Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
De Neptunus fontein op Piazza Navona.
Deze dag hebben we een beetje de toerist uitgehangen in Rome. We gingen per trein naar het Piazza del Populo en vandaar lopend door het centrum van Rome. Koffie gedronken op het Piazza Navona. We waren jaren geleden al eens op een stedentripje in Rome dus het was vooral het weerzien van bekende plekken: het Pantheon, het monument voor koning Victor Emmanuel II (“de suikertaart”), Het Forum Romanum, etc. De foto’s spreken voor zich. Veel terrasbezoek vandaag!
Na de lunch het station opgezocht (Roma Termini) om uit te zoeken hoe we terug moeten naar startpunt Verona. Thuis had ik al uitgevonden dat fietsen hier de sneltrein niet in mogen. Beetje jammer, want daarmee ben je in 2,5 uur weer terug in Verona. We moeten nu met regionale (stop-)treinen terug. Dat betekent 3 keer overstappen en je bent ongeveer 1 dag onderweg (van 09:00 tot 17:32). Het is niet anders.
Het bemachtigen van de treinkaartjes is nog even een klusje. Gelukkkig helpt een meisje van de spoorwegen ons. Je hebt per traject 2 personenkaartjes nodig + 2 fietskaartjes. Totaal vanwege de 4 trajecten dus 16 kaarten. Het kost ongeveer 30 minuten om dit allemaal uit de automaten geprint te krijgen (en 8 pin transacties). We zijn blij dat we dit nu alvast doen en het er morgen niet op laten aankomen. Zou alleen maar stress opleveren. We kijken ook nog even waar de trein morgen vertrekt, want het station Roma Termini is groot en heel erg druk en we moeten er morgen met die zwaar bepakte fietsen doorheen.
Fietsen naar Rome, etappe 34 (slot)
Woensdag 31 mei 2017, van Otricoli naar Rome (75 km)
Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
Renée op een van de laatste klimmetjes voor Rome
Het einde van deze mooie tocht zit eraan te komen. Nog één lange etappe met heuvels en dan zijn we in Rome! Maar eerst nog even deze dag zien door te komen. De lastigste van dit jaar.
Weer vroeg op en om 7:15 uur op de fiets.
Het eerste stuk is pittig en bevat toch wel erg veel klimmetjes. Deze laatste etappe is daardoor wel een van de zwaarste, alhoewel je dat aan de klim- en daalmeters niet meteen zou zeggen. Etappe 19 van Stams naar Pfunds in Oostenrijk staat op dit vlak nog steeds op nummer 1.
Ook nu weer druk verkeer. Overigens, ik zei het al eerder, rijden de Italianen over het algemeen best wel netjes en proberen ze rekening te houden met de fietsers.
Onze trouwe fietsjes op het St Pietersplein in Rome
Na Sacrofani gaat de route naar beneden. We wilden hier zijn voor 13 uur vanwege de hitte en dat lukt gelukkig aardig. Met een rustig gangetje rijden we vervolgens naar Rome. We passeren drukke voorsteden van Rome zoals Prima Porta, maar ook in het wat chaotische verkeer kunnen we heel goed onze weg vinden dankzij de Osmand navigatie.
Daarna komen we plotseling op een mooi en rustig fietspad langs de Tiber terecht en dat voert ons rechtstreeks naar het centrum van Rome. Een kilometer of 12 voor het centrum ligt een luxe camping, Village Flaminio. Even water drinken, tent opbouwen, douchen en dan rond 18:30 uur op weg naar het St Pietersplein. En daar kunnen we elkaar feliciteren met het behalen van de tocht. De tocht was zwaar (dit deel was inderdaad zwaarder dan de Alpen), maar heel erg mooi. En Italië is weer zo anders dan bijvoorbeeld Oostenrijk of Duitsland.
Een welverdiend glas wijn!
Na de fotoshoot bij de St. Pieter gaan we wijn drinken en uit eten. Dat hebben we wel verdiend, tenslotte. Voor ons doen zijn we laat terug op de camping (22:30 uur), maar het slapen wilde bij beiden niet erg vlotten, ondanks de grote vermoeidheid van vandaag.
De gereden route:
Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:
Statistieken van vandaag:
Hoogte Otricoli: 87 m
Hoogte Rome: 26 m
Maximale hoogte: 351
Klimmeters: 869
Daalmeters: 930
Afstand: 80,2 km
Tijdsduur: 11 uur 39 minuten
Fietsen naar Rome, etappe 33
Dinsdag 30 mei 2017, van Massa Martana naar Otricoli (54 km)
Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
Uitzicht vanuit Otricoli
Wederom vroeg op, om 5:30 uur. Deze 3 etappes van Assisi naar Rome (gisteren, vandaag en morgen) staan bekend om hun moeilijke trajecten (steeds klimmen en dalen, zie de hoogteprofielen). Bovendien rijden we nu vrijwel constant over 2-baans wegen. En die zijn helaas in de heuvels niet erg breed en op sommige gedeelten ook nog eens heel druk. Het rijden vergt dus nogal wat aandacht. Gelukkig geeft Hans Reitsma in z’n routeboekjes goed aan waar je de echt drukke stukken kunt verwachten.
Wat goed gaat is, als personenauto’s op beide weghelften rijden en ons passeren. Eén vrachtwagen en één personenauto gaat ook nog net. Maar met 2 vrachtwagens wordt het erg penibel. Ik zit dan ook veel in m’n spiegeltje te kijken (zo’n spiegel is echt wel nodig in Italië) en te letten op de vrachtwagens. Renée rijdt altijd voorop en mag naar achteren waarschuwingen roepen voor gaten, scheuren, putten, bramen die over de weg hangen, humps en allerlei combinaties van het voorgaande (put met gat en scheur). Het asfalt is, zoals eerder al gemeld, niet al te best in Italië. En een kromme velg als gevolg van zo’n gat in de weg loop je onderweg liever niet op. Ik rijd achter haar, geef de routeaanwijzingen door en let op het achteropkomende verkeer. Het is soms een heel geschreeuw onderling 🙂 . Maar serieus: die vrachtwagens zijn best wel eng soms. Zie ik aankomen dat het echt te krap wordt, dan roep ik “de berm in” en stoppen we tot ze voorbij zijn. En dan te bedenken dat er ook veel wielrenners over die wegen rijden! Wij zijn als Nederlanders natuurlijk ook wel erg verwend met al die fietspaden in ons land.
We rijden in dit gebied over de Via Flaminia – een zeer oude weg, nog aangelegd door consul Gaius Flaminius in 220 v Chr. Later werd de weg meer naar het oosten verlegd. De weg was een belangrijke route naar het Noorden van het rijk.
Onderweg weer leuke stadjes doorgefietst zoals San Gemini en Narni. Als we lunchen op een bankje in een dorpje, zien we hoe het dorpsleven zich voor onze neus voltrekt. De lokale alimentari, frutti e verdure, annex bar, annex verkoper van huishoudelijke artikelen en persoonlijke hygiène (zoals allemaal op de gevel staat), speelt daarbij een belangrijke centrale rol. Iedereen kent elkaar, maakt een praatje met elkaar – en gaat daar soms ook eens uitgebreid voor zitten. Het lijkt net of iedereen alle tijd heeft. Oudere mannen komen vol belangstelling naar de baby kijken en even in een wangetje knijpen. Ergens uit een raam komen de klanken van een opera. Als het nodig is wordt er dubbel, of soms driedubbel geparkeerd voor de deur van de supermarkt. Niemand maakt zich druk over regels – natuurlijk snap ik dat jij hier vlak voor de deur parkeert. Dan rijd ik toch gewoon even via de andere baan om jou heen. En mijn tegenligger houdt dan wel weer rekening met mij. En de buschauffeur wacht ook wel even tot we klaar zijn. Waarom je ergens druk over maken – het werkt toch? Je hebt toch echt wel het idee midden tussen de Italianen te leven op deze manier.
Veel Italianen steken ook de duim omhoog als ze ons zo zien zitten en roepen ons “buon giorno” of “buon viaggia” toe. Erg gemoedelijk allemaal.
Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:
Statistieken van vandaag:
Hoogte Massa Martana: 278 m
Hoogte Otricoli: 87 m
Maximale hoogte: 372
Klimmeters: 670
Daalmeters: 861
Afstand: 54 km
Tijdsduur: 6 uur 48 minuten
Fietsen naar Rome, etappe 32
Maandag 29 mei 2017, van Assisi naar Massa Martana ( 54 km)
Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
Bevagna, ook weer zo’n leuk oud stadje
Het belooft een warme dag te worden en we besluiten vroeg te vertrekken: 5:30 uur opstaan en 7 uur vertrekken. Er staan weer klimmetjes op het programma en we willen voor 12 uur die klimmetjes gedaan hebben. In Bevagna aan de koffie en boodschappen voor lunch en diner gedaan.
