Vrijdag 22 september 2017, van Winterswijk naar Barlo (15,8 km)

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Het beloofde een prachtig najaarsweekend te worden met weinig wind, veel zonneschijn en temperaturen rond de 20 graden. Ideaal voor een wandelweekendje. Gisteravond zijn  we naar Hotel Fletcher gereden in Winterswijk, waar we 3 nachten zullen verblijven. We ontbijten niet in het hotel, maar doen dat onderweg wel. Met de fietsen achterop rijden we naar Bocholt, waar we bij een bakker aan het ontbijt kunnen. Dat is wat minder onpersoonlijk dan in een zakelijk hotel, vinden we. Daarna op weg naar Barlo waar we de auto stallen en per fiets teruggaan naar het startpunt van de wandeling, ergens onder Winterswijk.

Onderweg op de fiets komen we een leuk plekje tegen waar een boer (?) een koffiestalletje heeft staan met stoeltjes en tafeltjes om even te zitten. Zelfs cake en koek is er te vinden. Je moet zelf het geld in een bus gooien, er is verder niemand te vinden. Zo’n methode kan natuurlijk alleen op het platteland zoals hier.

Het is echt prachtig weer. We stallen de fietsen aan de Esselinkhoekweg, waar we de vorige keer gestopt waren, en starten de wandeling die eerst een stukje naar het noorden gaat, richting Winterswijk en passeren 2 keer het riviertje de Boven Slinge. Er is daar ook een oude watermolen uit 1652 die weer gerestaureerd is en gedeeltelijk als restaurant in gebruik is.

We lopen inmiddels in de Woold, een vroeger – toen de grens nog erg gesloten was – vrij onbewoond en ruig gebied met veel bos en zwerfkeien. Sommige van de grootste keien zijn soms ook ergens opgesteld.  Die grens zelf kun je alleen terugvinden omdat we over een slootje lopen. Geen bordje of grenspaal te zien verder. Onderweg komen we de beheerder van het pad tegen, die deze dag heeft uitgezocht om de controle te doen of alle aanwijzingen nog wel kloppen. Zijn vraag of, wat ons betreft, alles OK is kunnen we bevestigen. Nou lopen wij zelden op de aanwijzingen en veel meer op de tekens onderweg en het kaartje. Pas als die niet voldoende helpen gaan we nog eens de aanwijzingen lezen. Rond 16 uur komen we aan in Barlo. Auto gepakt, fietsen opgehaald en naar Bocholt gereden waar we een pizzeria bezoeken.

Hier de link naar de gelopen route in Google Maps

Zondag 27 augustus 2017, van Anloo naar Gasselte (15,6 km).

Voor een overzicht van alle Drenthepad etappes, zie deze pagina.

We zijn inmiddels goed bezig met de wandelpaden. Tocht 4 alweer en dat terwijl we ook al 2  fietsvakanties van 2,5 week erop hebben zitten. Het zal ook wel moeten want het wandelen was door al dat fietsen wat in het gedrang gekomen. Vandaag de tocht van Anloo naar Gasselte en weer komen we op plekjes waar we nog nooit waren of nooit van gehoord hadden. We starten 1 km onder Anloo op de parkeerplaats aan de Anderenseweg, maar dat ligt niet aan de route. Vorige keer niet helemaal goed gedaan dus. Na 1 km pakken we de route weer op en passeren het Pinetum, een park met 400 verschillende soorten coniferen. Ook is hier een urnenveld te vinden, waar je de urn van een overledene mag gaan begraven.

We lopen verderop over het landgoed Terborgh, en passeren een heideveldje. Hier werd vroeger tol geheven op de weg van Groningen naar Coevorden, een belangrijke weg, enkele eeuwen geleden. Van een landhuis is hier niets meer terug te vinden. 

Bij een kruising van fiets- en wandelpaden spreken we een echtpaar dat beheerder is voor het gedeelte Schipborg-Anloo van het Drenthepad. De man is met een verfkwastje bezig de rood/gele aanwijzingen bij te werken. Allemaal vrijwilligerswerk natuurlijk.

Vlak voor Gieten lopen we om het zwanenmeer heen. We passeren Gieten aan de oostzijde,  maar daarna raken we in verwarring. De pijlen staan anders dan het boekje aangeeft. Natuurlijk weer niet op de site gekeken of er wijzigingen waren op de route! Onze versie van het boekje is ook al van 2009 zien we nu. We houden toch maar het boekje aan en verderop zien we het pad weer terugkeren. We lopen een stuk in het voormalige spoortracé van Stadskanaal naar Assen.  Een beetje erg stuk (d.w.z. Wim) komen we aan in Gasselte. En dat zal ook wel komen omdat dit pad net als het Noaberpad veel onverhard heeft. En het lopen over erg hobbelige grond kan je erg vermoeien weten we inmiddels. Geen pad dus om stukken van 25 km te lopen.

Gelopen route:

Woensdag 16 augustus, van Midlaren naar Anloo (18,1 km).

Voor een overzicht van alle Drenthepad etappes, zie deze pagina.

Het wordt prachtig weer vandaag, dus wij  gaan weer op pad. We moeten dit jaar 6 tochten lopen van minstens 15 km, hebben we afgesproken, en we staan nog maar op een aantal van 2. Derhalve de wandelschoenen aan. Renée neemt ook wat schapenwol mee, dat ik van m’n pedicure meekreeg tegen opkomende blaren e.d.. Ze gaat kijken of dat voor haar voetproblemen een oplossing is.  Vanwege die problemen zullen we vandaag ook niet meer dan 15 km lopen is de afspraak met de routecoördinator.  In Anloo 1 km buiten het dorp de auto geparkeerd, want anders halen we de 15 km niet, denk ik. Meteen koffie genomen op het eerste terras dat we daar tegenkomen. We hebben tenslotte al 1 km helemaal gefietst… Via de knooppunten rijden we van Anloo naar Midlaren en dat tochtje alleen al is de moeite weer waard. In Midlaren gaan we op weg en we lopen al snel onder langs het Zuidlaardermeer door.

Langs het Havenkanaal gaat het verder en komen we langs de 2e molen onderweg, de molen De Wachter. Vervolgens achter de kerk langs van Zuidlaren en kunnen we (door het dichte bladerdek) maar een beperkte blik werpen op Havezate Laarwoud. Hier even een uitstapje van het pad om een 2e koffie te halen op de Brink van Zuidlaren. Er is daar ook een grote vlooienmarkt gaande waar we nog even een stukje van bekijken.  Vervolgens door het park van Dennenoord en Schipborg lopen we de bebouwde kom uit. Het stuk tussen Schipborg en Anloo (het Kniphorstbosch) is volgens het boekje vanuit historisch oogpunt interessant door de vele grafheuvels en de drie hunebedden.

Rond 17:30 komen we weer aan in Anloo en op hetzelfde terras als vanmorgen genieten we van de koffie/thee met taart. Daarna nog 1 km verder naar de auto en komen we op een totaal van 18 km. Het werden dus wel wat meer km’s dan de 15 km die de routecoordinator beloofde!

Hier het Google Maps kaartje van dit stuk van de route

Zaterdag 17 juni 2017, van Paterswolde naar Midlaren (19 km).

Voor een overzicht van alle Drenthepad etappes, zie deze pagina.

We beginnen vandaag bij de hoofdweg aan de noordkant van Paterswolde. De tocht gaat over het landgoed Vennebroek en vervolgens langs het Friescheveen, het meertje onder het Paterwoldse meer en daarvan gescheiden door de Meerweg. Het is heel rustig hier, een ideaal gebied voor vogels. We bezoeken even de vogelhut en lopen vervolgens in het stroomgebied van de Oude Aa of Drentsche A.  Ondanks dat de drukte hier niet ver weg is met de agglomeratie Groningen in de buurt, loop je toch echt wel in  de vrije natuur. Na het passeren van het Nrd Willemskanaal en de A28 koersen we af op Glimmen. Voorde koffie strijken we neer op het terras van voorheen de Kastanjehoeve aan de Zuidlaarderweg. Daarna langs de velden van de Noord-Nederlandse Golf en countryclub op weg naar Midlaren.  Dit gedeelte van de tocht loopt parallel met het Pieterpad, dus dat hebben we al eens gelopen, zij het enige tijd geleden (2008). Na afloop gaan we maar eens een glaasje drinken bij watersportcentrum de Bloemert, waar ik nog herinneringen koester aan een gevolgde zeilcursus in de 80-er jaren.

Zondag 7 mei 2017, Leek naar Paterswolde (20 km).

Voor een overzicht van alle Drenthepad etappes, zie deze pagina.

Na het voltooien van het Friese Woudenpad moesten we op zoek naar een nieuw wandelpad en dat werd het Drenthepad. Gemakkelijk omdat je er vanuit Leek steeds mooi ééndaagse tochtjes van kunt maken. Dit pad loopt, ondanks dat het een Drents pad is ook door het Groningse Leek, en dat komt natuurlijk door Nienoord en het Leekstermeer (dat volgens mij overigens volledig in Drenthe ligt, maar dat terzijde). Prachtig weer vandaag en we kunnen vanuit ons huis starten want dat ligt maar 1,5 km van het wandelpad. We komen langs het Leekstermeer via een pad dat ik nog niet kende (foei, we wonen inmiddels 21 jaar in Leek) en langs het watersportcentrum Cnossen waar we een koffie nemen.  Daarna verder over een betonnen fietspad de Onlanden in, het vrij nieuwe natuurgebied  in het noorden van Drenthe. Iets verderop kom je de kleine dorpjes als Roderwolde.

Als we al bijna bij de nieuwe wijk Eelderwolde (van stad Groningen) zijn komen we tot onze verrassing Dick en Adrie tegen die het Jacobspad aflopen richting Roderwolde. Ook zij blijken wandelaars te zijn.

Via een erg onverhard pad gaat het verder langs het omgelegde Eelder diepje en komen door het landgoed “de Braak”. Daar blijkt een mevrouw in een stalletje van een of ander Natuurbeheer lekkere pannekoekjes te verkopen, waar wij een paar van willen hebben. We zijn inmiddels in Paterswolde aangeland en gaan met de bus weer terug naar huis.

Hier de link naar het Google Maps kaartje van de route

Maandag 26 juni 2016, Wilhelminaoord naar Steenwijk (20 km)

De laatste etappe alweer van dit pad. Het pad werd eigenlijk steeds leuker naarmate we verder vorderden.  Maar het kan ook aan ons liggen – we wandelen liever in Drente en Overijssel dan in Friesland.

Deze laatste route voert ons langs Nijensleek. Ik (Renée) heb hier vele zoete herinneringen: jarenlang heb ik hier de zomervakanties doorgebracht als leidster van kinderkampen op de Hertenhoeve.  Dat was eind jaren zestig/begin jaren zeventig. We zijn natuurlijk nog even langs de boerderij gelopen, en we hebben gereconstrueerd waar toen het jongens- en het meisjesterrein waren. En waar het zwembad was. Het was allemaal nog redelijk terug te vinden. Er zijn wel verschillende nieuwe huizen vlakbij gebouwd. Geen wonder, het was (en is) een prachtig plekje.

De wandeling voerde ons verder over het landgoed De Eese en uiteindelijk naar Steenwijk. 

Weer een erg zonnige dag vandaag. Zo zien we dat graag!

ngg_shortcode_0_placeholder” template=”/home/xxuprnbu/domains/wijninga-kamphuis.nl/public_html/wandelen/wp-content/plugins/nextgen-gallery/products/photocrati_nextgen/modules/ngglegacy/view/gallery.php” order_by=”pid” order_direction=”ASC” returns=”included” maximum_entity_count=”5000″]

Zondag 22 mei 2016, Grossemast naar Winterswijk (20 km).

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Dit weekend waren we op zaterdag in Enschede voor een toneeluitvoering van Borgen, een 9 uur durende voorstelling, van 13 tot 22 uur! En zondag leek ons wel een goede dag om een etappe van het Noaberpad te lopen. Het weer was zaterdag prima, maar vandaag zou er het nodige aan water vallen. Het er toch maar op gewaagd.

Op de gebruikelijke manier per auto naar het eindpunt ergens onder Winterswijk en per fiets naar het beginpunt in Duitsland. We willen broodjes voor de lunch onderweg halen en dat kan op zondag prima in Duitsland. Even per fiets doorgereden naar Vreden voor koffie en de broodjes bij een Bäckerei.

De route slingert voortdurend over de grens en regelmatig moet je even in het boekje kijken in welk land je nu loopt. We komen weinig dorpen tegen maar dat is niet erg. De natuur is prachtig. Wel zijn er aan de Duitse kant van de grens nogal wat megastallen (bio-industrie) voor een paar duizend koeien cq varkens. Die zie je in NL gelukkig nog niet. Kennelijk mag dat hier wel.

Ook vallen de nodige verbodsbordjes op in Duitsland. Daar zijn ze toch wat strenger in dan bij ons. Ein bisschen mehr locker bitte, denken we dan maar!

De regen valt gelukkig mee. Het drupt wel de hele dag maar een regenjas hoeft niet aan. Tegen 17 uur wordt er wat nadrukkelijker gedrupt en moeten de regenjassen wel aan. Maar dan zijn we al bijna weer bij de auto.

Gelopen route:

Vrijdag 21-08-2015, Zwillbrock naar Grossemast (20,5 km). Dag 2

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Vandaag anders dan dag 1 toch maar eens vroeg opgestaan. Dat is toch echt nodig, om een beetje op tijd te beginnen zoals afgelopen woensdag liet zien. Dus 6:30 opstaan, douchen, ontbijten en naar Vreden om broodjes te halen. De rest van de camping is nog in diepe rust als we al vertrekken. De gemiddelde campinggast hier (de scholen zijn al weer begonnen) is boven de 60 en houdt van uitslapen! Ook natuurlijk koffie gedronken bij de bakker (kaas hebben we gisteravond al in de supermarkt gehaald). Daarna de auto neergezet (in Grossemast) en per fiets naar Zwillbrock langs NL knooppunten, want dat Duitse fietspad van Vreden naar Zwillbrock hebben we deze week al 3 keer gefietst.

En inderdaad, om 10:00 uur kunnen we al starten met de wandeling. Eerst het kerkje ter plekke bekeken met een prachtig interieur. Voorbeeld van een “vluchtkerk” zoals we daar lezen. We komen lopend weer langs de flamingo plas, maar die hebben we gisteren op de fietstocht ook al gezien. Deze keer slechts 1 exemplaar gezien, maar wellicht is het broedseizoen al echt over en zitten ze al weer op de overwinter plek in Zeeland (bijvoorbeeld), zoals een infoscherm ter plekke ons meldt.

Het lopen gaat goed, behalve dan een blaar op Renée’s teen, die zo nu en dan weer doorgeprikt moet worden. Ze heeft daar toch behoorlijk last van, en eigenlijk bevallen de wandelschoenen niet. Dat kan beter.

In Vreden na 11 km de broodjes met kaas opgegeten, en daarna nog een koffie gedronken op een terras daar. Het is nu 13 uur en het schiet lekker op. Verder door naar het eindpunt zo’n 9 km verderop. Het is even zoeken waar de auto is gebleven, maar die heb ik in de volgende dwarsweg laten parkeren door Renée, in plaats van langs de route (wat eigenlijk de bedoeling was).

Daarna naar Zwillbrock terug per auto, en daar op het terras van hotel/café Kloppendiek aan de koffie/thee met gebak. We besluiten daar ook meteen maar aan de wijn/het bier te gaan en te eten.

Rond 19:50 zijn we weer terug op de camping.

Link naar Google Maps kaartje

Woensdag 19-08-2015, Buurse naar Zwillbrock (23,5 km). Dag 1.

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Vandaag dan toch de eerste wandeling op dit pad na lange tijd. De vorige etappes waren in 2013, dus al weer 2 jaar geleden. We zijn niet heel vroeg vandaag. Pas om 7:30 uur opgestaan, gedouched, ontbeten, ook nog koffie gedronken op de camping en pas daarna op pad. Dat wil zeggen, eerst broodjes gehaald in Vreden, vlak over de grens en daar ook nog koffie gedronken bij de bakker/konditorei. Daarna per auto naar Zwillbrock en vervolgens per fiets naar Buurse. Al met al is het 12:00 uur dat we beginnen met wandelen, waar we normaal proberen om vóór 11 uur al te starten. We moeten dus wel even aanpoten en hebben daarom maar 2 pauzes onderweg. De eerste is al na 3 km in het Buurser Zand (lunchtijd), een mooi gebied met veel paars bloeiende heide.

Daarna langs de Harrevelder Schans uit 1590, bedoeld om de Spaanse troepen tegen te houden. Vervolgens door het Buurser Veen en Haaksberger Veen, eveneens erg mooie natuurgebieden.

In Oldenkott aan de Duitse kant van de grens hebben we de 2e stop en dan hebben we er 15 km opzitten. We worden al wat moe en dat komt ook door de grote stukken moeilijk lopend onverhard in het traject. Hobbelige geitepaadjes door hoog gras bijv. Erg mooi maar ook wel erg vermoeiend.

Na Donnerbrug bij grenspaal 816 besluiten we het onverhard te laten voor wat het is en over het fietspad verder te lopen. Qua km’s maakt het niets uit en we snijden ook geen stuk af, dus dat moet kunnen.

Behoorlijk stuk komen we om 18:15 uur pas aan in Zwillbrock. Te laat dus, want was het niet zo dat we wel wilden afzien tussen 9 en 17 uur en daarbuiten niet? Zo komt ons borreluurtje in de knel!. Onderweg naar Buurse om de fietsen op te halen komen we langs Eibergen waar we de boodschappen ook meteen maar even doen en ijs eten bij een Italiaanse ijssalon (aangeraden door de cassière van de supermarkt). Daarna pikken we de fietsen op en gaan terug naar de camping. De kortste route daarvoor loopt volgens de Ford weer door Duitsland en dat blijkt te kloppen. Al met al pas rond 20 uur terug op de camping.

Link naar het Google Maps kaartje

Zondag 20 april 2014, Echten naar Hasselt (33 km)

Het was 1e paasdag en het beloofde een mooie dag te worden. We hadden nog 1 etappe van ongeveer 28 km te doen, alvorens het Jacobspad helemaal was uitgelopen. Volgens Google Maps (het boekje is erg onduidelijk over de afstanden) zou het ongeveer 26 km moeten zijn.

Per fiets via de knooppuntenroute op weg naar het beginpunt, maar dat viel al tegen. Er waaide een stevige oostenwind en op beurten namen we de kop, zodat de ander wat kon uitrusten. Na 30 km waren we bij het beginpunt langs de Hoogeveense vaart.

Het laatste stuk ging nog door een stuk mul zand, waar Wim een keer met de fiets omviel en daarbij z’n fietscomputer verloor. Gelukkig vonden we lopend later de plek weer terug en jawel, daar lag de fietscomputer nog in het zand (foto-2) . Wel waren we wat langer dan gebruikelijk onderweg en vertrokken pas om 11:30. Maar de zon scheen en bovendien was het “maar” 26 km dachten we toen nog. In de Wijk na 8 km koffie gedronken. De Wijk is bekend van de ooievaars en we kwamen door een laantje waar in nogal wat bomen een nest was gebouwd (foto-1). De Wijk is ook bekend van een aantal Havezates, zoals Havixhorst en Dikninge.

We lazen op het terras in het boekje dat het na Halfweg, iets verderop, nog 26 km zou zijn. Dat kon toch niet kloppen. Bovendien vermeldde het boekje (dat lazen we nu pas), dat je het na Halfweg verder zelf maar moest uitzoeken. Geen bewegwijzering meer, alleen nog een getekend kaartje. Helaas van tevoren  niet op de website gekeken of en hoe de route nu dan wel liep. Nou ja, we zouden wel zien. In het Staphorster bos zagen we al dat de route anders liep dan in het boekje getekend. Ik maakte me wat ongerust want hoeveel km’s zouden het dan nu wel zijn. Later lazen we op de site dat de route was omgelegd om minder last van autoverkeer te hebben. Ook op de nieuwe route was nog een stuk weg, net na het bos, waar het stikte van de auto’s. D.w.z. kerkvolk (te zien aan de vele stropdassen in de auto’s en zo nu en dan een klederdracht) wat terugreed naar huis.

Nadat we de A28 waren overgestoken kregen we een lang, vlak stuk naar Hasselt. Maar het liep hier wel rustig. We kwamen uiteindelijk aardig vermoeid aan in Hasselt, na maar liefst 33 km te hebben gelopen. De nieuwe route was duidelijk langer geworden. Tja, volgende keer toch beter letten op de wijzigingen.

Gelopen route: