Zondag 20 april 2014, Echten naar Hasselt (33 km)

Het was 1e paasdag en het beloofde een mooie dag te worden. We hadden nog 1 etappe van ongeveer 28 km te doen, alvorens het Jacobspad helemaal was uitgelopen. Volgens Google Maps (het boekje is erg onduidelijk over de afstanden) zou het ongeveer 26 km moeten zijn.

Per fiets via de knooppuntenroute op weg naar het beginpunt, maar dat viel al tegen. Er waaide een stevige oostenwind en op beurten namen we de kop, zodat de ander wat kon uitrusten. Na 30 km waren we bij het beginpunt langs de Hoogeveense vaart.

Het laatste stuk ging nog door een stuk mul zand, waar Wim een keer met de fiets omviel en daarbij z’n fietscomputer verloor. Gelukkig vonden we lopend later de plek weer terug en jawel, daar lag de fietscomputer nog in het zand (foto-2) . Wel waren we wat langer dan gebruikelijk onderweg en vertrokken pas om 11:30. Maar de zon scheen en bovendien was het “maar” 26 km dachten we toen nog. In de Wijk na 8 km koffie gedronken. De Wijk is bekend van de ooievaars en we kwamen door een laantje waar in nogal wat bomen een nest was gebouwd (foto-1). De Wijk is ook bekend van een aantal Havezates, zoals Havixhorst en Dikninge.

We lazen op het terras in het boekje dat het na Halfweg, iets verderop, nog 26 km zou zijn. Dat kon toch niet kloppen. Bovendien vermeldde het boekje (dat lazen we nu pas), dat je het na Halfweg verder zelf maar moest uitzoeken. Geen bewegwijzering meer, alleen nog een getekend kaartje. Helaas van tevoren  niet op de website gekeken of en hoe de route nu dan wel liep. Nou ja, we zouden wel zien. In het Staphorster bos zagen we al dat de route anders liep dan in het boekje getekend. Ik maakte me wat ongerust want hoeveel km’s zouden het dan nu wel zijn. Later lazen we op de site dat de route was omgelegd om minder last van autoverkeer te hebben. Ook op de nieuwe route was nog een stuk weg, net na het bos, waar het stikte van de auto’s. D.w.z. kerkvolk (te zien aan de vele stropdassen in de auto’s en zo nu en dan een klederdracht) wat terugreed naar huis.

Nadat we de A28 waren overgestoken kregen we een lang, vlak stuk naar Hasselt. Maar het liep hier wel rustig. We kwamen uiteindelijk aardig vermoeid aan in Hasselt, na maar liefst 33 km te hebben gelopen. De nieuwe route was duidelijk langer geworden. Tja, volgende keer toch beter letten op de wijzigingen.

Gelopen route:

Zaterdag 29 maart 2014, Spier naar Echten (26 km).

We treffen het wel dit voorjaar. Vorig jaar maart was het koud en lag er sneeuw, en nu al zo’n warme periode achter de rug. Ook vandaag zal het zo’n 18-20 graden C worden. We gaan een leuke etappe doen over het Dwingelder veld en door de bossen bij Ruinen. Rond 09:30 uur stappen we op de fiets op het eindpunt en na zo’n 18 km zijn we op het beginpunt bij de parkeerplaats vlakbij Spier. De route gaat meteen het bos in en helaas is de bewegwijzering op dit beginstuk niet optimaal om het zacht uit te drukken. Het is even zoeken naar de juiste weg, maar dank zij de navigatie van de Smartphone komt  het toch goed.

We lopen verder in westelijke richting en komen langs een schaapskooi waar allemaal pasgeboren lammetjes gehuisvest zijn. Iets verderop passeren we de (door zendamateurs) gerestaureerde radio-telescoop, die er mooi bijstaat in het zonlicht. Vervolgens gaat het verder over de heide richting Ruinen. Het valt op dat het hier redelijk nat is. Het lijkt erop dat de heide expres natter gemaakt wordt. Wellicht om nieuw veen te laten aangroeien?

In Ruinen gaan we even koffiedrinken op een terras buiten, de temperatuur is hoog genoeg nu. We overleggen even over het vervolg. We willen elk jaar minimaal 1 tocht maken van 30 km op 1 dag, en vandaag zijn de omstandigheden ideaal. Zo gezegd zo gedaan. Via Hees komen we in de boswachterij Ruinen, en vandaar verder naar Echten. De auto staat bij het vakantiepark Westerbergen. Het is daar vrij druk (dat viel vanmorgen ook al op) met auto’s met caravans of aanhangers. De seizoensplekken worden vandaag kennelijk ingericht!

Als we daar arriveren hebben we 26 km erop zitten. We lopen daarom verder de route af tot we 2 km extra hebben gelopen. Met de terugkeer naar de auto erbij zijn dat 30 km! En zelfs nu hebben we het gevoel nog wel 5 km verder te kunnen. Een prima tocht derhalve.

Achteraf blijkt Renée een knaap van een blaar te hebben opgelopen, maar ikzelf heb helemaal niets aan problemen. Een prachtige tocht op een prachtige dag!

Gelopen route:

Zondag 9 maart 2014, Westerbork naar Spier (16 km)

Om 09:00 uur weer van huis, de auto in Spier neergezet en per fiets via de knooppuntenroute naar Westerbork, waar we eerst maar eens aan de koffie gaan. Rond 11 uur kunnen we beginnen op deze alweer prachtige dag.  Veel motoren op de weg vandaag en ook de terrassen zitten na de middag al bomvol. Geen wonder want dit is zo’n beetje de eerste dag dat je echt buiten kunt zitten. In de zon en uit de wind loopt de temperatuur al op naar een graad of 20.

Het eerste deel van de route is wat minder mooi, veel vlakke weilanden. Wel komen we langs het Scharreveld met daarin de Boekweitenplas, die Renée nog kent van fietstochten die ze met haar vader maakte.

We lopen om Beilen heen en komen dan door het Terhorster Zand, een weer heel mooi natuurgebied, en een wandelroute waar de fietsers ook niet komen. Dus heel erg rustig. Daarna komen we langs het Vennechien, een  stuk bos vol met zomerhuisjes en campings. Als we de A28 oversteken zijn we ook al ongeveer bij de auto. Daarna terug naar Westerbork voor meer koffie (met taart) en wijn!

Zondag 12 januari 2014, Amen naar Westerbork (15,5 km).

Het is prachtig en stil weer vandaag en tijd voor weer een tripje. Amen ligt vanuit ons huis op zo’n 60 km, en we kunnen dat op 1 dag vanuit huis goed doen. Wel even oppassen. Het is laat licht en vroeg donker, en een tocht van 30 km gaat dan niet lukken. OV is hier (althans in Amen) niet aanwezig, en dus gaat de heenreis van Westerbork naar Amen op de fiets, langs de fietsknoopunten. Dicht bij het voormalig kamp Westerbork kom je over een veenbrug (foto). Rond 11 uur zijn we in Amen en kunnen beginnen aan de tocht. Vanwege de koude (een graad of 4) is ergens onderweg buiten op een bankje zitten er vandaag niet bij. Het is zeer rustig onderweg, we komen bijna niemand tegen. Na 3,5 uur aankomst in Westerbork en meteen maar het café in voor wat warms. Een mooie tocht weer vandaag!

Gelopen route:

Zondag 20 september 2013, Taarlo naar Amen (18,5 km)

Het zou een mooie nazomerdag worden volgens de weermannen en daarom trokken we erop uit. Het werd ook wel weer tijd want door alle mogelijke omstandigheden hadden we al 2 maanden niet gelopen. Het is gelukkig niet al te fris, een graad of 16 als we beginnen, en een fleece jack is voldoende om warm te blijven.

Vanuit Taarloo lopen we in de richting van Loon en daarna via de grafheuvels van Kampsheide naar Rolde. Daar is het tijd voor de koffie. Nog wel binnen, want de zon schijnt nog niet. Na Rolde gaat het, en nu wel met zonneschijn, naar Nijlande en door het Westersche Veld, een mooi heidegebied. Dit zijn toch gebieden waar je ook op de fiets niet komt. Alleen met wandelen bereikbaar. En dat is te merken want we komen er helemaal niemand tegen. Bij Amen lopen we nog door het stroomgebied van de Amerdiep, een beekje, waar gepoogd wordt het oorspronkelijke landschap te herstellen.

Gelopen route:

Zondag 19 mei 2013, Schoonebeek naar Esche (26 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Het pinksterweekend wordt niet heel geweldig, is de voorspelling, maar op zondag zou het toch nog 18-20 graden worden met wat zon. Er op uit dus, want we hebben nog een gat te dichten in het Noaberpad.

We zijn eigenlijk al aangeland in de Lutte, maar het stuk van Schoonebeek onder in Drente naar Esche in  Duitsland moet nog wel even gedaan worden. We lopen vandaag de grens over en dan heb je een probleem met het OV. Dat is niet te doen en je bent uren onderweg. Fietsen vinden we geen probleem dus de auto in Esche neergezet en per fiets naar Schoonebeek. Rond 10:30 kunnen we alweer starten.

Het weer blijkt toch niet geweldig te zijn. Het is koud, een graad of 11 en het zal vandaag niet veel beter worden met een maximum van 13 graden. Jammer, want buiten op een bankje even uitrusten is dan te koud.

Het eerste stuk is een beetje saai, plat aardappelland. Verderop in Duitsland wordt het weer mooier en begint het gebied op onze Achterhoek te lijken. Als we het Coevorden-Piccardie kaneel oversteken  raken we aan de praat met een man die z’n hondje uitlaat. Dat hondje loopt op 3 poten, een ongelukje zegt hij. De man vraagt waar we naar toe gaan. Naar Esche antwoorden we. Maar dan lopen jullie helemaal verkeerd roept hij uit. We leggen uit dat het Noaberpad een omweg maakt over Emlichheim (zie het kaartje). Ja, ja, het Noaberpad kent hij wel. Na Emlichheim hebben we er 12 km op zitten en wordt het even tijd voor een rustpunt. Helaas geen bankje in de buurt en wordt het zitten op onze plastic lichtgewicht matjes aan de oever van de Vecht(e). Vanwege de temperatuur gaan we daarna toch maar snel weer verder.

Bij Hoogstede, na ongeveer 20 km, zien we een camping met een paar caravans staan. Een bord beweert dat de koffie er klaar staat, en we proberen dat maar zonder veel hoop. Maar we worden vriendelijk ontvangen door een mevrouw en krijgen prima koffie met taart geserveerd! Na deze pauze gaat het uitgerust weer verder en na 6 km doemt Esche op. En na afloop in Nordhorn aan lekker Italiaans ijs en een goed Italiaanse maal.

Link naar het Google Maps kaartje

Zondag 31 maart 2013, Langelo naar Taarlo (22,5 km)

Nog steeds is het eigenlijk veel te koud om de lopen, maar verdikkie, we wachten dit jaar al drie maanden op beter, dat wil zeggen vooral warmer weer. Dus, alhoewel het bewolkt is en niet warmer dan twee graden, toch maar weer op pad. Deze keer hebben we met de pleisterplaatsen geluk. Na ongeveer 5 km kom je door Norg en daar is plenty horeca te vinden. En 10 km na Norg komen we door Vries en daar is gelukkig ook een lokaal open. Al met al is het weer een prachtige wandeling. Dit pad is vooral uitgezocht om langs zoveel mogelijk mooie natuurplekjes te lopen, hetgeen we erg waarderen. Vooral het stuk tussen Norg en Vries is zeer de moeite waard. We spreken dan ook af om van de zomer dit stuk nog eens te gaan lopen.

Onderweg kijken we uit naar lammetjes, maar zelfs die moeten door de koude periode nog even wachten om naar buiten te mogen. Ze zijn er al wel natuurlijk maar zitten ook binnen. Gelukkig komen we in het begin van Vries een schuur tegen en daarachter, lekker in de zon, zitten al 4 lammetjes.

De tocht eindigt in Taarlo en dan zit je al redelijk dicht bij Assen. Hieronder foto’s van Norg, een deel van het dorp dat we niet kenden.

ngg_shortcode_0_placeholder

31-03-2013 11:40 weergeven op een grotere kaart

Zondag 17 februari 2013, Groningen naar Langelo (20,5 km)

Het was al weer ruim 3 maanden geleden dat we voor het laatst liepen. En het kriebelde bij ons. We wilden eruit en wandelen. Het weer leek wel goed, droog, redelijk windstil, en een temperatuur van 2 graden C. Niet helemaal ideaal, maar vooruit. Auto in Langelo geparkeerd en per fiets op weg naar Groningen via het fietsknooppuntennetwerk. Zie je onderweg altijd leuke dingen, die je anders zou missen.

In het Stadspark rond 11 uur op pad. Langs het Picardhof naar de Madijk. Die was wel erg modderig; het verharde fietspad aan de andere kant van het Eelderdiep was een betere keuze geweest. Dit stukje van de route, de Peizer- en Eeldermaden is toch wel erg vlak en een beetje saai. Alhoewel je soms leuke plaatjes kunt schieten (zie hierboven). Gelukkig hier nog een ooievaar gezien (in totaal zelfs vier op deze route). In Roderwolde verheugen we ons op een koffiestop, maar helaas het café/restaurant is op zondag gesloten. Het toeristenseizoen is ook nog niet geopend natuurlijk. Het is jammer dat in Nederland in de kleinere plaatsen vaak weinig open is. Naar ons idee is dat in Duitsland wat beter geregeld. We bereiden ons geestelijk al voor op 5 uur lopen zonder ergens te kunnen zitten. Buiten ergens gaan zitten met deze temperatuur kan natuurlijk niet.

Voorbij Roderwolde kom je in het mooie Drenthe met veel houtwallen terecht. Het gebied rond Altena en Lieveren is erg mooi. In Lieveren  wacht ons een verrassing. Daar is wel een caféetje geopend. Wij naar binnen voor koffie/thee en even de voeten van de vloer. Ondertussen zien we Sven Kramer z’n 1500 m voor het WK nog even rijden.

Uitgerust lopen we het laatste stukje van 3 km naar Langelo. Het was weer een erg mooi tochtje. Dit Jacobspad bevalt ons wel!

ngg_shortcode_1_placeholder

Gelopen route:

Zondag 11 november 2012, Ten Boer naar Groningen (22,5 km)

Beetje paniek gisteravond. Het wandelboekje was zoek. Het hele huis afgezocht maar niet gevonden. Uiteindelijk besluiten we de tocht toch te lopen. De routetekens onderweg bij de tot nu toe gelopen etappes waren prima. Bovendien had ik de route in het boekje eerder al even bekeken en wist waar het ongeveer langs ging. Verder is de Stad Groningen ons beiden erg bekend, Wim heeft er 17 jaar gewoond en Renée zelfs 24 jaar, dus dat moet ook zonder boekje lukken.

Wederom per auto en fiets naar het beginpunt. Het is prima weer en een fietstochtje van zo’n 16 km kan er wel even bij. Van Ten Boer naar Groningen loop je door een nogal open landschap  en via Thesinge, Garmerwolde en Noorddijk naderen we de stad. Veel kerken zijn trouwens op slot merken we. Nou zijn het er ook vrij veel (het Jacobspad is kennelijk bedoeld om veel kerken te bezichtigen) en om ze nou allemaal te gaan bekijken….

In de stad bij het sportcomplex Kardinge raken we de routetekens kwijt. Nou ja, we weten ongeveer de route en lopen via de Korrewegbrug richting Noorderplantsoen, waar we de tekens weer denken op te pikken. Niets daarvan, niets te vinden. Ook verderop, aan het eind van het plantsoen, waar we de brug over het Reitdiep passeren (en waarvan ik zeker weet dat we daarlangs moeten) is niets te vinden. We komen erachter dat de bewegwijzering in de stad toch niet optimaal is. Via het Prinsenhof naar de Grote Markt, waar we in café de Kosterij eindelijk eens kunnen gaan zitten. Na 4 uur steeds op je voeten te hebben gestaan ben je daar ook wel aan toe.

Daar krijgen we bij de capuccino/chocolademelk een klein glaasje met slagroom en een tikje likeur erin die erg lekker smaakt. We vragen wat dat is en het blijkt Hooghoudt Groninger koffielikeur te zijn. Thuis ook eens aanschaffen vinden we, het was erg lekker.

Daarna via Martinikerk, Jozefkerk (beide dicht) en Joodse Synagoge (muziekuitvoering bezig) naar het stadspark waar we de auto hadden geparkeerd. Inmiddels is het 4 uur en het begint al donker te worden. Fietsen ophalen in Ten Boer en tegen 5 uur weer thuis. Het was weer een mooie dag! De door de reisleiding (Wim dus) ingeschatte aantal van zo’n 18 km blijken er in werkelijkheid 22,5 te zijn geweest. 🙂

ngg_shortcode_2_placeholder

Gelopen route:

Zondag 28 oktober, Zeerijp naar Ten Boer (18 km)

Wederom prachtig en stil herfstweer vandaag en middels auto en fiets kunnen we rond 11 uur al weer starten in Zeerijp. Het is een tocht langs wierdedorpjes zoals Eenum en Wirdum, op de oever van de voormalige Fivelrivier die hier heeft gelopen, en we komen veel kerkjes tegen. Zelfs voor een geboren Groninger als ik is het verrassend om door dorpjes te komen, waar ik nog nooit geweest was.

Onderweg zien we omgeploegde akkers die er door de regen van de afgelopen dagen uitzien als echte vette groninger klei. Dat merken we ook verderop achter Garrelsweer als we een weinig bereden asfaltweggetje belopen, waar een boer kennelijk net de bieten heeft gerooid. Wat een vette blubber daar, het is er spekglad, en de modder zit op onze broekspijpen. Geen waarschuwingsbord voor modder gezien trouwens, terwijl dit toch een openbare weg is. Die boer mag wel oppassen, hij kan daar flink last mee krijgen.

Verderop komen we door Wittewierum, bekend van het klooster Bloemhof, en vooral de geschriften van de abts Emo en Menko uit de 13e eeuw. Helaas is van dat klooster niets terug te vinden. Het kerkje uit 1863  is gebouwd op de fundamenten ervan.

Via Woltersum lopen we naar Ten Boer, waar we rond 16 uur aankomen. Helaas geen horeca open onderweg. Dat is wel een beetje jammer in dit gebied. Weinig horeca en wat er is, is op zondag niet open. En buiten zitten op een bankje is in dit jaargetijde nu eenmaal te koud.

ngg_shortcode_3_placeholder

28-10-2012 10:39 weergeven op een grotere kaart