Maandag 29 april, Kaub naar St Goarshausen  (21 km)

Een erg verzorgd ontbijt vanmorgen met broodjes en allerlei vleeswaren en kaas. En ook nog een érg zacht gekookt eitje. Daarna naar de bakker voor broodjes en een cappuccino, maar daarna kregen we het toch weer meteen voor de kiezen: 4 km lange klim om weer boven te komen.
Wél erg mooi weer – voor het eerst zien we de zon en blauwe lucht. Vandaag hebben we een etappe van ca 20 km. Wél weer met een paar erg steile stukken erin, zowel klimmen als dalen. Die nekken je. Zo lang je maar in een soort van kadans kan komen gaat het wel. Vandaag ging de etappe langs de Lorelei die trouwens niet heel indrukwekkend is, maar wel verraderlijk.  Het is een soort van s-bocht en op dat punt wordt de Rijn ook veel smaller. En er zijn allerlei draaikolken (en ik geloof ook nog rotsen onder water). Daar waren we tegen een uur of 3 – we hebben er thee gedronken en nog wat rondgelopen.
Tegen een uur of 5 in het hotel -alweer mooi, hoewel ook hier weer de trein door onze kamer  dendert. Het kan hier niet anders, maar het is toch moeilijk wennen.
Wat rondgelopen in het dorp, gekeken naar de veerboot en naar de vrijwillige brandweer die uitrukte. In de tuin van ons hotel een fles Weisburgunder soldaat gemaakt en lekker zitten lezen (voorzover we niet afgeleid werden door een gezelschap van luidruchtige mannen – onze overburen op het terras schatten het op een kegelclub), daarna binnen gegeten.

ngg_shortcode_0_placeholder

29-04-2013 09:02 weergeven op een grotere kaart

Gegevens van de route vandaag:

• Afstand: 20,4 km
• Tijd: 6 uur 25 minuten
• Klim meters: 888
• Daal meters: 878
• Hoogste punt: 346 m
• Laagste punt:  77 m

Hoogteprofiel (klik erop voor een uitvergroting) :

Zondag 28 april 2013, Lorch  naar Kaub (14 km).

Dit belooft een makkie te worden, want het is maar 14 km. Maar toch vind ik (Wim) het wel zwaar. Het is gelukkig droog nu, en 2 graden warmer dan gisteren. De jas kan nog niet uit. Toch zit er een steil stukje in, waar de bergstokken wel nodig zijn ook. Het is op een helling, nauwelijks een pad te zien, en erg glibberig. Uiteindelijk om zo’n 14:30 uur al in Kaub, waar we eerst maar een cappuccino met slagroom namen, en daarna naar het hotel. Renée mag weer de broeken wassen, alweer onder de modder!
Hoe het verder zal gaan? Geen idee, zwaar, want dan zijn het weer stukken tot 25 km!

ngg_shortcode_1_placeholder

28-04-2013 09:33 weergeven op een grotere kaart

Gegevens van de route vandaag:

• Afstand: 14,2 km
• Tijd:  4 uur 44 minuten
• Klim meters: 663
• Daal meters: 659
• Hoogste punt: 361 m
• Laagste punt:  85 m

Hoogteprofiel (klik erop voor een uitvergroting) :

Zaterdag 27 april 2013, Rüdesheim  am Rhein naar Lorch  (27 km).

Gisteravond zijn we in Rüdesheim aangekomen. We waren overdag Mainz wezen bekijken en hadden daar ook gegeten. Beetje laat gearriveerd in het hotel!

Het was een prachtig hotel, twee wasbakken maar liefst! ’s Morgens zoals gebruikelijk op dit soort tochten eerst naar de bakker voor broodjes en naar de supermarkt voor kaas. Onderweg hebben we dan de lunch bij ons en verder niets nodig.

Allereerst naar abdij van Hildegart von Bingen (Bingen ligt aan de overkant van de Rijn), met een prachtige koepel beschildering. Hiervoor lopen we wel een stukje terug op de route maar dit wilden we niet missen.
Terug naar het dorp (Wim was z’n zonnebril vergeten!) en via de Rijnkade (veel toeristen op weg naar de Lorelei) weer omhoog naar het Niederwald Denkmal, ook wel Germania geheten. We vonden het nogal heel protserig.
Daarvoor eerst nog koffie gedronken bij een restaurantje met prachtig uitzicht – het begon daar om 11.30 uur al aardig vol te lopen voor de lunch (die mensen kwamen via de kabelbaan naar boven, niet zoals wij zwoegend door de wijngaarden)
’s Morgens was het, ondanks de regen, nog een redelijke temperatuur – s middags werd het wel een stuk kouder – het voorspelde koufront trok over
Wél overal prachtig groen – veel beukenbossen met allemaal nieuwe blaadjes. En overal bloeiende bomen.
Mooie vergezichten over de Rijn, waarvan we nu ook goed konden zien hoe druk bevaren hij is.
Storend is wel, dat het de hele dag licht regent. Renee kan een hoesje over de rugzak doen, maar Wim heeft die niet. Verbeterpuntje!
Door het zweten wordt je binnen in de jas toch ook nog wel nat (Wim).
De broeken houden zich geweldig. Ondanks de lichte regen worden ze toch niet nat. En dat scheelt dus toch een regenbroek, waarmee je nog meer zou zweten.

Om een uur of half 6 waren we in Lorch. Het hotel bij een Weingut bleek gerund te worden door een buitengewoon vriendelijke vrouw van Nederlandse afkomst. Haar vriendelijkheid kon helaas niet goedmaken dat het er een behoorlijke zooi was – we gingen op zoek naar een andere plek om te eten. En eigenlijk tegen de verwachting in vonden we een geweldig restaurantje, waar we een fles Weisburgunder uit de streek bestelden, waar Wim 2 wild-worstjes mit Sauerkraut en aardappelpuree kreeg en ik Käseklösse op salade. Lekker.
s Nachts was het vooral een beetje storend dat de trein steeds ongeveer door onze kamer reed.
Onze voeten hielden zich goed vandaag. Geen blaren!
De tocht was 27 km, en omdat we er nog 3 bij lopen naar het restaurant hebben we dus ook al aan de 30 km eis voldaan.

ngg_shortcode_2_placeholder

Statistieken van vandaag:

• Hoogtemeters:
• Daalmeters:

27-04-2013 09:18 weergeven op een grotere kaart

Gegevens van de route vandaag:

• Afstand: 27,3 km
• Tijd: 7 uur 43 minuten
• Klim meters: 1230
• Daal meters: 1224
• Hoogste punt: 370 m
• Laagste punt:  81 m

Hoogteprofiel (klik erop voor een uitvergroting) :

Zondag 31 maart 2013, Langelo naar Taarlo (22,5 km)

Nog steeds is het eigenlijk veel te koud om de lopen, maar verdikkie, we wachten dit jaar al drie maanden op beter, dat wil zeggen vooral warmer weer. Dus, alhoewel het bewolkt is en niet warmer dan twee graden, toch maar weer op pad. Deze keer hebben we met de pleisterplaatsen geluk. Na ongeveer 5 km kom je door Norg en daar is plenty horeca te vinden. En 10 km na Norg komen we door Vries en daar is gelukkig ook een lokaal open. Al met al is het weer een prachtige wandeling. Dit pad is vooral uitgezocht om langs zoveel mogelijk mooie natuurplekjes te lopen, hetgeen we erg waarderen. Vooral het stuk tussen Norg en Vries is zeer de moeite waard. We spreken dan ook af om van de zomer dit stuk nog eens te gaan lopen.

Onderweg kijken we uit naar lammetjes, maar zelfs die moeten door de koude periode nog even wachten om naar buiten te mogen. Ze zijn er al wel natuurlijk maar zitten ook binnen. Gelukkig komen we in het begin van Vries een schuur tegen en daarachter, lekker in de zon, zitten al 4 lammetjes.

De tocht eindigt in Taarlo en dan zit je al redelijk dicht bij Assen. Hieronder foto’s van Norg, een deel van het dorp dat we niet kenden.

ngg_shortcode_3_placeholder

31-03-2013 11:40 weergeven op een grotere kaart

Zondag 17 februari 2013, Groningen naar Langelo (20,5 km)

Het was al weer ruim 3 maanden geleden dat we voor het laatst liepen. En het kriebelde bij ons. We wilden eruit en wandelen. Het weer leek wel goed, droog, redelijk windstil, en een temperatuur van 2 graden C. Niet helemaal ideaal, maar vooruit. Auto in Langelo geparkeerd en per fiets op weg naar Groningen via het fietsknooppuntennetwerk. Zie je onderweg altijd leuke dingen, die je anders zou missen.

In het Stadspark rond 11 uur op pad. Langs het Picardhof naar de Madijk. Die was wel erg modderig; het verharde fietspad aan de andere kant van het Eelderdiep was een betere keuze geweest. Dit stukje van de route, de Peizer- en Eeldermaden is toch wel erg vlak en een beetje saai. Alhoewel je soms leuke plaatjes kunt schieten (zie hierboven). Gelukkig hier nog een ooievaar gezien (in totaal zelfs vier op deze route). In Roderwolde verheugen we ons op een koffiestop, maar helaas het café/restaurant is op zondag gesloten. Het toeristenseizoen is ook nog niet geopend natuurlijk. Het is jammer dat in Nederland in de kleinere plaatsen vaak weinig open is. Naar ons idee is dat in Duitsland wat beter geregeld. We bereiden ons geestelijk al voor op 5 uur lopen zonder ergens te kunnen zitten. Buiten ergens gaan zitten met deze temperatuur kan natuurlijk niet.

Voorbij Roderwolde kom je in het mooie Drenthe met veel houtwallen terecht. Het gebied rond Altena en Lieveren is erg mooi. In Lieveren  wacht ons een verrassing. Daar is wel een caféetje geopend. Wij naar binnen voor koffie/thee en even de voeten van de vloer. Ondertussen zien we Sven Kramer z’n 1500 m voor het WK nog even rijden.

Uitgerust lopen we het laatste stukje van 3 km naar Langelo. Het was weer een erg mooi tochtje. Dit Jacobspad bevalt ons wel!

ngg_shortcode_4_placeholder

Gelopen route:

Zondag 11 november 2012, Ten Boer naar Groningen (22,5 km)

Beetje paniek gisteravond. Het wandelboekje was zoek. Het hele huis afgezocht maar niet gevonden. Uiteindelijk besluiten we de tocht toch te lopen. De routetekens onderweg bij de tot nu toe gelopen etappes waren prima. Bovendien had ik de route in het boekje eerder al even bekeken en wist waar het ongeveer langs ging. Verder is de Stad Groningen ons beiden erg bekend, Wim heeft er 17 jaar gewoond en Renée zelfs 24 jaar, dus dat moet ook zonder boekje lukken.

Wederom per auto en fiets naar het beginpunt. Het is prima weer en een fietstochtje van zo’n 16 km kan er wel even bij. Van Ten Boer naar Groningen loop je door een nogal open landschap  en via Thesinge, Garmerwolde en Noorddijk naderen we de stad. Veel kerken zijn trouwens op slot merken we. Nou zijn het er ook vrij veel (het Jacobspad is kennelijk bedoeld om veel kerken te bezichtigen) en om ze nou allemaal te gaan bekijken….

In de stad bij het sportcomplex Kardinge raken we de routetekens kwijt. Nou ja, we weten ongeveer de route en lopen via de Korrewegbrug richting Noorderplantsoen, waar we de tekens weer denken op te pikken. Niets daarvan, niets te vinden. Ook verderop, aan het eind van het plantsoen, waar we de brug over het Reitdiep passeren (en waarvan ik zeker weet dat we daarlangs moeten) is niets te vinden. We komen erachter dat de bewegwijzering in de stad toch niet optimaal is. Via het Prinsenhof naar de Grote Markt, waar we in café de Kosterij eindelijk eens kunnen gaan zitten. Na 4 uur steeds op je voeten te hebben gestaan ben je daar ook wel aan toe.

Daar krijgen we bij de capuccino/chocolademelk een klein glaasje met slagroom en een tikje likeur erin die erg lekker smaakt. We vragen wat dat is en het blijkt Hooghoudt Groninger koffielikeur te zijn. Thuis ook eens aanschaffen vinden we, het was erg lekker.

Daarna via Martinikerk, Jozefkerk (beide dicht) en Joodse Synagoge (muziekuitvoering bezig) naar het stadspark waar we de auto hadden geparkeerd. Inmiddels is het 4 uur en het begint al donker te worden. Fietsen ophalen in Ten Boer en tegen 5 uur weer thuis. Het was weer een mooie dag! De door de reisleiding (Wim dus) ingeschatte aantal van zo’n 18 km blijken er in werkelijkheid 22,5 te zijn geweest. 🙂

ngg_shortcode_5_placeholder

Gelopen route:

Zondag 28 oktober, Zeerijp naar Ten Boer (18 km)

Wederom prachtig en stil herfstweer vandaag en middels auto en fiets kunnen we rond 11 uur al weer starten in Zeerijp. Het is een tocht langs wierdedorpjes zoals Eenum en Wirdum, op de oever van de voormalige Fivelrivier die hier heeft gelopen, en we komen veel kerkjes tegen. Zelfs voor een geboren Groninger als ik is het verrassend om door dorpjes te komen, waar ik nog nooit geweest was.

