Maandag 29 mei 2017, van Assisi naar Massa Martana ( 54 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Het belooft een warme dag te worden en we besluiten vroeg te vertrekken: 5:30 uur opstaan en 7 uur vertrekken. Er staan weer klimmetjes op het programma en we willen voor 12 uur die klimmetjes gedaan hebben. In Bevagna aan de koffie en boodschappen voor lunch en diner gedaan.

Bevagna doet ons terugdenken aan een vakantie in de jaren 90, toen we hier gewandeld hadden en even gingen uitrusten op een perceel waar een casco huis stond dat nog afgebouwd moest worden. Het stond te koop en we hadden vanaf wat het terras zou gaan worden van dat huis een schitterend uitzicht op de vallei. En aan de overkant daarvan zagen we Assisi liggen, in dat prachtige licht. We zagen onszelf daar al zitten, aan het einde van de middag met een koel glaasje witte wijn … Ook toen droomden we al wel eens van een huis in Italië. Beetje onzin, want wat we al lang wisten van eerder vakanties in Italië was, dat na week 2 of 3 de irritaties bij ons over de Italianen vaak toenamen. En na 3 weken waren we dan blij weer te vertrekken. Deze fietsvakantie hebben we daar nog helemaal geen last van. Zijn wij veranderd of de Italianen? Of komt het door deze prachtige tocht op de fiets door dit land?

De hellingen vallen mij vandaag mee, maar Renée zit wel heel erg te zweten. Zo nu en dan stoppen we even om weer op adem te komen. Wel steeds weer heel mooie uitzichten over de valleien. We kunnen nog heel lang Assisi zien liggen.

In Bastardo nemen we nog een 2e koffie. De prijzen in zo’n bar vallen voor onze Nederlandse begrippen enorm mee. Voor een Italiaans ontbijt voor 2 personen (cappuccino (‘un cappu’), espresso en 2 zoete broodjes (‘due brioches’) betaal je hier zo’n € 4,50). En de kwaliteit van de koffie is natuurlijk zonder uitzondering perfect!

De Agriturismo camping zo’n 3 km van Massa Martana lijkt op het eerste gezicht niks. We zien geen badhuis en alles is dicht. Maar dat zegt in Italië helemaal niets, weten we inmiddels. We gaan even plat voor een uurtje op een grasveldje bij de ernaast gelegen pizzeria, waarvan alle deuren open staan, maar waar ook niemand is te vinden. Om 15 uur terug en ja hoor, de receptie is open. Het badhuis is, geloof ik, tevens de badkamer van de bewoners van het huis met de receptie maar is schoon. Er is één badkamer voor vrouwen en één voor mannen. Voor douchen moet ik naar de vrouwen toe. Wij zijn de enige kampeerders hier, en hoe dat moet met meer dan 3 kampeerstellen op de camping is mij niet duidelijk. In de rij staan?

Nadat de tent is opgezet en we lekker onder de douche zijn geweest, nog even weer teruggefietst naar het dorp. Op het enige terras van het dorpje passen we ons moeiteloos aan aan de dorpsgewoonten, en wachten we met een glaasje wijn op het moment dat het tijd wordt om te gaan eten.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Assisi : 219 m
• Hoogte Massa Martana: 279 m
• Maximale hoogte: 555
• Klimmeters: 551
• Daalmeters:  492
• Afstand: 54 km
• Tijdsduur: 6 uur 26 minuten

Zondag 28 mei, rustdag Assisi

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

We zijn inmiddels 7 dagen aan het fietsen en het werd tijd voor een rustdag. Gisteren was ook een zware dag, vinden we. We willen om 08:30 uur eerst nog even boodschappen doen in Bastia Umbria. Dat ligt vlakbij en is ook via een vlakke weg bereikbaar. Maar de CONAD supermarkt gaat pas om 09:00 uur open (het is zondag, vandaag) en aangezien we vandaag met een busje van de camping naar Assisi gereden worden, gaan we weer terug. De afstand tot Assisi zou je best op de fiets kunnen doen (4 km of zoiets) maar we hebben een rustdag tenslotte en Assisi is klimmen!

In Assisi valt meteen de militaire bewaking op van de basiliek,  iedereen moet z’n tassen open maken en er zijn scanners. De bewaking gaat wel met de Italiaanse slag overigens: wat verderop staat zomaar een hek open en mensen lopen daar gewoon doorheen – niemand die daar op let. De bovenkerk is alleen toegankelijk voor mensen die de mis willen volgen en niet voor toeristen zoals wij. Wij respecteren dat en gaan naar de onderkerk. Het is nog niet heel druk met Japanners en Chinezen gelukkig! Wij waren al een aantal keren eerder in Assisi, dus het is vooral een weerzien met dit prachtige stadje, maar toch leuk om het allemaal weer eens te bekijken. Daarna maar eens koffie gedronken en de prachtig geüniformeerde Italiaanse agenten bewonderd. Daar steken onze agenten maar bleekjes bij af.

Assisi ligt heel mooi tegen de steile heuvel aangebouwd. Vooral ook vanuit de omgeving is het gezicht op de stad adembenemend. We hebben het nu weer met verschillende soorten licht kunnen zien – het blijft mooi.

Terug op de camping een broodje gegeten en boodschappen gedaan. Aan het einde van de middag hebben we op het terras van de plaatselijke Gelateria via de liveblog de laatste etappe (tijdrit) van de Giro gevolgd en waren we getuige van de overwinning van Tom Dumoulin. Super! Morgen maar de hele dag in het roze rijden 🙂

Zaterdag 27 mei 2017, van Sansepolcro naar Assisi (93 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Vandaag een lange etappe van 93 km. Er zitten de nodige hellingen in de route, met name ook in de tweede helft van de tocht, en we zijn dan ook lang onderweg (ongeveer 10 uur). We zijn om 7:30 uur op pad en nemen de koffie in Selci Lama en later nog eens in Citta di Castello, weer zo’n mooi stadje. Het is er markt vandaag en mooie foto’s maken is door de marktkramen overal een beetje moeilijk. De Piazza Gabriotti even bekeken.

Meteen ook maar de lunchinkopen gedaan. Er staat bij de supermarkt een Marokkaanse man die mij in rad Italiaans vertelt dat we ook maar eens in Marokko moeten gaan fietsen. Ik versta hem nauwelijks ondanks dat ik (lang geleden) 2 jaar lang Italiaanse les in de Volksuniversiteit heb gehad. Ik ben echter niet zo’n talenman, het converseren in het Italiaans laat ik graag aan Renée over.

Onderweg rond 15:30 weer even op een terras (water graag!) en we ontmoeten een stel fietsers die we onderweg al eerder tegen kwamen. Het zijn Paul en Dineke uit Wijk bij Duurstede, die een stuk van de tocht van Reitsma (van Bologna via Ferrara naar Rome) maken. Op de camping in Assisi ontmoeten we ze opnieuw en we gaan samen eten in het restaurant van de camping.

Assisi hebben we inmiddels al in de verte tegen de berghelling aan zien liggen. De camping ligt er 3 kilometer vandaan.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Sansepolcro: 305 m
• Hoogte Assisi: 219 m
• Maximale hoogte: 331
• Klimmeters: 581
• Daalmeters:  666
• Afstand: 93 km
• Tijdsduur: 9 uur 50 minuten

Vrijdag 26 mei 2017, Ponte Messa naar Sansepolcro (58 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Vandaag krijgen we de bergetappe over de Apennijnen. De top ligt op zo’n 985 m en we zullen de nodige klimmeters gaan maken vandaag. De klim is ook niet gemakkelijk, merken we. Soms moet ik terug naar de 1e versnelling en dat zal dan wel 9% of meer zijn. Het uitzicht vergoedt veel. Het gebied lijkt erg op dat rond Arezzo en Cortona waar we eerdere vakanties (met de auto) zijn geweest. Mochten we ooit in Italië willen gaan wonen (je droomt wel eens wat – zie ook Bevagna :-)), dan zou dit gebied een goede plek zijn.

In Badia Tebalda hebben we het eerste stuk achter de rug en daar maar eens aan de koffie. Met deze keer een brioche con crema. Lekker na zo’n inspanning. Ik moet zeggen dat het klimmen hier zwaarder lijkt dan in de Alpen. Maar dat zal aan mijn instelling liggen (“na de Alpen is verder alles gemakkelijk”, zoals ik de hele afgelopen winter heb volgehouden, ondanks het feit dat Reitsma daarover wel wat waarschuwende woorden spreekt). Het tweede gedeelte van de klim is zeker zo lastig als het eerste stuk, maar uiteindelijk bereiken we de top – althans die voor ons. De echte top (mét restaurant) is nog een paar kilometer verder via een zijweggetje te bereiken, maar daar wagen we ons niet aan. Naar beneden en halverwege de afdaling deze keer eens een échte Italiaanse lunch in een restaurant, zoals de Italianen dat ook doen. Heerlijk, na de inspanning van de afgelopen uren.

We zijn al op tijd in Sansepolcro, weer zo’n mooi oud stadje met stadsmuren. Na een ijsje op weg naar de camping die een paar kilometer buiten het stadje ligt. Wel eerst even 2 kilometer over een erg drukke tweebaans weg.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Ponte Messa: 335 m
• Hoogte Sansepolcro: 305 m
• Maximale hoogte: 984
• Klimmeters: 1054
• Daalmeters:  1084
• Afstand: 57,4 km
• Tijdsduur: 9 uur 4 minuten

Donderdag 25 mei 2017, Cesenatico naar Ponte Messa (68 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Alweer een goede camping. Deze had veel vaste plekken, waar wel caravans of huisjes stonden, maar die waren nu nog vrijwel allemaal niet bezet. We hadden een compleet badhuis voor ons alleen! Vannacht een onweersbui met veel regen, maar vanochtend schijnt de zon weer volop. We hebben geen ontbijt, dat doen we onderweg wel. Om 07:30 uur alweer op pad. Even gestopt bij zo’n Italiaanse bar waar iedereen (bijna allemaal met de auto, dat wel) langskomt. Onderweg tevens meteen boodschappen voor lunch en diner gedaan, omdat volgens mijn navigatieapp (OSMAND) in het laatste deel van de etappe geen supermarkt zit.

We gaan vandaag de bergen van de Apennijnen in, maar voorlopig valt het met de hellingen wel mee. We passeren de Rubicon (er is geen weg meer terug, weten we nu, we zullen nu wel naar Rome door moeten fietsen 🙂 ). Verderop gaat de tocht vooral over onverharde paden, die prima te fietsen zijn en bovendien lekker rustig. Soms komen we een écht heel steil stukje tegen en moeten we even van de fiets. We rijden nu in het dal van het riviertje de Marrécchia. Aan de bedding kunnen we zien dat deze rivier ook heel woest kan worden. Links van ons ligt ergens San Marino.

Het leuke vandaag is, dat de tocht weer heel anders is dan de stukken in de Po-vlakte of het gedeelte aan de kust. De afwisseling in landschappen is groot, hier in Italië.

Verder valt ons op dat veel Italianen laten blijken dat ze het leuk vinden zoals wij door het land trekken. Vaak wordt er even getoeterd  en gewuifd als teken. Zelfs de wielrenners groeten ons hier. Kom daar in Nederland maar eens om.

In Nova Feltria nog maar eens een fles koud water gekocht en het hoofd onder een waterkraan gehouden. Door de hellingen op dit laatste stuk kun je toch wel erg verhit raken.

Om 16:30 uur zijn we op de prachtige camping van Ponte Messa.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Cesenatico: 1 m
• Hoogte Ponte Messa: 333 m
• Maximale hoogte: 360
• Klimmeters: 528
• Daalmeters:  197
• Afstand: 66,5 km
• Tijdsduur: 7 uur 54 minuten

Woensdag 24 mei 2017, Anita naar Cesenatico (60 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Om 6 uur weer op en na douche/ontbijt om 8 uur weer op pad. Het was wel een bijzondere camping, rustig en midden in de natuur. We werden vanmorgen gewekt door een vogel die heel mooi zong. Volgens Renée was het een wielewaal.

We fietsen nog weer even langs de lagune en kunnen nu (met beter licht) nog wat foto’s nemen. Gisteravond was het eigenlijk al te donker daarvoor, hoewel het licht met die ondergaande zon en die roze flamingo’s prachtig was. Via een pontje steken we een kanaal over en fietsen naar Ravenna dat niet ver hier vandaag ligt. Daar maar eens aan de koffie op de Piazza del Populo – alweer zo’n prachtig plein. Mét natuurlijk een zoet broodje, deze keer een brioche con albicocca. Na Ravenna gaat de tocht verder door een groot bos naar de Adriatische kust en Cesenatico. We gaan staan op camping Village Cesenatico.

Je merkt meteen dat je nu in een erg toeristisch gebied bent, zoiets als de stranden van Rimini, maar dan voor de Italianen zelf, die al lang niet meer in Rimini komen. De drukte valt gelukkig nu nog mee, het is nog geen hoogseizoen en 90% van de appartementen staat nog leeg. We gaan een ijsje eten en zoeken daarna aan het strand een terras op met niet al teveel herrie en met uitzicht op de Adriatische zee. De muziek staat in Italië per definitie altijd overal aan, ook in elk café en restaurant, en is vaak ook veel te hard. We bestellen een fles wijn en krijgen er een prachtige schaal met hapjes bij. Heerlijke zomeravond aan het strand. Daarna fietsen we via het haventje weer terug naar de camping.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Anita: 0 m
• Hoogte Cesenatico: 1 m
• Maximale hoogte: 10 m
• Klimmeters: 48
• Daalmeters: 48
• Afstand: 60,9 km
• Tijdsduur: 7 uur 20 minuten

Dinsdag 23 mei 2017, Ferrara naar Anita (70 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Gisteravond een mooie avond in Ferrara. Prachtige oude stad met ook alweer een geweldig plein. Eerst nog slippers voor Renée gekocht en een nieuwe voorhanger-zonnebril voor Wim. Wijn gedronken op het plein en daarna ergens gegeten, oa ravioli met pompoenvulling, boter en parmezaanse kaas – een lokale specialiteit. Om 21:30 uur weer terug en na bezoek aan het badhuis meteen plat. Soms liggen we er ook al om 21 uur in, moe van het fietsen. En we slapen ook vrijwel meteen in. Komt natuurlijk ook door het erg vroege opstaan. Na het ontbijt de boel weer ingepakt en de waterflessen voor onderweg (1,5 liter voor Renée en 1 liter voor Wim) gevuld. Onderweg kopen we soms 1 of 2 keer 1,5 liter bij – als het kan lekker koud. We verbruiken veel water, maar het is ook nodig ook.  Het wordt allemaal uitgezweet!

Tijdens een koffiestop in Portomaggiore stappen 4 zwaarbewapende militairen uit met machinegeweren. Die moeten ook even een cafeïneshot halen. Stoere mannen! Tevens inkopen voor lunch en diner gedaan want we kamperen vandaag in een soort natuurgebied en daar is nergens een supermarkt te vinden.

Dit gebied is sowieso heel leeg. Veel grote akkerbedrijven. Veel andere bloggers klagen over de saaiheid van dit gebied, de Po-vlakte. Maar wij zijn het daar toch niet mee eens. Het is inderdaad net zo vlak als in Nederland, maar de hele inrichting is op z’n Italiaans, en daar is veel aan te bekijken. Bovendien zie je nog heel lang de uitlopers van de Dolomieten – vrijwel tot aan het moment dat we dicht bij de kust zijn gekomen.

Een ander punt van kritiek van veel bloggers is de kwaliteit van de wegen. Die is inderdaad een stuk slechter dan die in Nederland, maar er valt wel mee te leven. Op stillere wegen een beetje om de gaten heen fietsen en op drukke wegen wat meer opletten. Ook het gedrag van de automobilisten valt ons mee. Ze houden, waar het kan, zeker rekening met de fietsers – de meesten rijden in een grote boog om ons heen. Tot nu toe dus geen klachten over wegen of verkeer. Wellicht is het in de bergen anders.

De camping in Anita is erg sober – we worden ook niet echt wijs uit het bordje met de openingstijden van de receptie. We staan er eerst alleen, later komen er nog wat andere Rome-fietsers uit Nederland bij die we ook al in Ferrara ontmoet hadden. Een mevrouw van ongeveer onze leeftijd, alleen per e-bike op weg naar Sicilië, en ook 2 jonge meisjes. Bij onze aankomst is niemand aanwezig, maar de badruimtes zijn wel open, dus we gaan er maar staan. Rond 19 uur komt de eigenaar even afrekenen, en dat was het dan. Hoewel wij verder niemand gezien hebben, was later ook het badhuis op mysterieuze wijze toch min of meer schoongemaakt. En het bleek zelfs, dat in het bijbehorende huis ook een maaltijd geserveerd had kunnen worden. 

Vlakbij ligt een grote lagune met een flinke flamingo-populatie, de Valli di Comácchio. Wel een paar honderd flamingo’s schatten we. Na het eten gaan we nog gauw even kijken en foto’s maken.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Ferrara: 10 m
• Hoogte Anita: 0 m
• Maximale hoogte: 14 m
• Klimmeters: 30
• Daalmeters: 40
• Afstand: 73,6 km
• Tijdsduur: 6 uur 33 minuten

Maandag 22 mei 2017, Montagnana naar Ferrara (81 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

We wilden vroeg weg, zeiden we tegen Irene, de gastvrouw van deze Agriturismo. Hoe vroeg, was haar vraag. Nou, vóór 8 uur zeiden we. Oh, dat is hier niet vroeg hoor, zei ze. Nee, we zitten in Italië en Italianen staan behoorlijk vroeg op. Zes uur is normaal hier.

We ontbijten zoals gebruikelijk met een beker yoghurt en een granenreep, als eerste ontbijt. En 8 uur dus op pad, met alweer prachtig weer. We kunnen al wegrijden zonder fleece-jack, zo in je shirtje. 

Montagnana, waar we doorheen fietsen, is een heel oud stadje met nog echte oude stadsmuren. Ik wil mooie foto’s maken, maar er staat een grote feesttent op het centrale plein (voor de viering van het feest voor de aardappels, de prosciutto en de asperges uit de Veneto). Verderop, in Badia Polesine, nemen we ons tweede ontbijt – een “Italiaans ontbijt”, bestaande uit koffie en een zoet broodje. Ook alweer een mooi oud stadje. Leuk om hier even te zitten. Ondertussen zien we fietsers uit Nederland voorbij komen, ook onderweg. Bij elkaar (singles en duo’s) tel ik er iets van 10, alleen al op dit stukje. Bij elkaar moeten er op de route van Amsterdam naar Rome toch zeker wel een paar 100 zitten, denk ik dan. De Rome-route is populair – en terecht!

In de dorpssuper van het volgende plaatsje (Lendinara) en kopen we onze lunch (witte broodjes met pecorinokaas). De eigenaar snijdt de plakjes zelf voorzichtig af, met een groot mes, en verpakt ze zorgvuldig. Lendinara heeft een mooie spitse toren, dat zie je veel hier.

Ook zie we mooie Italiaans villa’s onderweg. Prachtig, waarom zie we die in Nederland niet? Italianen zijn natuurlijk onovertroffen in architectuur. De verhoudingen kloppen altijd, dat zie je al aan de pleinen en de oude gebouwen.  Maar dus ook aan de nieuw gebouwde villa’s. Hier een paar voorbeelden van wat ik bedoel:

Ook oud en nieuw combineren de Italianen heel goed. Hier een voorbeeld uit Ravenna:

Om 13:30 maar weer 1,5 liter koud water gekocht tegen de warmte. Rond 16 uur zijn we bij Ferrara op de camping. Dit keer krijgen we zelfs een sleutel van een fietsenhok, waar we zelf ’s nachts onze fietsen veilig kunnen stallen. Tent opzetten, douchen en vervolgens naar de stad voor een glas wijn en om te eten.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Montagnana: 15 m
• Hoogte Ferrara: 10 m
• Maximale hoogte: 15 m
• Klimmeters: 51
• Daalmeters: 60
• Afstand: 81,4 km
• Tijdsduur: 7 uur 35 minuten

Zaterdag 20 mei / zondag 21 mei 2017, heenreis naar Verona.

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Op tijd vertrokken uit Leek. We willen eigenlijk morgen  (zondag) al de eerste etappe rijden, dus hoe verder we nu komen, hoe beter het is. De autorit door Duitsland en Oostenrijk gaat vlot en we stoppen in het plaatsje Laives vlak bij Bolzano in Noord-Italië. Prachtige camping met zwembad en luxe sanitair.   Vanaf hier is het nog maar 145 km naar Verona waar we de auto zullen parkeren en deel 4 van onze tocht zullen beginnen. We eten een pizza in de pizzeria die bij het hotel en de camping hoort.

Zondag 21 mei 2017, Verona naar Montagnana

We staan om 7 uur op, maar kunnen niet eerder weg dan 9 uur vanwege een zware ketting in de poort van de camping.  Om 12 uur zijn we op het vliegveld van Verona waar we op de “low-cost”parking kunnen staan. Dat lijkt ons beter dan de auto 14 dagen ergens in een dorp te parkeren.

Vanaf het vliegveld naar het centrum van Verona is 12 km en daar pikken we om 13:15 uur de route van Reitsma weer op.  Eerst maar even een lunch vlak bij Porta Nuova. Bij het wegfietsen laat ik m’n zonnebril liggen op het bankje. Beetje dom natuurlijk.

Het is prachtig weer. De Italianen zitten buiten Verona op de oever van de Adige aan de barbecue. Soms met de nodige herrie uit ghettoblasters, maar ja – we zitten in Italië tenslotte. In Albaredo stoppen we even voor een ijsje. Ons water dreigt op te raken, want hoewel het vlak is gaat er toch het nodige doorheen. Bij een begraafplaats is meestal wel een fonteintje aanwezig en daar tappen we vers water.

De camping dicht bij Montagnana is voorlopig dicht, lazen we al op de site van Reitsma. Daarom wijken we uit naar een Agriturismo (kamperen bij de boer) bij Crosare, een kilometer of 8 buiten Montagnana. Weer een werkelijk prachtige camping met mooie, goed onderhouden groene grasvelden, prima sanitair en met gastvrouw Irene die ons bij binnenkomst spontaan een fles koud mineraalwater geeft bij het zien van onze verhitte gezichten.

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Verona : 65 m
• Hoogte Montagnana: 15 m
• Maximale hoogte: 65 m
• Klimmeters: 27 m
• Daalmeters: 76 m
• Afstand: 61,1 km
• Tijdsduur: 5 uur 17 minuten

Zondag 9 april 2017

Het waren ideale weersomstandigheden, zonnig weer, warm en windkracht 2, een echte voorjaarsdag en ideaal om te gaan fietsen. Bovendien waren we aan het (zadel)trainen voor de komende fietskampeervakanties (o.a. De Grote Tocht Naar Rome, deel 4) en hadden we inmiddels al een tocht van 40 en 60 km gereden, dus daarom meteen ook maar de 100 km tocht voor dit jaar. Vanuit huis en dan om het Zuidlaardermeer, was de bedoeling. Aangezien dat vanuit Leek nog geen 100 km opleverde, gingen we ook nog even door Kielwindeweer heen. Zo gezegd zo gedaan. De (fiets)knooppunten even op de PC (fietsknoop.nl) uitgezet en vervolgens de route als GPX bestand gedownload naar de telefoon en met OSMAND de route gevolgd op de fiets. Het gemak dient de mens, en ik kon eindelijk het briefje met te volgen knooppunten in m’n broekzak van de hand doen. Tja, de ANWB heeft daarvoor hele mooie houdertjes voor aan het stuur, maar die wil ik natuurlijk weer niet (dat is meer voor bejaarden zei deze man van inmiddels 68).

Het fietspad langs de noordkant van het Zuidlaardermeer komt langs een café en de vaart daar (het Drentse Diep) kun je met een zelf aan te drijven pontje oversteken. Dit gebiedje kenden we nog helemaal niet. Vlak daarachter ligt het zandstrand van Hoogezand, zo lijkt het wel (het Meerwijckstrand). Het is al lekker druk aan het worden met dagjestoeristen.

Via Kielwindeweer, waar Wim een week eerder nog een fietsreparatiecursus heeft gevolgd bij M-Gineering, georganiseerd door wereldfietser.nl (als nieuwbakken Europafietser moet ik wel wat meer van fietsreparaties onderweg afweten natuurlijk!), terug naar de Groeve, en de zuidkant van het Zuidlaardermeer. Via Midlaren, de Punt, Yde en Peize weer terug. In Roden nog even een ijsje opgehaald en daar op het terras gezeten.

Tijdens de rit hebben we veel lammetjes gezien en ook veel ooievaars. Na 10 ooievaars raakten we de tel kwijt…

De gereden route: