquert)  gewoond en kan dat beamen. Geert Mak zelf heeft de oude pastorie van Jorwert opgekocht en woont daar als Amsterdammer zo nu en dan. Na Jorwert is het nog maar een klein stukje naar Mantgum waar we om 16:30 uur arriveren.  Wel zijn we behoorlijk moe, moet ik zeggen. Kennelijk viel het toch niet mee. Maar de route was prima en we gaan ermee door, met dit pad.

De gelopen route: