Vrijdag 9 juni 2023, van Siena naar Greve (51 km).

Voor een overzicht van de dagen van deze reis zie deze pagina.

Op tijd op vandaag, want we moeten ons om 13 uur melden in Greve, bij het busje met aanhanger van Eurobike. Daarom om 6 uur opgestaan en om 7 uur aan het ontbijt. Voor het ontbijt ook al even de accu’s gemonteerd. Dit hotel is een zo geheten charme hotel van Eurobike, dat wil zeggen luxer dan de basisklasse die wij normaal hebben, en het hotel is erg goed. De route is ook weer heel erg Toscaans met mooie vergezichten en stadjes op heuvels. Ook weer veel stijg- en daalmeters vandaag. Maar och, zo nu en dan even de turbo-stand erop en dan overwin je prima de steile hellingen. Die zijn soms zo steil dat je zelfs in de turbo-stand nog wel even flink moet meetrappen. We worden ook al gemakkelijker met de ondersteuning, merken we.  We rijden al vaker de Tour- of de Sportstand op de fiets.

Rond 11:30 zijn we al in Greve, waar Eurobike al klaar staat om de fietsen in ontvangst te nemen. Die gaan terug naar Montecatini  Terme, terwijl wij met een lijnbus naar Florence reizen. De extra accu’s moeten we van de man van het busje van de fiets halen en moeten we zelf meenemen naar het hotel. In Florence eerst in het hotel gedoucht en daarna de stad in. Het is erg lang geleden (de jaren 90) dat we hier waren. Ook hier weer erg veel toeristen. We wandelen naar de Boboli-tuinen, die achter het Palazzo-Pitti paleis liggen. Dat paleis is al in 1458 gebouwd. Daar even op een grasveldje liggen slapen (wat overigens helemaal niet mocht volgens een bordje). Daarna aan de wijn op een terras niet ver van dit kasteel. Daar ook gegeten en retour hotel.

De gereden route:

Donderdag 8 juni, van San Gimignano naar Siena (48 km).

Voor een overzicht van de dagen van deze reis zie deze pagina.

Het ontbijt is voor het eerst buiten en alweer prima. Daarna op pad door een weer erg Toscaans landschap. We vinden wel een koffieplek onderweg, maar geen goede supermarkt en daarom lunchen we  in een restaurant in Monteriggione. We eten bruschetta en pecorino met sinaasappel-compote. Daarna het stadje verkend en over de stadsmuren gelopen. De drukte valt hier gelukkig mee, vergeleken met Pisa.

Daarna op weg naar Siena en daar zien we veel terug van wat we al goed kenden. Het beroemde plein, het Piazza del Campo, waar twee keer per jaar de beroemde paarderennen (de Palio) worden gehouden. De kathedraal nog maar eens bekeken. Die is meer dan overdadig versierd met schilderijen en beelden – imponerend, maar voor ons te druk om echt mooi te zijn.

Daarna op het plein aan de wijn en aan het diner.  Het is heerlijk om hier te vertoeven. Heel gezellig en heel mooi, zoals alleen in Italië kan. Voor ons komt dit plein op nr 1 van de wereldranglijst van pleinen.

De gereden route:

Woensdag 7 juni, van Casciano Terme naar San Gimignano (67 km)

Voor een overzicht van de dagen van deze reis zie deze pagina.

Prima ontbijt weer, ook in dit hotel. Verbazend is ook hier dat er ook heel veel taart bij het ontbijt wordt geserveerd (tot en met zelfs chocoladetaart – voor het ontbijt voor ons toch wel een beetje heftig). Daarna op de fiets. Het landschap dat we zien is precies het Toscaanse landschap zoals je dat kent van de sfeerfoto’s en de kalenders. Prachtige villa’s, ook op de hoge heuvels.

