Zondag 12 januari 2014, Amen naar Westerbork (15,5 km).

Het is prachtig en stil weer vandaag en tijd voor weer een tripje. Amen ligt vanuit ons huis op zo’n 60 km, en we kunnen dat op 1 dag vanuit huis goed doen. Wel even oppassen. Het is laat licht en vroeg donker, en een tocht van 30 km gaat dan niet lukken. OV is hier (althans in Amen) niet aanwezig, en dus gaat de heenreis van Westerbork naar Amen op de fiets, langs de fietsknoopunten. Dicht bij het voormalig kamp Westerbork kom je over een veenbrug (foto). Rond 11 uur zijn we in Amen en kunnen beginnen aan de tocht. Vanwege de koude (een graad of 4) is ergens onderweg buiten op een bankje zitten er vandaag niet bij. Het is zeer rustig onderweg, we komen bijna niemand tegen. Na 3,5 uur aankomst in Westerbork en meteen maar het café in voor wat warms. Een mooie tocht weer vandaag!

Gelopen route:

Vrijdag  27 september 2013, Glanerbrug naar Buurse (22,0 km). Dag 2.

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

We logeerden in de buurt en zouden dus wat eerder kunnen starten. Maar daar kwam weinig van terecht. Uiteindelijk startten we deze dag om 11:25 uur, een kwartier eerder dan gisteren. Het Openbaar Vervoer ging bijna ook niet goed. We hadden een willekeurige straat in Buurse in de routeplanner van de auto aangegeven, maar dat dorp heeft een groot grondgebied. Uiteindelijk net op tijd de buurtbus gehaald. Daarna via Haaksbergen per bus naar Enschede en weer per bus naar het beginpunt. En daar hadden we even problemen om de route weer te bepalen. Ik meende het wel te weten en liep een bepaalde richting uit die m.i. goed was. Na een tijdje merkte ik dat de zon verkeerd stond (in het Noorden). Hé, hoe kon dat nou. Helemaal verkeerd gelopen dus. Kostte ons 1,5 km extra… Meestal is mijn richtingsgevoel wel goed, maar een enkele keer gaat het mis.

Dit stukje van het Noaberpad is wel heel erg mooi. Je komt door 2 veengebieden, het Aamsveen en het Witte Veen. Vooral dat laatste is erg groot en mooi. Je komt er bijna niemand meer tegen. Zo stil kan Nederland dus toch ook zijn. Het scheelt ook wel dat de omstandigheden nu perfect zijn. Prachtig zonnig weer en vrijwel windstil. We kunnen in ons overhemd lopen. Wel hebben we meer tijd nodig dan gisteren. We zijn nu 6,5 uur onderweg en pas tegen 18 uur in Buurse. De koffie met taart nemen we in Haaksbergen. Daarna naar Rheine voor het diner bij een tapas restaurant.

27-09-2013 11:25 weergeven op een grotere kaart

Donderdag 26 september 2013, de Lutte naar Glanerbrug (19,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Dag 1.

Het beloofde een paar mooi nazomerdagen te worden en we wilden nog een tripje van een paar dagen maken. Met het Noaberpad zijn we inmiddels zover, dat het wel handig is ergens in de buurt te overnachten en dan een paar etappes te lopen. Zo gezegd zo gedaan. Het werd een tripje van 2 dagen wandelen en 1 dag shoppen (in Bremen). Het overnachtingsverblijf werd een (golf)hotel in de buurt van Rheine, en op dag 1 op tijd uit de veren. We willen eigenlijk altijd rond 10 of 11 uur beginnen. En in dit geval wilden we met het Openbaar Vervoer van het eindpunt naar het beginpunt, d.w.z. per bus (station Enschede), trein (Hengelo), trein (Oldenzaal), bus naar de Lutte. En om 11:40 konden we starten, wat later dan gebruikelijk door de heenreis vanaf huis.

Het weer was de hele dag bedekt en een graad of 16, terwijl er zon was beloofd. Het waaide iets te hard, maar  het was toch wel prettig wandelweer. Alleen zitten op een bankje was door de wind wel koud en daarom hadden we maar 1 korte pauze. Dus stukken van 10 km achter elkaar! De route gaat door de mooie bossen in de buurt van Losser. Een eindje voor Glanerbrug steken we de grens naar Duitsland weer over. Glanerbrug zelf ligt pal tegen de grens aan, je stapt zo vanuit Duitsland een woonwijk binnen. De tocht gaat vlot vandaag (weinig pauzes dus), en om 15:30 zijn we al bij het eindpunt. Daarna maar eens rondgekeken in Enschede, waar we beiden ook nog niet eerder geweest waren. Vervolgens in Rheine aan de witte wijn en aan italiaans eten. En daarna naar ons hotel.

26-09-2013 11:40 weergeven op een grotere kaart

Zondag 20 september 2013, Taarlo naar Amen (18,5 km)

Het zou een mooie nazomerdag worden volgens de weermannen en daarom trokken we erop uit. Het werd ook wel weer tijd want door alle mogelijke omstandigheden hadden we al 2 maanden niet gelopen. Het is gelukkig niet al te fris, een graad of 16 als we beginnen, en een fleece jack is voldoende om warm te blijven.

Vanuit Taarloo lopen we in de richting van Loon en daarna via de grafheuvels van Kampsheide naar Rolde. Daar is het tijd voor de koffie. Nog wel binnen, want de zon schijnt nog niet. Na Rolde gaat het, en nu wel met zonneschijn, naar Nijlande en door het Westersche Veld, een mooi heidegebied. Dit zijn toch gebieden waar je ook op de fiets niet komt. Alleen met wandelen bereikbaar. En dat is te merken want we komen er helemaal niemand tegen. Bij Amen lopen we nog door het stroomgebied van de Amerdiep, een beekje, waar gepoogd wordt het oorspronkelijke landschap te herstellen.

Gelopen route:

Maandag 24 juni 2013

We waren op vakantie in Oost-Duitsland en stonden op de camping  in de buurt van Berlijn, zo’n 41 km van het centrum, in het plaatsje Erkner En we wilden eerst per fiets naar Berlijn en dan per trein weer terug. Eenmaal in Berlijn keken we elkaar aan en kwamen alle twee op hetzelfde idee. We moesten onze jaarlijkse 100 km fietstocht nog doen, en dit was eigenlijk een ideale gelegenheid. Vrij windstil en een graad of twintig. Zo gezegd zo gedaan. Dus ook terug op de fiets, en daarna rond Erkner de ontbrekende km’s nog even erbij gereden.

We hebben Berlijn die dag verder alleen maar vanaf de fiets gezien, want afgezien van een lunch op de Alexanderplatz zijn verder nergens geweest. Dat kon op een andere dag wel weer. Wat opvalt tijdens deze rit is dat je pas de laatste km’s echt het gevoel hebt in de stad te zijn. Onderweg kom je erg groene forensendorpen tegen. Nou reden we wel over de R1 Radweg en die is natuurlijk uitgezocht om zoveel mogelijk door groene gebieden te rijden. Maar het moet gezegd worden: in de buurt van Berlijn kun je prachtig wonen! En dit voormalige DDR deel van Duitsland is toch al erg opgeknapt. De huizen en de winkels in de dorpen zien er prima uit. Laat dat maar aan de Duitsers over!

ngg_shortcode_0_placeholder

Zaterdag 22 juni 2013

Tijdens onze zomervakantie in oosten van Duitsland stonden we eerst in de Spreewald. Maar hoewel het daar erg mooi is (een soort Giethoorn in het groot) was het toch geen groot succes. Er waren hier door de hoge waterstanden een paar weken eerder, gecombineerd met het ineens erg warme weer, erg veel muggen. Het zou 32-25 graden worden, en het was een prima argument de hitte (en vooral de Mücken) te ontvluchten en eens naar Rügen te gaan. Dat wilden we al een paar jaar en het moest nu maar eens gebeuren.

De krijtrotsen op Rügen hadden we eerst al even vanaf een toeristische rondvaartboot bekeken. Daarna reden we per fiets van het beginpunt bij Sassnitz naar het eindpunt bij Köningsstuhl, maar alhoewel fietspaden in Duitsland toch heel behoorlijk zijn, was dit wel afzien vanwege de kinderkopjes. We werden compleet door elkaar gerammeld. Gelukkig konden we met de bus (met aanhanger voor de fietsen) weer terug. Vlakbij Sassnitz liggen de flats van Prora, die in de jaren dertig werden gebouwd als vakantieoord voor de Nazi’s.

De derde tocht die we wilden maken was de wandeltocht langs het strand, en dat was een hele mooie tocht. Op het kiezelstrand moesten we even zoeken naar de juiste kiezels. In de kleine kiezelstenen zak je steeds weg, op de grote kiezelstenen val je er steeds vanaf, maar op de middelsoort liep het prima. De tocht zelf is ongeveer 8 km. Onderweg waren er verschillende Duitsers op zoek naar mineraalsteentjes en fossielen. En je komt er bomen tegen die van de rotsen zijn gevallen en die de beheerders laten liggen. Daar moet je dan onderdoor of overheen klimmen. Leuke tocht om te doen!

ngg_shortcode_1_placeholder

Gelopen route:

Zondag 19 mei 2013, Schoonebeek naar Esche (26 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Het pinksterweekend wordt niet heel geweldig, is de voorspelling, maar op zondag zou het toch nog 18-20 graden worden met wat zon. Er op uit dus, want we hebben nog een gat te dichten in het Noaberpad.

