Zondag 20 november 2011. Kostverloren naar Nieuweschans (10,5 km)
Het kerkje van Nieuw Beerta
We wilden dit jaar het Wad- en Wierdenpad uitlopen en hadden nog ongeveer 10 km te doen. Een mooi tochtje voor een rustige zondag, zo leek ons. Nou was het zondag 20 november niet heel geweldig, want er hing overal erg veel mist. Maar gelukkig, net op de plek waar we moesten lopen, het stuk Kostverloren naar Nieuweschans viel het wel mee. Alhoewel we niet veel later hadden moeten lopen, want vanaf zo’n 15 uur begon het al weer dicht te trekken.
Het was een mooie, toch nog zonnige, zondagmorgen. De route blijkt vandaag voornamelijk over onverhard pad te gaan. Wel een beetje een natte boel. Renée was blij dat ze niet haar gympies aan had, maar echte wandelschoenen had aangetrokken!
Het “centrum” van Nieuweschans. Nog veel oude huizen hier, het heeft toch nog enige historie
Het Noaberbrugje over een smal kanaal dat de grens vormt met Duitsland. Het pad gaat hier door Duitsland verder als het Europese Kustpad
Het Noordzee kustpad, dat loopt van Sluis in Zeeland naar dit punt. Onderdeel dus van het Europese kustpad.
Ondanks een temperatuur van ongeveer 2 graden, toch nog even lekker zitten in het zonnetje.
Bemodderde schoenen en broekspijpen. Doordat we zo laat in het seizoen lopen heb je meer last van vocht, zeker op onverhard. Gelukkig zijn de schoenen waterdicht.
Zaterdag 29 oktober 2011. Delfzijl naar Kostverloren (29,5 km)
Het was nog steeds prachtig weer en we besloten nog een lange etappe van Farmsum richting Nieuweschans te gaan lopen. Nou is het gedeelte voorbij Delfzijl weer een lastig stukje vanwege het ontbreken van voldoende openbaar vervoer. En in 1 keer het stuk dichtlopen naar Nieuweschans is iets teveel van het goede (bijna 40 km). Met Belbussen zou kunnen, maar dan ben je te lang onderweg. We besloten daarom de fietsen ook in te zetten, en van Farmsum naar Kostverloren te gaan lopen, een afstand van 25 km. Dus de auto in Kostverloren neergezet, per fiets naar Nieuweschans, om 8:45 uur per trein naar Winschoten en per bus 119 naar Delfzijl waar we om 10:08 uur aankwamen. We hadden eruit gemoeten in Farmsum , maar daar was de bushalte opgeheven, en zo stonden we plotseling op Station Delfzijl. Foutje van de website van Qbuzz. Nou ja, dan maar 2,5 km extra.
Het gedeelte voorbij Farmsum loop je achter het industriegebied van Delfzijl langs. Niet het fraaiste gedeelte van de tocht, eufemistisch uitgedrukt! De vraag is of Jan de Boer, samensteller van de tocht, dit niet had moeten vermijden. Maar naar onze mening hoort dit óók bij Groningen.
Als we het industriegebied verlaten kom je bij de resten van het dorpje Oterdum, dat is opgeofferd aan de industrie. Het kerkhof is gebleven, maar ligt vanwege de dijkverhogingen nu in de dijk!
Als we op dit punt even op de dijk gaan staan, zien we een nevelig Dollard. Duitsland is hier niet eens te zien.
Het kerkje van Termunten op een wierde gelegen. Als je verder door de polder loopt, zie je deze (toch niet zo grote) toren, op grote afstand liggen.
Bij gemaal Fiemel. De gerestaureerde boerderij in de verte heeft een soort kapiteinshut, waardoor je over de dijk heen kunt kijken. Geen idee of het origineel is.
Het prachtige gebied van de aan de natuur teruggegeven Breebaart polder. Je loop hier in een erg rustige natuur. De bewoonde wereld is even ver weg.
En overal op de dijk vind je schapen. En het asfalt zit op sommige plekken zo onder de schapepoep, dat je erg moet uitkijken waar je loopt.
Het monument in de Carel Coenraadpolder vanwege de ophoging van de dijk tot Deltahoogte. Vlakbij ligt het Ambonezenbosje.
De gelopen afstand was ook dit keer weer meer dan het boekje aangaf. De afstand Farmsum Kostverloren zou 25 km moeten zijn, maar het bleken er 27 te zijn, 8% meer dus. En door de extra 2,5 km aan het begin kwamen we toch weer uit op 29,5 km. We raken al gewend aan de 30 km afstanden!
