Woensdag 25 juli 2018, van Laurenburg naar Weinähr (16,6 km)

Zoals afgesproken met de eigenaresse van dit pension komen wij om 06:30 uur naar beneden voor het ontbijt. En dat staat inderdaad klaar voor ons, hoera. Het is een aardige mevrouw die dit pension runt, vinden wij. We hadden ook gevraagd of we een lunchpakket mochten meenemen, want er is geen supermarkt of bakker hier. Geen probleem, ze zorgde ervoor dat we konden klaarmaken wat we wilden.

Rond 07:30 uur al weer op pad en zoals gebruikelijk meteen de hoogte weer in. We lopen zo ongeveer om Dörnberg heen en dat met veel klim- en daalmeters. 

Een heel stuk verderop kom je op het Goethepunt, waar Goethe nog een spreuk zou hebben achtergelaten na een verloren liefde. En waar zijn roman ” Die Leiden des jungen Werthers” zou zijn ontstaan. Of Goethe hier werkelijk geweest is, is niet duidelijk. Wèl waren er in het dorp Obernhof enkele liefhebbers van het werk van Goethe en wellicht hebben die het verhaal verzonnen. Zie deze site.

Wij genieten vooral van het mooie uitzicht hier, met uitzicht op Obernhof en Weinähr.  We zitten ook hoog nu, zo’n 330 m.  Na het afdalen gaan we toch maar even naar Obernhof. Officieel is dit niet de route, maar ze hebben er wél koffie en overheerlijke Käsekuchen.

Daarna het laatste stukje naar Weinähr waar we overnachten. Nog maar een klein stukje, maar wel een met sterk stijgende en dalende stukken erin.  We hebben de bergstokken echt wel weer nodig!

ngg_shortcode_0_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Gegevens van de route vandaag:

• Afstand: 16,6 km
• Tijd: 6 uur 50 minuten
• Klim meters: 444
• Daal meters: 5452
• Hoogste punt: 328 m
• Laagste punt:  103 m

Hoogteprofiel (klik erop voor een uitvergroting) :

Dinsdag 24 juli 2018, van Diez naar Laurenburg (21,9 km)

Vandaag zal het 34 graden Celcius worden en we hebben besloten vroeg te gaan wandelen. We kunnen in ons pension in Nassau om 06:30 uur al aan het ontbijt, dat er prima uitziet. Bagage ingeleverd en op weg naar het station, want we gaan per trein naar ons startpunt van de Wanderweg in Diez. Daar komen we om 07:45 uur aan.  Op weg naar de route zien we een Rewe supermarkt en we kopen daar onze broodjes en kaas voor de lunch. Er is ook koffie te krijgen, maar die slaan we over. Beetje dom, want rond dit tijdstip is in Diez verder nog niks open, zo merken we later, en verderop op het pad is het maar de vraag of er überhaupt wel koffie is te krijgen.

Buiten Diez gaat het al snel omhoog, dwz naar zo’n 250 m. En boven heb je een prachtig uitzicht op de Lahn en  de dorpjes erlangs. Dat is het leuke van zo’n Wanderweg. Je loopt over heel rustige bospaden en je komt heel weinig mensen tegen. Het pad is overigens wel behoorlijk steil en rotsachtig. Dat loopt niet heel gemakkelijk. De temperatuur is gelukkig nog prima. Dat zal na 13 uur wel anders worden, vrezen we.

In Balduinstein willen we aan de koffie en dat valt niet mee. We worden nog wel geholpen door een plaatselijke mevrouw die ons zoekend zag kijken, maar volgens haar is eigenlijk alles te duur, en moeten we daar vooral níet heengaan. Gelukkig vinden we nog een hotel met een terras dat wel open is. Je merkt wel dat het hier veel minder toeristisch is dan bijvoorbeeld langs de Rheinsteig.

Het pad is gelukkig heel goed bewegwijzerd. We hebben de kaart niet nodig en waar een teken ontbreekt is een blik op Osmand (met GPX route erin) voldoende. Complimenten voor de Touristik in Nassau. We verdenken de man daar ervan zelf persoonlijk helemaal het pad te hebben uitgedacht! Maar petje af dus.

Vlak voor Steinsberg gaat het weer omhoog, maar nu zonder bos om in de schaduw te lopen. We raken nu wel wat oververhit en we besluiten om als we weer beneden zijn, het pad te verlaten en langs de (auto)weg verder te lopen. Het is 14 uur en snoeiheet. Die weg is ongeveer vlak, maar voor wandelaars niet heel geschikt. En de Duitsers rijden ook 100 km/h op zo’n weg. Gelukkig is het niet druk en soms stappen we even de berm in.

Om 14:30 uur komen we in het pension aan en we gaan direct douchen. Prima kamer hier. Daarna bier/koud water op het eigen terras, waar je jezelf mag bedienen vanuit de koelkast.

Om 19 uur eten we bij het restaurant in het dorpje, verderop aan de rivier.  Renée krijgt Käsespätzle met salade en ik Schnitzel met Spätzle.  We nemen een Riesling wijn uit de buurt, een Rheinhessen Tröcken, die ons prima smaakt.

ngg_shortcode_1_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Gegevens van de route vandaag:

• Afstand: 21,9 km
• Klim meters: 563
• Daal meters: 567
• Hoogste punt: 252 m
• Laagste punt:  101 m

Hoogteprofiel (klik erop voor een uitvergroting) :

Maandag 23 juli 2018, bezoek aan Limburg aan de Lahn

Hoewel we deze tocht in Diez zullen aanvangen, besluiten we eerst een bezoek te brengen aan Limburg aan de Lahn, want dat stadje moet een heel oud en charmant binnenstadje hebben, had men ons verteld. 
En dat klopt helemaal. Veel scheve oude vakwerkhuizen. We bekijken ook nog even de kathedraal van binnen, maar die is niet heel bijzonder. 

Dan eerst maar eens koud water op een terras en een ijsje.

Ik wil nog graag een wandelkaart kopen van de Lahn Wanderweg, want het materiaal dat we tot nu toe van de reisorganisatie kregen (Aktiva Tours), was niet heel geweldig. In de plaatselijke boekhandel is deze echter niet te vinden.

Dan op weg naar Nassau, 60 km verderop, waar we de eerste nacht zullen verblijven.  Dat gaat via een erg bochtige weg, hard rijden kan hier echt niet.  Het is een mooi gebied, het lijkt wat op de Eifel waar we enkele etappes van de Eifelsteig liepen in 2010. 

In het pension horen we dat voor de treinkaartjes voor de volgende morgen naar de Tourist Information in Nassau moeten. Dat stond anders in onze informatie. Slordig van Aktiva – we zullen ze een brief sturen*. Het is nu 17:45 uur en de VVV gaat om 18 uur dicht. We halen het net, en ze zijn zo vriendelijk langer te blijven en ons veel informatie en materiaal over de tocht te geven. En we krijgen keurige wandelkaarten voor onderweg. De man vertelt nog dat op maandag veel horeca dicht is in Nassau en tipt een goed restaurant in het park.

En inderdaad, prima plekje om te eten en daarna nog even een stukje te wandelen langs de Lahn.

* ) Die brief hebben we inderdaad gestuurd, en daar heeft Aktiva snel en heel correct op gereageerd. Ze hebben contact gehad met de Tourist Information en een en ander is aangepast. Fijn!

ngg_shortcode_2_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Woensdag 18 juli 2018, van Beilen naar Ruinen (20,9 km)

We zijn goed bezig. Dit is al de 4e wandeltocht deze maand. Als we zo doorgaan lopen we dit jaar nog het Drenthepad uit. Als we door omstandigheden toch niet kunnen fietskamperen dit jaar, dan maar veel wandelen. Dat is ook leuk tenslotte.

Ook deze keer met  het openbaar vervoer van eindpunt naar beginpunt. Met de bus van Ruinen naar Hoogeveen en per trein naar Beilen. Binnen 1 uur ben je waar je wezen wilt. De buschauffeur racet er op verzoek van zo te zien een scholiere een beetje tegen om  de aansluiting in Hoogeveen op tijd te halen. En dat lukt ook nog. 

Als je Beilen uitloopt kom je over de A28 en meteen daarna in het Dwingelder Veld met als grootste heideveld de Dwingeloosche heide. We zijn hier al veel vaker geweest, maar de enorme vlakte maakt toch elke keer weer indruk. Even een kijkje nemen in de schaapskooi onderweg hoort er ook bij natuurlijk.

Vlak voor Ruinen is een grote kraan bezig met onderhoud aan de wieken  van de graanmolen en we kijken even hoe dat verloopt. In Ruinen zelf is een markt bezig en onze auto  staat ingesloten tussen de marktkraampjes. Die  auto hoort daar helemaal niet te staan natuurlijk, maar vanmorgen was nergens een bordje te zien dat je daar niet moest gaan parkeren. Maar iedereen maakt ruimte om je eruit te laten. Geen probleem dus.

ngg_shortcode_3_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Hier de link naar het Google Maps kaartje

Zondag 8 juli 2018, van Hooghalen naar Beilen (19,6 km)

We wilden de tocht vervolgen vanaf Oosterhesselen, waar we vorige week geëindigd waren, maar de bussen rijden op zondag al niet zoveel en 2 keer overstappen met 0 minuten overstaptijd leek ons toch niet zo verstandig. Daarom deze keer een route waar het OV geen probleem zal worden en dat wordt Hooghalen naar Beilen.

Waar ik geen rekening mee gehouden heb is dat de koffietent in Hooghalen pas om 11 uur open gaat en we zijn hier al om 10 uur. Geen koffie dus en dat zal zo blijven tot het eindpunt. Jammer maar helaas voor een koffiejunk als ik.

We lopen Hooghalen uit en steken de A28 over, waar het nu nog redelijk rustig is. Vanmiddag in Beilen, als we er weer oversteken  is het veel drukker maar wat een herrie geeft zo’n snelweg toch. We komen in een voor ons onbekend heidegebied, dat het Noorderveld (en Hijkerveld) heet. En daar maak ik een rare smak. Ik stap op de rand van het (geasfalteerde) fietspad, maar daar zit een gat. En ik lig op m’n gezicht. 2 dames die daar toevallig net op een bankje zitten schrikken ervan. Nou ja, we hebben een goed EHBO setje bij ons en m’n wonden worden door Renée ontsmet en beplakt met pleisters. Dit is verdorie al de 2e keer dat me zoiets overkomt. Bejaardenproblemen? Wie weet.

Het heideveld is groot en op afstand zien we steeds de TV toren van Smilde.  We passeren het Oranjekanaal en zien op een bord een leuke anekdote van een boef uit vroegere tijden. Het gaat over de raadselachtige verdwijning van het turfschip Annigje 2, dat werd bestuurd door de beruchte schipper Egbert Vosch, bijgenaamd Kwoaie Eggie. Rovend voeren ze over het Oranjekanaal en plunderden andere schepen. Toen ze echte op de wal een kerk in de hens staken was het voor God genoeg. Die greep in en het schip werd in de wolken opgezogen en verdween met man en muis.  Historici doen dit verhaal af als volksverlakkerij, maar de lokale bevolking weet beter. Op mistige dagen zien ze nog steeds een schim van het schip in de mist zweven.

Na het Oranjekanaal passeren we opnieuw een paar heidevelden, zoals het Zuid-Hijkerzand en het Westerveld met de Brunstinger Plassen. Via Brunsting lopen we uiteindelijk Beilen binnen, waar de koffie (en het ijs niet te vergeten) op ons wachten.

ngg_shortcode_4_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Hier de link naar de gelopen route

Woensdag 4 juli 2018, van Emmen naar Oosterhesselen (19,1 km).

Renée kan nog steeds niet fietsen en daarom weer per OV  van het eindpunt naar het beginpunt. En dat is goed te doen want er loopt een bus rechtstreeks naar Emmen.  Opvallend zijn de vele scholieren rond dit tijdstip in de bus, die kennelijk in Emmen naar school gaan. Om 09:30 uur kunnen we alweer starten bij het station van Emmen. Eerst naar het centrum voor de gebruikelijke koffie natuurlijk. Daarna op pad.  Vrij snel komen we door Westenesch, een nog erg fraai brinkdorp met oude Saksische boerderijen.  Daarna door het Noordbarger bos, waar de eigen navigatie weer even nodig is (tekens, boekje en GPS corresponderen niet).  Na het passeren van de N34 lopen we op Sleen aan, eveneens een dorp met historie. Sleen was het centrum van het dingspil (rechtsdisctrict) Zuidenveld, waar een groot deel van Zuid-Oost Drenthe toen viel). En dat is nog te zien aan het voormalige raadshuis en de toren die flink hoog is.  Daar maar eens aan een 2e koffie. Via het Klenckerveld arriveren we in Oosterhesselen.

ngg_shortcode_5_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Hier de link naar de gelopen route op Google Maps

Zondag 1 juli 2018, van Roderesch naar Leek (15,5 km)

Door een gebroken hand van Renée (4 middenhandsbeentjes gebroken) kunnen we voorlopig niet fietsen. De fietsvakanties moeten we derhalve helaas uitstellen tot later dit jaar. Het mooie weer van de afgelopen tijd nodigt echter wel uit om toch wat te gaan doen.  Inmiddels kan Renée wel weer wandelingen van zo’n 15 km aan, dus we pakken de draad van het Drenthepad weer op. Om het niet te moeilijk te maken gaan we deze keer het stukje voor Leek doen. Met lijn 83 naar Roderesch, waar we om zo’n 10:30 uur kunnen starten. We lopen even een stukje naar Alteveer, en pikken daar het pad op. Daarna wel snel koffie bij van Es in Roderesch natuurlijk.

De tocht gaat een groot deel door het natuurreservaat Mensinge, waar we beiden weinig van weten, ondanks dat we er zo dichtbij (in Leek) wonen.  Het blijkt een nog erg groot bos te zijn met een vennetje erin waar de honden mogen dollen in het water (zie foto). Roden is vlakbij en het is een mooi wandelingetje voor de hondenbezitters daar. Verderop komen we langs de sterrenwacht van Roden en daarna lopen we een stukje langs het Lieversche diepje dat hier nog in oorspronkelijke staat is en niet is “recht gekanaliseerd” in de 19e en begin 20e eeuw vanwege de wateroverlast. Je krijgt een goede indruk hoe die beekjes vroeger in dit Drentse landschap kronkelden. Wat verderop kom je een kleine stuw tegen onder een bruggetje. Om de vissen te helpen die in dit stromend water leven is er een vistrap aangelegd door de natuurbeheerders.

Hierna verder door een stukje erg onverhard met veel hoog gras en dat is wat moeilijk voor Renée. Ze valt liever niet weer op die hand en we vorderen daarom wat langzamer dan anders. Langs de weg Lieveren naar Roden komen we langs de havezate Mensinge en zitten daar voor een 2e koffie op een mooi terras bij het koetshuis. Dit terrein kennen we wel, want Renée’s vader heeft hier ooit een tentoonstelling georganiseerd vanuit de Fuchsiavereniging in Assen.

We lopen om het complex heen en zien nog een ooievaar met 2 jongen op het nest zitten, boven op een schoorsteen van de havezate. We komen langs het kerkhof en nog weer een klein stukje bos. Wat opvalt is dat het Drenthepad toch zoveel mogelijk wandelen door bebouwing probeert te voorkomen. We gaan dwars door Roden en toch zie je weinig bebouwing. Erg goed gedaan.

Boven Roden komen we door het bos van de Zulthe en zien daar een man bezig met een forse telelens op z’n fototoestel. Het blijkt Albert-Willem Hummel te zijn die een paar boeken over de historie van dit gebied heeft geschreven. Zie o.a. deze link.

Wat verderop kom je door het bos Natuurschoon, dat we ook nog niet kenden. We rijden wel regelmatig over het fietspad naar Roden, maar dat bos kennen we ook niet. Ook hier weer een vennetje.

De navigatie was wat lastig vandaag want de routetekens, het boekje en de GPX route in m’n telefoon correspondeerden niet erg. De route is kennelijk een paar keer gewijzigd. Hier de link van de route.

ngg_shortcode_6_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Maandag 21 mei, van Exloo naar Emmen (21,5 km)

Het kan niet op met het mooie weer deze meimaand. Het lijkt wel of de “climate-change” ons in Noord-Europa beter en warmer weer brengt. Als dat waar is mogen we zeker niet klagen. Hoe dan ook, wij lopen weer op deze prachtige 2e Pinksterdag. In Exloo eerst aan de koffie natuurlijk en daarna op pad. Buiten het café worden we al opgewacht door 2 schaapjes, gemaakt van een steen uit de préhistorie (zie foto hierboven). Leuk gedaan.

Buiten Exloo komen we al snel over het Molenveld, weer een stukje bewaard gebleven oorspronkelijk heidegebied. Daarna gaat het verder door het Odoornerzand en het Zuiderveld. Opvallend dat tussen deze dorpen nog zoveel oorspronkelijk gebied bewaard is gebleven. Dat is ook de kracht van het Drenthepad natuurlijk, dat je daar doorheen leidt. En op de fiets kom je hier niet.

Na Valthe gepasseerd te zijn komen we in het Valtherbos langs het onderduikershol, waar in de oorlog vele joden hebben gezeten.  De man die deze joden hielp, Bertus Zefat, een kippenboer uit Valthe heeft z’n moedige daad met z’n leven moet bekopen. Na verraad werd hij door de Duitsers gefusilleerd. De Duitsers hebben het hol nooit ontdekt overigens en de onderduikers hebben de oorlog overleefd.

Na het Valtherbos lopen we om de wijk Emmermeer heen alvorens via de Emmerdennen naar het station te lopen, waar we de auto hebben staan. Veel bos gezien vandaag!

ngg_shortcode_7_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Hier de link naar het Google Maps kaartje van deze etappe

Zaterdag 12 mei 2018, van Gasselte naar Exloo (22,5 km).

We hadden dit jaar nog geen echte wandeling gemaakt, d.w.z.  van 15 km of meer. En we willen dit jaar 6 van die tochten lopen, dus het werd wel tijd om hier eens mee te beginnen, het is tenslotte al bijna half mei. Zo gezegd, zo gedaan en we pakken de draad van het Drenthepad weer op. Mooi zonnig weer, zo’n 23 graden max en meer moet het bij het wandelen ook niet worden. Om 10:30 uur kunnen we beginnen in Gasselte, maar binnen 25 m van de start staat al een bakkerij, waar ook  koffie wordt geschonken en dat laat Wim zich niet ontzeggen natuurlijk. Na de koffie wandelen we Gasselte uit en gaan naar het Drouwenerzand. Her recreatiepark met die naam kennen we wel natuurlijk, maar hier waren we nog nooit geweest. Beetje heuvelachtig heidegebied en erg stil hier. We komen in de buurt van Drouwen en daar willen we een 2e koffie en dat kan bij Alinghoek,  een plek om een groep mensen (de familie-uitjes) te vermaken. We zien net iemand met de lege trekkerboemel vertrekken om een groep gasten op te halen.

Via Bronneger gaat het pad naar Borger en tenslotte via het Buinerveld en een boswachterij naar Exloo, waar we rond 16:45 aankomen. De auto staat zo ongeveer tegenover een ijssalon en een ijsje kunnen we niet laten lopen natuurlijk.

Veel hunebedden gezien hier. Eigenlijk moet je ook naar het Hunebedcentrum in Borger, maar wij vinden dat we al genoeg van de hunebedcultuur afweten en laten die links liggen.

ngg_shortcode_8_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Hier de link naar de gelopen etappe

Er waren twee goede redenen om een nieuwe 100 km tocht te fietsen. Ten eerste was het op zondag 6 mei prachtig weer met windkracht 3 en dat is aangenaam fietsen en ten tweede  waren we weer bezig met de zadeltraining voor de komende fietskampeervakanties. En het leek ons wel leuk om de eerste etappe van onze Rome fietstocht uit 2014 (van Groningen naar Zwolle) nog eens over te doen, te meer omdat je door heel veel natuurgebied komt.  Zo  gezegd zo gedaan. De auto om 09:30 uur geparkeerd op P&R Hoogkerk en dan ben je al vlak bij LF9, het Lange Afstand Fietspad dat we toen ook namen.

De tocht voert ons door de Onlanden, het natuurgebied in wording tussen Leek, Roden, Peize en Groningen. Alle vogels zijn er al weer en het is prachtig zoals dit natuurgebied zich ontwikkelt. In Norg aan de koffie en door het Fochteloërveen  naar Appelscha, waar we het 2e bakje nemen. Daarna volgt er een gebied met heel veel bos en bijna geen dorpjes en dat blijft ongeveer zo tot in de buurt van Steenwijk.

Tot Steenwijk toe herinneren we ons veel van wat we onderweg zien, maar dat kan ook komen omdat we in Drenthe heel veel fietsen. Want na Steenwijk kunnen we ons maar weinig meer herinneren van de tocht uit 2014. Ja, Hasselt waar we doorheen komen. En natuurlijk het pontje over de Vecht vlakbij Zwolle.

Rond 19:00 uur komen we aan in het centrum van Zwolle en dan zitten er ruim 129 km op. Met nog wat extra kilometers in Zwolle (naar het station) en in Groningen (station naar P&R) komen we op een dagtotaal van 135 km, een nieuw record voor ons.  In Zwolle maar eens aan het bier en dat smaakt wel na zo’n tocht.  Daar ook  op een terras gegeten en daarna per trein weer terug. Een hele mooi dag weer.

Hier de link naar de gereden route van LF9

ngg_shortcode_9_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]