Bevagna doet ons terugdenken aan een vakantie in de jaren 90, toen we hier gewandeld hadden en even gingen uitrusten op een perceel waar een casco huis stond dat nog afgebouwd moest worden. Het stond te koop en we hadden vanaf wat het terras zou gaan worden van dat huis een schitterend uitzicht op de vallei. En aan de overkant daarvan zagen we Assisi liggen, in dat prachtige licht. We zagen onszelf daar al zitten, aan het einde van de middag met een koel glaasje witte wijn … Ook toen droomden we al wel eens van een huis in Italië. Beetje onzin, want wat we al lang wisten van eerder vakanties in Italië was, dat na week 2 of 3 de irritaties bij ons over de Italianen vaak toenamen. En na 3 weken waren we dan blij weer te vertrekken. Deze fietsvakantie hebben we daar nog helemaal geen last van. Zijn wij veranderd of de Italianen? Of komt het door deze prachtige tocht op de fiets door dit land?
De hellingen vallen mij vandaag mee, maar Renée zit wel heel erg te zweten. Zo nu en dan stoppen we even om weer op adem te komen. Wel steeds weer heel mooie uitzichten over de valleien. We kunnen nog heel lang Assisi zien liggen.
In Bastardo nemen we nog een 2e koffie. De prijzen in zo’n bar vallen voor onze Nederlandse begrippen enorm mee. Voor een Italiaans ontbijt voor 2 personen (cappuccino (‘un cappu’), espresso en 2 zoete broodjes (‘due brioches’) betaal je hier zo’n € 4,50). En de kwaliteit van de koffie is natuurlijk zonder uitzondering perfect!
De Agriturismo camping zo’n 3 km van Massa Martana lijkt op het eerste gezicht niks. We zien geen badhuis en alles is dicht. Maar dat zegt in Italië helemaal niets, weten we inmiddels. We gaan even plat voor een uurtje op een grasveldje bij de ernaast gelegen pizzeria, waarvan alle deuren open staan, maar waar ook niemand is te vinden. Om 15 uur terug en ja hoor, de receptie is open. Het badhuis is, geloof ik, tevens de badkamer van de bewoners van het huis met de receptie maar is schoon. Er is één badkamer voor vrouwen en één voor mannen. Voor douchen moet ik naar de vrouwen toe. Wij zijn de enige kampeerders hier, en hoe dat moet met meer dan 3 kampeerstellen op de camping is mij niet duidelijk. In de rij staan?
Nadat de tent is opgezet en we lekker onder de douche zijn geweest, nog even weer teruggefietst naar het dorp. Op het enige terras van het dorpje passen we ons moeiteloos aan aan de dorpsgewoonten, en wachten we met een glaasje wijn op het moment dat het tijd wordt om te gaan eten.
De gereden route:
Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:
Statistieken van vandaag:
Hoogte Assisi : 219 m
Hoogte Massa Martana: 279 m
Maximale hoogte: 555
Klimmeters: 551
Daalmeters: 492
Afstand: 54 km
Tijdsduur: 6 uur 26 minuten
Fietsen naar Rome, rustdag Assisi
Zondag 28 mei, rustdag Assisi
Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
Assisi
We zijn inmiddels 7 dagen aan het fietsen en het werd tijd voor een rustdag. Gisteren was ook een zware dag, vinden we. We willen om 08:30 uur eerst nog even boodschappen doen in Bastia Umbria. Dat ligt vlakbij en is ook via een vlakke weg bereikbaar. Maar de CONAD supermarkt gaat pas om 09:00 uur open (het is zondag, vandaag) en aangezien we vandaag met een busje van de camping naar Assisi gereden worden, gaan we weer terug. De afstand tot Assisi zou je best op de fiets kunnen doen (4 km of zoiets) maar we hebben een rustdag tenslotte en Assisi is klimmen!
In Assisi valt meteen de militaire bewaking op van de basiliek, iedereen moet z’n tassen open maken en er zijn scanners. De bewaking gaat wel met de Italiaanse slag overigens: wat verderop staat zomaar een hek open en mensen lopen daar gewoon doorheen – niemand die daar op let. De bovenkerk is alleen toegankelijk voor mensen die de mis willen volgen en niet voor toeristen zoals wij. Wij respecteren dat en gaan naar de onderkerk. Het is nog niet heel druk met Japanners en Chinezen gelukkig! Wij waren al een aantal keren eerder in Assisi, dus het is vooral een weerzien met dit prachtige stadje, maar toch leuk om het allemaal weer eens te bekijken. Daarna maar eens koffie gedronken en de prachtig geüniformeerde Italiaanse agenten bewonderd. Daar steken onze agenten maar bleekjes bij af.
Assisi ligt heel mooi tegen de steile heuvel aangebouwd. Vooral ook vanuit de omgeving is het gezicht op de stad adembenemend. We hebben het nu weer met verschillende soorten licht kunnen zien – het blijft mooi.
Terug op de camping een broodje gegeten en boodschappen gedaan. Aan het einde van de middag hebben we op het terras van de plaatselijke Gelateria via de liveblog de laatste etappe (tijdrit) van de Giro gevolgd en waren we getuige van de overwinning van Tom Dumoulin. Super! Morgen maar de hele dag in het roze rijden 🙂
Fietsen naar Rome, etappe 31
Zaterdag 27 mei 2017, van Sansepolcro naar Assisi (93 km)
Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
Assisi tegen een berghelling geplakt
Vandaag een lange etappe van 93 km. Er zitten de nodige hellingen in de route, met name ook in de tweede helft van de tocht, en we zijn dan ook lang onderweg (ongeveer 10 uur). We zijn om 7:30 uur op pad en nemen de koffie in Selci Lama en later nog eens in Citta di Castello, weer zo’n mooi stadje. Het is er markt vandaag en mooie foto’s maken is door de marktkramen overal een beetje moeilijk. De Piazza Gabriotti even bekeken.
Meteen ook maar de lunchinkopen gedaan. Er staat bij de supermarkt een Marokkaanse man die mij in rad Italiaans vertelt dat we ook maar eens in Marokko moeten gaan fietsen. Ik versta hem nauwelijks ondanks dat ik (lang geleden) 2 jaar lang Italiaanse les in de Volksuniversiteit heb gehad. Ik ben echter niet zo’n talenman, het converseren in het Italiaans laat ik graag aan Renée over.
Onderweg rond 15:30 weer even op een terras (water graag!) en we ontmoeten een stel fietsers die we onderweg al eerder tegen kwamen. Het zijn Paul en Dineke uit Wijk bij Duurstede, die een stuk van de tocht van Reitsma (van Bologna via Ferrara naar Rome) maken. Op de camping in Assisi ontmoeten we ze opnieuw en we gaan samen eten in het restaurant van de camping.
Assisi hebben we inmiddels al in de verte tegen de berghelling aan zien liggen. De camping ligt er 3 kilometer vandaan.
De gereden route:
Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:
Statistieken van vandaag:
Hoogte Sansepolcro: 305 m
Hoogte Assisi: 219 m
Maximale hoogte: 331
Klimmeters: 581
Daalmeters: 666
Afstand: 93 km
Tijdsduur: 9 uur 50 minuten
Fietsen naar Rome, etappe 30
Vrijdag 26 mei 2017, Ponte Messa naar Sansepolcro (58 km)
Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
Het mooie (Toscaanse in dit geval) landschap
Vandaag krijgen we de bergetappe over de Apennijnen. De top ligt op zo’n 985 m en we zullen de nodige klimmeters gaan maken vandaag. De klim is ook niet gemakkelijk, merken we. Soms moet ik terug naar de 1e versnelling en dat zal dan wel 9% of meer zijn. Het uitzicht vergoedt veel. Het gebied lijkt erg op dat rond Arezzo en Cortona waar we eerdere vakanties (met de auto) zijn geweest. Mochten we ooit in Italië willen gaan wonen (je droomt wel eens wat – zie ook Bevagna :-)), dan zou dit gebied een goede plek zijn.
In Badia Tebalda hebben we het eerste stuk achter de rug en daar maar eens aan de koffie. Met deze keer een brioche con crema. Lekker na zo’n inspanning. Ik moet zeggen dat het klimmen hier zwaarder lijkt dan in de Alpen. Maar dat zal aan mijn instelling liggen (“na de Alpen is verder alles gemakkelijk”, zoals ik de hele afgelopen winter heb volgehouden, ondanks het feit dat Reitsma daarover wel wat waarschuwende woorden spreekt). Het tweede gedeelte van de klim is zeker zo lastig als het eerste stuk, maar uiteindelijk bereiken we de top – althans die voor ons. De echte top (mét restaurant) is nog een paar kilometer verder via een zijweggetje te bereiken, maar daar wagen we ons niet aan. Naar beneden en halverwege de afdaling deze keer eens een échte Italiaanse lunch in een restaurant, zoals de Italianen dat ook doen. Heerlijk, na de inspanning van de afgelopen uren.
We zijn al op tijd in Sansepolcro, weer zo’n mooi oud stadje met stadsmuren. Na een ijsje op weg naar de camping die een paar kilometer buiten het stadje ligt. Wel eerst even 2 kilometer over een erg drukke tweebaans weg.
De gereden route:
Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:
Statistieken van vandaag:
Hoogte Ponte Messa: 335 m
Hoogte Sansepolcro: 305 m
Maximale hoogte: 984
Klimmeters: 1054
Daalmeters: 1084
Afstand: 57,4 km
Tijdsduur: 9 uur 4 minuten
Fietsen naar Rome, etappe 29
Donderdag 25 mei 2017, Cesenatico naar Ponte Messa (68 km)
Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
Kasteel bij Torriana
Alweer een goede camping. Deze had veel vaste plekken, waar wel caravans of huisjes stonden, maar die waren nu nog vrijwel allemaal niet bezet. We hadden een compleet badhuis voor ons alleen! Vannacht een onweersbui met veel regen, maar vanochtend schijnt de zon weer volop. We hebben geen ontbijt, dat doen we onderweg wel. Om 07:30 uur alweer op pad. Even gestopt bij zo’n Italiaanse bar waar iedereen (bijna allemaal met de auto, dat wel) langskomt. Onderweg tevens meteen boodschappen voor lunch en diner gedaan, omdat volgens mijn navigatieapp (OSMAND) in het laatste deel van de etappe geen supermarkt zit.
We gaan vandaag de bergen van de Apennijnen in, maar voorlopig valt het met de hellingen wel mee. We passeren de Rubicon (er is geen weg meer terug, weten we nu, we zullen nu wel naar Rome door moeten fietsen 🙂 ). Verderop gaat de tocht vooral over onverharde paden, die prima te fietsen zijn en bovendien lekker rustig. Soms komen we een écht heel steil stukje tegen en moeten we even van de fiets. We rijden nu in het dal van het riviertje de Marrécchia. Aan de bedding kunnen we zien dat deze rivier ook heel woest kan worden. Links van ons ligt ergens San Marino.
Het leuke vandaag is, dat de tocht weer heel anders is dan de stukken in de Po-vlakte of het gedeelte aan de kust. De afwisseling in landschappen is groot, hier in Italië.
Verder valt ons op dat veel Italianen laten blijken dat ze het leuk vinden zoals wij door het land trekken. Vaak wordt er even getoeterd en gewuifd als teken. Zelfs de wielrenners groeten ons hier. Kom daar in Nederland maar eens om.
In Nova Feltria nog maar eens een fles koud water gekocht en het hoofd onder een waterkraan gehouden. Door de hellingen op dit laatste stuk kun je toch wel erg verhit raken.
Om 16:30 uur zijn we op de prachtige camping van Ponte Messa.
De gereden route:
Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:
Statistieken van vandaag:
Hoogte Cesenatico: 1 m
Hoogte Ponte Messa: 333 m
Maximale hoogte: 360
Klimmeters: 528
Daalmeters: 197
Afstand: 66,5 km
Tijdsduur: 7 uur 54 minuten
Fietsen naar Rome, etappe 28
Woensdag 24 mei 2017, Anita naar Cesenatico (60 km)
Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
De flamingo’s in het ochtendlicht
Om 6 uur weer op en na douche/ontbijt om 8 uur weer op pad. Het was wel een bijzondere camping, rustig en midden in de natuur. We werden vanmorgen gewekt door een vogel die heel mooi zong. Volgens Renée was het een wielewaal.
We fietsen nog weer even langs de lagune en kunnen nu (met beter licht) nog wat foto’s nemen. Gisteravond was het eigenlijk al te donker daarvoor, hoewel het licht met die ondergaande zon en die roze flamingo’s prachtig was. Via een pontje steken we een kanaal over en fietsen naar Ravenna dat niet ver hier vandaag ligt. Daar maar eens aan de koffie op de Piazza del Populo – alweer zo’n prachtig plein. Mét natuurlijk een zoet broodje, deze keer een brioche con albicocca. Na Ravenna gaat de tocht verder door een groot bos naar de Adriatische kust en Cesenatico. We gaan staan op camping Village Cesenatico.
Je merkt meteen dat je nu in een erg toeristisch gebied bent, zoiets als de stranden van Rimini, maar dan voor de Italianen zelf, die al lang niet meer in Rimini komen. De drukte valt gelukkig nu nog mee, het is nog geen hoogseizoen en 90% van de appartementen staat nog leeg. We gaan een ijsje eten en zoeken daarna aan het strand een terras op met niet al teveel herrie en met uitzicht op de Adriatische zee. De muziek staat in Italië per definitie altijd overal aan, ook in elk café en restaurant, en is vaak ook veel te hard. We bestellen een fles wijn en krijgen er een prachtige schaal met hapjes bij. Heerlijke zomeravond aan het strand. Daarna fietsen we via het haventje weer terug naar de camping.
De gereden route:
Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:
Statistieken van vandaag:
Hoogte Anita: 0 m
Hoogte Cesenatico: 1 m
Maximale hoogte: 10 m
Klimmeters: 48
Daalmeters: 48
Afstand: 60,9 km
Tijdsduur: 7 uur 20 minuten
Fietsen naar Rome, etappe 27
Dinsdag 23 mei 2017, Ferrara naar Anita (70 km)
Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link
Het vlakke land tussen Ferrara en Anita
Gisteravond een mooie avond in Ferrara. Prachtige oude stad met ook alweer een geweldig plein. Eerst nog slippers voor Renée gekocht en een nieuwe voorhanger-zonnebril voor Wim. Wijn gedronken op het plein en daarna ergens gegeten, oa ravioli met pompoenvulling, boter en parmezaanse kaas – een lokale specialiteit. Om 21:30 uur weer terug en na bezoek aan het badhuis meteen plat. Soms liggen we er ook al om 21 uur in, moe van het fietsen. En we slapen ook vrijwel meteen in. Komt natuurlijk ook door het erg vroege opstaan. Na het ontbijt de boel weer ingepakt en de waterflessen voor onderweg (1,5 liter voor Renée en 1 liter voor Wim) gevuld. Onderweg kopen we soms 1 of 2 keer 1,5 liter bij – als het kan lekker koud. We verbruiken veel water, maar het is ook nodig ook. Het wordt allemaal uitgezweet!
Tijdens een koffiestop in Portomaggiore stappen 4 zwaarbewapende militairen uit met machinegeweren. Die moeten ook even een cafeïneshot halen. Stoere mannen! Tevens inkopen voor lunch en diner gedaan want we kamperen vandaag in een soort natuurgebied en daar is nergens een supermarkt te vinden.
Dit gebied is sowieso heel leeg. Veel grote akkerbedrijven. Veel andere bloggers klagen over de saaiheid van dit gebied, de Po-vlakte. Maar wij zijn het daar toch niet mee eens. Het is inderdaad net zo vlak als in Nederland, maar de hele inrichting is op z’n Italiaans, en daar is veel aan te bekijken. Bovendien zie je nog heel lang de uitlopers van de Dolomieten – vrijwel tot aan het moment dat we dicht bij de kust zijn gekomen.
Een ander punt van kritiek van veel bloggers is de kwaliteit van de wegen. Die is inderdaad een stuk slechter dan die in Nederland, maar er valt wel mee te leven. Op stillere wegen een beetje om de gaten heen fietsen en op drukke wegen wat meer opletten. Ook het gedrag van de automobilisten valt ons mee. Ze houden, waar het kan, zeker rekening met de fietsers – de meesten rijden in een grote boog om ons heen. Tot nu toe dus geen klachten over wegen of verkeer. Wellicht is het in de bergen anders.
De camping in Anita is erg sober – we worden ook niet echt wijs uit het bordje met de openingstijden van de receptie. We staan er eerst alleen, later komen er nog wat andere Rome-fietsers uit Nederland bij die we ook al in Ferrara ontmoet hadden. Een mevrouw van ongeveer onze leeftijd, alleen per e-bike op weg naar Sicilië, en ook 2 jonge meisjes. Bij onze aankomst is niemand aanwezig, maar de badruimtes zijn wel open, dus we gaan er maar staan. Rond 19 uur komt de eigenaar even afrekenen, en dat was het dan. Hoewel wij verder niemand gezien hebben, was later ook het badhuis op mysterieuze wijze toch min of meer schoongemaakt. En het bleek zelfs, dat in het bijbehorende huis ook een maaltijd geserveerd had kunnen worden.
Vlakbij ligt een grote lagune met een flinke flamingo-populatie, de Valli di Comácchio. Wel een paar honderd flamingo’s schatten we. Na het eten gaan we nog gauw even kijken en foto’s maken.
De gereden route:
Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:
