Zaterdag 20 juli, Regensburg

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

Vandaag weer op de fiets naar Regensburg, natuurlijk na eerst weer koffie te hebben gedronken bij de plaatselijk bakker. 

Wat onderweg opvalt en ook in Regensburg, is het grote aantal fietsers die trekken.  Ze overnachten vooral in hotels, zoals we aan de bagage kunnen zien. En dat trekken kan natuurlijk ook wel een weekendtochtje zijn. De Donau Radweg is duidelijk erg populair.

Wat altijd weer erg lekker is, is het Duitse gebak. We hebben inmiddels een heerlijke Apfelstrudel met vanilleijs gehad en gisteren een Erdbeerschnitte gedeeld. Alles in Duitsland is lekker!  Dat heerlijke gebak kennen we eigenlijk niet in Nederland. Jammer!

Na de koffie in Regensburg gescheiden op pad. Renée gaat shoppen en ik wil die ene mooie foto maken van Regensburg met brug en kathedraal. Maar helaas staan daarvoor een gebouw in aanbouw en een bouwkraan in de weg. En voor het juiste standpunt (zie ik nu) moet je een hotelkamer huren en vanaf het balkon die foto maken. Dat gaat wel een beetje ver. Alhoewel, een echte fotograaf… Verder rondgelopen en veel foto’s gemaakt. De kathedraal van binnen bekeken, die inderdaad erg groot is. Tot m’n verbazing is het altaar niet te zien want er staat een opstelling voor om een symfonieorkest te laten spelen. Via een videoscherm is te zien hoe dat (mooie) altaar er uitziet. Tja!

Bij een boekhandel  maar eens het Bikeline boekje van de Donau Radweg bestudeerd en daaruit leer ik het volgende:

• De weg naar Kelheim die we gisteren reden is wel degelijk de Donau Radweg, die dus hier over de noordelijke oever loopt.
• Dat steile stukje bij Kelheim naar het klooster is zelfs ook de officiele route van de Donau Radweg. Maar in het boekje staan enkele en dubbele pijlen bij dit stukje, oftewel lichte en zware hellingen. En verder geven ze het advies om de boot te nemen als je dit te moeilijk vindt. Dus de Donau Radweg kent ook zware stukjes. Niks vlak tot aan Wenen!

Daarna op een terras voor de kerk met Renée als lunch een ontbijt besteld. Dat kan in Duitsland vaak tot 13 of 14 uur en bevalt ons beter dan zo’n zware duitse lunch. Het wordt alweer erg warm nu. Rond 15.45 weer terug op de fiets na bij de Kaufhof een nieuwe koffiezetter gekocht te hebben. Het stokoude apparaat dat we bij ons hadden en alleen in de vakantie gebruikten bleek stuk te zijn. En zonder koffie is het natuurlijk geen vakantie. Omdat we op de terugreis korte stukjes in het fietspad hebben met echte keien (à la de DDR vroeger), daar maar even afgestapt om het apparaat niet te beschadigen.

Vrijdag 19 juli, Fietstocht naar Kelheim (40 km)

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

Vandaag gaan we Kelheim bezoeken. Ik wilde eerst een fietstocht maken die begon in Kelheim en na 50 km eindigt bij het klooster van Weltenburg, maar we besluiten om vanaf de camping naar Kelheim te fietsen. In Kelheim begint overigens de Altmühltal Radweg en daar gaan we deze vakantie ook fietsen, want die schijnt heel mooi te zijn.

Eerst naar het dorp Bad Abbach om bij een bakker ons traditionele 2e ontbijt te nemen (koffie met een zoet broodje) en boodschappen te doen. Er blijken hier veel Donau Radweg fietsers voorbij te komen, die vaak op het terras even een stop maken, en dat bevalt ons wel natuurlijk.

Renée wil een nieuw vergrotend spiegeltje (de vorige was blijven hangen op de camping bij Nurnberg) en dit vinden we bij een DM winkel. Het dorp is niet groot maar is een centrum voor de streek en bevat voldoende winkels en supermarkten.

Hierna op weg naar Kelheim. Dit gaat weer over de Donau Radweg, alhoewel dat voornamelijk een behoorlijk hobbelig gruispad is. Ik denk dat de echte route over de zuidoever van de Donau gaat, maar leer later dat dit toch de echte route is.  Kelheim valt ons wat tegen (beetje suf stadje) en na een terrasstop gaan we verder naar Weltenburg. De route er naartoe staat in geen enkele van de routeboekjes die we bij ons hebben en dat merken we. Hellingen tot meer dan 15% komen we tegen, die we lopend moeten doen. Het lijkt erop dat we een MTB route te pakken hebben. Een beetje erg bezweet komen we bij het klooster aan. Het klooster valt ons ook flink tegen. Het is van oorsprong een Benedictijner klooster, maar de kerk is erg bombastisch (“over de hill” barok). We vinden het helemaal niets. Op de binnenplaats is een enorme biergarten met veel liefhebbers voor het bier. We gaan na een consumptie (geen bier!) maar snel weg.

Je kunt via een boottocht terug naar Kelheim en dat is ook precies wat de Donau Radweg daar doet. Die gaat helemaal niet over die bulten van 15%! Het schip vaart door een behoorlijke vernauwing hier met steile rotswanden, de Donau durchbruch. Erg mooi om te zien. Terug in Keilheim nog een ijsje en daarna retour op de fiets.

Donderdag 18 juli, uitstapje naar Regensburg

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

We vertrekken op een normale tijd en rijden via de snelweg verder richting Regensburg. Geen grote files, maar vlak voor Regensburg is een behoorlijk stilstaande file. Daarom de snelweg maar af en binnendoor naar Bad Abbach, waar we zo te zien een prima camping hebben uitgezocht.  De camping is redelijk nieuw, en heeft dus nog geen hoge bomen, maar wél prachtige plekken met gras en ook een uitstekend badhuis. We arriveren om 11:30 uur en dat moet ook want van 12 tot 15 uur is er Mittagsruhe. We nemen een ruim plekje en als de tent is opgezet gaan we per fiets naar Regensburg, want dat is maar een km of 20. We gaan via de Donau Radweg die hier zo’n beetje langs de camping loopt.

Het is een erg mooi gebied hier. Ze noemen het de Bayerische Jura en dat klopt wel. Regensburg is een erg leuke stad en de terrassen zijn prima. De van huis meegenomen salades eten we als lunch op onderweg, en dan hoeven we ons om het avondeten ook niet druk meer te maken. De stad heeft veel winkels en Renée besluit dat ze toch echt een dag hier moet shoppen. Prima, want dan kan ik foto’s maken van dit mooie stadje.

We lopen wat rond om het stadje te bekijken en zitten op de nodige terrassen.  Bij een Edeka halen we bretzels om thuis als avondeten op te eten. Daarna relaxed fietsend terug naar de camping.

Woensdag 17 juli 2019, Heenreis

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

Vandaag met de vouwwagen op pad naar de omgeving van Regensburg in Zuid-Duitsland. Vroeg opgestaan en om 8 uur op pad. Helaas, een kink in de kabel. Ik had gisteravond de vouwwagen al aangekoppeld aan de auto en de stroomstekker er ook in gedaan. Maar vannacht heeft (kennelijk) de koelbox de accu van de auto leeg getrokken. Niet aan gedacht natuurlijk. Zelfs de achterklep wil niet meer ontgrendelen en het stuur blokkeert ook, zodat aanslepen ook even niet meer wil. Buurman Hans uit z’n bed gehaald om z’n Volvo voor de onze te zetten en dan met stroomkabels de accu’s koppelen. Maar dat wil niet, de startmotor gaat toch niet goed rond. Gelukkig is de blokkade van de stuurbekrachtiging nu wel opgeheven en kan hij me nu slepen. Wil ook niet, de motor slaat niet aan.  De auto staat inmiddels in de Briklaan vanwege een gebroken sleepkabel. Ook dat nog. Nu toch de Ford garage (Smidts) maar gebeld en die staan binnen 15 minuten voor de deur. En met hun spullen loopt de motor binnen enkele tellen. Oppassen nu en vooral de motor niet te laten afslaan.

Om 09:15 uur dan toch op weg. De tocht verloopt prima. Wel tussen Frankfurt en Würzburg een enorme file op de andere baan. Een Total Sperrung op z’n Duits. We zijn blij dat we daar niet in staan.

We hebben besloten niet meteen naar de camping ter plekke te rijden maar een tussenstop te nemen zo’n 100 km van de gewenste plek. Dat heeft het voordeel dat je dan voor 12 uur op de eindsbestemming aankomt en een goed plekje kunt vinden. En als de camping niet bevalt heb je tijd genoeg om nog een andere te zoeken. Onze tussenstop camping is het Knaus campingpark in Neurenberg. Er is zelfs een restaurant waar we gaan eten. De meegenomen salades van thuis bewaren we voor morgen. Hoewel dit een camping is voor bij uitstek doortrekkers kun je er heel goed staan. Iets om te onthouden.

Dinsdag 11 juni 2019, terugreis van Arles naar Genève

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag de terugreis per trein. Omdat de trein al om 08:01 uur vertrekt zijn we weer vroeg op vandaag. Maar daar zijn we wel aan gewend deze vakantie. Op het perron treffen we de Belg Pierre en z’n vrouw aan, die de route ook reden, evenals nog een Belg, Luc. Pierre en z’n vrouw kwamen we al een paar keer eerder tegen, onderweg. Het laden van de 5 fietsen gaat zonder veel problemen.  Luc is een gezellig prater en wil van alles weten van de anderen over hoe zij het fietsen organiseren. Overigens hebben de Belgen het wat makkelijker met de bagage, want ze kamperen niet. In Lyon overstappen, ook zonder veel problemen, en tegen 15:30 uur worden we gelost in Genève.  Daarna op de fiets verder door het drukke centrum van Genève totdat we in de buitenwijken komen waar het wat rustiger is. Voor het eerst deze vakantie moesten hier trouwens wel de regenpakken aan! Annemasse ligt vlakbij en we gaan er eerst nog even wat winkelen om cadeautjes voor de oppassers thuis te kopen. Daarna naar de parkeergarage, spul in- en opladen en op weg naar Bourg-en-Bresse. We willen daar in een hotel overnachten, dat we vanuit de trein hebben besproken. Ook dat gaat zonder problemen. Daarna eten in Bourg-en-Bresse.

Woensdag 12 juni 2019, van Bourg-en-Bresse naar Leek

De autotocht verloopt zonder veel moeilijkheden en na een dikke 1000 km zit de tocht erop. Het was weer een hele belevenis!

Maandag 10 juni 2019, van Avignon naar Arles (62 km)

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag de laatste etappe en niet eens zo’n heel lange. Maar eerst hadden we nog een onrustige nacht op de camping.  Een avond eerder was er een gezellige drukte buiten de camping, maar nu was het rustig. Tot ik rond een uur of 3  een raar geluid buiten de camping hoorde, wat ik maar niet kon plaatsen. Het leek of iemand met een waterslang iets aan het blussen was. Renée had het ook gehoord en begreep het ook niet. Vanmorgen kwamen we tot de conclusie dat de gemeente een automatisch sproeisysteem voor de borders op die plek heeft geïnstalleerd. Zonder het van mekaar te weten hadden we dus een onrustige nacht – je haalt je toch van alles in het hoofd over wat het zou kunnen zijn.

Om 06:30 uur weer op en we kunnen ons 2e ontbijt zelfs op de camping krijgen en dat doen we dan ook, want het is 2e Pinksterdag, en je weet nooit wat er dan allemaal wel of niet open is. Handig, zo’n luxe camping 🙂 .  Petit déjeuner met croissants, stokbrood, 2 soorten jam, nutella, koffie en jus d’orange. Daarna op pad en via de route van Luc Oteman de stad uit. Volgens de bordjes moeten we ook nog de stad door, maar dat geloven we nu wel. Verderop bij Aramon begint weer een route provisionaire en die volgen we ook. Nog weer wat verder raken we route helemaal kwijt. Bordje gemist? Of ontbraken er weer bordjes? We volgen de GPX route maar, dan komt het wel goed. In Montfrin bij een Intermarché boodschappen gedaan en geluncht onderweg op een bankje.

Na Beaucaire wordt het landschap zoals in de Camarque. We naderen Arles, het eindpunt van deze tocht. Camping opgezocht (Le Arlésienne), tent opzetten, douchen, en naar het station. Er zijn morgen maar 2 mogelijkheden om met de trein terug te gaan, om 8 uur en rond 14 uur. We kopen kaartjes voor die van 8 uur, en gaan daarna ijs eten en wijn drinken op een terras in de buurt van de Arena. Daarna nog even wat rondgelopen en bekende plekjes bekeken zoals het Gele Huis dat Vincent van Gogh heeft geschilderd.

Zondag 9 juni 2019, rustdag Avignon

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

We staan op met een bewolkte lucht, het is wat fris, en er vallen zo nu en dan wat druppen. Dan maar even de fleece-jacks aan.  We nemen ons eerste ontbijt bij de tent en dan op naar Avignon. De Via Rhôna loopt nu zelfs door de stad, zien we aan de borden. Ook dit is gewijzigd dus.  Ergens op een terras nemen we een petit déjeuner oftewel een stukje stokbrood met boter en jam en een croissant. Daarna lopend de stad in.  Het is nog rustig zo rond 10 uur. Het plein vlak bij het Palais des Papes staat wel erg vol met horeca zien we. Ik heb het idee dat het erger is dan de laatste keer dat we hier waren (in 2006), maar als ik thuis die foto’s bekijk is dat onzin. Het was toen ook al zo.

Daarna naar het plekje waar we destijds de foto van de Mont Ventoux namen. Hij staat daar groot en machtig te wezen. We dachten destijds dat het wel meeviel.  Hierna verder door het oude deel van de stad. Als we bij de stadsmuur aankomen zijn we vlakbij het station en we gaan toch maar weer even kijken naar de terugreis mogelijkheden per trein.  Er blijken voor  a.s. woensdag 4 treinen te zijn die fietsen meenemen. Geen probleem derhalve.

Op de Place Saint Didier in het rustige deel van de stad gaan we lunchen met een crèpe met salade.  Vervolgens op naar de beroemde brug van Avignon, maar bezichtigen kost  tegenwoordig € 5,- per persoon. We zijn er al eens eerder geweest, en zoveel was er nu ook weer niet te zien, dus nog eens een tientje betalen vinden we niet zo nodig. Daar zijn leukere dingen mee te doen.

Om 15 uur eerst terug naar de camping om wat te lezen (2 tijdschriften gekocht, want we hebben niets bij ons natuurlijk), wat te dutten en daarna terug naar de stad voor een glaasje wijn en een pizza. Leuk dagje zo.

Zaterdag 8 juni 2019, van Châteauneuf-du-Rhône naar Avignon (89 km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

We hebben de afgelopen dagen beiden, onafhankelijk van elkaar, lopen mijmeren over dit soort fietstochten. Het is heel leuk om te doen, en deze tocht is wel anders dan de Loire-à-Velo, die we wat te saai vonden. Maar toch, het heilig vuur, zoals we dat hadden op weg naar Rome, hebben we niet meer. Die Rometocht moest echt, daar hielp geen lieve moeder aan. Maar deze tocht? En hoe kan dat nou? Het weer is prima, de omgeving is mooi, we zitten echt in Frankrijk tussen de Fransen. Volgens ons beiden ontbreekt het ons aan het heilig vuur voor vakantiefietsen. Zo’n tochtje van 2 weken is leuk, maar we moeten er niet aan denken op deze manier 3 maanden van huis te zijn. Het is een beetje te monomaan eigenlijk. We besluiten om de 2e tocht die we dit jaar zouden maken uit te stellen naar 2020 en de volgende vakantie met de vouwwagen weg te gaan. Graag een leuke omgeving, stadjes bezoeken, beetje wandelen, beetje fietsen, dat werk. Wat ook wel een rol speelt, dat het steeds opletten is met fietsen. De fiets is zwaar, vooral door de achtertassen, maar de voortassen beïnvloeden de bestuurbaarheid ook flink. Soms, op bruggen over de Rhône is het fietspaadje dermate smal, dat we maar gaan lopen. En toen we gisteren zonder bagage naar Montélimar fietsten ging dat heel wat relaxter.

En dat bleek vandaag toen we ineens een erg steil stukje van ongeveer 25 m voor de kiezen kregen (een oprit van een brug). Renée viel stil door te laat terugschakelen en viel om. Ik probeerde haar te helpen parkeerde snel m’n fiets dwars op die helling en die viel ook om. Gelukkig geen schade en Renée alleen een blauwe plek (waar ze nog weken last van had, ook een bot geraakt kennelijk).

Om 05:30 weer opgestaan en om 07:15 de poort uit. Renée werd vannacht weer wakker door een bekend piepje. En ja hoor, naast ons stonden de Spanjaarden die in Lyon ook naast ons stonden. Geen idee, wat dat voor gepiep was, maar die lui willen we de volgende keer niet meer naast ons, beloven we mekaar. In Bourg-St-Andéol, de eerste koffie op een terrasje meteen aan de route, en daarna het dorpje in voor het 2e ontbijt. Leuk pleintje weer. Als we wegrijden horen we een enorm kabaal van motoren met zo te horen open uitlaten. Ik wil boos worden over zoveel herrie, maar dan zien we dat het om een bruilofsstoet gaat. En tja, dat gaat hier soms met veel kabaal gepaard, dat is ons bekend. Het is ook zaterdag, een vaak gewilde trouwdag.

Verder niet zoveel bijzonderheden. Lekker fietsweer, 28 graden Celcius, en windkracht 3 in de rug. De route loopt hier totaal niet synchroon met GPX route en boekje. We volgen de routebordjes daarom maar en dat gaat goed. In Rocquemaure (niet te verwarren met Rochemaure, zie dag 9) nog even boodschappen gedaan. Oh ja, we zagen de Mont Ventoux nu eindelijk. Ik zag hem al een tijdje liggen (ik geloof de vorige dag al), maar Renée wilde er nog niet aan. Maar nu zagen we hem in volle glorie. En omdat het al redelijk vlak is hier valt zo’n berg enorm op.  Want zo hoog (1912 m) is hij eigenlijk niet. We vroegen 1 of 2 dagen eerder al aan een Franse fietser of hij wist of we Mont Ventoux al konden zien liggen. Hij begreep ons eerst niet totdat hij eindelijk uitriep  “ah – Le Ventoux”. Niks Mont Ventoux dus.

De camping in Avignon (Pont d’Avignon) is erg luxe en uitgebreid. Veel campers en grote caravans, dat valt wel op. Er is een mooi tentveldje aan de rand van de camping, en dat is bijna leeg. Na het douchen maar eens een glaasje wijn op het terras van de camping. Een duo bestaande uit gitarist en zangeres doet een optreden. Erg goed zingen ze niet, maar ze zijn wel erg enthousiast. Hij speelt wel goed gitaar, o.a. een nummer van Carlos Santana.

Vlak buiten de camping, op de Rhône-oever was een gezelschap aan het feesten. Er wel eerst veel gekletst, daarna samen zingen en dat deden ze heel goed. En daarna eten aan mooi gedekte tafels met kaarslicht. En iemand (Matthieu) hield een toespraak, hoewel lastig te verstaan door veel gejoel.

Vandaag gereden route:

Vrijdag 7 juni, van Cruas naar Châteauneuf-du-Rhône (26 km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag ligt Montélimar op de route en dat stadje wilden we niet overslaan vanwege aangename herinneringen van een eerdere vakantie, toen we in de Ardèche stonden en dit stadje ook bezochten. We zaten toen op een terras in een platanenlaantje, met mooi gefilterd zonlicht en dat moeten we weer zien, natuurlijk. En we zaten aan de nougat, want daar is dit stadje erg om bekend.

Wat later vertrokken (07:45 uur) want we rijden maar een korte afstand. We passeren de kerncentrales van Cruas (wat een complex, zeg) en drinken koffie in Rochemaure.

Geen toeristen hier, behalve wat fietsers. Rochemaure is bekend om de hangbrug alleen voor fietsers, de Passerelle Himalayenne. Die is gebouwd op de resten van een in 1946 ingestorte verkeersbrug en in 2013 geopend. Het is inderdaad spectaculair, want de brug slingert echt omdat hij zo licht is. Bij storm mag je er ook niet meer over, maar tijdens onze oversteek om 09:45 kon je er zelfs nog fietsen, hoewel dat nog best een enerverende aangelegenheid was. Als hij nog meer slingert, moet je er maar lopend overheen.

Om 11:30 uur komen we al aan op de camping en we doen ook meteen in het dorp maar boodschappen voor lunch en avondeten.  Daarna weer terug naar Montélimar, dat op zo’n 12 km noordelijk ligt.  De terrassen zijn inderdaad zoals we van vroeger kennen, maar verder is er in het stadje niet zoveel te zien. Het oude centrum is één grote bouwput – geen idee wat er precies allemaal moet gaan gebeuren.

Vanwege de mogelijk zware tegenwind besluiten we hier maar niet aan de witte wijn te gaan, want we moeten die 12 km nog terug, tegen de harde wind in. Nou ja, vooruit, eentje dan. Maar ach, één is ook maar één…

Dat werden er dus toch twee. De terugtocht viel desondanks erg mee, maar dat kan ook komen, dat de fietsen erg licht waren zonder die zware bepakking. Of was het nou toch de wijn…

De gereden route:

Donderdag 6 juni 2019, van St-Pierre-de-Boeuff naar Cruas (123 km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag een mooie rustige dag met windkracht 2-3 uit het noorden, wind in de rug dus. We weten al via de weerapps dat het morgen weer windkracht 6 uit het zuiden wordt. Om die reden passen we het schema wat aan. Vandaag veel km’s en dan zien we morgen wel hoe ver we dan komen. We zouden stoppen in Valence, dat we beiden niet kennen en graag hadden willen bekijken, maar we gaan een km of 50 verderop staan. We vertrekken om 07:15 uur en blijven doorrijden tot 19:30 uur in Cruas.

Onderweg passeren we talloze dorpjes en rijden soms over de linker en dan weer over de rechteroever. Soms is de route heel leuk met de bergen op de achtergrond en velden met bonen, mails, courgettes (in kassen) , perziken, appels, kersen, vijgen en zonnebloemen. Maar soms rijd je op een dijk langs de Rhône en dat is wel een beetje saai. Maar toch, vergeleken met de Loire à Vélo, die we in 2017 reden, vinden we deze heel wat afwisselender. En je rijdt nu van noord naar zuid waardoor de verschillen gaan opvallen in klimaat, in het landschap en ook in de volksaard.

We rijden door het centrum van Valence – het ziet er erg leuk uit. We beloven elkaar hier nog eens terug te komen.

De camping in Cruas heeft een restaurant, zo hebben we op internet gezien, maar helaas. Er is een besloten receptie aan de gang en we kunnen er niet terecht. De mevrouw van de receptie (die tevens bedient op de receptie 🙂 ), belt met een restaurant in het dorp dat wij eraan komen. Snel de tent opgezet, geen tijd om te douchen en naar het dorp. Prima gegeten daar met als toetje îles flottantes. Altijd heerlijk. Daarna terug, alsnog douchen en plat. 

Gereden route vandaag: