Zaterdag 19 mei 2012, Ter Wisch naar Klazienaveen Noord (23,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Het belooft weer prachtig weer te worden en daarom wederom op pad. Met het Openbaar Vervoer gaan is vandaag wat lastig. We willen eindigen in Klazienaveen Noord, maar daar rijdt geen bus. We zullen eerst een stukje moeten fietsen, en dan 3 bussen nemen om bij het beginpunt in Ter Wisch te komen. Dat is wat veel van het goede en bovendien willen we met dit weer wel het hele stuk fietsen.  Maar na afloop weten we weer waarom het OV nemen ook zo z’n voordelen heeft: 25 km fietsen maakt je meteen al een stuk vermoeider en dat merkt je echt wel bij het lopen.

Bij Ter Apel lopen we even om het klooster heen. Helaas is er geen tijd om binnen het museum te gaan bekijken. Dat moet een andere keer maar. Verderop, ter hoogte van het AGO dorp, loop je een stukje langs de oever van het Ruiten AA riviertje. Je ziet dat die in de loop van de tijd toch een behoorlijk brede bedding heeft uitgesleten.

We komen langs een dorpje Barnflair en vragen ons af waar deze naam vandaan komt. Maar niks Engelse of Franse spelling, het is een verbastering van Brandend Veen. Net over de grens ligt het Duitse Barenfleer, dat hier ook op lijkt. Ook hier zijn nog resten van verdedigingswerken te vinden uit de 17e eeuw.

Na Ter Apel verlaten we de zandrug van Westerwolde en loop je in het open landschap van de voormalige, afgegraven veengebieden. Westerwolde was een mooi stukje Groningen, dat we op deze manier goed hebben kunnen bekijken. We verwachten nu een saai landschap maar dat valt toch nog wel mee. Wèl zie je aan de oudere huizen dat het een erg arme streek is geweest. Een deel lopen we langs de Runge, een voormalig veenriviertje, en men werkt eraan om ook het stroomgebied van de Runge te herstellen.

Ook deze tocht waren er de nodige onverharde stukken, zoals het beginstuk van de Runge net na Barnflair over een lengte van zo’n 3,5 km,  die lastig te belopen waren. Na goed 6 uur lopen zijn we om 17:15 uur in Klazienaveen Noord. We halen de fietsen op en gaan over de grens in Haren (Ems) eens kijken of ze een lekkere Eiscafé voor ons hebben. Haren blijkt een aardig stadje van 23.000 inwoners te zijn.

Tijdens de fietstocht naar het beginpunt zijn we in Emmer Compascüum ook nog even langs het voormalige huis van een tante van Wim gereden (Tante Catrien), die was getrouwd met Jo Schomaker (van de mannenmode zaken in Groningen/Drenthe). Daar heeft Wim nog eens gelogeerd toen hij een jaar of 8 jaar was.

ngg_shortcode_0_placeholder

Link naar het Google Maps kaartje

Woensdag 2 mei 2012, Ootmarsum naar de Lutte (20 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Vandaag tocht 3 van  ons tripje naar Twente. Na maandag een wandeltocht te hebben gelopen, en dinsdag de 100 km fietsttocht te hebben gereden, vandaag wandeltocht 2. Het weer is nog steeds goed en aangezien ze al een paar dagen verslechterend weer voorspellen, gaan we opnieuw op pad. Uitrusten kan wel als het slecht weer wordt, vinden we.  🙂

Omdat we nu weer binnen Nederland lopen kunnen we per bus. In de Lutte staat een ander stel uit Goes eveneens bij de bushalte van de buurtbus. Deze mensen hebben al heel wat wandelpaden gelopen horen we. Daar kunnen wij nog niet tegenop. Na de buurtbus naar Oldenzaal per lijnbus verder naar Ootmarsum, en om 10:30 kunnen we alweer starten.

We mogen meteen de Kuiperberg op, een plek die we kennen uit het verleden. Er staat hier een hotelcomplex, en één van onze heisessies bij KPN-I&AT vond hier in de jaren 90 plaats. Daar was toen nog geld voor bij KPN, de gouden tijden van de automatisering!

Na de Kuiperberg verder naar het zuiden. We zien in Twente een bouwstijl (zie foto) die ons erg bevalt. Je vraagt je af, waarom dat elders niet toegepast wordt, in plaats van de fantasieloze en erg gelijkvormige stijl van de laatste 10 jaar. Het is dat we al een leuk huis hebben, want als we iets zouden laten bouwen, zouden we zeker zoiets overwegen.

Link naar het Google Maps kaartje

Maandag 1 mei, rondrit rond Ootmarsum

We wilden eigenlijk, tijdens ons tripje naar Twente (zie Noaberpad 5), op de fiets een 2e trainingsrit maken van zo’n 60 km. We hadden dit jaar nog niet zoveel gereden, zegge en schrijve 1 rit van 40 km naar Bakkeveen. Maar vandaag besloten we, vanwege het goede weer, meteen maar de jaarlijkse “100 km tocht op 1 dag” te gaan doen.

Dankzij de fietsknooppunten is dat erg gemakkelijk. We wilden in een straal van zo’n 15 km om Ootmarsum heen rijden. Mocht het onderweg tegenvallen, dan konden we toch weer snel terug naar de camping. Maar het viel erg mee. Afgezien van wat lichte regen aan het begin van de morgen was het droog, bijna geen wind, en ’s middags kon je zelfs in je overhemd (cq bloesje) op de fiets zitten.

We reden eerst weer naar Duitsland om broodjes in te slaan, maar dat ging mis. 1 Mei, dag van de arbeid,  is kennelijk een feestdag in Duitsland, dus alle winkels dicht. We weten al jaren dat je in het buitenland moet opletten met feestdagen (“Einigungstag”, bijv.), maar elke keer trappen we er weer in. Dus de broodjes werden later aangeschaft in Denekamp. Verder ging de tocht volledig naar wens, en zonder veel problemen kwamen we weer in Ootmarsum aan.

Onderweg nog een prachtig landgoed gezien, huize Herinckhave:

ngg_shortcode_1_placeholder

Link naar het Google Maps kaartje

Maandag 30 april 2012, Esche naar Ootmarsum (26,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

We waren een weekje met de caravan in de buurt van Ootmarsum (camping de Haer) gaan staan om een paar etappes van het Noaberpad te kunnen lopen. Deze etappe ging van Esche in Duitsland naar Ootmarsum. En dan heb je meteen het probleem van het vervoer. Want in grensstreken rijden geen bussen. Derhalve de fietsen mee om naar Esche te rijden. Onderweg in Neuenhaus in een Bäckerei/Konditorei broodjes ingeslagen voor onderweg en koffie gedronken. Duitse broodjes zijn altijd erg lekker, vinden we. En waarom hebben wij dat niet in Nederland, denken we dan. Het weer was prachtig en het was een genoegen om op deze lentedag te wandelen. De route ging eerst een tijdje langs de Vecht (“die Vechte”) en vervolgens over de grafheuvels bij Gölenkamp. In één ervan, de Spöllberg,  is nog eens een gouden beker uit de bronstijd gevonden, lezen we hier. Bij Uelsen is zelfs een boerenhoeve uit de bronstijd nagebouwd.

In Uelsen vinden we ook een standbeeld van een Hannekemaaier. Waarschijnlijk is één van Wims voorvaderen (de Luttmers) ook op deze wijze naar Nederland gekomen. Na flink wat bos komen we over de grens en gaan verder langs de Paardenslenkte, een heidegebied, en door het Springendal ten noordwesten van Ootmarsum. Het is hier druk met dagjestoeristen. Rond een uur of vijf zijn we in Ootmarsum en kunnen op het drukke plein  aan de thee met gebak. Vanwege koninginnedag is het lekker vol hier. Daarna per auto de fietsen weer opgehaald en naar Nordhorn gereden voor een goed maal!

Link naar het Google Maps kaartje

ngg_shortcode_2_placeholder

Zaterdag 14 april 2012, Bourtange naar Ter Wisch (23,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Via de belbus waren wij rond 10 uur in Bourtange, waar het al een drukte van belang was. Er vond het Ostara historisch spektakel plaats, waarbij er een historische markt is en demonstraties van kanon schieten plaatsvinden. Ook zijn er muzikanten te vinden, en iedereen loopt in kleding rond uit oude tijden. Helaas hadden wij weinig tijd natuurlijk, en na even rondgekeken te hebben gingen wij snel weer verder.

ngg_shortcode_3_placeholder

Dit was weer een hele mooie tocht met  natuurgebieden bij Jipsinghuizen en Ter Borg, en de Sellinger bossen. We hadden al vaak gehoord dat dit een mooi gebied is en dat is zeker waar. Onderweg in Jipsinghuizen hebben nog wat gedenkplaten bekeken. Dit plaatsje is bekend vanwege een gevecht in 1665 tussen Münsterse troepen van Bommen Berend en een legertje vanuit de stad Groningen en van de “hel van Jipsinghuizen”.

Om precies 16:00 uur waren we bij het eindpunt, Ter Wisch. De tocht was geen 20,5 km zoals door de navigator was uitgerekend, maar 23,5. Renée is het inmiddels wel gewend, en een paar km meer of minder maakt ons niet meer uit.

ngg_shortcode_4_placeholder

Zondag 25 maart 2012, Wedde naar Bourtange (24 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Het belooft prachtig weer te worden en derhalve tijd voor de derde etappe van het Noaberpad. We hebben 2 belbussen nodig om van Bourtange naar Wedde te komen, maar moeten helaas in Vlagtwedde 50 minuten wachten voor de overstap. Gelukkig is het met de belbussen hier een gemoedelijke zaak en de chauffeur rijdt na overleg met de centrale in een keer door. In plaats van om 9:50 staan we al om 8:50 in Wedde. Een stel uit Steenwijk dat we de vorige keer ook al zagen stapt eveneens uit voor deze etappe.

De sportschoenen van Wim bevielen de vorige keer niet en hij hield er 3 blaren aan over. Bovendien hielp het niet om minder last van de voetblessure te hebben. Daarom gewoon weer terug naar de stevige wandelschoenen. De spierblessure in de voet is nog steeds niet verholpen overigens.

Tot een uur of twaalf is het nog erg koud en bewolkt, daarna breekt de zon in snel tempo door en is het erg plezierig wandelen. De tocht gaat grotendeels door het stroomgebied van de Ruiten -Aa en vrijwel steeds langs het riviertje. Het voordeel is dat het heel erg rustig is en dat je vrijwel niemand tegenkomt. Nadeel is dat de plekken waar volgens de kaart in het boekje koffie gedronken kan worden helaas niets te krijgen is, want plek 1 is een bed- en breakfastlocatie en plek2 een (gesloten) theehuis. Koffie lukt pas weer op het eindpunt. Zo is er altijd wat natuurlijk.

Nu ik toch aan het mekkeren ben. De tocht zelf is redelijk zwaar. Het valt ons op dat het Noaberpad vrijwel geheel over onverhard gaat. Dit in tegenstelling tot eerdere tochten die we maakten waar toch ook wel grote stukken verhard bij waren. Maar hier niet. Veel stukken koeieweiland en soms zelfs langs pas omgeploegde akkers, en dat bemoeilijkt het lopen. Voor kleine stukjes niet erg, maar lange stukken…

Maar de tocht is schitterend en we hebben het er graag voor over. Dit gebied in Westerwolde is erg de moeite waard. Weer een gebied waar we toch eigenlijk erg weinig van wisten. En we denken wel dat Nederland overvol is, maar daar merk je hier helemaal niets van. Ja, op het eindpunt in toeristenlocatie Bourtange. Beetje erg vol daar, maar wel lekkere koffie met heerlijke taart!

ngg_shortcode_5_placeholder

Zondag 11 maart, Bellingwolde naar Wedde (18 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Het werd nodig tijd voor meer etappes van deze tocht. Door de koude februarimaand was dat er niet van gekomen, maar vandaag was goed weer voorspeld en zou de temperatuur rond de 11 graden zijn . Deze keer een niet al te lange tocht, hetgeen maar goed is ook, want Wim kampt met een voetblessure. Een spier of pees is licht ontstoken, waarschijnlijk ontstaan door het te snel lopen van het ‘dagelijkse rondje Nienoord’ met de toch stugge wandelschoenen. Vandaag wordt daarom uit nood de tocht met soepele nieuwe sportschoenen gelopen. Alhoewel het Noaberpad veel over onverharde paden gaat, is het al enige weken redelijk droog, dus de ‘swamps’van onze eerste Noabertocht zullen we wel niet tegenkomen.

Per belbus nr 14 en nr 12 binnen 30 minuten van Wedde naar Bellingwolde, dus dat gaat al weer prima. Er zit nog een ander stel in de bus, dat eveneens deze etappe gaat lopen. Tegen 10:20 kunnen we alweer starten.

Het Veendiep is een aftakking van de Westerwoldsche Aa en waarschijnlijk gegraven voor de afvoer van veen.
De resten van de dijkverzwaring met zandzakken tijdens de bijna overstromingen in de week van 2 januari. Dit is de Veendiep bij de Vriescheloër Vennen.
Lunchpauze aan het begin van de Gaast, een natuurgebied en tevens waterbuffer voor de Westerwoldsche Aa
Nogmaals de Gaast, een hier behoorlijke breed gebied.
De Westerwoldsche Aa, even voorbij Weddermeer, en hier flink breed!
Het laatste stukje op weg naar Wedde
Een doorgang in de dijk van de Westerwoldsche Aa. Bij te hoog water loopt het hier gewoon het buffergebied in.

Maandag 2 januari 2012, Nieuweschans naar Bellingwolde (20,5 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.

Vandaag beginnen we met de start van een nieuw langeafstandspad, het Noaberpad dat loopt van Nieuweschans naar Kleve, een afstand van 415 km. Het werd na al die feestdagen hoog tijd eens een tijdje naar buiten te gaan. Het regende niet meer (gisteren nog een neerslag van zo’n 23 mm, terwijl er op 30 december ook al 20 mm viel), Renée had nog een vrije dag, en daarom konden we er vandaag wel op uit.

Omdat de dag zelf kort is toch maar op tijd van huis vertrokken en om 9:23 uur per bus en trein van Bellingwolde via Winschoten naar Nieuweschans gereisd, waar we een klein uur later om 10:15 uur aankomen. Het eerste stuk is goed te doen, want we lopen vooral maar verharde stukken. Onverhard is wel erg nat zien we al snel. En daarom maar wat bypasses bij Nieuweschans zelf en bij Oudeschans.

Omdat de horeca vandaag volledig niet beschikbaar was en de bankjes onderweg te koud waren om te gaan zitten, moesten we helaas de hele tocht wel in één keer achter elkaar afleggen. 20 km, d.w.z. 5 uur, lang op je benen staan zonder even te rusten.  Dat valt toch niet mee.

Het Boele Tijdenskanaal.
De statige voorhuizen van de boerderijen hier.
Oudeschans, als vesting door Willem-Lodewijk van Nassau aangelegd tijdens de 80-jarige oorlog, toen de Dollard nog tot hier kwam. Dit is de oude garnizoenskerk. We wilden hier koffiedrinken (na 10 km graag een pauze 🙂 ), maar helaas, alles dicht. Maandagmorgen moet je niet verwachten dat de horeca open is.
Het vestingsmuseum van Oudeschans.
Dit akkerland ligt er nogal verzopen bij. Op de achtergrond windmolens, net over de grens met Duitsland.
Achter Bellingwolde ga je een mooi natuurgebied in, waar ook weer verdedingswerken zijn te vinden, deze keer uit rond 1800. Dit stuk is helemaal onverhard, en we kregen met de nodige modder te maken. Gelukkig waterdichte schoenen aan!

Zondag 20 november 2011. Kostverloren naar Nieuweschans (10,5 km)

We wilden dit jaar het Wad- en Wierdenpad uitlopen en  hadden nog ongeveer 10 km te doen. Een mooi tochtje voor een rustige zondag, zo leek ons. Nou was het zondag 20 november niet heel geweldig, want er hing overal erg veel mist. Maar gelukkig, net op de plek waar we moesten lopen, het stuk Kostverloren naar Nieuweschans  viel het wel mee. Alhoewel we niet veel later hadden moeten lopen, want vanaf zo’n 15 uur begon het al weer dicht te trekken.