Hier nog even het Google Maps kaartje van de gelopen route.
Zaterdag 1 oktober 2011. ’t Zandt naar Farmsum (24 km).
Het is nog steeds mooi weer in deze korte zomer, die eind september valt 🙂 , en dus wederom een etappe. Na de marathonetappe van vorige week, deze keer maar eens een normaal stukje, dat wil zeggen 20-25 km. Het voordeel is dat we niet zo enorm vroeg hoeven op te staan. We waren met dit wandelpad inmiddels al in ’t Zandt aangeland, en daar beginnen we dan ook weer. Wel eerst met de auto naar het eindpunt in Farmsum, per buslijn 245 naar het treinstation van Delfzijl, per trein naar Loppersum, en met buslijn 45 naar ’t Zandt, waar we om 10:20 uur aankomen.Gezegd moet worden dat het openbaar vervoer in Nederland toch uitstekend functioneert! En dankzij de OV chipkaart is het nog gemakkelijker geworden.Voor de gelopen route zie het Google Maps kaartje
Iemand had, speciaal voor de wandelaars van dit pad, een keurig schuilhuisje neergezet. Inclusief dagboek waar iedereen een stukje in schrijft. Wij ook.
Onderweg weer veel boeren die deze periode goed kunnen gebruiken om alle bieten, aardappels en mais binnen te halen.
Boerderij Nijenhuis. Hier heeft vroeger het Nijenklooster gestaan, wat behoorde bij klooster Bloemhof in Wittewierum. Dit klooster is bekend geworden door de geschriften van abt Emo, die rond 1200 leefde.
Het kerkje van Tjamsweer op de ietwat nevelige herfstdag.
Het interieur.
De hangkeukens van Appingedam.
Het huis in Corn. Albertstraat 22, waar een Oom en Tante van Wim woonden. Ik was 12 of zoiets toen ik daar voor het laatst was, zo’n 50 jaar geleden. Ook deze mensen hadden een hangkeuken, die nu niet meer aanwezig bleek te zijn. In mijn herinnering was het huis veel groter! Wij vonden onze neven en nichten destijds enigszins opscheppers (daamster snakkers)!
Het museum van Appingedam.
Even tijd voor een kop koffie op een buitenterras in Appingedam.
De haven van Delfzijl. Van het boekje moet je langs het Eemshotel voor het uitzicht, maar dat (het hotel dus) valt tegen.
In Delfzijl opnieuw even gepauzeerd. Het binnenstadje valt ons wat tegen. Veel lelijke nieuwbouw, maar deze plek is ook totaal vernietigd in de bevrijding van Delfzijl in ’45. En na zo’n 24 km stappen we in Farmsum van de route en houden we het voor gezien. Voor de gelopen route zie het Google Maps kaartje.
Wad- en Wierdenpad-4
Zaterdag 24 september 2011, Leens naar Uithuizen (36 km).
Omgeving van Leens
Na een bar slechte zomer krijgen we zowaar een paar prachtige weken aangekondigd door de weerprofeten. Tijd voor het halen van de volgende doelstelling op wandelgebied. We moeten dit jaar nog een wandeltocht maken van minstens 30 km, zo is de opgave. En er is een stuk van het Wad-en Wierdenpad, dat zich daar goed voor leent. Het Wadpad van deze tocht loopt een heel stuk langs de zeedijk, van Pieterburen tot Uithuizen.
En daar heb je geen openbaar vervoer, dus eigenlijk moet je dat stuk in één keer lopen. Het wad-pad splitst zich in Leens af van het wierdenpad en komt in Uithuizen weer samen. We trekken de stoute schoenen aan, en besluiten deze tocht in één keer te lopen! Volgens het boekje is dat 33,5 km. We hebben zoiets 1 keer eerder gelopen, maar het is echt wel een uitdaging. Het weer is echter heel goed, ongeveer 19 graden, dus vooruit maar.
Omgeving van Leens-2
Een tocht van 30 km of meer vergt veel tijd, het kost je de hele dag. We lopen op dit soort lange tochten ongeveer 5 km/uur, maar door pauzes e.d. moeten we rekenen we met een gemiddelde snelheid van ongeveer 4 km/uur. Voor 36 km ben je dus 9 uur onderweg. We staan derhalve vroeg op (5:45 uur) en stappen om 6:45 uur in de auto. Die zetten we om 7:30 uur neer bij de Menkemaborg in Uithuizen, dan lopend naar het station, om 7:49 uur per trein naar Winsum, en vervolgens per bus naar Leens. En om 8:45 worden we gelost bij de startpunt van deze tocht, het museum bij Verhildersum in Leens.
“Tocht om de Noord” wandelaars
Buiten Leens zien we al snel een hele rij andere wandelaars. In de trein vroeg iemand al of wij de “Tocht om de Noord” gingen lopen, die vandaag en ook morgen wordt gehouden. Dat is een zware tocht van 2×40 km, in 2 dagen dus (kortere afstanden kunnen ook). Deze keer zijn de wandelaars gestart in Kloosterburen, en dus kruisen we hun route.
Wandelaars voor een wadzwerftocht
Na Pieterburen, waar we de eerst koffiestop houden, komen we bij de dijk. En daar is het een drukte van belang. Er blijken net 4 groepen te starten met een wadzwerftocht, die vanuit Pieterburen wordt georganiseerd. Hoezo rustig.
De rust van het wad
Op de dijk wordt het gelukkig wel rustiger en kunnen we genieten van de stilte en weidsheid van het wad. Het is eerst tijd voor de lunch. Helaas is het te heiig om veel van de eilanden te zien. Alhoewel ik dacht dat dit stukje erg saai zou zijn, is dat toch niet het geval. Het is een heel eind, dat wel.
Noordpolderzijl
In Noordpolderzijl pauzeren we weer even voor een 2e kop koffie. Het mooie weer heeft veel mensen aangelokt, en het terras zit hier aardig vol. We hebben er nu zo’n 22 km opzitten, dus nog 11 te gaan.
Menukaart Zielhoes
De menukaart van het Zielhoes met gedeeltelijk Groningse teksten. Stoetje kees bijvoorbeeld, voor een broodje kaas.
De dijkssplitsing bij de Lauwerpolder
Een stukje verderop, als we nog even boven op de dijk naar Borkum kijken, raken we aan de praat met 2 bejaarde “Meisters”, inwoners van Uithuizermeeden. Ik vraag hun of ze “koeper Luttmer” (koeper is kuiper of wagenmaaker, een vrijwel verdwenen beroep) nog kennen van vroeger. De vrouw weet dat nog, ze lieten daar hun schaatsen altijd slijpen! Deze Luttmer was mijn grootvader.
Als we eindelijk de dijk verlaten en na 30 km bij een boerderij stoppen voor de 4e en laatste stop, ga je merken dat je toch wel moe wordt.Zoals tijdens de hele tocht zijn ook hier de boeren erg druk bezig. Erg veel aardappelmachines zijn in gebruik vandaag.Volgens het boekje moeten we nu nog 5 km, dus nog maar even doorzetten. Uiteindelijk arriveren we om 17:45 bij de auto, dus na 9 uur onderweg geweest te zijn. De eindstand kunnen we vaststellen op 36 km. Nu hadden we bij Wehe-den-Hoorn 1 km teveel gelopen, maar de 33,5 km volgens het boekje zijn dus in werkelijkheid 35 km. We vertrouwen hierbij op het Garmin GPS horloge van Renée. De Android smartphone met GPS van Wim overdrijft 6,7% weten we inmiddels. Die heeft dan ook 38,5 km gemeten! De getallen in de kaarten van Google Maps zijn dus ook 6,7% te rooskleurig. Zie hier het kaartje met de gelopen route. Al met al is die 36 km weer een nieuw record voor ons. Als dat zo doorgaat gaan we nog de 40 km barriere nog eens halen! En dat zonder al teveel problemen met blaren!
ngg_shortcode_0_placeholder
De nieuwe keuken-31, (slot+1)
Op veler verzoek hierbij de glossy foto’s van de nieuwe keuken. Helemaal ingericht!
Het kerkje van Nieuw Beerta
100 km Fietstocht 2011
Zondag 21 augustus 2011.
Het Fochtelöerveen
Zoals elk jaar gaan we ook dit jaar een “100 km fietstocht op 1 dag” maken. We doen dit al vanaf 2005. Meestal gaan we vroeger in het jaar, maar door de verbouwing van de keuken en een slechte zomer was het er nog niet van gekomen. Hoewel het weer vandaag ook niet veel goeds voorspelt (warm, drukkend en kans op veel zware onweersbuien; code oranje in het zuiden van Nederland), wagen we het er toch maar op. Regenkleding mee en we zien wel wat er gebeurt.
Dit jaar doen we een tocht vanuit Leek en gebruiken het fietsknooppuntnetwerk, wat ons heel goed bevalt voor alle fietstochten. Omdat het een zuidenwind is, gaan we op de heenreis naar het zuiden en hebben dan het voordeel dat we de wind mee hebben om te terugreis. We gaan van Leek naar Roden, Norg, Veenhuizen, en Appelscha, en rijden daar nog een rondje.
een rondje onder Appelscha: 96, 89, 65, 53, 61, 63, 91, 90,
en vanaf hier weer terug naar knooppunt 82.
Even rust!
De Google Maps kaarten zijn hier te vinden. In totaal 104 km gereden in ruim 7 uur tijd, met korte pauzes. De gemiddelde snelheid (average speed) was 14,99 km/h en de gemiddelde fietssnelheid (average moving speed) 17,33 km/h.
Muggen!
Overigens was dit niet de ideale dag om te gaan fietsen. Warm en klam en in het zuiden van Nederland code oranje vanwege de vele verwachtte zware onweersbuien. Gelukkig viel het in het noorden, althans waar wij reden, wel mee. Eén zware bui die net langs ons heen ging bij Appelscha.
Op de laatste foto een gramnietige Wim vanwege de vele muggen die hem steeds aanvielen op deze plek. Door het warme en klamme weer waren er erg veel aggressieve muggen. Volgens Renée komt dat ervan als je geen vegetarier bent! Die beesten ruiken dat je een vleeseter bent en vallen je daarom aan 😉
Op de terugreis vlak bij het Leekstermeer nog 7 ooievaars op 1 weiland gezien. In totaal zelfs 9 geteld deze reis!
Weser Radweg, Dag-7
Donderdag 4 augustus, terugreis
We hebben een dag extra geboekt om Hann Münden nog wat beter te bekijken en tevens Kassel te bekijken. Kassel is een grote stad met een in de oorlog verwoeste binnenstad. Maar voor shoppen is hier genoeg te vinden en ze hebben leuke terrassen. Renée kan haar inkopen doen.
Om 16 uur terug naar Nederland, via Hannover en Oldenburg, waar we om 21:30 uur aankomen.
Evaluatie van deze tocht:
Trekken is leuk. Het steeds verder trekken langs een rivier is écht anders dan steeds tochten vanuit 1 plek. Je ziet het landschap veranderen en je krijgt een beetje gevoel voor de loop van zo’n rivier
Wandelend trekken doen we met bagagevervoer. Voor fietsend trekken overwegen we om eerst eens te proberen zelf onze bagage te vervoeren. Dat geeft veel meer vrijheid. En weliswaar hadden we nu 4 tassen bij ons, maar dat sloeg helemaal nergens op. We hebben vrijwel niets van al de meegenomen kleren gebruikt. Wim zit nog steeds in z’n 2e T-shirt (terwijl we toch al veel verschillend weer hebben gehad). We hebben de indruk dat we wat we nodig hebben voor 1 week zelf wel kunnen vervoeren. Dan wel B&B graag, maar dat lijkt hier, zelfs in het hoogseizoen, goed te regelen.
Evt kun je heen- en terugreis helemaal per trein doen. Voordeel is dat je dan niet terug hoeft naar het beginpunt.
Half-Pension is niks. Kennelijk moet het goedkoop en je krijgt vaak iets wat je niet zelf gekozen zou hebben. Renée kreeg 2 keer Pasta met paprikasaus, en 2 keer iets met champignons in heel veel saus. Verder zit je altijd in het hotel te eten, terwijl je liever op een terras zou zitten. Nu hadden we geen keuze, maar niet weer doen.
Het fietsen zelf: Als je zorgt dat de huid van je zitvlak niet erg stukgaat stabiliseert de zadelpijn zich.
Conclusie: trekken is leuk!
Weser Radweg, dag-6
Woensdag 3 augustus 2011 (Terugreis naar Hann. Munden)
Vandaag doen we niet veel meer. Minden is een niet zo grote stad, en we zitten vooral op het terras. Er is een Pruisisch museum hier, en dat wil ik graag zien. Het is echter zeer uitgebreid, zoals Duitsers dat altijd doen. Maar ik hoef vandaag ook niet alles meer te zien!
Om 14:40 terug bij het hotel en om 15:05 komt het busje ons en de fietsen ophalen. Uit een ander hotel komen nog 4 andere Nederlanders (amsterdamse tongval, blijken in Noord-holland te wonen), die we onderweg al eerder zagen, en waar ik de 1e keer dat we ze zagen nog een lelijke opmerking tegen maakte, want ze stonden midden op het fietspad de boel te blokkeren. We zijn pas om 18:15 terug in Hann. Münden, ook al omdat we ook weer langs de Weser terugrijden. Je ziet nu pas wat voor afstand we helemaal hebben afgelegd.
Weser Radweg, dag-5
Dinsdag 2 augustus 2011 (Rinteln naar Minden)
De tocht begint met een strakblauwe lucht, dus vanaf nu alleen T-shirtjes aan. Heerlijk om zo te kunnen fietsen. Het hotel was prima, we konden zelfs ontbijten op een binnenterras van het hotel. Zoals gebruikelijk om 9 uur weer op pad. Alhoewel, eerst op een terras een cappuccino natuurlijk. Daarna echt op pad en weer verder langs de Weser. Onderweg nog een klooster gezien die we volgens de boekjes hadden moeten bezoeken (niet gestopt) en een terrein waar net een of ander festival was geweest voor motorrijders. We zien een cross terrein, bierwagens en podia voor de muziek. Het ziet er al weer aardig opgeruimd uit, terwijl het een grote bende geweest moet zijn. Hier en daar nog een tentje waar iemand voor zit die net wakker is geworden.
We bezoeken kuuroord Bad Oeynhausen. Via een erg drukke 4-baans weg komen we er binnen. Dat blijkt later de A2 te zijn (Osnabrück naar Berlijn), die hier dus dwars door het stadje gaat. Dat is me jaren geleden ook al eens opgevallen toen we hier langs naar Berlijn reden.
Het kuuroord is echt 19e eeuws. Niet zo erg in trek meer kennelijk, terwijl de Duitsers daar toch echt van houden (Helmut Kohl en het abspecken). Renée wil naar het Salz und Zucker museum, waar o.a. caramel zou worden gemaakt. Ik ging zo lang op een terras zitten. Maar Renée was snel weer terug. De werkplaats was niet open, en er werd ook geen caramel gemaakt.
Bad Oeynhausen heeft wel een oud en mooi badcomplex in het park staan.
Hierna verder naar Porta Westfalica, waar we omhoog kunnen naar het Kaiser Wilhelm Denkmal (de 1e keizer Willem). Het is wel een steil weggetje, zo’n 2,2 km en ongeveer 7-8 % helling. Ik krijg Renée zover dat ze het wil proberen, ondanks haar zwakke longen, en het gaat prima! Met klein voortandwiel en de 2e versnelling lukt het goed. Het Denkmal is typisch voor die tijd (1890). Het uitzicht is er wel mooi. Je kijkt zo de Noord-Duitse laagvlakte in, de bergen houden hier ongeveer op.
Hierna verder naar Minden voor eine Eiscafé en witte wijn op een terras! Het hotel is weer prima.
Stand na dag-5:
Aantal km’s : 65
Tijd : 4h50m
Weser Radweg, dag-4
Maandag 1 augustus 2011 (Bodenwerder naar Rinteln)
We vertrekken al weer op tijd, dwz 9 uur na een prima ontbijt. Het is nog wel bewolkt maar al duidelijk warmer dan gisteren. De fleecejack moet nog wel even aan, maar kan ’s middags echt uit. Na 22 km komt Hamelen eraan, waar we koffie drinken. We zien wel enige ratten in de etalages, waaronder ratten van brooddeeg en flesjes rattengif. Ook Hamelen is weer een stadje met oude vakwerkhuizen, en veel winkels á la Groningen. We slaan direct 2 tijdschriften in. Als we ook broodjes en kaas hebben gescoord en na nog een 2e koffie vertrekken we weer. Onderweg geluncht en gesuft langs de weg.
We zien weinig steile hellingen vandaag. Je merkt dat het hier al wat vlakker wordt. Rond 17:30 arriveren we in Rinteln. Eerst maar eens eine Eiscafé op een terras in het centrum genomen, op een leuk pleintje. Daarna ingecheckt en vervolgens voor een witte wijn op het terras naar het centrum.
Na het diner om 19:30 nogmaals naar het terras in het centrum voor een cappuccino. Het is een heerlijke avond. We bespreken hoe leuk dit eigenlijk is, vooral als het weer mooi is natuurlijk. Stand na dag-4: