Zondag 21 oktober 2012, Uithuizen naar Zeerijp (12,5 km)

Een nieuw wandelpad! Vandaag gaan we van start met het Jacobspad, althans met een uitloper ervan in Nederland. Het Jacobspad loopt door tot Santiago de Compostela in Spaans Galicië. Het pad is ook van oorsprong bedoeld als pelgrimstocht. Dat is bijvoorbeeld te merken aan het boekje dat ervoor gemaakt is. Dat bevat geen afstanden in km’s zoals we dat in andere wandelboekjes gewend zijn.  Of we het Jacobspad helemaal nog eens gaan doen, zien we later wel.

Dit pad, dat je zowel kunt lopen als fietsen, gaat alleen maar over verharde wegen. En dat komt goed uit, want door een slepende voetblessure van Wim is er vanaf juni niet veel van lopen gekomen. En dan loopt het over verhard toch wat beter dan over onverharde stukken, zoals het Noaberpad die kent.

Om dezelfde reden beginnen we rustig aan en maken een eerste tocht van 12 km. Zoals vaker parkeren we de auto in Zeerijp, per fiets aan Uithuizen en dan beginnen. Het is rustig herfstweer, er was zon voorspeld, maar dat hebben we niet gezien. De tocht gaat via de Menkemaborg, Oldenzijl naar Zeerijp. Onderweg thee met gebak genomen bij een uitspanning in een boerderij. Dit stuk van de tocht loopt over ongeveer dezelfde route als het Wad- en Wierdenpad.

In Zeerijp lezen we het verhaal over het “Riepster Licht“, een mooi verhaal uit de oudheid.

ngg_shortcode_0_placeholder

Gelopen route:

Zaterdag 2 juni 2012, Klazienaveen Noord naar Schoonebeek (31,0 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Vandaag gaan we een lange etappe maken. We willen ook met wandelen 1 keer per jaar een prestatietocht doen en dat wordt een tocht van minstens 30 km. We hebben even 40 km overwogen (vorig jaar liepen we eenmaal 36 km), maar we gaan de tocht grotendeels onverhard lopen op het Noaberpad. En we zijn al wel tot de conclusie gekomen dat op verhard lopen toch wel een stuk gemakkelijker is. 2 Km door hoog, ongemaaid gras lopen kan aardig vermoeiend zijn weten we nu.

De belbus die we telefonisch boeken gaat weer fantastisch. De chauffeur vraagt waar we heen willen en rijdt binnendoor zonder de officiele route te volgen. En zodoende staan we al om 8:40 op de plek waar we beginnen willen. En dat is 2 km vanaf de start van de Noaberpad route. Nodig volgens de routecoördinator om de 30 km vol te krijgen 😕  Later blijken we 34,8 km gelopen te hebben, en waren die 2 km aan het begin dus helemaal niet nodig 🙁

Onderweg nog even naar Zwartemeer gelopen om wat meer etenswaren in te slaan. Het leuke van deze etappe is het Bargerveen, zo ongeveer het laatste stukje van het oorspronkelijke Bourtanger Moor dat er nog over is. Delen ervan worden nu weer in oorspronkelijke staat gebracht, dwz een hoogveen gebied. En dat ziet er mooi uit! Het waterrijke gebied is ideaal voor watervogels.

Verderop zie je hoe de verdroging van het veen heeft geleid tot een heidevlakte, maar dat is niet zoals het vroeger geweest moet zijn.  Als we dit gedeelte verlaten komen we door Weiteveen en kunnen we het laatste stukje gaan doen. Dat valt nog niet mee, en we raken aardig vermoeid. Tegen 17:45 eindelijk terug bij de auto. Morgen maar eens goed uitrusten van deze tocht. We spreken af de volgende etappes toch maar onder de 20 km te houden, en de jaarlijkse 30 km prestatietocht a) volledig op verhard en b) niet op een lange afstandspad te lopen. Er moet ook ruimte overblijven om onderweg van alles te gaan bekijken tenslotte.

ngg_shortcode_1_placeholder

Link naar het Google maps kaartje

Zaterdag 19 mei 2012, Ter Wisch naar Klazienaveen Noord (23,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Het belooft weer prachtig weer te worden en daarom wederom op pad. Met het Openbaar Vervoer gaan is vandaag wat lastig. We willen eindigen in Klazienaveen Noord, maar daar rijdt geen bus. We zullen eerst een stukje moeten fietsen, en dan 3 bussen nemen om bij het beginpunt in Ter Wisch te komen. Dat is wat veel van het goede en bovendien willen we met dit weer wel het hele stuk fietsen.  Maar na afloop weten we weer waarom het OV nemen ook zo z’n voordelen heeft: 25 km fietsen maakt je meteen al een stuk vermoeider en dat merkt je echt wel bij het lopen.

Bij Ter Apel lopen we even om het klooster heen. Helaas is er geen tijd om binnen het museum te gaan bekijken. Dat moet een andere keer maar. Verderop, ter hoogte van het AGO dorp, loop je een stukje langs de oever van het Ruiten AA riviertje. Je ziet dat die in de loop van de tijd toch een behoorlijk brede bedding heeft uitgesleten.

We komen langs een dorpje Barnflair en vragen ons af waar deze naam vandaan komt. Maar niks Engelse of Franse spelling, het is een verbastering van Brandend Veen. Net over de grens ligt het Duitse Barenfleer, dat hier ook op lijkt. Ook hier zijn nog resten van verdedigingswerken te vinden uit de 17e eeuw.

Na Ter Apel verlaten we de zandrug van Westerwolde en loop je in het open landschap van de voormalige, afgegraven veengebieden. Westerwolde was een mooi stukje Groningen, dat we op deze manier goed hebben kunnen bekijken. We verwachten nu een saai landschap maar dat valt toch nog wel mee. Wèl zie je aan de oudere huizen dat het een erg arme streek is geweest. Een deel lopen we langs de Runge, een voormalig veenriviertje, en men werkt eraan om ook het stroomgebied van de Runge te herstellen.

Ook deze tocht waren er de nodige onverharde stukken, zoals het beginstuk van de Runge net na Barnflair over een lengte van zo’n 3,5 km,  die lastig te belopen waren. Na goed 6 uur lopen zijn we om 17:15 uur in Klazienaveen Noord. We halen de fietsen op en gaan over de grens in Haren (Ems) eens kijken of ze een lekkere Eiscafé voor ons hebben. Haren blijkt een aardig stadje van 23.000 inwoners te zijn.

Tijdens de fietstocht naar het beginpunt zijn we in Emmer Compascüum ook nog even langs het voormalige huis van een tante van Wim gereden (Tante Catrien), die was getrouwd met Jo Schomaker (van de mannenmode zaken in Groningen/Drenthe). Daar heeft Wim nog eens gelogeerd toen hij een jaar of 8 jaar was.

ngg_shortcode_2_placeholder

Link naar het Google Maps kaartje

Woensdag 2 mei 2012, Ootmarsum naar de Lutte (20 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Vandaag tocht 3 van  ons tripje naar Twente. Na maandag een wandeltocht te hebben gelopen, en dinsdag de 100 km fietsttocht te hebben gereden, vandaag wandeltocht 2. Het weer is nog steeds goed en aangezien ze al een paar dagen verslechterend weer voorspellen, gaan we opnieuw op pad. Uitrusten kan wel als het slecht weer wordt, vinden we.  🙂

Omdat we nu weer binnen Nederland lopen kunnen we per bus. In de Lutte staat een ander stel uit Goes eveneens bij de bushalte van de buurtbus. Deze mensen hebben al heel wat wandelpaden gelopen horen we. Daar kunnen wij nog niet tegenop. Na de buurtbus naar Oldenzaal per lijnbus verder naar Ootmarsum, en om 10:30 kunnen we alweer starten.

We mogen meteen de Kuiperberg op, een plek die we kennen uit het verleden. Er staat hier een hotelcomplex, en één van onze heisessies bij KPN-I&AT vond hier in de jaren 90 plaats. Daar was toen nog geld voor bij KPN, de gouden tijden van de automatisering!

Na de Kuiperberg verder naar het zuiden. We zien in Twente een bouwstijl (zie foto) die ons erg bevalt. Je vraagt je af, waarom dat elders niet toegepast wordt, in plaats van de fantasieloze en erg gelijkvormige stijl van de laatste 10 jaar. Het is dat we al een leuk huis hebben, want als we iets zouden laten bouwen, zouden we zeker zoiets overwegen.

Link naar het Google Maps kaartje

Maandag 1 mei, rondrit rond Ootmarsum

We wilden eigenlijk, tijdens ons tripje naar Twente (zie Noaberpad 5), op de fiets een 2e trainingsrit maken van zo’n 60 km. We hadden dit jaar nog niet zoveel gereden, zegge en schrijve 1 rit van 40 km naar Bakkeveen. Maar vandaag besloten we, vanwege het goede weer, meteen maar de jaarlijkse “100 km tocht op 1 dag” te gaan doen.

Dankzij de fietsknooppunten is dat erg gemakkelijk. We wilden in een straal van zo’n 15 km om Ootmarsum heen rijden. Mocht het onderweg tegenvallen, dan konden we toch weer snel terug naar de camping. Maar het viel erg mee. Afgezien van wat lichte regen aan het begin van de morgen was het droog, bijna geen wind, en ’s middags kon je zelfs in je overhemd (cq bloesje) op de fiets zitten.

We reden eerst weer naar Duitsland om broodjes in te slaan, maar dat ging mis. 1 Mei, dag van de arbeid,  is kennelijk een feestdag in Duitsland, dus alle winkels dicht. We weten al jaren dat je in het buitenland moet opletten met feestdagen (“Einigungstag”, bijv.), maar elke keer trappen we er weer in. Dus de broodjes werden later aangeschaft in Denekamp. Verder ging de tocht volledig naar wens, en zonder veel problemen kwamen we weer in Ootmarsum aan.

Onderweg nog een prachtig landgoed gezien, huize Herinckhave:

ngg_shortcode_3_placeholder

Link naar het Google Maps kaartje

Maandag 30 april 2012, Esche naar Ootmarsum (26,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

We waren een weekje met de caravan in de buurt van Ootmarsum (camping de Haer) gaan staan om een paar etappes van het Noaberpad te kunnen lopen. Deze etappe ging van Esche in Duitsland naar Ootmarsum. En dan heb je meteen het probleem van het vervoer. Want in grensstreken rijden geen bussen. Derhalve de fietsen mee om naar Esche te rijden. Onderweg in Neuenhaus in een Bäckerei/Konditorei broodjes ingeslagen voor onderweg en koffie gedronken. Duitse broodjes zijn altijd erg lekker, vinden we. En waarom hebben wij dat niet in Nederland, denken we dan. Het weer was prachtig en het was een genoegen om op deze lentedag te wandelen. De route ging eerst een tijdje langs de Vecht (“die Vechte”) en vervolgens over de grafheuvels bij Gölenkamp. In één ervan, de Spöllberg,  is nog eens een gouden beker uit de bronstijd gevonden, lezen we hier. Bij Uelsen is zelfs een boerenhoeve uit de bronstijd nagebouwd.

In Uelsen vinden we ook een standbeeld van een Hannekemaaier. Waarschijnlijk is één van Wims voorvaderen (de Luttmers) ook op deze wijze naar Nederland gekomen. Na flink wat bos komen we over de grens en gaan verder langs de Paardenslenkte, een heidegebied, en door het Springendal ten noordwesten van Ootmarsum. Het is hier druk met dagjestoeristen. Rond een uur of vijf zijn we in Ootmarsum en kunnen op het drukke plein  aan de thee met gebak. Vanwege koninginnedag is het lekker vol hier. Daarna per auto de fietsen weer opgehaald en naar Nordhorn gereden voor een goed maal!

Link naar het Google Maps kaartje

ngg_shortcode_4_placeholder

Zaterdag 14 april 2012, Bourtange naar Ter Wisch (23,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Via de belbus waren wij rond 10 uur in Bourtange, waar het al een drukte van belang was. Er vond het Ostara historisch spektakel plaats, waarbij er een historische markt is en demonstraties van kanon schieten plaatsvinden. Ook zijn er muzikanten te vinden, en iedereen loopt in kleding rond uit oude tijden. Helaas hadden wij weinig tijd natuurlijk, en na even rondgekeken te hebben gingen wij snel weer verder.

ngg_shortcode_5_placeholder

Dit was weer een hele mooie tocht met  natuurgebieden bij Jipsinghuizen en Ter Borg, en de Sellinger bossen. We hadden al vaak gehoord dat dit een mooi gebied is en dat is zeker waar. Onderweg in Jipsinghuizen hebben nog wat gedenkplaten bekeken. Dit plaatsje is bekend vanwege een gevecht in 1665 tussen Münsterse troepen van Bommen Berend en een legertje vanuit de stad Groningen en van de “hel van Jipsinghuizen”.

Om precies 16:00 uur waren we bij het eindpunt, Ter Wisch. De tocht was geen 20,5 km zoals door de navigator was uitgerekend, maar 23,5. Renée is het inmiddels wel gewend, en een paar km meer of minder maakt ons niet meer uit.

ngg_shortcode_6_placeholder

Zondag 25 maart 2012, Wedde naar Bourtange (24 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Het belooft prachtig weer te worden en derhalve tijd voor de derde etappe van het Noaberpad. We hebben 2 belbussen nodig om van Bourtange naar Wedde te komen, maar moeten helaas in Vlagtwedde 50 minuten wachten voor de overstap. Gelukkig is het met de belbussen hier een gemoedelijke zaak en de chauffeur rijdt na overleg met de centrale in een keer door. In plaats van om 9:50 staan we al om 8:50 in Wedde. Een stel uit Steenwijk dat we de vorige keer ook al zagen stapt eveneens uit voor deze etappe.

De sportschoenen van Wim bevielen de vorige keer niet en hij hield er 3 blaren aan over. Bovendien hielp het niet om minder last van de voetblessure te hebben. Daarom gewoon weer terug naar de stevige wandelschoenen. De spierblessure in de voet is nog steeds niet verholpen overigens.

Tot een uur of twaalf is het nog erg koud en bewolkt, daarna breekt de zon in snel tempo door en is het erg plezierig wandelen. De tocht gaat grotendeels door het stroomgebied van de Ruiten -Aa en vrijwel steeds langs het riviertje. Het voordeel is dat het heel erg rustig is en dat je vrijwel niemand tegenkomt. Nadeel is dat de plekken waar volgens de kaart in het boekje koffie gedronken kan worden helaas niets te krijgen is, want plek 1 is een bed- en breakfastlocatie en plek2 een (gesloten) theehuis. Koffie lukt pas weer op het eindpunt. Zo is er altijd wat natuurlijk.

Nu ik toch aan het mekkeren ben. De tocht zelf is redelijk zwaar. Het valt ons op dat het Noaberpad vrijwel geheel over onverhard gaat. Dit in tegenstelling tot eerdere tochten die we maakten waar toch ook wel grote stukken verhard bij waren. Maar hier niet. Veel stukken koeieweiland en soms zelfs langs pas omgeploegde akkers, en dat bemoeilijkt het lopen. Voor kleine stukjes niet erg, maar lange stukken…

Maar de tocht is schitterend en we hebben het er graag voor over. Dit gebied in Westerwolde is erg de moeite waard. Weer een gebied waar we toch eigenlijk erg weinig van wisten. En we denken wel dat Nederland overvol is, maar daar merk je hier helemaal niets van. Ja, op het eindpunt in toeristenlocatie Bourtange. Beetje erg vol daar, maar wel lekkere koffie met heerlijke taart!

ngg_shortcode_7_placeholder

Zondag 11 maart, Bellingwolde naar Wedde (18 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Het werd nodig tijd voor meer etappes van deze tocht. Door de koude februarimaand was dat er niet van gekomen, maar vandaag was goed weer voorspeld en zou de temperatuur rond de 11 graden zijn . Deze keer een niet al te lange tocht, hetgeen maar goed is ook, want Wim kampt met een voetblessure. Een spier of pees is licht ontstoken, waarschijnlijk ontstaan door het te snel lopen van het ‘dagelijkse rondje Nienoord’ met de toch stugge wandelschoenen. Vandaag wordt daarom uit nood de tocht met soepele nieuwe sportschoenen gelopen. Alhoewel het Noaberpad veel over onverharde paden gaat, is het al enige weken redelijk droog, dus de ‘swamps’van onze eerste Noabertocht zullen we wel niet tegenkomen.

Per belbus nr 14 en nr 12 binnen 30 minuten van Wedde naar Bellingwolde, dus dat gaat al weer prima. Er zit nog een ander stel in de bus, dat eveneens deze etappe gaat lopen. Tegen 10:20 kunnen we alweer starten.

Het Veendiep is een aftakking van de Westerwoldsche Aa en waarschijnlijk gegraven voor de afvoer van veen.
De resten van de dijkverzwaring met zandzakken tijdens de bijna overstromingen in de week van 2 januari. Dit is de Veendiep bij de Vriescheloër Vennen.
Lunchpauze aan het begin van de Gaast, een natuurgebied en tevens waterbuffer voor de Westerwoldsche Aa
Nogmaals de Gaast, een hier behoorlijke breed gebied.
De Westerwoldsche Aa, even voorbij Weddermeer, en hier flink breed!
Het laatste stukje op weg naar Wedde
Een doorgang in de dijk van de Westerwoldsche Aa. Bij te hoog water loopt het hier gewoon het buffergebied in.

Maandag 2 januari 2012, Nieuweschans naar Bellingwolde (20,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Vandaag beginnen we met de start van een nieuw langeafstandspad, het Noaberpad dat loopt van Nieuweschans naar Kleve, een afstand van 415 km. Het werd na al die feestdagen hoog tijd eens een tijdje naar buiten te gaan. Het regende niet meer (gisteren nog een neerslag van zo’n 23 mm, terwijl er op 30 december ook al 20 mm viel), Renée had nog een vrije dag, en daarom konden we er vandaag wel op uit.

Omdat de dag zelf kort is toch maar op tijd van huis vertrokken en om 9:23 uur per bus en trein van Bellingwolde via Winschoten naar Nieuweschans gereisd, waar we een klein uur later om 10:15 uur aankomen. Het eerste stuk is goed te doen, want we lopen vooral maar verharde stukken. Onverhard is wel erg nat zien we al snel. En daarom maar wat bypasses bij Nieuweschans zelf en bij Oudeschans.

Omdat de horeca vandaag volledig niet beschikbaar was en de bankjes onderweg te koud waren om te gaan zitten, moesten we helaas de hele tocht wel in één keer achter elkaar afleggen. 20 km, d.w.z. 5 uur, lang op je benen staan zonder even te rusten.  Dat valt toch niet mee.

Het Boele Tijdenskanaal.
De statige voorhuizen van de boerderijen hier.
Oudeschans, als vesting door Willem-Lodewijk van Nassau aangelegd tijdens de 80-jarige oorlog, toen de Dollard nog tot hier kwam. Dit is de oude garnizoenskerk. We wilden hier koffiedrinken (na 10 km graag een pauze 🙂 ), maar helaas, alles dicht. Maandagmorgen moet je niet verwachten dat de horeca open is.
Het vestingsmuseum van Oudeschans.
Dit akkerland ligt er nogal verzopen bij. Op de achtergrond windmolens, net over de grens met Duitsland.
Achter Bellingwolde ga je een mooi natuurgebied in, waar ook weer verdedingswerken zijn te vinden, deze keer uit rond 1800. Dit stuk is helemaal onverhard, en we kregen met de nodige modder te maken. Gelukkig waterdichte schoenen aan!