Het was een mooie, toch nog zonnige, zondagmorgen. De route blijkt vandaag voornamelijk over onverhard pad te gaan. Wel een beetje een natte boel. Renée was blij dat ze niet haar gympies aan had, maar echte wandelschoenen had aangetrokken!
Het “centrum” van Nieuweschans. Nog veel oude huizen hier, het heeft toch nog enige historie
Het Noaberbrugje over een smal kanaal dat de grens vormt met Duitsland. Het pad gaat hier door Duitsland verder als het Europese Kustpad
Het Noordzee kustpad, dat loopt van Sluis in Zeeland naar dit punt. Onderdeel dus van het Europese kustpad.
Ondanks een temperatuur van ongeveer 2 graden, toch nog even lekker zitten in het zonnetje.
Bemodderde schoenen en broekspijpen. Doordat we zo laat in het seizoen lopen heb je meer last van vocht, zeker op onverhard. Gelukkig zijn de schoenen waterdicht.

2011-11-20 Kostverloren Nieuweschans weergeven op een grotere kaart

Zaterdag 29 oktober 2011. Delfzijl naar Kostverloren (29,5 km)

Het was nog steeds prachtig weer en we besloten nog een lange etappe van Farmsum richting Nieuweschans te gaan lopen. Nou is het gedeelte voorbij Delfzijl weer een lastig stukje vanwege het ontbreken van voldoende openbaar vervoer. En in 1 keer het stuk dichtlopen naar Nieuweschans is iets teveel van het goede (bijna 40 km). Met Belbussen zou kunnen, maar dan ben je te lang onderweg. We besloten daarom de fietsen ook in te zetten, en van Farmsum naar Kostverloren te gaan lopen, een afstand van 25 km.  Dus de auto in Kostverloren neergezet, per fiets naar Nieuweschans, om 8:45 uur per trein naar Winschoten en per bus 119 naar Delfzijl waar we om 10:08 uur aankwamen. We hadden eruit gemoeten in Farmsum , maar daar was de bushalte opgeheven, en zo stonden we plotseling op Station Delfzijl. Foutje van de website van Qbuzz. Nou ja, dan maar 2,5 km extra.

Het gedeelte voorbij  Farmsum loop je achter het industriegebied van Delfzijl langs. Niet het fraaiste gedeelte van de tocht, eufemistisch uitgedrukt! De vraag is of Jan de Boer, samensteller van de tocht, dit niet had moeten vermijden. Maar naar onze mening hoort dit óók bij Groningen.
Als we het industriegebied verlaten kom je bij de resten van het dorpje Oterdum, dat is opgeofferd aan de industrie. Het kerkhof is gebleven, maar ligt vanwege de dijkverhogingen nu in de dijk!
Als we op dit punt even op de dijk gaan staan, zien we een nevelig Dollard. Duitsland is hier niet eens te zien.
Het kerkje van Termunten  op een wierde gelegen. Als je verder door de polder loopt, zie je deze (toch niet zo grote) toren, op grote afstand liggen.
Bij gemaal Fiemel. De gerestaureerde boerderij in de verte heeft een soort kapiteinshut, waardoor je over de dijk heen kunt kijken. Geen idee of het origineel is.
Het prachtige gebied van de aan de natuur teruggegeven Breebaart polder. Je loop hier in een erg rustige natuur. De bewoonde wereld is even ver weg.
En overal op de dijk vind je schapen. En het asfalt zit op sommige plekken zo onder de schapepoep, dat je erg moet uitkijken waar je loopt.
Het monument in de Carel Coenraadpolder vanwege de ophoging van de dijk tot Deltahoogte. Vlakbij ligt het Ambonezenbosje.

De gelopen afstand was ook dit keer weer meer dan het boekje aangaf. De afstand Farmsum Kostverloren zou 25 km moeten zijn, maar het bleken er 27 te zijn, 8% meer dus. En door de extra 2,5 km aan het begin kwamen we toch weer uit op 29,5 km. We raken al gewend aan de 30 km afstanden!

Hier nog even het Google Maps kaartje van de gelopen route.

2011-10-29 10:09, Delfzijl – Kostverloren weergeven op een grotere kaart