Zaterdag 15 juli 2017, van Huisseau-sur-Loire naar Tours (84 km)

Voor een overzicht van alle dagen zie deze link.

Voor ons doen een beetje laat opgestaan, om 07:00 uur, maar dat heeft met het feest van gisteravond te maken natuurlijk. Het wordt vandaag een lange etappe. Onderweg in Blois dezelfde foto gemaakt als die we daar in 2005 hebben gemaakt met Renée op de muur langs de Loire. Wat we toen nog niet wisten was, dat ze al een beste hernia had. Fietsen ging nog wel maar zitten en staan was erg problematisch. Die vakantie hebben we na 1,5 week helaas moeten afbreken.

In Blois ook een petit-déjeuner genomen op een mooi pleintje vlakbij de brug. Wel een ontbijtje zonder stokbrood, maar met croissant, cq pain-au-chocolat. Na Blois gaan we de heuvels in en dat bevalt ons wel. Steeds maar langs die rivier wordt op den duur een beetje saai. Dit is wel in tegenspraak met de opzet van de tocht (na “Rome” graag een bejaardentochtje) maar het is veel leuker. Er zijn verderop ook uitstapjes door de heuvels naar rivieren zoals de Cher en dat gaan we ook doen. Dat betekent overigens wel weer meer klimmetjes.

Onderweg geluncht in een parkje bij kasteel Chaumount. En we zien nu, vergeleken met de route voor Orléans, inderdaad veel meer wijngaarden. In Amboise nog een ijsje genomen. Leuk is het herkennen van plekjes van vroeger toen we hier met auto en caravan stonden en ook al veel (dag)fietstochtjes maakten.

Door alle stops op terrassen wordt het al wel later en we moeten nog 25 km. Maar even doorbijten nu. We gaan staan op de camping van La Ville aux Dames, een voorstadje van Tours, waar we pas om 19 uur aankomen. Bij de afrit van de weg voor de auto’s blijkt een auto flink in de fik te staan. Gek hoe snel dat gaat.

De camping is weer prima, we staan naast een stel uit Bennebroek dat al vanaf begin mei op reis is. Echte bikkels die vanuit Nederland  naar Santiago zijn gereden, door Portugal naar het zuiden en via de oostkust van Spanje weer terug. Ze hebben al op veel plekken gefietst, zoals Cambodja. Ze zien er ook slank en gespierd uit. Hun tent was in Portugal verropt door wilde katten!

Hier de link naar het Google Maps kaartje

Vrijdag 14 juli 2017, van Orléans naar Huisseau-sur-Cosson (69 km)

Voor een overzicht van alle dagen zie deze link.

Zoals gebruikelijk om 06:30 uur weer op. Renée heeft wederom slecht geslapen. Ze kampt met een soort stijve nek, die maar niet wil overgaan. Ze heeft midden in de nacht maar een aantal pijnstillers genomen. Rond 08:15 uur zitten we weer op de fiets en rijden de 6 km terug naar Orleáns, naar de route.

Vrij snel na Orléans komen we een Argentijnse jongen op de fiets tegen die de weg kwijt is. Hij is gisteren van Parijs naar Orléans gereden en moet naar Blois. Maar hij rijdt de verkeerde kant op. We helpen hem met de navigatie en hij rijdt een stukje met ons mee op.

In Meung-sur-Loire aan de koffie. Gelukkig zijn vandaag (Quatorze Juillet) de winkels ’s ochtends gewoon open. Vroeger was alles op deze dag potdicht.  Bij mooi weer rijden we verder en komen ook veel Fransen als dagjestoerist op de fiets tegen.

In Beaugency staat op de oever een feesttent waarvoor een fanfare aan het spelen is. Wij ook maar even kijken wat hier gebeurt. Er waren hotemetoten zoals de burgemeester, het districtshoofd, etc., die toespraken hielden.  Iedereen die in het afgelopen jaar iets had betekend voor het stadje werd bedankt door de burgemeester: de brandweer, de gendarmerie, wie al niet? Bovendien bleken vandaag 2 mensen jarig en zij werden toegezongen: het hoofd van de brandweer en de mevrouw van het district.

Hierna nemen we een alternatieve route uit het boekje, die over Chambord gaat. Dat betekent wel meer heuvels maar de route is ook afwisselender en leuker. We gaan op de camping staan van Huisseau-sur-Cosson. Als we de tent hebben opgezet, gaan we nog even naar Chambord terug om dat kasteel te bekijken. Dat kan niet via het weggetje door het dorp, want dat is afgesloten vanwege het vuurwerk vanavond. Even omrijden dus en op weg naar Chambord. In 2005 waren we hier ook al eens en hebben toen het kasteel ook bekeken. We houden het nu bij een bezichtiging van de buitenkant en een bezoek aan een marktje met lokale producten. Echt op z’n Frans allemaal en heel gezellig. Daarna terug naar de camping en om 21:30 uur naar het dorp om het feest te bezoeken. Er stond een podium waar een 5-mans bandje + zangeres speelde en zong, en die deden dat erg goed. Niet al te hard en met een lekkere ritmesectie. De dorpelingen konden dansen en ook de kinderen holden ertussen door. Heel leuk allemaal.

Om 23:00 uur gaan de kinderen met lampions naar het terrein waar het vuurwerk zal worden afgestoken. Prachtig vuurwerk trouwens, op z’n Frans met muziek erachter. Leuk om mee te maken hoe het er in zo’n dorpje aan toegaat. Uiteindelijk voor ons doen laat terug (00:30 uur) en naar bed.

Hier de link naar het Google Maps kaartje

Donderdag 13 juli 2017, rustdag Orléans.

Voor een overzicht van alle dagen zie deze link.

We staan prima op deze camping, goed sanitair en een mooi plekje. Vanmorgen blijkt de helft van de kampeerders weer te vertrekken, waaronder iemand met een Holtkamper vouwwagen. Nou hebben wij  zelf zo’n wagen en deze man had z’n tent wel erg sloppy opgezet. Dat kan beter natuurlijk.

Ik sliep vannacht weer goed, na gisternacht slecht geslapen te hebben, maar nu had Renée een slechte nacht. Daarom eerst uitslapen op deze rustdag. Na het ontbijt toch al om 09:30 uur op weg naar de stad. Het wordt een dag om rustig aan te doen. Eerst een koffie met zoet broodje op het ene terras en daarna nog een koffie op een ander terras. Daarna de kathedraal bekeken , maar die is wat protserig en niet heel mooi, vinden we. We komen een boekhandel tegen en die moet altijd bezocht worden natuurlijk. Renée vindt een mooi kookboek maar ja, aanschaffen kan niet want we zijn fietskampeerders en een extra kilo in de bagage kan echt niet. Oplossing: meteen via Internet bestellen. Ligt dan bij thuiskomst wel klaar. Ikzelf bekijk o.a. de fietsboekjes hier en vind tot m’n verbazing 3 verschillende franse boekjes voor de Loire à vélo, waaronder die van ons. Een teken van de populariteit van deze route onder de Fransen.

De lunch gebruiken we op de Place du Martroi met een standbeeld van Jeanne d’Arc, de maagd van Orléans. We nemen beide een lekkere salade. Daarna gaat Renée verder shoppen en ga ik foto’s maken. Rond 15:30 uur zien we elkaar weer een gaan terug naar de camping. We hebben wel genoeg gezien vinden we. Het moet ook niet te gek worden natuurlijk. Een stad kan je ook slopen en dit was een rustdag. We halen boodschappen bij een kleine supermarkt en fietsen terug naar de camping.

Woensdag 12 juli, van Gien naar Orléans (80 km).

Voor een overzicht van alle dagen zie deze link.

Vanmorgen blijkt het te regenen bij het wakker worden. Vervelend want je wilt geen kleddernatte tent mee. Gelukkig wordt het snel droog en na het afdrogen van de tent met een sponsdoekje kan die toch droog mee. Het grondzeil is aan de onderkant bijna altijd wel nat en modderig, en die gaat opgerold altijd zo mee. We vertrekken weer om 8 uur, want het wordt een lange dag. We willen overnachten in Orléans en daar ook een rustdag nemen om de stad goed te kunnen bekijken.

Het eerste stuk moet steeds het regenjasje aan/uit. Dat ding willen we liever niet aan hebben, want door het zweten wordt je toch nat. Maar uit kan ook al niet.  Dus regelmatig even stoppen om te wisselen, afhankelijk van de buitjes. Gelukkig hoeven regenbroek en schoenhoesjes niet aan. Als het erg hard gaat regenen moet dat ook nog.  We checken op de app WheatherPro even de voorspelling van vandaag. Windsnelheid 26 km/uur, dat is windkracht 4-5, en we hebben wind tegen. Niet zo fijn.

Bij St-Florent gaan we wat van de rivier af en dat merk je onmiddellijk aan de steile heuvels. Maar het is wel te doen. Een enkel pijltje op de kaart en dat is 4-6% of zoiets. In Sully-sur-Loire aan de koffie. Het is een echte Franse bar, met veel ouderen. Een stel ervan kruipt zo nu en dan achter een gokkast.  in hetzelfde plaatsje de broodjes en kaas gehaald voor de lunch. We gaan verder over de brug en vervolgen de route via de rechteroever. Die bruggen zijn de enige plek waar je veel autoverkeer tegenkomt. Meestal is er geen apart fietsdeel op de brug. Maar de automobilisten gedragen zich wel netjes. Bij St-Benoit-sur-Loire aan de lunch. Er passeren veel fietsers hier. De route is behoorlijk populair. Franse fietsers zie je ook vaak met een fietskarretje met alle bagage erin. De vrouwen hebben in dat geval vaak alleen een ruime toilettas achterop! Arme Nederlandse vrouwen…

Onderweg nog even geprobeerd Renée in mijn luwte te laten rijden vanwege de sterke wind. We gaan dan wat sneller. Maar na 6 km valt ze ergens uitgeput in het gras. Dat werkt dus niet. En ze klaagt dat ze dan teveel op mij moet letten en niet om zich heen kan kijken. Terwijl ik echt probeer een constante snelheid te rijden…

Als we Orléans binnen rijden koerst de route-coördinator (Wim dus) aan op de plaatselijke camping (een municipal). Hij stond niet in de Osmand App, dus even opgezocht met Google Maps. Maar daar heeft hij wat slechte recensies. Van tevoren niet gecheckt door de route-coördinator! Zo’n camping willen we niet en daarom terug en alsnog naar een camping onder Orléans, bij het plaatsje Olivet. Kost wel 12 km extra, waardoor we uiteindelijk deze dag 96 km rijden. Maar die camping is prima. Je kunt er zelfs pizza’s krijgen. We zijn te moe om nog naar een supermarkt te rijden. Er was overigens bijna geen plek meer (met 230V) , omdat we rond 17:30 uur aankomen. Deze camping wordt door veel Nederlanders met caravan of camper ook gebruikt als stopplaats naar het zuiden merken we.

Hier de link naar het Google Maps kaartje

Dinsdag 11 juli 2017, Van St-Satur naar Gien (60 km)

Voor een overzicht van alle dagen zie deze link.

Wederom niet al te laat op (6:30 uur) en om 8 uur gereed om te vertrekken. In Belleville sur Loire aan de koffie. Het valt op dat deze streek rustig is. Het hoogtepunt van de Loiretocht ligt waarschijnlijk verderop na Orléans, waar ook alle bekende kastelen liggen. Hier vindt je nog maar weinig wijngaarden (behalve dan vlak bij Sancerre) en heel veel landbouwgronden. Dichtbij de Loire is het ook behoorlijk vlak. De heuvels beginnen eigenlijk pas een paar km zijwaarts en mogelijk dat daar de wijngaarden liggen. Maar dat kunnen we niet zien.

De lunchbroodjes halen we weer bij de supermarkt en op het pleintje bij de plaatselijke bibliotheek kunnen we die mooi naar binnen werken.

Bij Briare zien we een veel groter aquaduct, een hele mooie deze keer, de pont-canal métallique uit de 19e eeuw. Er is een mooi cafeetje vlak bij en daar nemen we een koffie met citroencake. We krijgen er gratis een kan ijskoud water bij en dat is erg welkom natuurlijk.

Rond 16 uur op de camping van Gien. Na het installeren van de tent en het douchen halen we bij de supermarkt yoghurt voor morgenvroeg en willen in het stadje uit eten. Maar dat valt tegen.  Alle eet-horeca ligt aan een drukke weg en we willen graag buiten eten en niet binnen. Gaat niet door dus. Nog wel een ijsje gegeten op een pleintje, de kerk even van buiten bekeken, en daarna opnieuw eten halen, maar nu voor het avondeten.

Hier de link naar het Google Maps kaartje

Maandag 10 juli, Nevers naar St-Satur (80 km)

Voor een overzicht van alle dagen zie deze link.

Het was een beetje onrustige nacht op de camping. Dat lag niet aan de camping of de gasten, maar aan een stel jongelui dat onder de brug naast de camping een hoop plezier hadden en de nodige herrie veroorzaakten. We lagen om 22 uur in bed, maar ik kon daardoor niet slapen. Na 24 uur werd het langzaam rustiger.

Om 6:30 uur weer op en na het ontbijt om 8 uur terug naar het station om dat parkeerkaartje voor de auto te regelen. Vervolgens op weg naar de route die ergens onder Nevers doorloopt. Het is allemaal prima aangegeven. Alleen staan de bordjes soms in de Franse stand en is het even zoeken welke kant ze nu precies bedoelen. Rechtdoor of toch rechtsaf bijvoorbeeld. Onderweg in een bar nog een extra koffie genomen. Een cappuccino kennen ze niet (dat is nog vaak zo blijkt later), dus dat wordt gewone koffie met een scheut koude melk.

Hierna weer verder. De weg is mooi vlak en heel rustig met prima asfalt. De route gaat steeds langs de rivier. Echt een bejaardentochtje tot nog toe! Rond 16 uur bij de camping van St-Satur. Prima plekje, goed sanitair, en met nu weer wel 220V. Na het douchen gaan we eten halen bij de supermarkt. Terug begint het te regenen en het glaasje wijn (Sancerre, dat wel!) moet opgedronken worden in een party tent naast ons plekje dat door fietskampeerders gebruikt mag worden.  En we blijven hier ook maar zitten voor het eten. Vlakbij St-Satur ligt Sancerre, op een heuvel boven ons. Eigenlijk willen er daar even rondkijken maar het is al laat. We besluiten aan het eind van de tocht hier terug te komen. Sancerre is tenslotte zeer bekend van de lekkere wijnen.

Later op de avond wordt op dezelfde plek animatie vertoond en dat deden ze heel leuk. Publiek, zowel de ouderen als de kinderen, werd er goed bij betrokken.  Een klein jongetje was de prins, een oudere dame de prinses en nog iemand anders was het witte paard. Eigenlijk was het de bedoeling dat de prins de prinses zou zoenen, maar dat durfde hij toch niet. Toen galoppeerde hij maar weg op zijn witte paard. En het publiek klapte voor alle leuke dingen die ze zagen. En het jongetje straalde!

Zondag 9 juli 2017, Leek naar Nevers.

Voor een overzicht van alle dagen zie deze link.

We hebben gisteren alles al zoveel mogelijk ingepakt en we vertrekken vanmorgen om 8 uur. Het is ongeveer 980 km naar Nevers en het is dus even doorrijden. We hebben enkele kleine files onderweg en de gebruikelijke drukte rond Parijs.  Na Parijs krijgen we nog even een flinke onweersbui  te verwerken, maar in Nevers is het droog. Van tevoren had ik al uitgezocht waar de auto de komende 14 dagen moet blijven:  je kunt bij het busstation van Nevers (meteen naast het treinstation) 2 weken lang parkeren voor €20,-. 3 Weken kost €35,-. Alleen blijkt het loket op zondag dicht te zijn. Van de lokettist van de treinen horen we dat ze op maandag wel weer aanwezig zijn. Dat betekent morgen even terugkomen om het kaartje te regelen. We pakken de spullen op de fiets en rijden naar de camping van Nevers, die mooi aan de oever van de Loire ligt. Beetje eenvoudige camping en geen 220V voor ons, helaas.

Na het opzetten van de tent de salades opgegeten die we van huis hadden meegenomen en daarna nog even het stadje bekeken.  Het is heel oud, maar goed geconserveerd. Er is zelfs een feest met voorstellingen en ergens staat een kleine kermis (op z’n Frans).  De terrassen zit goed vol en iedereen gaat nu pas (20:30 uur) eten. Wat opvalt is de relatieve rust in dit stadje. Na de Italiaanse herrie van een paar weken geleden valt het ons echt op. Ook de beveiligingsmaatregelen trouwens. Overal militairen met machinegeweren en grote zandzakken op strategische plaatsen om kwaadwillende vrachtwagens tegen te houden.

Zaterdag 17 juni 2017, van Paterswolde naar Midlaren (19 km).

Voor een overzicht van alle Drenthepad etappes, zie deze pagina.

We beginnen vandaag bij de hoofdweg aan de noordkant van Paterswolde. De tocht gaat over het landgoed Vennebroek en vervolgens langs het Friescheveen, het meertje onder het Paterwoldse meer en daarvan gescheiden door de Meerweg. Het is heel rustig hier, een ideaal gebied voor vogels. We bezoeken even de vogelhut en lopen vervolgens in het stroomgebied van de Oude Aa of Drentsche A.  Ondanks dat de drukte hier niet ver weg is met de agglomeratie Groningen in de buurt, loop je toch echt wel in  de vrije natuur. Na het passeren van het Nrd Willemskanaal en de A28 koersen we af op Glimmen. Voorde koffie strijken we neer op het terras van voorheen de Kastanjehoeve aan de Zuidlaarderweg. Daarna langs de velden van de Noord-Nederlandse Golf en countryclub op weg naar Midlaren.  Dit gedeelte van de tocht loopt parallel met het Pieterpad, dus dat hebben we al eens gelopen, zij het enige tijd geleden (2008). Na afloop gaan we maar eens een glaasje drinken bij watersportcentrum de Bloemert, waar ik nog herinneringen koester aan een gevolgde zeilcursus in de 80-er jaren.

De reis zelf

• Allereerst en vooral: álle hulde voor Hans Reitsma die deze hele tocht met zoveel toewijding en zorgvuldigheid heeft samengesteld. Juist het feit dat je weet dat hij de best befietsbare route heeft uitgezocht, met zo veel mogelijk fietspaden en zo min mogelijk autoverkeer, maakt dat je deze tocht aandurft. Bovendien, voor degenen die willen kamperen, zijn de etappes ook nog zodanig op maat gemaakt dat je telkens een (goede) camping op het eindpunt treft. En dat is niet vanzelfsprekend. In Nederland (en waarschijnlijk ook in Frankrijk) zijn overal altijd voldoende campings beschikbaar. In Duitsland is dat al niet meer het geval, en in Italië al helemaal niet.

• Voor ons was dit de eerste grote buitenlandse fietskampeertocht – het was een fantastische reis. Niet alleen tijdens de reis zelf, maar ook in alle voor- en napret hebben we er ongelooflijk veel plezier aan beleefd. Hoe vaak hebben we niet in de winter tijdens het borreluurtje het boekje van Reitsma er maar weer eens bij gepakt om te kijken wat ons in het nieuwe gedeelte van de tocht te wachten stond.

• We hebben ontdekt dat trekken essentieel anders (en nog veel leuker) is dan het maken van fiets- of wandeltochten vanaf een camping waar je langere tijd staat. Bij het trekken op de fiets verandert het landschap voortdurend, de taal, de mensen, de specialiteiten van de streek, de wijze waarop de boerderijen gebouwd zijn, de architectuur – alles is elke dag weer anders. Je hoort de vogels, ruikt de natuur – je zit middenin het landschap. En je gaat langzaam genoeg om alles goed in je op te nemen, en tegelijkertijd snel genoeg om die afwisseling te ervaren.

• Kamperen werkt voor ons het allerbeste, omdat je helemaal vrij bent en steeds buiten. Het beperkt je wel een beetje in je etappe-plaatsen. Met B&B’s of hotels ben je wat dat betreft flexibeler – maar die moet je dan vaak weer van te voren bespreken. En ook al heb je dan meer luxe, voor ons weegt dit vaak niet op tegen de vrijheid van een camping.

• Verder is het kamperen ook eenvoudig: het is niet zo belangrijk of het plekje voor de tent nu wel of niet heel goed is – je staat er toch maar één nacht. Goed sanitair is natuurlijk wel belangrijk en niet teveel herrie op de camping, maar dat is ook eigenlijk alles.

• Het is heel erg handig om een navigatie-app te hebben waarin ook alle supermarkten (en eventueel fietsenmakers) te vinden zijn, zodat je op tijd kunt plannen waar je boodschappen voor de lunch en het avondeten moet doen.

• We hebben over het klimmen inmiddels een paar dingen geleerd:

  • Je moet je tijdens de klim niet tegen de klim verzetten – accepteer gewoon dat hij er is en dat hij ooit wel weer eens ophoudt. Misschien nog niet bij deze bocht en ook niet bij de volgende.

  • Zeker bij hoge temperaturen is het prettig om zoveel mogelijk van het klimwerk al voor 12.30 uur achter de rug te hebben. Liever dus maar ’s morgens heel vroeg opstaan dan laat in de middag nog moeten klimmen.

  • Enne … de filosofie van de heuvel hebben wij toch ook nog niet helemaal ontdekt …

• Je komt met de fiets overal. Je parkeert voor elk terras of voor de deur van de supermarkt.

• In feite gold voor deze tocht: je stapt op op je eigen oprit en uiteindelijk stap je af op het St. Pietersplein in Rome. Een leuk idee.

Navigatie:

• De navigatie is vrijwel helemaal gedaan met de App Osmand. Deze maakt gebruikt van de kaarten van Open Street Map, kaarten die door vrijwilligers worden bijgehouden. Het leuke van deze app is dat je je internetverbinding onderweg niet nodig hebt, zoals Google Maps die dat wel nodig heeft. De benodigde kaarten download je thuis van tevoren. De route van Reitsma is als gpx bestand beschikbaar en laadt je eveneens. En daarna is het een kwestie van het rode lijntje op de kaart volgen.

• Ook erg handig zijn de Points of Interest (POI’s). Zo vind je gemakkelijk overnachtingsadressen, supermarkten en campings.

• Van 2014 t/m 2016 gebruikten we voor de navigatie een smartphone van LG. Die werd te warm (zwart glas warmt erg op in zonlicht) en ging ook raar doen als er een accupack aan hing (verschillende geprobeerd). Bovendien was hij niet waterdicht. In 2017 hadden we een Samsung mee, die wel waterdicht was. We hebben de waterdichtheid niet kunnen testen, want alle dagen hadden we fantastisch weer. De warmte kon hij goed aan, en ook met de accupack eraan was er geen enkel probleem. Een accupack van 5200 mAh is meer dan genoeg voor een dag navigeren.

Fietsen

• Heb je speciale fietsen nodig voor dit soort tochten? Die vraag krijgen wij wel eens. Het antwoord is nee. Weliswaar hebben wij nu Koga Wordltravellers , maar Wim’s fiets in deel 1 van de reis was een gewone sportieve Koga fiets met 3×8 versnellingen. Die – toen al meer dan 10 jaar oude fiets – kreeg een dure reparatie voor de boeg (alle derailleurs waren versleten en moesten vervangen worden) en werd toen ingeruild voor een nieuwe trekkingbike. Mijn mening is dat Rohloff naven of Pinion versnellingen wel erg mooi zijn (en vooral onderhoudsarm), maar ook erg duur. Mijn keuze blijft toch gewoon een derailleursysteem. En het hoeft ook geen Koga te zijn, natuurlijk. Je koopt bijvoorbeeld voor € 999,- al een sportieve fiets van Cube met 3×10 versnellingen, waarmee je prima kunt trekken. En als je na een paar jaar echt een liefhebber van trekken met de fiets bent geworden kun je altijd nog overstappen op een trekkingbike van Koga of Santos. Let wel op dat je als fietskampeerder voortassen moet kunnen meenemen. Daarvoor heb je een voordrager aan de voorvork nodig (dat vergt ogen aan de vork) en liefst geen voorvering (of een blokkeerbare voorvering).

• Wat mij is tegengevallen van mijn Koga is het gedoe rond mijn achternaaf. Dat is een Shimano XT naaf van aluminium. Vroeger schijnt die van staal te zijn geweest en was hij stevig genoeg. Maar die aluminium naaf is gewoon niet sterk genoeg. Ik ben geen buitengewoon sterke fietser met mijn 68 jaar, maar wist toch in 2016 de boel stuk te krijgen op één van de hellingen in Italië. Het freewheel deed het niet meer en dat is lastig fietsen (zie deel 3, etappe 24) .  Na een fietsreparatiecursus van de Europafietsers bij fietsenbouwer Marten Gerritsen van M-Gineering in Kiel Windeweer, kwam ik later bij het doorlezen van zijn site op deze pagina (klik vervolgens op Fietstechniek/Opzoeken en verderop de pagina naar menu-item Oops!) onderstaande tekst tegen:

“Nog een Shimano naaf die opeens speling had. De holle bout waarmee je het freewheel tegen het naafhuis schroeft heeft de draad uit het naafhuis getrokken. Met bagage belaste vakantiefietsen met een laag verzet is namelijk iets waar ze vaak niet tegen kunnen, Bij het oude model met stalen as was dat nooit een probleem, maar die was dan ook 30 gram lichter! Door de dikkere aluminium as is er ook minder ruimte voor het freewheel, dus dat is ook niet probleemloos in de praktijk “

Dit is dus mijn probleem geweest. Ik heb Marten een nieuw achterwiel met andere as (Shimano LX, van staal dus) laten maken en die in mijn fiets gemonteerd. En geen enkel probleem meer gehad onderweg! Slechte beurt van Koga derhalve.

Vrijdag 2 juni / zaterdag 3 juni 2017, Terug van Rome naar Leek

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

De terugreis verloopt soepel. We moeten om 09:00 uur de trein halen. Kaartjes hebben we gisteren al gehaald en na douchen en inpakken fietsen we rustig naar het station. In een bar er tegenover nog even de gebruikelijk koffie met zoet broodje gescoord. Het laden van de fietsen gaat gemakkelijk. De wagon waar ze in moeten zit óf vooraan óf achteraan de trein, maar er is steeds tijd genoeg (vanwege de stoptreinen). We rijden genoeglijk door het landschap waar we eerder doorheen fietsten. Via de overstapplaatsen Florence, Prato, en Bologna arriveren we om 17:30 uur in Verona. Nog even 12 km fietsen naar het vliegveld, waar de auto staat. We rijden meteen door naar Rovereto waar we  vanuit de trein een hotelletje hebben geboekt. ’s Avonds in dit stadje nog even rondgewandeld met heel wat beter weer dan vorig jaar toen we hier (zie deel 3, etappe 23) ook waren.

De volgende dag terug per auto naar Leek. Na 1250 km komen we ’s avonds om 22 uur aan in Leek. De reis zit erop!