Vrijdag 31 mei 2019, van Annemasse naar Seyssel (67 km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Weer vroeg op en via de A40 naar Annemasse. We hebben ruim van tevoren vanuit huis al gekeken waar we de auto het beste kunnen achterlaten en dat viel nog niet mee. Genève zelf is een dure stad en parkeergarages en de campings daar vragen flinke bedragen voor het stallen. Ook Thonon-les-Bains dat iets verderop ligt aan het meer van Genève (en weer in Frankrijk) was om die reden geen optie. Ook veel te duur. Daarom hebben we een oplossing gezocht  in Annemasse. Dat ligt dicht bij Genève, meteen over de grens in Frankrijk. En daar vinden we betere opties. Ook niet heel goedkoop, een parkeergarage, maar het is niet anders. Een bovengronds parkeerterrein is het goedkoopst, maar dan loop je de kans dat iemand ’s nachts een raampje intikt van de auto. Daarom toch maar de ondergrondse parkeergarage.  Het kost even zoeken voor we een loket hebben, waar we dat kunnen regelen. Uiteindelijk kunnen we op het Place de la Libération terecht.

Op het plein boven de parkeergarage is een markt bezig en de terrassen eromheen zien er gezellig uit. Uiteindelijk vertrekken we pas om 13:30 uur en dat zullen we nog gaan merken vandaag.

Het begin is meteen goed, want in Annemasse (op weg naar Genève waar we de route willen starten) stuiten we tot onze verbazing al op een prachtig brede Via Rhôna. Maar dat is van korte duur. In Genève zelf moet je je maar een beetje door de stad worstelen. De bordjes van de route staan lang niet overal. Geen punt, we volgen de GPX route van ons routeboekje en rijden zo Genève uit. Geen tijd om de stad rustig te bekijken, we moeten verder.

Buiten Genève komen we al vrij snel steile klimmetjes tegen. Niet erg getraind als we zijn, valt dat  helemaal nog niet mee.  We komen een fietser uit Portugal tegen met wie we even een praatje maken. Hij is onderweg vanuit Portugal via de Middellandse zee in Frankrijk naar Noorwegen en fietst langs de Rhône omhoog naar Genève.  Hij vertelt en passant alvast wat bijzonderheden over de route, zoals we die verderop kunnen verwachten. Omgevallen bomen op het pad, en zo. En hij vroeg of we lid waren van de “Warm Showers” (fietsers die kunnen overnachten bij elkaar, zie deze link).  Misschien moeten we dat ook eens overwegen. 

Het schiet allemaal niet zo snel op. Het routeboekje waarschuwt dat er onderweg naar Seyssel geen campings of hotels zijn. Je moet die 60 km echt wel afleggen. In Nederland fiets je zo’n afstand wel even tussen de lunch en de thee, maar dat gaat hier echt anders. Hoewel de temperatuur niet eens hoog is (24 graden C.) lopen we toch erg warm. We kopen maar even 1,5 liter koud water.  Uiteindelijk is het 20:45 uur als we in Seyssel arriveren. Gelukkig hebben ze hier ook een restaurant op de camping – we zijn tamelijk op en willen niet meer het stadje in. We zetten eerst maar even de tent op, voordat we gaan eten, want tegen kwart voor 10 wordt het al donker. Als we willen gaan eten om 5 over 9 is nét de kok om 9 uur  vertrokken en kunnen we alleen nog een broodplankje krijgen met 3 soorten kaas, olijven en augurken. Ook goed, alles is welkom. Met trouwens een heerlijke wijn uit Seyssel erbij.
Rond 22:30 in de tent en plat. We zijn erg moe!

De route van vandaag:

Het hoogteprofiel (klik erop voor een vergroting):

Donderdag 30 mei 2019, Heenreis naar Bourg-en-Bresse.

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Het is Hemelvaartsdag en dus erg rustig op de wegen. We moeten zo’n  dikke 1000 km rijden en zijn op tijd (07:00 uur) op weg. Via Maastricht en Metz naar het zuiden. We besluiten ergens bij Bourg-en-Bresse een overnachtingsplaats op een camping te zoeken. We zijn dan morgen redelijk vroeg in Genève, waar de tocht gaat starten en gaan dan meteen de eerste etappe fietsen.

Het vinden van de camping heeft wat tijd nodig.  De eerste camping vlakbij Bourg is een municipal meteen aan de snelweg en dus met veel lawaai. De tweede bij Meillonnas is al gesloten. We hebben telefonisch contact met de beheerder, maar die is pas de volgende morgen om 10 uur aanwezig en we willen rond 07:00 uur al weer weg. Die valt dus ook af. De derde is prima, La Grange du Pin bij Treffort-Cuisiat. Rond 19:30 zijn we ter plekke. Tent opgezet, als avondeten de meegenomen salades, een zelfgemaakte koffie gedronken en daarna plat.

Donderdag 4 juni 2015

Dankzij het feit dat Renée inmiddels is gestopt met werken, kunnen we nu wat gemakkelijker een dag uitzoeken voor onze jaarlijkse 100 km fietstocht. En 4 juni was zo’n dag, een graad of 20, zonnig weer en windkracht 3. Ideaal om te fietsen en wij daarom op pad.  We wilden dit jaar vanuit huis fietsen en het Lange Afstands Fietspad 9 leek ons wel wat. Die kenden we al een beetje van onze fietstocht naar Rome, toen we het stuk Norg- Zwolle van dit pad reden. Deze keer wilden we in eerste instantie de andere kant op fietsen, dwz richting Nieuweschans. Via de fietsknooppunten reden we naar Peize, maar onderweg werd besloten toch Drenthe in te rijden en weer op weg richting Norg te rijden. En dat was een goede beslissing. Het stuk oostelijk van de stad Groningen doen we nog wel een keer als we daar zin in hebben.

Het was een prachtige tocht. Alles is inmiddels groen, sommige weilanden zijn geel van de boterbloemen (een paar weken geleden waren ze nog geel van de paardebloemen) en al het jongvee zoals veulens dartelde rond in de weitjes, of lag nog (of al weer) te slapen. In Norg aan de koffie, waar ik nog 2 cursisten van de Android cursus op het terras aantrof.

Het Fochteloërveen lag er weer prachtig bij. Een paar foto’s zijn gemaakt van de plas aan de zuidkant van het veen. Even na de duinen van Appelscha stond de kilometerteller op 50 km en zijn we omgekeerd. In de duinen voor de lunch onze stoeltjes gebruikt die op de Romereis erg van pas kwamen.

Zondag 18 mei 2014

Wij wilden eens wat meer over de grens gaan fietsen, en vanuit Leek is Duitsland over de A7 goed bereikbaar. In eerste instantie wilden we vanuit Papenburg naar Bourtange (en vice versa) fietsen, maar vanwege de wind (NO) toch maar andersom gestart, dwz in Bourtange. Al fietsend naar Papenburg ging het erg lekker (windkracht 2 tot 3) en als vanzelf kwamen we op het idee op er een stuk aan vast te breien, en er onze jaarlijkse 100 km fietstocht van te maken.Op de kaart kijkend zag ik Esterwegen liggen, een eind naar het Oosten. Dat plaatsje was mij bekend van het boek “Gevangen in het veen” van Pieter Alberts. Het boek beschrijft de vrij onbekende geschiedenis van de Emskampen, concentratiekampen van de Nazi’s in het Emsland, het gebied vlak over de grens van Oost-Groningen. En in Esterwegen is een herinneringscentrum daarvoor ingericht. Dus op naar Esterwegen. Het gebied lijkt hier erg op dat van Oost-Groningen. Met lintbebouwing en vaarten voor afvoer van de turf. Ook in dit gebied is veel aan turfwinning gedaan.

In Esterwegen hebben we even de gedenkplaat bekeken, maar er er was geen tijd voor het bekijken van het centrum. Dat gaat we nog eens doen.

Vanuit Esterwegen gingen we weer westwaarts en in Dörpen zijn we ons te buiten gegaan aan lekker Italiaans ijs. We vonden dat we dat wel verdiend hadden. Daarna keerden we terug naar Bourtange, waar we rond 19:30 weer aankwamen. En maar liefst 110 km op de fietsenteller noteerden. Een leuke tocht wederom!

ngg_shortcode_0_placeholder

Maandag 24 juni 2013

We waren op vakantie in Oost-Duitsland en stonden op de camping  in de buurt van Berlijn, zo’n 41 km van het centrum, in het plaatsje Erkner En we wilden eerst per fiets naar Berlijn en dan per trein weer terug. Eenmaal in Berlijn keken we elkaar aan en kwamen alle twee op hetzelfde idee. We moesten onze jaarlijkse 100 km fietstocht nog doen, en dit was eigenlijk een ideale gelegenheid. Vrij windstil en een graad of twintig. Zo gezegd zo gedaan. Dus ook terug op de fiets, en daarna rond Erkner de ontbrekende km’s nog even erbij gereden.

We hebben Berlijn die dag verder alleen maar vanaf de fiets gezien, want afgezien van een lunch op de Alexanderplatz zijn verder nergens geweest. Dat kon op een andere dag wel weer. Wat opvalt tijdens deze rit is dat je pas de laatste km’s echt het gevoel hebt in de stad te zijn. Onderweg kom je erg groene forensendorpen tegen. Nou reden we wel over de R1 Radweg en die is natuurlijk uitgezocht om zoveel mogelijk door groene gebieden te rijden. Maar het moet gezegd worden: in de buurt van Berlijn kun je prachtig wonen! En dit voormalige DDR deel van Duitsland is toch al erg opgeknapt. De huizen en de winkels in de dorpen zien er prima uit. Laat dat maar aan de Duitsers over!

ngg_shortcode_1_placeholder

Maandag 1 mei, rondrit rond Ootmarsum

We wilden eigenlijk, tijdens ons tripje naar Twente (zie Noaberpad 5), op de fiets een 2e trainingsrit maken van zo’n 60 km. We hadden dit jaar nog niet zoveel gereden, zegge en schrijve 1 rit van 40 km naar Bakkeveen. Maar vandaag besloten we, vanwege het goede weer, meteen maar de jaarlijkse “100 km tocht op 1 dag” te gaan doen.

Dankzij de fietsknooppunten is dat erg gemakkelijk. We wilden in een straal van zo’n 15 km om Ootmarsum heen rijden. Mocht het onderweg tegenvallen, dan konden we toch weer snel terug naar de camping. Maar het viel erg mee. Afgezien van wat lichte regen aan het begin van de morgen was het droog, bijna geen wind, en ’s middags kon je zelfs in je overhemd (cq bloesje) op de fiets zitten.

We reden eerst weer naar Duitsland om broodjes in te slaan, maar dat ging mis. 1 Mei, dag van de arbeid,  is kennelijk een feestdag in Duitsland, dus alle winkels dicht. We weten al jaren dat je in het buitenland moet opletten met feestdagen (“Einigungstag”, bijv.), maar elke keer trappen we er weer in. Dus de broodjes werden later aangeschaft in Denekamp. Verder ging de tocht volledig naar wens, en zonder veel problemen kwamen we weer in Ootmarsum aan.

Onderweg nog een prachtig landgoed gezien, huize Herinckhave:

ngg_shortcode_2_placeholder

Link naar het Google Maps kaartje

Zondag 21 augustus 2011.

Zoals elk jaar gaan we ook dit jaar een “100 km fietstocht op 1 dag” maken. We doen dit al vanaf 2005. Meestal gaan we vroeger in het jaar, maar door de verbouwing van de keuken en een slechte zomer was het er nog niet van gekomen. Hoewel het weer vandaag ook niet veel goeds voorspelt (warm, drukkend en kans op veel zware onweersbuien; code oranje in het zuiden van Nederland), wagen we het er toch maar op. Regenkleding mee en we zien wel wat er gebeurt.

Dit jaar doen we een tocht vanuit Leek en gebruiken het fietsknooppuntnetwerk, wat ons heel goed bevalt voor alle fietstochten.  Omdat het een zuidenwind is, gaan we op de heenreis naar het zuiden en hebben dan het voordeel dat we de wind mee hebben om te terugreis. We gaan van Leek naar Roden, Norg, Veenhuizen, en Appelscha, en rijden daar nog een rondje.

Knoopunten (zie www.falk.nl):

• 82, 81, 83, 37, 24, 72, 15, 48, 80, 84, 63, 64, 66, 75, 90,
• een rondje onder Appelscha: 96, 89, 65, 53, 61, 63, 91, 90,
• en vanaf hier weer terug naar knooppunt 82.

De Google Maps kaarten zijn hier te vinden. In totaal 104 km gereden in ruim 7 uur tijd, met korte pauzes. De gemiddelde  snelheid (average speed) was 14,99 km/h en de gemiddelde fietssnelheid (average moving speed) 17,33 km/h.

Overigens was dit niet de ideale dag om te gaan fietsen. Warm en klam en in het zuiden van Nederland code oranje vanwege de vele verwachtte zware onweersbuien. Gelukkig viel het in het noorden, althans waar wij reden, wel mee. Eén zware bui die net langs ons heen ging bij Appelscha.

Op de laatste foto een gramnietige Wim vanwege de vele muggen die hem steeds aanvielen op deze plek. Door het warme en klamme weer waren er erg veel aggressieve muggen. Volgens Renée komt dat ervan als je geen vegetarier bent! Die beesten ruiken dat je een vleeseter bent en vallen je daarom aan 😉

Op de terugreis vlak bij het Leekstermeer nog 7 ooievaars op 1 weiland gezien. In totaal zelfs 9 geteld deze reis!

Donderdag 4 augustus, terugreis

We hebben een dag extra geboekt om Hann Münden  nog wat beter te bekijken en tevens Kassel te bekijken. Kassel is een grote stad met een in de oorlog verwoeste binnenstad. Maar voor shoppen is hier genoeg te vinden en ze hebben leuke terrassen. Renée kan haar inkopen doen.
Om 16 uur terug naar Nederland, via Hannover en Oldenburg, waar we om 21:30 uur aankomen.

Evaluatie van deze tocht:

1. Trekken is leuk. Het steeds verder trekken langs een rivier is écht anders dan steeds tochten vanuit 1 plek. Je ziet het landschap veranderen en je krijgt een beetje gevoel voor de loop van zo’n rivier
2. Wandelend trekken doen we met bagagevervoer. Voor fietsend trekken overwegen we om eerst eens te proberen zelf onze bagage te vervoeren. Dat geeft veel meer vrijheid. En weliswaar hadden we nu 4 tassen bij ons, maar dat sloeg helemaal nergens op. We hebben vrijwel niets van al de meegenomen kleren gebruikt. Wim zit nog steeds in z’n 2e T-shirt (terwijl we toch al veel verschillend weer hebben gehad). We hebben de indruk dat we wat we nodig hebben voor 1 week zelf wel kunnen vervoeren. Dan wel B&B graag, maar dat lijkt hier, zelfs in het hoogseizoen, goed te regelen.
3. Evt kun je heen- en terugreis helemaal per trein doen. Voordeel is dat je dan niet terug hoeft naar het beginpunt.
4. Half-Pension is niks. Kennelijk moet het goedkoop en je krijgt vaak iets wat je niet zelf gekozen zou hebben. Renée kreeg 2 keer Pasta met paprikasaus, en 2 keer iets met champignons in heel veel saus. Verder zit je altijd in het hotel te eten, terwijl je liever op een terras zou zitten. Nu hadden we geen keuze, maar niet weer doen.
5. Het fietsen zelf: Als je zorgt dat de huid van je zitvlak niet erg stukgaat stabiliseert de zadelpijn zich.

