Zondag 5 juni 2011. Hoera, de laatste etappe van het Pieterpad

Dag 4 van ons tripje. Gisteren leuk gewinkeld in Keulen, een stad die ons deze keer erg meeviel. Jaren geleden waren we daar ook eens en toen viel het ons niet mee. Waarom dat zo was kunnen we nu niet meer verklaren. Misschien veel regen en zo…

Vandaag gaan we toch afronden, wat er ook gebeurd (al lopen we in de schoenen te soppen in het bloed, zoals iemand opmerkte). Maar het valt wel mee, geen problemen met de goed doorgeprikte blaren.

De tocht begint met een wandeling van ergens halverwege de Pietersberg, waar we de auto parkeren, naar het station. Vandaar per bus naar Valkenburg en dan nog een stukje lopen naar Strabeek. Toch al weer 4 km extra gelopen daardoor! Maar de zon schijnt en het is heerlijk weer om buiten te zijn. We lopen eerst een stukje langs de Geul en moeten dan klimmen naar het plateau. Het bos zit al vol met mountainbikers, waarvoor je op moet passen, want de paden zijn smal. Vandaar naar Terblijt. Even buiten het dorpje staat een boerderij waar we koffie drinken. Er lopen 2 kippen met jonkies rond. De nog jonge boer komt even een praatje maken. Vervolgens verder naar de Bemelerberg met grotten. En dan doemt Maastricht al op. Als we de Maas oversteken zien we erg donkerblauwe onweersluchten en horen we gerommel. Snel maar door nu, anders regenen we nog kletsnat.

Op de Pietersberg gooien we wat spullen in de auto en lopen door naar het eindpunt, maken snel foto’s en gaan weer terug. Het kan elk moment gaan losbarsten denken we. Maar het valt mee. We bereiken droog het Chalet Bergrust, alwaar we koffie met rijstevlaai nemen, en een oorkonde kunnen ophalen dat we het Pieterpad volledig gelopen hebben. Er zit geen controle op dus fraude is hiermee mogelijk, maar daar gaat het niet om. Het is een leuke geste.

Stand na vandaag: gelopen 15 km , nog te doen 0 km, totaal gelopen Pieterpad 492 km.

Vrijdag 3 juni 2011. Dag 2 van ons 4-daags tripje naar Limburg. Gisteren toch niet helemaal blaarvrij uit de tocht gekomen. Renée heeft een stukgelopen blaar en Wim 2 blaren. We beginnen met het openbaar vervoer, dwz per bus van Swolgen naar Venray  en dan per trein naar Vielingsbeek. De bus is echter wat te laat en we halen op het nippertje de trein. Oef, 5 minuten overstaptijd was maar net genoeg!

Na 4 km moeten mijn (wim) blaren alweer doorgeprikt worden. Gisterenavond kennelijk niet goed genoeg gedaan. Daarna deze dag geen last meer gehad.

We komen de nodige kapellen tegen op deze tocht, we zitten in een van oudsher erg katholieke streek. We passeren de Mariakapel in Holthees, de St Jozefkapel in Smakt, de St Willibrorduskapel in het bos en de St Goarkapel bij Wanssum. In Smakt staat ook nog een klooster en een bedevaartscentrum.

We trekken door het landgoed Geysteren (waar nog een echte baron eigenaar van is) en komen langs een mooie zandverstuiving. Onderweg lunchen we (broodjes en kaas meegenomen) bij een oude watermolen. Voorbij Wanssum staan erg veel varkensboerderijen en dat is te ruiken op deze erg warme dag. We hebben gelukkig veel water bij ons!

Toch wel behoorlijk vermoeid eindigen we rond 17:30 de tocht in Swolgen. De warmte maakte het toch moeilijk. Later zien we dat het rond 28 graden is geweest ’s middags.

Per auto vervolgens naar Maastricht, inchecken in het Van der Valk hotel, en naar een terras in Maastricht voor een koel wit wijntje!

Stand na vandaag: gelopen 21 km , nog te doen 15 km, totaal gelopen Pieterpad 477 km.

Donderdag 2 juni 2011. Er was een mooi Hemelvaartweekend op komst, en daar wilden we gebruik van maken om de laatste 3 etappes van het Pieterpad te gaan lopen. Deze keer gewoon overnachten in een hotel en geen fietsen mee, want we wilden alles per openbaar vervoer doen.

De eerste etappe werd Gennep naar Vierlingsbeek over ongeveer 17 km op donderdag 2 juni. Per trein van Vierlingsbeek naar Boxmeer en dan per bus naar Gennep. Daar aangekomen eerst maar eens koffie in het centrum van Gennep en daarna om 10:57 uur van start.

Dit was weer een mooie tocht door o.a. de Maasduinen, waarin ook camping The Turnery is gelegen, en waar we een van de vorige keren hebben gestaan met de caravan. In Afferden was een pontje om ons over de Maas te zetten. Het was er op deze  fraaie dag druk met dagjestoeristen! De tocht zelf was een makkie, 17 km lopen we nu toch zomaar even. Ook de nodige andere Pieterpadders onderweg gezien.

Stand na vandaag: gelopen 17 km , nog te doen 36 km, totaal gelopen Pieterpad 456 km.

Vrijdag 3- juni.

Nadat we woensdagmiddag laat, toen de bouwvakkers al vertrokken waren, nog eens goed keken naar het nieuwe raamkozijn, bleek dat die te hoog zat. Hij moet in lijn zitten met het bestaande kozijn en dat was hij niet. Vrijdagmorgen vanuit het van der Valk hotel in Venlo waar we hadden overnacht, toch maar even gebeld. Dennis had het zelf niet gemerkt, maar zou het aanpassen. Wat bleek. Nieuwe huizen hebben tegenwoordig een deurhoogte van 211 cm, en niet van 201 cm zoals dit huis. Tja, Nederlanders worden langer…

Wij waren er vandaag wel niet, maar het metselen ging verder!

Vandaag werd begonnen met de buitenmuur aan de achterkant. De witte stenen zijn wel witter dan de originele, maar die zijn dan ook wat verkleurd na 35 jaar. Ze passen overigens wel goed. Verder werd al het kozijn en de deurpost geplaatst. Morgen is het Hemelvaartsdag en vrijdag zal Dennis verder metselen.

De dag begon slecht want het regende. Al voor 8 uur stond er een onderaannemer op het dak die de asfaltlaag op het nieuwe dak van de keuken zou gaan leggen. Maar het regende helaas te hard. Hij heeft nog wel de onderlaag gelegd maar de bovenlaag moest wachten tot het droog werd, en dus reed hij weer weg.

De metselaar kon niet veel anders dan in z’n regenkleren stenen aanslepen, die nog voor bij de weg stonden. Na de middag werd het gelukkig weer droog en kon hij gaan beginnen met metselen. Inmiddels was de dakdekker ook weer terug en kon hij z’n karwei afmaken. Het dak is nu klaar! En dat is maar goed ook, anders zou het maar ergens inregenen.

Vandaag was het én prachtig weer én er waren nu 2 bouwvakkers aanwezig, dus het tempo was hoog. Om te beginnen moest er een stalen I-balk geplaatst worden. Daarvoor werd de oude dakgoot verwijderd en een stuk buitenmuur weggehaald.

De vraag was even of de liggers boven de oude keuken ook op deze buitenmuur rustten. Dat bleek niet het geval, maar toch werden er voor de zekerheid 2 stempels in de keuken neergezet om het plafond te dragen. Vervolgens kon ik de hele dag niet bij de besteklade en de afwasmachine!

Het aanbrengen van die I balk was weer een heel karwei. Ook deze woog weer minstens 100 kg. Wel hadden ze een soort takel bij zich om dat ding omhoog te takelen. Toen de balk eenmaal geplaatst was (tijdelijk gestut, de definitieve plek werd gemetseld) kon begonnen worden met het dak. Er werd hard doorgewerkt en om 16 uur was het timmerwerk aan het dak al gereed. Daar kan de dakbedekker nu mee aan de slag.

Renée’s groentetuintje in wording is inmiddels een aardige vuilnisbelt geworden. Goed dat we daar, gezien de komende verbouwing,  nog even mee gewacht hebben…

Het opmetselen (beter gezegd verlijmen) van de binnenmuur ging erg vlot. Aan het eind van de dag waren de binnenmuren al gereed. Je kunt nog niet goed zien hoe groot de keuken wordt want de muur naar de oude keuken moet nog worden gesloopt natuurlijk. Al geeft de laatste foto al wel een indicatie.

Maandag worden er ijzeren I-balken geplaatst. Eén balk boven de plek voor het nieuwe kozijn+deur en een 2e balk die het dak moet gaan dragen, omdat de buitenmuur gaat verdwijnen. Morgen zijn de mannen ergens anders nodig begreep ik.

Na 2 dagen geen aannemer gezien te hebben ging het vandaag weer verder. Het wachten was nl op de aanvoer van stenen, isolatie en gipsblokken, die maandag en gisteren werden gebracht. 2 keer een enorme vrachtwagen in de straat, die zo ongeveer meteen alle andere verkeer blokkeerde. De Calèchelaan is ook niet zo breed natuurlijk.

Vandaag werden de stellatten geplaatst waarbinnen gemetseld gaat worden. Dat is een precies werkje en vergt de nodige tijd. Verder werd de eerste laag gipsblokken voor de binnenmuur in cement geplaatst, die eveneens nauwkeurig uitgelijnd moest worden. Morgen gaan ze verder met het lijmen van de volgende lagen betonblokken.

Zondag 22 mei 2011, etappe-3, Warffum naar ’t Zand, 24,5 km

Het weer is vandaag wel wat minder dan gisteren, maar vanwege de familiedag konden we toen niet lopen. En daarom lopen we vandaag. Weliswaar met regenbuien en kouder weer dan gisteren (fleecejack aan, en soms regenjack aan)  maar toch wel goed te doen. In eerste instantie wilden we per bus/trein naar het beginpunt reizen, maar dan heb je om te beginnen een belbus nodig van ’t Zand naar Spijk, en dan een lijnbus naar Uithuizermeeden.Een alternatief is de fietsen te gebruiken om van ’t Zand naar Uithuizermeeden te gaan. Dat is slechts 8 km, dus we doen dat maar. En dan per trein van Uithuizermeeden naar Warffum. Beetje vroeg op vandaag maar om 10:30 uur kunnen we alweer starten met wandelen.

Warffum heeft een echte wierde en we wandelen over kerkepaadjes en langs de tuin van Els de Boer aan het Smeltenspad naar de oude dijk. Buiten Warffum binnendoor naar Rottum en we passeren Usquert dus onderlangs. Verder naar Doodstil waar we lunchen, zittend tegen het hek van boerderij Barmerheerd (destijds een driekapschuur met riet gedekt; ik heb die op de lagere school nog eens in de hens zien staan, wat een enorme fik werd), en naar Uithuizen. Vervolgens langs de Menkemaborg verder naar Oldenzijl. Opnieuw een dreigende donkerblauwe wolk maar het valt mee. In heb hier bij Oldenzijl nog eens aardappels gerooid als vakantiewerker. Dat moet in de 6e klas lagere school geweest zijn denk ik. Na Oldenzijl verder naar ’t Zand.

Om 16:15 arriveren we daar. 24,5 km in ongeveer 6 uur, inclusief stops en dat is niet slecht. Fietsen opgehaald en daarna zoals gebruikelijk thee met gebak ergens. In dit geval werd dat het Schathoes van de Menkemaborg.

Hier de link naar het Google Maps kaartje.