We zijn eigenlijk al aangeland in de Lutte, maar het stuk van Schoonebeek onder in Drente naar Esche in  Duitsland moet nog wel even gedaan worden. We lopen vandaag de grens over en dan heb je een probleem met het OV. Dat is niet te doen en je bent uren onderweg. Fietsen vinden we geen probleem dus de auto in Esche neergezet en per fiets naar Schoonebeek. Rond 10:30 kunnen we alweer starten.

Het weer blijkt toch niet geweldig te zijn. Het is koud, een graad of 11 en het zal vandaag niet veel beter worden met een maximum van 13 graden. Jammer, want buiten op een bankje even uitrusten is dan te koud.

Het eerste stuk is een beetje saai, plat aardappelland. Verderop in Duitsland wordt het weer mooier en begint het gebied op onze Achterhoek te lijken. Als we het Coevorden-Piccardie kaneel oversteken  raken we aan de praat met een man die z’n hondje uitlaat. Dat hondje loopt op 3 poten, een ongelukje zegt hij. De man vraagt waar we naar toe gaan. Naar Esche antwoorden we. Maar dan lopen jullie helemaal verkeerd roept hij uit. We leggen uit dat het Noaberpad een omweg maakt over Emlichheim (zie het kaartje). Ja, ja, het Noaberpad kent hij wel. Na Emlichheim hebben we er 12 km op zitten en wordt het even tijd voor een rustpunt. Helaas geen bankje in de buurt en wordt het zitten op onze plastic lichtgewicht matjes aan de oever van de Vecht(e). Vanwege de temperatuur gaan we daarna toch maar snel weer verder.

Bij Hoogstede, na ongeveer 20 km, zien we een camping met een paar caravans staan. Een bord beweert dat de koffie er klaar staat, en we proberen dat maar zonder veel hoop. Maar we worden vriendelijk ontvangen door een mevrouw en krijgen prima koffie met taart geserveerd! Na deze pauze gaat het uitgerust weer verder en na 6 km doemt Esche op. En na afloop in Nordhorn aan lekker Italiaans ijs en een goed Italiaanse maal.

Link naar het Google Maps kaartje

Donderdag 2 mei – Frankfurt

Ik heb lekker liggen ronken zei Renée (lees: snurken). Zelf sliep ze wat minder lekker. Last van haar rug en geen goede lig kunnen vinden.
Vandaag dus even geen wandeletappe meer, maar lekker shoppen in Frankfurt. Lopend van ons Gästehaus (prima kamer weer), naar het station. Kaartjes moeten we in de trein kopen, horen we van een stel Duitsers. In 45 minuten zijn we in Rüdesheim. Leuk om de tocht nu vanaf de rivieroever te zien en eens niet van bovenaf. En dat we toch een verrekt end hebben gelopen. 100 km in dit gebied is niet niks! In Rüdesheim even door het dorpje gelopen. Ook hier een heel oud binnenstadje. Na de koffie ohne Kuchen in een Konditorei naar het hotel van zaterdag. Auto opgehaald en op weg naar Frankfurt. Dat is nog zeker 60 km verderop. Om 11 uur daar in het centrum en even leuk rondgekeken. D.w.z. ik in de Hugendubel boekshop en Renée gewoon aan het shoppen.
Frankfurt is duidelijk een financieel centrum. Op enkele plekken lijkt het erg op la Défense in Parijs: veel wolkenkrabbers met spiegelglas. En veel pakken die in trendy restaurants willen lunchen. En veel winkels van dure merken – Prada en zo. Maar ook veel leuke terrassen. En we hadden alweer mooi weer.
Om 16:30 op weg naar Koblenz. De routeplanner van de nieuwe Renault ziet files op de A3 en stuurt ons over 2-baans wegen. Prima. Bij Limburg toch nog de A3 op en om 19 uur bij het hotel. Ingechecked, en lekker gegeten in het bijbehorende restaurant. Renée gebakken camembert, preiselbeerencompote en salade. Wim heeft varkensspies en Rösti.