Conclusie: trekken is leuk!

Woensdag 3 augustus 2011 (Terugreis naar Hann. Munden)

Vandaag doen we niet veel meer. Minden is een niet zo grote stad, en we zitten vooral op het terras. Er is een Pruisisch museum hier, en dat wil ik graag zien. Het is echter zeer uitgebreid, zoals Duitsers dat altijd doen. Maar ik hoef vandaag ook niet alles meer te zien!

Om 14:40 terug bij het hotel en om 15:05 komt het busje ons en de fietsen ophalen. Uit een ander hotel komen nog 4 andere Nederlanders (amsterdamse tongval, blijken in Noord-holland te wonen), die we onderweg al eerder zagen, en waar ik de 1e keer dat we ze zagen nog een lelijke opmerking tegen maakte, want ze stonden midden op het fietspad de boel te blokkeren. We zijn pas om 18:15 terug in Hann. Münden, ook al omdat we ook weer langs de Weser terugrijden. Je ziet nu pas wat voor afstand we helemaal hebben afgelegd.

Dinsdag 2 augustus 2011 (Rinteln naar Minden)

De tocht begint met een strakblauwe lucht, dus vanaf nu alleen T-shirtjes aan. Heerlijk om zo te kunnen fietsen. Het hotel was prima, we konden zelfs ontbijten op een binnenterras van het hotel. Zoals gebruikelijk om 9 uur weer op pad. Alhoewel, eerst op een terras een cappuccino natuurlijk. Daarna echt op pad en weer verder langs de Weser. Onderweg nog een klooster gezien die we volgens de boekjes hadden moeten bezoeken (niet gestopt) en een terrein waar net een of ander festival was geweest voor motorrijders. We zien een cross terrein, bierwagens en podia voor de muziek. Het ziet er al weer aardig opgeruimd uit, terwijl het een grote bende geweest moet zijn. Hier en daar nog een tentje waar iemand voor zit die net wakker is geworden.

We bezoeken kuuroord Bad Oeynhausen. Via een erg drukke 4-baans weg komen we er binnen. Dat blijkt later de A2 te zijn (Osnabrück naar Berlijn), die hier dus dwars door het stadje gaat. Dat is me jaren geleden ook al eens opgevallen toen we hier langs naar Berlijn reden.

Het kuuroord is echt 19e eeuws. Niet zo erg in trek meer kennelijk, terwijl de Duitsers daar toch echt van houden (Helmut Kohl en het abspecken). Renée wil naar het Salz und Zucker museum, waar o.a. caramel zou worden gemaakt. Ik ging zo lang op een terras zitten. Maar Renée was snel weer terug. De werkplaats was niet open, en er werd ook geen caramel gemaakt.

Bad Oeynhausen heeft wel een oud en mooi badcomplex in het park staan.
Hierna verder naar Porta Westfalica, waar we omhoog kunnen naar het Kaiser Wilhelm Denkmal (de 1e keizer Willem). Het is wel een steil weggetje, zo’n 2,2 km  en ongeveer 7-8 % helling. Ik krijg Renée zover dat ze het wil proberen, ondanks haar zwakke longen, en het gaat prima! Met klein voortandwiel en de 2e versnelling lukt het goed. Het Denkmal is typisch voor die tijd (1890). Het uitzicht is er wel mooi. Je kijkt zo de Noord-Duitse laagvlakte in, de bergen houden hier ongeveer op.
Hierna verder naar Minden voor eine Eiscafé en witte wijn op een terras! Het hotel is weer prima.

Stand na dag-5:

• Aantal km’s    : 65
• Tijd                  : 4h50m