Onderweg zien we omgeploegde akkers die er door de regen van de afgelopen dagen uitzien als echte vette groninger klei. Dat merken we ook verderop achter Garrelsweer als we een weinig bereden asfaltweggetje belopen, waar een boer kennelijk net de bieten heeft gerooid. Wat een vette blubber daar, het is er spekglad, en de modder zit op onze broekspijpen. Geen waarschuwingsbord voor modder gezien trouwens, terwijl dit toch een openbare weg is. Die boer mag wel oppassen, hij kan daar flink last mee krijgen.

Verderop komen we door Wittewierum, bekend van het klooster Bloemhof, en vooral de geschriften van de abts Emo en Menko uit de 13e eeuw. Helaas is van dat klooster niets terug te vinden. Het kerkje uit 1863  is gebouwd op de fundamenten ervan.

Via Woltersum lopen we naar Ten Boer, waar we rond 16 uur aankomen. Helaas geen horeca open onderweg. Dat is wel een beetje jammer in dit gebied. Weinig horeca en wat er is, is op zondag niet open. En buiten zitten op een bankje is in dit jaargetijde nu eenmaal te koud.

ngg_shortcode_6_placeholder

28-10-2012 10:39 weergeven op een grotere kaart

Zondag 21 oktober 2012, Uithuizen naar Zeerijp (12,5 km)

Een nieuw wandelpad! Vandaag gaan we van start met het Jacobspad, althans met een uitloper ervan in Nederland. Het Jacobspad loopt door tot Santiago de Compostela in Spaans Galicië. Het pad is ook van oorsprong bedoeld als pelgrimstocht. Dat is bijvoorbeeld te merken aan het boekje dat ervoor gemaakt is. Dat bevat geen afstanden in km’s zoals we dat in andere wandelboekjes gewend zijn.  Of we het Jacobspad helemaal nog eens gaan doen, zien we later wel.

Dit pad, dat je zowel kunt lopen als fietsen, gaat alleen maar over verharde wegen. En dat komt goed uit, want door een slepende voetblessure van Wim is er vanaf juni niet veel van lopen gekomen. En dan loopt het over verhard toch wat beter dan over onverharde stukken, zoals het Noaberpad die kent.

Om dezelfde reden beginnen we rustig aan en maken een eerste tocht van 12 km. Zoals vaker parkeren we de auto in Zeerijp, per fiets aan Uithuizen en dan beginnen. Het is rustig herfstweer, er was zon voorspeld, maar dat hebben we niet gezien. De tocht gaat via de Menkemaborg, Oldenzijl naar Zeerijp. Onderweg thee met gebak genomen bij een uitspanning in een boerderij. Dit stuk van de tocht loopt over ongeveer dezelfde route als het Wad- en Wierdenpad.

In Zeerijp lezen we het verhaal over het “Riepster Licht“, een mooi verhaal uit de oudheid.

ngg_shortcode_7_placeholder

Gelopen route:

Zaterdag 2 juni 2012, Klazienaveen Noord naar Schoonebeek (31,0 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Vandaag gaan we een lange etappe maken. We willen ook met wandelen 1 keer per jaar een prestatietocht doen en dat wordt een tocht van minstens 30 km. We hebben even 40 km overwogen (vorig jaar liepen we eenmaal 36 km), maar we gaan de tocht grotendeels onverhard lopen op het Noaberpad. En we zijn al wel tot de conclusie gekomen dat op verhard lopen toch wel een stuk gemakkelijker is. 2 Km door hoog, ongemaaid gras lopen kan aardig vermoeiend zijn weten we nu.

De belbus die we telefonisch boeken gaat weer fantastisch. De chauffeur vraagt waar we heen willen en rijdt binnendoor zonder de officiele route te volgen. En zodoende staan we al om 8:40 op de plek waar we beginnen willen. En dat is 2 km vanaf de start van de Noaberpad route. Nodig volgens de routecoördinator om de 30 km vol te krijgen 😕  Later blijken we 34,8 km gelopen te hebben, en waren die 2 km aan het begin dus helemaal niet nodig 🙁

Onderweg nog even naar Zwartemeer gelopen om wat meer etenswaren in te slaan. Het leuke van deze etappe is het Bargerveen, zo ongeveer het laatste stukje van het oorspronkelijke Bourtanger Moor dat er nog over is. Delen ervan worden nu weer in oorspronkelijke staat gebracht, dwz een hoogveen gebied. En dat ziet er mooi uit! Het waterrijke gebied is ideaal voor watervogels.

Verderop zie je hoe de verdroging van het veen heeft geleid tot een heidevlakte, maar dat is niet zoals het vroeger geweest moet zijn.  Als we dit gedeelte verlaten komen we door Weiteveen en kunnen we het laatste stukje gaan doen. Dat valt nog niet mee, en we raken aardig vermoeid. Tegen 17:45 eindelijk terug bij de auto. Morgen maar eens goed uitrusten van deze tocht. We spreken af de volgende etappes toch maar onder de 20 km te houden, en de jaarlijkse 30 km prestatietocht a) volledig op verhard en b) niet op een lange afstandspad te lopen. Er moet ook ruimte overblijven om onderweg van alles te gaan bekijken tenslotte.

ngg_shortcode_8_placeholder

Link naar het Google maps kaartje

Zaterdag 19 mei 2012, Ter Wisch naar Klazienaveen Noord (23,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Het belooft weer prachtig weer te worden en daarom wederom op pad. Met het Openbaar Vervoer gaan is vandaag wat lastig. We willen eindigen in Klazienaveen Noord, maar daar rijdt geen bus. We zullen eerst een stukje moeten fietsen, en dan 3 bussen nemen om bij het beginpunt in Ter Wisch te komen. Dat is wat veel van het goede en bovendien willen we met dit weer wel het hele stuk fietsen.  Maar na afloop weten we weer waarom het OV nemen ook zo z’n voordelen heeft: 25 km fietsen maakt je meteen al een stuk vermoeider en dat merkt je echt wel bij het lopen.

Bij Ter Apel lopen we even om het klooster heen. Helaas is er geen tijd om binnen het museum te gaan bekijken. Dat moet een andere keer maar. Verderop, ter hoogte van het AGO dorp, loop je een stukje langs de oever van het Ruiten AA riviertje. Je ziet dat die in de loop van de tijd toch een behoorlijk brede bedding heeft uitgesleten.

We komen langs een dorpje Barnflair en vragen ons af waar deze naam vandaan komt. Maar niks Engelse of Franse spelling, het is een verbastering van Brandend Veen. Net over de grens ligt het Duitse Barenfleer, dat hier ook op lijkt. Ook hier zijn nog resten van verdedigingswerken te vinden uit de 17e eeuw.

Na Ter Apel verlaten we de zandrug van Westerwolde en loop je in het open landschap van de voormalige, afgegraven veengebieden. Westerwolde was een mooi stukje Groningen, dat we op deze manier goed hebben kunnen bekijken. We verwachten nu een saai landschap maar dat valt toch nog wel mee. Wèl zie je aan de oudere huizen dat het een erg arme streek is geweest. Een deel lopen we langs de Runge, een voormalig veenriviertje, en men werkt eraan om ook het stroomgebied van de Runge te herstellen.

Ook deze tocht waren er de nodige onverharde stukken, zoals het beginstuk van de Runge net na Barnflair over een lengte van zo’n 3,5 km,  die lastig te belopen waren. Na goed 6 uur lopen zijn we om 17:15 uur in Klazienaveen Noord. We halen de fietsen op en gaan over de grens in Haren (Ems) eens kijken of ze een lekkere Eiscafé voor ons hebben. Haren blijkt een aardig stadje van 23.000 inwoners te zijn.

Tijdens de fietstocht naar het beginpunt zijn we in Emmer Compascüum ook nog even langs het voormalige huis van een tante van Wim gereden (Tante Catrien), die was getrouwd met Jo Schomaker (van de mannenmode zaken in Groningen/Drenthe). Daar heeft Wim nog eens gelogeerd toen hij een jaar of 8 jaar was.

ngg_shortcode_9_placeholder

Link naar het Google Maps kaartje