Woensdag 1 mei, Kamp Bornhofen naar Braubach  (18 km)

Vanmorgen vroeg hebben we besloten dat dit de laatste wandeldag zal zijn. Na vandaag hebben we er ruim 100 km op zitten, en dat vinden we eigenlijk wel genoeg. Liever nog hadden we vandaag een rustdag gehad, maar het is in Duitsland vandaag een Feiertag (1 mei), en dus zijn alle winkels dicht. Geen goede dag om te shoppen. Achteraf een goede beslissing, want de etappe van morgen blijkt de allerzwaarste.
Alweer een prima ontbijt, met alles er op en er aan ( zelfs een vrolijke ijsmuts voor het gekookte eitje van Wim) .
De dag begon weer wat met nevels en grijs. Het regende nog net niet ( dat had het de hele nacht wel gedaan). Voor het eerst hadden we trouwens een kamer waar de trein niet steeds doorheen reed. Koffie was er niet te krijgen, dus om 9 uur begon de tocht voor ons.
Alweer een heel steil begin omhoog. Daarna was het een hele tijd eigenlijk redelijk goed te doen. Ook hier zat het venijn weer in de staart.
Vandaag is het druk op het pad: veel Duitsers zijn er op uit getrokken om ergens boven te picknicken, al dan niet (meestal wel) met andere stellen. En we zagen een aantal die om 11 uur al aan de Sekt zaten! Ook veel kinderen, deze keer.
De laatste 8 km waren toch weer behoorlijk pittig. Even had Wim ook nog last van een behoorlijk opspelende spier bij z’n knie, waardoor het even leek alsof we moesten opgeven, maar gelukkig, na een paar kilometers ging dat veel beter.
Eenmaal in Braubach aangekomen eerst naar de Konditorei en daarna op zoek naar het hotel dat aan de Marktplatz bleek te liggen. Daar hebben we dan ook op het terras eerst maar eens een fles Grauburgunder besteld. Er kwamen daar steeds meer Rheinsteig- gangers binnen, al dan niet met hond. We hebben daar ook gegeten – een Rheinsteigpfanne voor Wim en Käsespätzle voor mij. Een nu is het wachten op het begin van het voetbal (halve finale Champions League, Barcelona tegen Bayern Munchen, uitslag 0-3).

ngg_shortcode_2_placeholder

Gegevens van de route vandaag:

• Afstand: 17,3 km
• Tijd: 5 uur 51 minuten
• Klim meters: 826
• Daal meters: 833
• Hoogste punt: 265 m
• Laagste punt:  68 m

Hoogteprofiel (klik erop voor een uitvergroting) :

Dinsdag 30 april, St Goarshausen naar Kamp Bornhofen (21 km)

Alweer een voortreffelijk ontbijt – de heren van de kegelclub zijn nog niet wakker, dus lekker rustig. Daarna broodjes etc bij de bakker en toen moesten we toch echt weer op pad. Te beginnen met een lange klim omhoog – ook dat zijn we inmiddels wel gewend.
Behoorlijk weer, vandaag – niet echt zonnig, maar wel lekker. Het grootste gedeelte van de dag kon de jas uit.
Alle bomen bloeien hier op dit moment. De beukenblaadjes zijn nog slap, maar al helemaal compleet en héél groen. Alles ruikt heerlijk – je ruikt al die bloesem. De vogels zingen hard – het is hier duidelijk voorjaar, nét iets verder dan bij ons.
Zware etappe, vandaag. Veel steile stukken, vooral ook op het einde. We zijn erg blij met onze stokken – zonder die had het ook eigenlijk niet gekund. Aan het einde zijn we helemaal stuk. We drinken thee (met appeltaart) in een lokaaltje aan de Rijn, waar – bij toeval blijkt – ook onze hotelsleutel ligt (het hotel heeft Ruhetag). Daar hebben we ook gegeten. Wim kreeg iets met varkenslapjes, op rode kool en met aardappelklösse. Ik kreeg Pflammkuchen met olijven – lekker. De chef moest speciaal voor ons komen. Gelukkig was er nog een echtpaar komen eten dat ons zag zitten. Daarna kon iedereen naar huis. Het seizoen is nog niet echt begonnen, hier.
Nu kijken we nog naar wat beelden van de troonswisseling – de Duitsers hebben daar ook wel belangstelling voor.

* Vanmorgen toen we onze cappuccino zaten te drinken heeft Wim een foto gemaakt van 3 mensen in Rheinsteig-uitrusting, die een kaartje kochten voor de trein. Zijn plan was om dat onder het motto ‘Schweinerei am Rheinsteig’ naar de Bild te sturen.
Gezien het feit dat wij ook wel eens een bultje hebben overgeslagen, kan dit plan uiteindelijk toch niet gerealiseerd worden.

ngg_shortcode_3_placeholder

30-04-2013 09:14 weergeven op een grotere kaart

Gegevens van de route vandaag:

• Afstand: 13,7 km
• Tijd: 4 uur 47 minuten
• Klim meters: 674
• Daal meters: 478
• Hoogste punt: 302 m
• Laagste punt:  89 m

Hoogteprofiel (klik erop voor een uitvergroting) :