Onderweg, op de Via Chianni-3, moeten we een stroompje oversteken door er doorheen te waden. Normaal zal dat geen probleem zijn, maar door de vele regen van de afgelopen dagen  is het een fors stroompje geworden. Dat gaan we niet doen. Via La Sterza en Lajatico rijden we om, waardoor er wel wat extra km’s bijkomen.  In La Sterza koffie gedronken. We zien daar een poster van Andrea Bocelli hangen, die hier binnenkort gaat optreden. Hij blijkt geboren te zijn in Lajatico, waar we onze lunch  gaan halen. Verderop op een bankje de broodjes opgegeten.

In San Gimignano zitten we in een hotel buiten het stadje. Het stadje zelf hebben we maar kort bekeken – ook hier is het alweer erg druk met toeristen. Net als we willen gaan zwemmen in het mooie zwembad begint het weer te regenen. Er is een apart restaurant naast het hotel waar we prima eten. Achter ons zit een groep erg luidruchtige mensen (12 stuks) die telkens met veel lawaai een toast uitbrengen. Vooraf krijgen we verschillende soorten pecorino met honing en twee soorten compote. Daarna tagliatella met asperges, tomaten en een lekker sausje. En deze keer maar eens een glas chianti erbij in plaats van de pinot grigio die we meestal kiezen. Ook lekker.

De gereden route: 

Dinsdag 6 juni, van Pisa naar Casciano Terme (54 km)

Voor een overzicht van de dagen van deze reis zie deze pagina.

Na de vele regen van gisteren graag een droge dag!  Na het ontbijt rijden we naar de binnenstad om de route weer op te pakken. Het hotel was overigens erg rumoerig. We zaten aan de voorkant boven een erg drukke staat.  Het raam kon ook niet echt goed dicht – het was zo hier en daar nogal vermolmd. Bij het ontbijt kennis gemaakt met een aantal mensen die dezelfde tocht rijden als wij doen. Die zullen we later in de week natuurlijk regelmatig weer terugzien.

We rijden Pisa uit langs de rivier de Arno. Verderop wordt het een geitenpaadje over de dijk langs de Arno. Dat rijdt niet echt fijn. We stoppen hiermee en gaan liever verder over een wel erg drukke weg. In Mezana gaan we aan de koffie . Na Nanachio gaan we even van de route af om de Coop supermarkt te bezoeken. We hebben nog steeds niet de juiste verloopstekker voor onze 220V verdeeldoos (om de accu’s te laden).  We moeten voorkomen dat we de accu’s niet kunnen opladen, tenslotte. Hier een betere gekocht dan de vorige en deze past later gelukkig wel. Hoezo standaard in de EU?

Een eindje verder de klapstoeltjes uit en aan de lunch. Helaas eindigt dit ook weer met regen en moeten de regenjasjes aan. Een buitje, trouwens – even later is het alweer helemaal droog. Na Valtriano begint de weg ook weer flink te stijgen. Maar de uitzichten zijn heel mooi, dit is het echte Toscane. In Casciano Terme is het rustig. Niet dat drukke gedoe van Pisa met al die toeristen (wat we natuurlijk zelf ook zijn). Dit bevalt ons wel. Ons prachtige hotel ligt aan het plein midden in het dorp. Inchecken en daarna op een terras eerst maar eens aan het prikwater. Daarna gaat Wim een uurtje plat voor een dutje en Renée gaat zolang lezen bij het zwembad.

Het hotel heeft ook een prima restaurant en om 19 uur gaan we eten op het terras op het plein. We krijgen reepjes focaccia als hapje vooraf. Dat alleen al was heerlijk! Daarna pasta (pici) met een buitengewoon lekker sausje. Na afloop gaan we nog even het kerkje hier bezoeken.

De gereden route:

Maandag 5 juni, van Montecatini naar Pisa (82 km)

Voor een overzicht van de dagen van deze reis zie deze pagina

Na het ontbijt de accu’s van de fietsen weer gemonteerd en de koffers om 8:30 ingeleverd bij de receptie. De man van Eurobike stond al klaar met z’n busje. Ik moet zeggen dat het erg meevalt met die accu’s. Ze ontladen tot zo’n 60% dus geen zorgen dat we met een lege accu komen te staan. Na het ontbijt op pad. Alle horeca is dicht op maandag, maar we rijden even naar de Coop die we gisteren tegenkwamen. Die ligt niet ver van de route van vandaag. Daar tevens een verloopstekker gehaald, want de Italianen hebben andere stekkers met randaarde.  Daar ook koffie gedronken en toen op pad. We komen de nodige steile hellingen tegen vandaag, maar dat is geen enkel probleem met deze fietsen. Onderweg de broodjes met kaas opgegeten.

Lucca is een leuk oud stadje. We waren hier eerder – we herinneren ons daar niet eens zo heel veel meer van, behalve dat het smoorheet was, en dat er alleen maar toeristen waren die allemaal op een kluitje samendromden in de weinige schaduw die er was. Lucca is inmiddels trouwens ook al redelijk vergeven van de toeristen.  Dat zie je natuurlijk overal in Italië. Voor ons volstaat het om even wat rond te lopen. 

Als we even pauzeren op een terras  helpen we nog een vrouw met het zoeken naar een gouden ring. Ze zat naast ons aan een tafeltje en was naar de overkant van de straat gelopen om te bellen. En had daarbij (natuurlijk, this is Italy) uitgebreid haar handen gebruikt. ze vermoedde dat daardoor een van haar ringen van haar vinger was gevlogen. Na een kwartiertje zoeken gingen we toch maar weer op weg. Misschien hadden we op een andere plek moeten zoeken – op onze foto’s zagen we later dat ze op het terras ook al met haar handen werkte.

Na Lucca weer steile heuvels. Bij het afdalen begint het plots zwaar te regenen. Wij zijn, toen het al te bar werd, maar even gaan schuilen in een caféetje (met heerlijke crostata taart).  Toen waren we trouwens al doorweekt, maar we mochten toch gewoon binnenkomen in het café.

Als het wat minder wordt met regenen weer op pad. In Pisa even de scheve toren bekeken en wat rondgewandeld.  Maar ook hier plots zware regenval en onweer. Na een tijdje schuilen toch maar naar het hotel, waar we kleddernat aankomen . Droge kleren en schoenen aangetrokken en naar de binnenstad gelopen om te eten.  Weer een prachtige dag ondanks de regen.

De gereden route:

Zondag 4 juni 2023, Fietstocht naar Vinci (59 km)

Voor een overzicht van de dagen van deze reis zie deze pagina

Vandaag gaan we een rondje fietsen langs het plaatsje Vinci (ja, van Leonardo) en komen we weer terug in ons hotel in Montecatini Terme. Eerst het stadje in voor een lekkere Italiaanse koffie natuurlijk. Die van het hotel is slootwater volgens Renée (want uit een automaat).  De GPX in de Osmand routeplanner stuurt ons op ons verzoek onder de snelweg door langs een Coop supermarkt waar we broodjes en kaas halen voor de lunch. De tocht gaat inderdaad via heuvels die redelijk steil zijn. Je krijgt wel een heel mooi beeld van Toscane. En veel beter dan we vroeger vanuit de auto zagen. Mooie Toscaanse villa’s trouwens ook, waar je zo zou willen wonen.

In Vinci – natuurlijk – het Leonardo museum bezocht. Naast schilder was hij op veel andere terreinen aktief, zoals de bruggenbouw en hij bedacht ook de voorloper van een machinegeweer.  We bekijken maar kort het museum.

Voor de lunch hadden we de klapstoeltjes bij ons. We eten onze broodjes met kaas op een prachtig plekje op.

Onderweg nog wat geprutst omdat mijn telefoon niet wil opladen vanaf het display van de e-bike. Misschien thuis toch een verkeerd kabeltje aangeschaft. Nou ja, voor reserve heb ik een accupack meegenomen. En het scherm veel aan laten voor de navigatie vergt veel stroom natuurlijk.  Thuis bij het hotel nog wat meer gepruts om de eerste accu van de fiets (we hebben per fiets twee accu’s) los te krijgen  Blijkt dat het KIOX display op de fiets moet zitten om de accu los te krijgen. Een extra beveiliging dus. Tja, nieuwe fietsen en nog niet helemaal bekend ermee.

We eten weer in de stad bij hetzelfde restaurant als gisteren met een heel erg knappe Italiaanse ober, althans dat vind hij zelf. En dat stoort ons dan weer natuurlijk. Maar een knappe jongen was het wel.

De gereden route:

Vrijdag 2 juni en Zaterdag 3 juni (heenreis Toscane)

Voor een overzicht van de dagen van deze reis zie deze pagina

Vandaag vertrekken we voor een fietsvakantie in Toscane. We verheugen ons erg op deze tocht. Het is lang geleden dat we in Italie waren en we hebben goede herinneringen aan het land. Toscane heeft prachtige stadjes, weten we uit eerdere reizen:  Siena, San Gimignano, Volterra, Florence, etc. Die gaan we weer terug zien, maar deze keer komen we vooral om te fietsen door het Toscaanse landschap. Om 05:30 opgestaan en om 07:00 met de e-bikes achterop de auto op pad. We willen het liefst vandaag Bolzano of tenminste Innsbruck halen. We mijden Groningen vanwege de vertragingen en gaan via Peize, Vries en de  N34 via Emmen naar Duitsland. Verder via de A31 en Osnabrück richting Kassel waar we de A7 naar het Zuiden nemen.

We hebben geen zin in files bij München en reizen via de Fernpas naar Innsbruck. Prachtige route, trouwens en behoorlijk rustig. De Fernpas zelf is natuurlijk wel druk, maar is ook mooi en kost niet heel veel extra tijd. We hebben vanmiddag vanuit de auto vrij laat een overnachting in een leuk hotelletje bij een boer geboekt in Gries am Brenner. We zitten dan al vlak bij de Brennerpas en hopen daardoor morgenvroeg geen last van de files te hebben.  Na de snelweg wel even een steil weggetje omhoog om er te komen.

De boer houdt ons op het terras gezelschap met hele verhalen. Z’n vrouw en dochter doen de keuken en de bediening.  Renée kreeg voor het eten een grote salade met een Käseknödel (die keihard was en bijna niet te snijden) en ik 2 Spinatknödel met bruine boter. Heerlijke witte wijn erbij, die de boer betrok van een vriend uit Genua.

’s Avonds hebben we vanuit ons slaapkamerraam een mooi uitzicht op de Brennerroute, waar morgenvroeg vast en zeker weer files zullen staan.

Zaterdag 3 juni, naar Montecatini Terme

De volgende dag rijden we via de hier ook aanwezige 2-baansweg verder naar het zuiden en gaan pas bij Sterzing, een paar km voorbij de Brennerpas, de snelweg weer op. Dat was een prima tip van de boer. We rijden zonder veel files verder. Voor de Brenner stond alweer een behoorlijke file, zien we op Google Maps (handig feature toch voor onderweg). Bij Florence rijden we verkeerd en moeten terug. Dat wil zeggen: de tolweg af in een file en de tolweg weer op, eveneens in een file.  Nou ja, we hebben tijd genoeg, gelukkig. Ons hotel ligt midden in Montecatini Terme en is prima. Bagage op de kamer gezet en daarna om 17 uur snel naar de terrassen in het centrum voor een glaasje wijn en eten. Daarna nog even rondgelopen door dit mooie stadje (dat we trouwens ook nog kennen van eerdere vakanties).

Zaterdag 27 mei 2023, fietstocht naar Zwolle

Er werd goed weer voorspeld met windkracht 2 uit het Noord-Oosten, en een fietstochtje naar Zwolle leek ons wel weer leuk. Daar kun je de Orsolino eten, een erg lekker gebakje, beroemd in heel Zwolle en omstreken. Bovendien moesten we aan zadeltraining doen voor de aankomende fietsvakantie. De vorige fietstocht van  100+ km naar Zwolle was in 2018, en voor ons is het tevens een nostalgische tocht, omdat de eerste etappe naar Rome hier ook langs ging. We volgen weer de route van de LF9.

Al om 8:10 uur met de auto en de fietsen in Hoogkerk om te starten met de tocht. We komen vanavond per trein terug en kunnen dan vanaf het station in Groningen hier weer gemakkelijk naar toe fietsen. Al snel fietsen we door de Onlanden, altijd mooi om hier te zijn. Via Norg (de eerste koffie) en het Fochteloërveen naar Appelscha voor de 2e koffie. 

We rijden niet eens op de  e-bikes, die we voor de  komende  zware ritten in Toscane (zie deze link) hebben aangeschaft, maar op onze gewone (of, zoals wij ze inmiddels noemen Rome-) fietsen. En met een Noord-Oost wind in de rug heb je die ondersteuning ook niet echt nodig natuurlijk. Met windkracht 4 of meer uit het Zuid-Westen was het natuurlijk wel een ander verhaal geworden. 🙂 

Na Appelscha gaat het door het Drents-Friese Wold verder richting Wapse. We blijven door bossen en over heide fietsen en komen weinig dorpen tegen. Steenwijk en Meppel zijn dan de plaatsen waar we wel door komen. In Meppel even een ijsje genomen.

Na Meppel raken we even de route kwijt , omdat de telefoon in m’n broekzak zit, en ik er niet steeds op kan kijken (de route volgen doe ik normaalgesproken met Osmand op de telefoon, maar de houder ervan op het stuur zat al op de e-bike). Nou ja, niet erg, we gaan maar gewoon verder middels de gewone richtingaanwijzers voor fietsen. De LF9 is trouwens prima bewegwijzerd. Bovendien kenden we de weg eigenlijk ook nog wel.

Na Hasselt op weg naar Zwolle, waar we rond 18:30 uur aankomen. En daar meteen naar het terras natuurlijk voor de Orsolino!. Na daar ook nog een bakje friet gegeten en wijn gedronken te hebben per trein weer terug. Bij elkaar toch weer 123 km gereden. Wederom een geslaagde tocht!

Hier de route van de tocht:

Zaterdag 6 mei 2023, van Norg naar Ravenswoud (21,5 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Drenthepad, zie deze pagina

We overwogen om vandaag weer te gaan wandelen, maar bij het opstaan regende het al.  Een blik op Buienradar leerde dat het na 10 uur de hele dag droog bleef op het traject dat we wilden lopen. We weten overigens wel dat je eigenlijk niks hebt aan zo’n app en dat zal later  ook weer eens blijken. 🙂

Per auto naar Ravenswoud, dat boven Appelscha ligt,  en daarna per fiets naar Norg. We kennen de routes hier wel, dus dat kan uit het hoofd. De wandelroute heb ik zoals gewoonlijk weer in Osmand op de telefoon gezet. In Norg rond 10 uur uiteraard eerst aan de koffie bij ’t Wapen van Norg. Daarna om 10:30 uur op pad. We gaan eerst door de toch wel erg mooie historische kern van Norg met al de oude boerderijtjes.

Vlak buiten Norg komen we nog een bekende (Sietse) tegen van uit de tijd dat we beiden bij KPN werkten, en die hier nog steeds woont. Daarna door de velden naar Westervelde. Verder door de bossen waar het erg druk is met hordes  racefietsers, die hier kennelijk een tocht hebben. Als we de Hoofdweg oversteken komen we wel in een erg nat stukje bos terecht.

We lopen nu op Veenhuizen aan, dat we erg goed kennen. Ik vind het niet nodig de route hier precies te volgen, want we willen niet te hoog boven de 20 km uitkomen. Normaal mag er nooit gesmokkeld worden door de routecoördinator, maar we hebben het Drenthepad eerder al compleet gelopen, dus nu mag het.

We bezoeken nog wel even het kerkhof waar iedereen die naar Veenhuizen was gestuurd na het overlijden (soms naamloos) werd begraven.

Als we op weg gaan naar het Fochteloērveen begint het flink te onweren en te regenen. En dat was helemaal niet voorspeld! Ik maak me wat zorgen want in het open veen ben je redelijk ongedekt tegen bliksemflitsen. Gelukkig houdt het onweren  op tijd op, maar de regen niet.

Het komt nu met bakken uit de lucht. Zelfs in de toch redelijk goede regenkleding die we bij ons hebben houden we niet alles droog. Gelukkig waait het bijna niet, zodat we niet al te koud worden. 

Als we het veen uitlopen is het ongeveer droog en kunnen de regenkleren weer uit. Nog even doorlopen naar Ravenswoud waar we de auto kunnen oppikken. Daarna naar Appelscha voor een ijsje en vervolgens via Norg, waar de fietsen staan, weer terug naar huis. Toch, ondanks alle regen, weer een mooie dag.

Link naar de gelopen route:

Zaterdag 22 april 2023, van Paterswolde naar Leek (22,0 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Drenthepad, zie deze pagina

Het werd hoog tijd om weer een wandeling te maken. Het is al ver in april en we hebben nog steeds niets gedaan op dit vlak, vanwege het koude voorjaar. Vorig jaar hadden we om deze tijd al 3 wandelingen achter de rug. Dus vandaag hup, naar buiten. We gaan een tochtje in de buurt maken, want vanavond moeten we naar een concert, dus graag een beetje op tijd weer thuis. En uiteraard altijd een tocht van minstens 20 km. We besluiten om de etappe van Paterswolde naar Leek te lopen.

Met de auto naar de P&R van Leek gereden (anders komt poes Katrientje zeker achter ons aan 😉 ). Vandaar met buslijn 3 en 9 naar Paterswolde. Eerst maar eens aan de koffie bij bakker Dunnewind. We hebben een probleempje met de route vandaag, want er zijn 2 forse onderbrekingen. De eerste is meteen al bij Paterswolde want we wilden starten bij knooppunt 28 (zie kaartje 1, de rode lijn). Maar ter hoogte van het Friescheveen, het meertje onder het Paterwoldse meer, is een afsluiting. We besluiten om dan maar vanuit het dorp naar knooppunt 27 te lopen,  en daar te beginnen.

Het 2e probleem ligt ter hoogte van het Leekstermeer (kaartje 2). Nou ja, we kennen dit gebied goed dus zo erg is het ook niet.  Het weer is prima, nog wel een beetje koud, dus voldoende laagjes kleding aan, het is nog geen zomer.

We komen eerst door landgoed de Braak, een mooi natuurgebied aan de rand van het dorp. Vandaar verder richting Eelderwolde met alle nieuwe huizen die daar nog steeds worden gebouwd.  Onderweg zien we al heel veel ooievaars, wel een stuk of 14.

We lopen langs de rand van de Onlanden, het prachtige natuurgebied. Bij de Onlanderij kunnen we nog even opnieuw aan de koffie. Er zitten al wat gezinnen met kleine kinderen, die daar leuk kunnen spelen.

Verder het pad af op weg naar Roderwolde. Ik kijk regelmatig even om of ik de gebouwen naast de straalzendertoren van KPN aan de Peizerweg in Groningen kan zien. Daar heb ik in de jaren 80 nog eens een Datacenter met 3 computerzalen van elk 800 m*2 laten bouwen. En inderdaad één keer lukt het om een stukje te zien. Tja, nostalgie natuurlijk.

Wat ook leuk is zijn alle jonge dieren die we tegenkomen. Schapen met lammetjes, paarden met een veulen en ooievaarsnesten.

Na Roderwolde stokt het weer. We kunnen niet via uitspanning Cnossen aan het Leekstermeer en gaan nu richting Roden en langs Leutingewolde. Vandaar via Nietap naar Leek, waar we een ijsje nemen in het centrum. Vervolgens het laatste stuk naar de auto op de P&R.

Het weer was prima. Wijzelf waren wat minder want je merkt wel dat je wandelspieren op zo’n eerste lange tocht na de winter nog niet optimaal functioneren. En ’s avonds mag Renée nog even 2 beste blaren onder m’n voet doorprikken. Maar desondanks toch weer een hele leuke tocht.