Zaterdag 27 mei 2023, fietstocht naar Zwolle

Er werd goed weer voorspeld met windkracht 2 uit het Noord-Oosten, en een fietstochtje naar Zwolle leek ons wel weer leuk. Daar kun je de Orsolino eten, een erg lekker gebakje, beroemd in heel Zwolle en omstreken. Bovendien moesten we aan zadeltraining doen voor de aankomende fietsvakantie. De vorige fietstocht van  100+ km naar Zwolle was in 2018, en voor ons is het tevens een nostalgische tocht, omdat de eerste etappe naar Rome hier ook langs ging. We volgen weer de route van de LF9.

Al om 8:10 uur met de auto en de fietsen in Hoogkerk om te starten met de tocht. We komen vanavond per trein terug en kunnen dan vanaf het station in Groningen hier weer gemakkelijk naar toe fietsen. Al snel fietsen we door de Onlanden, altijd mooi om hier te zijn. Via Norg (de eerste koffie) en het Fochteloërveen naar Appelscha voor de 2e koffie. 

We rijden niet eens op de  e-bikes, die we voor de  komende  zware ritten in Toscane (zie deze link) hebben aangeschaft, maar op onze gewone (of, zoals wij ze inmiddels noemen Rome-) fietsen. En met een Noord-Oost wind in de rug heb je die ondersteuning ook niet echt nodig natuurlijk. Met windkracht 4 of meer uit het Zuid-Westen was het natuurlijk wel een ander verhaal geworden. 🙂 

Na Appelscha gaat het door het Drents-Friese Wold verder richting Wapse. We blijven door bossen en over heide fietsen en komen weinig dorpen tegen. Steenwijk en Meppel zijn dan de plaatsen waar we wel door komen. In Meppel even een ijsje genomen.

Na Meppel raken we even de route kwijt , omdat de telefoon in m’n broekzak zit, en ik er niet steeds op kan kijken (de route volgen doe ik normaalgesproken met Osmand op de telefoon, maar de houder ervan op het stuur zat al op de e-bike). Nou ja, niet erg, we gaan maar gewoon verder middels de gewone richtingaanwijzers voor fietsen. De LF9 is trouwens prima bewegwijzerd. Bovendien kenden we de weg eigenlijk ook nog wel.

Na Hasselt op weg naar Zwolle, waar we rond 18:30 uur aankomen. En daar meteen naar het terras natuurlijk voor de Orsolino!. Na daar ook nog een bakje friet gegeten en wijn gedronken te hebben per trein weer terug. Bij elkaar toch weer 123 km gereden. Wederom een geslaagde tocht!

Hier de route van de tocht:

Zondag 22 mei 2022, De Ems Radweg van Lingen naar Rheine (102 km).

We wilden als voorbereiding op onze fietsvakantie dit jaar alvast extra zadeltraining opdoen door de 100 km tocht te gaan maken. We hadden onlangs al een keer 75 km gereden, dus dit moest nu wel kunnen, dachten we. Duitsland trekt mij altijd wel en daarom een tochtje uitgezocht langs de rivier de Ems tussen Lingen en Rheine. Dat is ongeveer 50 km en heen en weer en zo komen we dan wel uit op 100 km. Vandaag is het zonnig, windkracht 1 en dus ideaal voor zo’n tochtje. Via de N34 en langs Emmen naar de A31 in Duitsland en rond 09:00 uur zijn  we al ter plekke. De auto bij de Emslandhallen neergezet en per fiets naar het centrum voor de koffie. Rond 09:30 kunnen we vertrekken.

Vrij snel kom je al de enorme koeltorens tegen van de kerncentrale van Lingen, die eind dit jaar definitief zal sluiten. Niet ver buiten Lingen is de Radweg versperd door werkzaamheden aan een sluis. We moeten via Bramsche omrijden. Zo nu en dan steken we 2 waterstromen over, de rivier de Ems en het Dortmund-Ems kanaal. Als we Emsbüren naderen, gaan we het dorp maar eens in voor een 2e koffie. En zoals gebruikelijk is hier vaak wel een Bäckerei open op zondag.  Wim neemt er meteen maar een Schnecke bij, nogal zoet maar erg lekker.  Daarna verder richting Salzbergen over de linkeroever van de Ems. Wat ons wel opvalt is de slechte staat van de fietspaden.  Niet dat er gaten in zitten, maar je hobbelt voortdurend op je zadel. Misschien juist goed voor de zadeltraining, maar toch niet erg prettig. We zagen dat vaker in Duitsland (o.a. de Ammerland route). We constateren dat Nederland dat toch veel beter voor elkaar heeft. Volgend jaar de 100 km tocht maar weer in Nederland ?.

De lunch gebruiken we bij een plek waar de plaatselijke imkervereniging bijenkorven heeft neergezet met allemaal informatieborden over het leven van de bijen. Na Salzbergen komen we een voormalig klooster tegen dat nu als horeca dienst doet met een prachtige theetuin (waar we overigens alleen maar langs gelopen zijn).  Daarna verder naar Rheine. Bij het treinstation nog even gekeken naar Duitse tijdschriften en het centrum verder vluchtig bekeken. En dan weer terug richting Lingen. We rijden nu stevig door, want het begin al wat later te worden en die 100 km moet wel op de teller natuurlijk. Om 18:30 zijn we terug in Lingen, maar moeten nog wel wat extra km’s fietsen om de 100 vol te maken. Geen probleem, de route nog even een paar km op en neer fietsen. Daarna de binnenstad van Lingen in , waar we verrast worden door een of andere loopwedstrijd met zo te zien veel deelnemers.  Bij een Eiscafé gaan we ons eens lekker te buiten aan een bak ijs. Hebben we wel verdiend vinden we. Daarna naar de auto en terug naar huis. Het was weer een mooie tocht!

De gereden route:

Woensdag 4 augustus 2021, Rondje Drenthe (103 km)

Het werd goed weer (21 graden) en windkracht 2 en dus wij er weer op uit voor de jaarlijkse 100 km fietstocht. Bovendien hadden we nu wel voldoende zadeltraining gehad, dus dat mocht nu geen probleem meer worden.  Om 09:05 uur zijn we al in Appelscha waar we gaan beginnen. Wim heeft met Fietsknoop een GPX route  aangemaakt van 100 km en die in z’n Osmand navigatie gezet.

Bij Hoogersmilde kruisen we de Smildervaart en fietsen langs een zandafgraving waar al een behoorlijk meer, de Achterste Plas,  is ontstaan. Rond 11 uur zijn we in Spier en kunnen bij het Van der Valk hotel aan de koffie.  Daarna door het Dwingelderveld richting Ruinen en vandaar opnieuw door dit heidegebied richting Dwingeloo. Wat opvalt is dat je nauwelijks meer heide ziet. Het is nu bloeitijd voor heide en het zou paars van de heide moeten zijn. In mijn herinnering zag je het vroeger veel meer.

Bij de Radiotelescoop gaan we lunchen. Het is een drukte van belang daar op de bankjes.  Daarna met een boog naar Dieverbrug en via Diever de bossen van het Drents-Friese woud in. Hier zijn we al vaak geweest en het meeste herkennen we inmiddels wel. Uiteindelijk via de duinen van Appelscha weer terug in dat dorp, waar we om 17:00 uur arriveren. Na een ijsje in het dorp kunnen we voldaan naar huis. Het is toch altijd een behoorlijke prestatie, die 100 km tocht.

De gereden route:

Dinsdag 23 juni 2020, fietstocht op de Veluwe (105 km).

Zoals gebruikelijk doen we 1 keer per jaar een fietstocht van 100 km. Een prestatietocht dus.  We wilden graag op de Veluwe fietsen, want daar komen we niet zo vaak. En bovendien wilden we het befaamde Orsolino gebakje in Zwolle weer proeven, die Renée overigens inmiddels ook zelf maakt. Dat gebakje is een begrip in Zwolle en omgeving.

We vertrekken vroeg en parkeren de auto in Hattem.  Om 8:30 uur stappen we op de fiets en rijden door het centrum van dit leuke plaatsje, waar veel horeca is te vinden. De koffie moet nog maar even wachten vinden we, eerst kilometers maken. De tocht gaat door veel bos langs Heerde en Epe. We willen koffiedrinken in de Ossestal bij Epe, waar Renée als kind met haar ouders wel eens een pannekoek at. Maar het is nog te vroeg, de zaak is nog niet open.  In de buurt van Tongeren vinden we leuk caféetje waar het wel lukt.  De volgende stop is in Elspeet.

Verderop kom je langs kasteel Staverden, een mooi plekje. Vlakbij ligt landgoed Stakenberg, waar KPN destijds een eigen conferentieoord had, annex een bungalowpark voor gepensioneerde KPN-ers. We hebben daar als IT-ers van KPN nog heisessies meegemaakt. Maar “das war einmal”.  Het wordt tijd voor de lunch nu, maar helaas denkt iedereen er zo over en alle bankjes zijn bezet.

Geen nood, we hebben onze eigen stoeltjes bij ons. We vermijden plekken onder eikenbomen, vanwege de processierups.  Daarna gaat het verder naar Nunspeet. We verlaten de bossen nu en komen in het wat meer open landschap boven de A28 terecht. Via ’t Harde, Oldebroek en Wezup gaan we terug naar Hattem. We hebben er nu ongeveer 92 km op zitten en om de 100 km vol te maken, gaan we vanuit hier nog even op en neer naar het centrum van Zwolle voor het befaamde Orsolino gebakje. Bakkerij van Orsouw, waar het gebakje naar is genoemd bestaat niet meer, maar lunchroom Maxim’s heeft ze nog steeds. Na afloop is de conclusie van ons beiden, dat die van Renée tóch lekkerder smaken. Waarvan akte!

Als we terug zijn in Hattem nemen we nog een ijsje in het centrum en gaan dan terug naar huis. Weer een prachtige tocht vandaag.

De gereden route:

Er waren twee goede redenen om een nieuwe 100 km tocht te fietsen. Ten eerste was het op zondag 6 mei prachtig weer met windkracht 3 en dat is aangenaam fietsen en ten tweede  waren we weer bezig met de zadeltraining voor de komende fietskampeervakanties. En het leek ons wel leuk om de eerste etappe van onze Rome fietstocht uit 2014 (van Groningen naar Zwolle) nog eens over te doen, te meer omdat je door heel veel natuurgebied komt.  Zo  gezegd zo gedaan. De auto om 09:30 uur geparkeerd op P&R Hoogkerk en dan ben je al vlak bij LF9, het Lange Afstand Fietspad dat we toen ook namen.

De tocht voert ons door de Onlanden, het natuurgebied in wording tussen Leek, Roden, Peize en Groningen. Alle vogels zijn er al weer en het is prachtig zoals dit natuurgebied zich ontwikkelt. In Norg aan de koffie en door het Fochteloërveen  naar Appelscha, waar we het 2e bakje nemen. Daarna volgt er een gebied met heel veel bos en bijna geen dorpjes en dat blijft ongeveer zo tot in de buurt van Steenwijk.

Tot Steenwijk toe herinneren we ons veel van wat we onderweg zien, maar dat kan ook komen omdat we in Drenthe heel veel fietsen. Want na Steenwijk kunnen we ons maar weinig meer herinneren van de tocht uit 2014. Ja, Hasselt waar we doorheen komen. En natuurlijk het pontje over de Vecht vlakbij Zwolle.

Rond 19:00 uur komen we aan in het centrum van Zwolle en dan zitten er ruim 129 km op. Met nog wat extra kilometers in Zwolle (naar het station) en in Groningen (station naar P&R) komen we op een dagtotaal van 135 km, een nieuw record voor ons.  In Zwolle maar eens aan het bier en dat smaakt wel na zo’n tocht.  Daar ook  op een terras gegeten en daarna per trein weer terug. Een hele mooi dag weer.

Hier de link naar de gereden route van LF9

ngg_shortcode_0_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Zondag 9 april 2017

Het waren ideale weersomstandigheden, zonnig weer, warm en windkracht 2, een echte voorjaarsdag en ideaal om te gaan fietsen. Bovendien waren we aan het (zadel)trainen voor de komende fietskampeervakanties (o.a. De Grote Tocht Naar Rome, deel 4) en hadden we inmiddels al een tocht van 40 en 60 km gereden, dus daarom meteen ook maar de 100 km tocht voor dit jaar. Vanuit huis en dan om het Zuidlaardermeer, was de bedoeling. Aangezien dat vanuit Leek nog geen 100 km opleverde, gingen we ook nog even door Kielwindeweer heen. Zo gezegd zo gedaan. De (fiets)knooppunten even op de PC (fietsknoop.nl) uitgezet en vervolgens de route als GPX bestand gedownload naar de telefoon en met OSMAND de route gevolgd op de fiets. Het gemak dient de mens, en ik kon eindelijk het briefje met te volgen knooppunten in m’n broekzak van de hand doen. Tja, de ANWB heeft daarvoor hele mooie houdertjes voor aan het stuur, maar die wil ik natuurlijk weer niet (dat is meer voor bejaarden zei deze man van inmiddels 68).

Het fietspad langs de noordkant van het Zuidlaardermeer komt langs een café en de vaart daar (het Drentse Diep) kun je met een zelf aan te drijven pontje oversteken. Dit gebiedje kenden we nog helemaal niet. Vlak daarachter ligt het zandstrand van Hoogezand, zo lijkt het wel (het Meerwijckstrand). Het is al lekker druk aan het worden met dagjestoeristen.

Via Kielwindeweer, waar Wim een week eerder nog een fietsreparatiecursus heeft gevolgd bij M-Gineering, georganiseerd door wereldfietser.nl (als nieuwbakken Europafietser moet ik wel wat meer van fietsreparaties onderweg afweten natuurlijk!), terug naar de Groeve, en de zuidkant van het Zuidlaardermeer. Via Midlaren, de Punt, Yde en Peize weer terug. In Roden nog even een ijsje opgehaald en daar op het terras gezeten.

Tijdens de rit hebben we veel lammetjes gezien en ook veel ooievaars. Na 10 ooievaars raakten we de tel kwijt…

De gereden route: