Vrijdag 26 juni 2020, van Emmerich naar Kleef (13,2 km)
Groot onderhoud aan de Rheinbrücke.
We zijn blij dat we gisteren al het grootste deel hebben gedaan van ons 2-daagse wandeltripje, want vandaag zal het nog warmer worden dan gisteren (32 graden C). We zitten om 06:30 uur weer bij de bakker voor het ontbijt. Vandaag zullen we wel de auto op het eindpunt zetten en weer terug fietsen. We starten dan weliswaar wat later (09:15 uur), maar de afstand is ook korter. De oorspronkelijke route over Griethausen kunnen we niet lopen, zo bleek op de website van het wandelpad. De Duitsers zijn hier al jaren bezig met versterking van de Rijnoever en dus moest het wandelpad verlegd worden. En gaan nu een paar stukken langs de drukke weg van Emmerich naar Kleef. Het is niet anders.
Kleef in zicht.
Snel na het begin komen we over de Rheinbrücke, met 803 meter lengte de langste hangbrug van Duitsland. Er wordt groot onderhoud gepleegd en daar zijn ze wel even mee bezig zo te zien. Na een paar kilometer zien we een stalletje voor aardbeien langs de kant en daar moeten we ook een doosje scoren natuurlijk. Lekker! Dan gaat het verder over rustige binnenweggetjes en langs het dorpje Warbeyen. Na nog een klein stukje langs de drukke autoweg komt het voorstadje van Kleef al in zicht en wandelen we via rustige straten en uiteindelijk een fietspad (ook nog langs allerlei moderne gebouwen van de HochSchule van Kleef) naar het eindpunt op het pleintje Grosse Strasse in Kleef. Het zit erop, het Noaberpad is ten einde. We hebben bij elkaar 425 km op dit pad gelopen!
In de verte is Kleef al zichtbaar.
In de verte is Kleef al zichtbaar.
Terugblik op de Rhein promenade van Emmerich.
Terugblik op de Rhein promenade van Emmerich.
Doosje aardbeien gescoord (1)
Doosje aardbeien gescoord (1)
Doosje aardbeien gescoord (2)
Doosje aardbeien gescoord (2)
Grappig, fiets begraven.
Grappig, fiets begraven.
Ons lunchbankje.
Ons lunchbankje.
Kasteel Schwanenburg (1)
Kasteel Schwanenburg (1)
Kasteel Schwanenburg (2)
Kasteel Schwanenburg (2)
Kasteel Schwanenburg (3)
Kasteel Schwanenburg (3)
Kasteel Schwanenburg (4)
Kasteel Schwanenburg (4)
Kasteel Schwanenburg (5)
Kasteel Schwanenburg (5)
Kasteel Schwanenburg (6)
Kasteel Schwanenburg (6)
Noaberpad-19
Donderdag 25 juni 2020, van Zeddam naar Emmerich (23,7 km)
Korenmolen in Zeddam
Gisteravond waren we naar Emmerich gereden, waar we een hotelletje hadden besproken. We wilden de laatste 2 etappes afmaken van het Noaberpad, waar we al vanaf 2012 mee bezig zijn. Het werd wel tijd om dat eens af te ronden. Bij het natrekken van de laatste wijzigingen op de website van het Nivon viel me op dat voor de etappe van morgen een alternatieve route staat. Nou ja, dat is voor morgen.
We staan erg vroeg op want het zal vandaag erg warm worden. Om 06:30 uur is er al een bakker open in Emmerich, zo hebben we gisteravond ontdekt. En bij bakkers in Duitsland kun je prima én leuk ontbijten. Om die reden hebben ook een kamer zonder ontbijt genomen. Na het ontbijt broodjes en kaas gehaald bij de supermarkt, die om 07:00 uur open is, en met de auto naar Zeddam gereden.
De heks van ‘s-Heerenberg
We starten om 08:08 uur in Zeddam, waar we in augustus 2018 gestopt waren. Vanuit hier gaat het naar het zuiden naar ‘s-Heerenberg. Dat plaatsje is bekend van het kasteel Huis Bergh, waar de heren van den Bergh zetelden. Verder is het plaatsje bekend van de heks van ‘s-Heerenberg. Ene Mechteld ten Ham werd in 1605 beschuldigd van hekserij. Om dat te bewijzen werd ze in het water gegooid en ze bleef drijven. Dus (!) werd ze op de brandstapel gezet.
Kasteel Huis Bergh
Het café/restaurant ,dat ook op het terrein ligt en een erg mooi terras heeft, is op dit tijdstip (09:30 uur) helaas nog gesloten. We beloven elkaar hier vanmiddag langs te gaan als we na afloop van de wandeltocht per de fiets de auto in Zeddam gaan ophalen. Hierna gaat verder naar Stokkum en lopen we af op de Duitse grens.
De oude stadsomwalling van ‘s-Heerenberg
Via een viaduct over de snelweg A12/A3 wordt het klimmen geblazen naar Hoog Elten dat op zo’n 82 m hoogte ligt. De route loopt hier parallel aan het Pieterpad en dat herkennen we nog uit 2008, toen we hier ook liepen. Helaas is het Waldhotel met het prachtige uitzicht (en de heerlijke taart) vlak daarna failliet gegaan, en we kunnen daar dus niet meer terecht. Voor de koffie moeten we naar het door een Nederlander gerunde pannenkoekenhuis, helaas zonder uitzicht.
Het uitzicht op de Rheinbrücke vanaf de boulevard van Emmerich
Daarna gaat het verder naar (laag) Elten en via een grote omweg lopen we naar het dorpje Spijk toe. Het is even zoeken naar een mooi plekje voor de lunch, graag met uitzicht op de Rijn. Maar het wordt een plekje zonder uitzicht. Het wordt ook echt heet nu. Het is ook erg benauwd. Er gaat weer veel water door onze kelen. Gelukkig hebben we genoeg bij ons (een liter of vier). Via vlak terrein gaat het door de uiterwaarden van de Rijn naar Emmerich. Rond 15 uur zijn we weer terug. Nog wel even 1,5 km lopen naar ons hotel. En vervolgens per fiets terug naar Zeddam waar de auto nog staat. Onderweg gaan we weer langs het terras van kasteel Huis Bergh dat nu natuurlijk wel open is. Eerst koffie/thee en daarna een glaasje wijn. Als we terug zijn bij het hotel in Emmerich eerst douchen en vervolgens naar de terrassen aan de Rijn, waar het goed toeven is.
1e serie foto’s
Zeddam
Zeddam
's-Heerenberg
's-Heerenberg
Het oude stadhuis van 's-Heerenberg
Het oude stadhuis van 's-Heerenberg
Het kasteel (1)
Het kasteel (1)
Het kasteel (2)
Het kasteel (2)
Het kasteel (3)
Het kasteel (3)
Het kasteel (4)
Het kasteel (4)
In de verte zie je al de toren van Hoog Elten
In de verte zie je al de toren van Hoog Elten
Mooi gedaan: een kaboutervrouwtje onder een boomwortel. Op de wegwijzer staat Pietersberg en Pieterburen (Pieterpad)
Mooi gedaan: een kaboutervrouwtje onder een boomwortel. Op de wegwijzer staat Pietersberg en Pieterburen (Pieterpad)
2e serie foto’s
Hoog Elten in de verte
Hoog Elten in de verte
De kerk van Hoog Elten
De kerk van Hoog Elten
Uitzicht op Hoog Elten vanaf de uiterwaarden van de Rijn
Uitzicht op Hoog Elten vanaf de uiterwaarden van de Rijn
de uiterwaarden van de Rijn
de uiterwaarden van de Rijn
Speciaal voor wandelaars en fietsers gebouwd rustplaatsje
Speciaal voor wandelaars en fietsers gebouwd rustplaatsje
Groot onderhoud aan de Rheinbrücke
Groot onderhoud aan de Rheinbrücke
Het terras en restaurant van het kasteel Huis Bergh
Het terras en restaurant van het kasteel Huis Bergh
De gelopen route
Noaberpad-16
Zondag 24 september 2017, van Barlo naar Bocholt (17,2 km)
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina
Weer een grote zwerfsteen
De 2e dag van ons tripje naar de Achterhoek. Gisteren zijn we een dagje wezen shoppen (Renée), dan wel de stad bekijken (Wim) in Essen. Die stad ligt midden in het Ruhrgebied en dat moesten we toch ook eens bezoeken.
Maar vandaag dus een nieuwe etappe. We nemen het ontbijt wederom in Bocholt en rijden vervolgens naar het eindpunt, zo’n 5 km westelijk van Bocholt waar we de auto neerzetten en per fiets naar Barlo rijden. Rond 11:15 kunnen we weer beginnen aan de wandeling. Ook nu komen we vrij snel een (Duitse, deze keer) padbeheerder met z’n vrouw tegen. Ook zij doen vandaag de controle van het pad. Hij waarschuwt nog voor een omleiding die niet in het boekje staat. Dat klopt, maar die had ik zelf al op de website gezien en uitgedraaid. Vroeger ging zoiets bij ons nog wel eens mis en correspondeerden de tekens onderweg niet met het kaartje in het boekje.
Onderweg lopen we nog een tijdje op wat vroeger een spoorbaan is geweest, de lijn van Winterswijk naar Bocholt, die al sinds lang is opgedoekt. In Bocholt lopen we dan toch nog verkeerd omdat de oude routetekens nog langs de route staan. Gelukkig niet teveel km’s omgelopen. We lopen langs het AAsee meer, dat volgens het boekje in 2009 onderdeel was van het mooiste park van Europa. Tja…
In het centrum van Bocholt is het feest, het is er erg druk, en na nog een koffie op een terrasje lopen we maar snel door. Geen zin in filelopen door het centrum. De tocht gaat verder langs de Bocholter AA en we ontmoeten 2 Nederlandse stellen die samen ook een tochtje lopen. Ze wonen in de buurt en waren even op en neer gelopen naar het centrum van Bocholt vanwege het feest daar.
Na zo’n 5 km vanuit het centrum zijn we op het eindpunt. We halen de fietsen op en de routeplanner van de auto stuurt ons over de A3 en Arnhem terug naar huis.
Vrijdag 22 september 2017, van Winterswijk naar Barlo (15,8 km)
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina
Het “weideterras” met koffie
Het beloofde een prachtig najaarsweekend te worden met weinig wind, veel zonneschijn en temperaturen rond de 20 graden. Ideaal voor een wandelweekendje. Gisteravond zijn we naar Hotel Fletcher gereden in Winterswijk, waar we 3 nachten zullen verblijven. We ontbijten niet in het hotel, maar doen dat onderweg wel. Met de fietsen achterop rijden we naar Bocholt, waar we bij een bakker aan het ontbijt kunnen. Dat is wat minder onpersoonlijk dan in een zakelijk hotel, vinden we. Daarna op weg naar Barlo waar we de auto stallen en per fiets teruggaan naar het startpunt van de wandeling, ergens onder Winterswijk.
Onderweg op de fiets komen we een leuk plekje tegen waar een boer (?) een koffiestalletje heeft staan met stoeltjes en tafeltjes om even te zitten. Zelfs cake en koek is er te vinden. Je moet zelf het geld in een bus gooien, er is verder niemand te vinden. Zo’n methode kan natuurlijk alleen op het platteland zoals hier.
Het is echt prachtig weer. We stallen de fietsen aan de Esselinkhoekweg, waar we de vorige keer gestopt waren, en starten de wandeling die eerst een stukje naar het noorden gaat, richting Winterswijk en passeren 2 keer het riviertje de Boven Slinge. Er is daar ook een oude watermolen uit 1652 die weer gerestaureerd is en gedeeltelijk als restaurant in gebruik is.
We lopen inmiddels in de Woold, een vroeger – toen de grens nog erg gesloten was – vrij onbewoond en ruig gebied met veel bos en zwerfkeien. Sommige van de grootste keien zijn soms ook ergens opgesteld. Die grens zelf kun je alleen terugvinden omdat we over een slootje lopen. Geen bordje of grenspaal te zien verder. Onderweg komen we de beheerder van het pad tegen, die deze dag heeft uitgezocht om de controle te doen of alle aanwijzingen nog wel kloppen. Zijn vraag of, wat ons betreft, alles OK is kunnen we bevestigen. Nou lopen wij zelden op de aanwijzingen en veel meer op de tekens onderweg en het kaartje. Pas als die niet voldoende helpen gaan we nog eens de aanwijzingen lezen. Rond 16 uur komen we aan in Barlo. Auto gepakt, fietsen opgehaald en naar Bocholt gereden waar we een pizzeria bezoeken.
Zondag 22 mei 2016, Grossemast naar Winterswijk (20 km).
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina
Dit weekend waren we op zaterdag in Enschede voor een toneeluitvoering van Borgen, een 9 uur durende voorstelling, van 13 tot 22 uur! En zondag leek ons wel een goede dag om een etappe van het Noaberpad te lopen. Het weer was zaterdag prima, maar vandaag zou er het nodige aan water vallen. Het er toch maar op gewaagd.
Op de gebruikelijke manier per auto naar het eindpunt ergens onder Winterswijk en per fiets naar het beginpunt in Duitsland. We willen broodjes voor de lunch onderweg halen en dat kan op zondag prima in Duitsland. Even per fiets doorgereden naar Vreden voor koffie en de broodjes bij een Bäckerei.
De route slingert voortdurend over de grens en regelmatig moet je even in het boekje kijken in welk land je nu loopt. We komen weinig dorpen tegen maar dat is niet erg. De natuur is prachtig. Wel zijn er aan de Duitse kant van de grens nogal wat megastallen (bio-industrie) voor een paar duizend koeien cq varkens. Die zie je in NL gelukkig nog niet. Kennelijk mag dat hier wel.
Ook vallen de nodige verbodsbordjes op in Duitsland. Daar zijn ze toch wat strenger in dan bij ons. Ein bisschen mehr locker bitte, denken we dan maar!
De regen valt gelukkig mee. Het drupt wel de hele dag maar een regenjas hoeft niet aan. Tegen 17 uur wordt er wat nadrukkelijker gedrupt en moeten de regenjassen wel aan. Maar dan zijn we al bijna weer bij de auto.
Gelopen route:
Noaberpad 13
Vrijdag 21-08-2015, Zwillbrock naar Grossemast (20,5 km). Dag 2
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina
De “vluchtkerk” in Zwillbrock
Vandaag anders dan dag 1 toch maar eens vroeg opgestaan. Dat is toch echt nodig, om een beetje op tijd te beginnen zoals afgelopen woensdag liet zien. Dus 6:30 opstaan, douchen, ontbijten en naar Vreden om broodjes te halen. De rest van de camping is nog in diepe rust als we al vertrekken. De gemiddelde campinggast hier (de scholen zijn al weer begonnen) is boven de 60 en houdt van uitslapen! Ook natuurlijk koffie gedronken bij de bakker (kaas hebben we gisteravond al in de supermarkt gehaald). Daarna de auto neergezet (in Grossemast) en per fiets naar Zwillbrock langs NL knooppunten, want dat Duitse fietspad van Vreden naar Zwillbrock hebben we deze week al 3 keer gefietst.
Een gedenksteen voor de laatste pestepidemie in Vreden rond 1666.
En inderdaad, om 10:00 uur kunnen we al starten met de wandeling. Eerst het kerkje ter plekke bekeken met een prachtig interieur. Voorbeeld van een “vluchtkerk” zoals we daar lezen. We komen lopend weer langs de flamingo plas, maar die hebben we gisteren op de fietstocht ook al gezien. Deze keer slechts 1 exemplaar gezien, maar wellicht is het broedseizoen al echt over en zitten ze al weer op de overwinter plek in Zeeland (bijvoorbeeld), zoals een infoscherm ter plekke ons meldt.
Het lopen gaat goed, behalve dan een blaar op Renée’s teen, die zo nu en dan weer doorgeprikt moet worden. Ze heeft daar toch behoorlijk last van, en eigenlijk bevallen de wandelschoenen niet. Dat kan beter.
In Vreden na 11 km de broodjes met kaas opgegeten, en daarna nog een koffie gedronken op een terras daar. Het is nu 13 uur en het schiet lekker op. Verder door naar het eindpunt zo’n 9 km verderop. Het is even zoeken waar de auto is gebleven, maar die heb ik in de volgende dwarsweg laten parkeren door Renée, in plaats van langs de route (wat eigenlijk de bedoeling was).
Daarna naar Zwillbrock terug per auto, en daar op het terras van hotel/café Kloppendiek aan de koffie/thee met gebak. We besluiten daar ook meteen maar aan de wijn/het bier te gaan en te eten.
Woensdag 19-08-2015, Buurse naar Zwillbrock (23,5 km). Dag 1.
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina
Nog een echte schaapherder
Vandaag dan toch de eerste wandeling op dit pad na lange tijd. De vorige etappes waren in 2013, dus al weer 2 jaar geleden. We zijn niet heel vroeg vandaag. Pas om 7:30 uur opgestaan, gedouched, ontbeten, ook nog koffie gedronken op de camping en pas daarna op pad. Dat wil zeggen, eerst broodjes gehaald in Vreden, vlak over de grens en daar ook nog koffie gedronken bij de bakker/konditorei. Daarna per auto naar Zwillbrock en vervolgens per fiets naar Buurse. Al met al is het 12:00 uur dat we beginnen met wandelen, waar we normaal proberen om vóór 11 uur al te starten. We moeten dus wel even aanpoten en hebben daarom maar 2 pauzes onderweg. De eerste is al na 3 km in het Buurser Zand (lunchtijd), een mooi gebied met veel paars bloeiende heide.
Daarna langs de Harrevelder Schans uit 1590, bedoeld om de Spaanse troepen tegen te houden. Vervolgens door het Buurser Veen en Haaksberger Veen, eveneens erg mooie natuurgebieden.
In Oldenkott aan de Duitse kant van de grens hebben we de 2e stop en dan hebben we er 15 km opzitten. We worden al wat moe en dat komt ook door de grote stukken moeilijk lopend onverhard in het traject. Hobbelige geitepaadjes door hoog gras bijv. Erg mooi maar ook wel erg vermoeiend.
Na Donnerbrug bij grenspaal 816 besluiten we het onverhard te laten voor wat het is en over het fietspad verder te lopen. Qua km’s maakt het niets uit en we snijden ook geen stuk af, dus dat moet kunnen.
Behoorlijk stuk komen we om 18:15 uur pas aan in Zwillbrock. Te laat dus, want was het niet zo dat we wel wilden afzien tussen 9 en 17 uur en daarbuiten niet? Zo komt ons borreluurtje in de knel!. Onderweg naar Buurse om de fietsen op te halen komen we langs Eibergen waar we de boodschappen ook meteen maar even doen en ijs eten bij een Italiaanse ijssalon (aangeraden door de cassière van de supermarkt). Daarna pikken we de fietsen op en gaan terug naar de camping. De kortste route daarvoor loopt volgens de Ford weer door Duitsland en dat blijkt te kloppen. Al met al pas rond 20 uur terug op de camping.
Vrijdag 27 september 2013, Glanerbrug naar Buurse (22,0 km). Dag 2.
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina
Het Aamsveen in Twente
We logeerden in de buurt en zouden dus wat eerder kunnen starten. Maar daar kwam weinig van terecht. Uiteindelijk startten we deze dag om 11:25 uur, een kwartier eerder dan gisteren. Het Openbaar Vervoer ging bijna ook niet goed. We hadden een willekeurige straat in Buurse in de routeplanner van de auto aangegeven, maar dat dorp heeft een groot grondgebied. Uiteindelijk net op tijd de buurtbus gehaald. Daarna via Haaksbergen per bus naar Enschede en weer per bus naar het beginpunt. En daar hadden we even problemen om de route weer te bepalen. Ik meende het wel te weten en liep een bepaalde richting uit die m.i. goed was. Na een tijdje merkte ik dat de zon verkeerd stond (in het Noorden). Hé, hoe kon dat nou. Helemaal verkeerd gelopen dus. Kostte ons 1,5 km extra… Meestal is mijn richtingsgevoel wel goed, maar een enkele keer gaat het mis.
Dit stukje van het Noaberpad is wel heel erg mooi. Je komt door 2 veengebieden, het Aamsveen en het Witte Veen. Vooral dat laatste is erg groot en mooi. Je komt er bijna niemand meer tegen. Zo stil kan Nederland dus toch ook zijn. Het scheelt ook wel dat de omstandigheden nu perfect zijn. Prachtig zonnig weer en vrijwel windstil. We kunnen in ons overhemd lopen. Wel hebben we meer tijd nodig dan gisteren. We zijn nu 6,5 uur onderweg en pas tegen 18 uur in Buurse. De koffie met taart nemen we in Haaksbergen. Daarna naar Rheine voor het diner bij een tapas restaurant.
Donderdag 26 september 2013, de Lutte naar Glanerbrug (19,5 km).
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina
Dag 1.
Het beloofde een paar mooi nazomerdagen te worden en we wilden nog een tripje van een paar dagen maken. Met het Noaberpad zijn we inmiddels zover, dat het wel handig is ergens in de buurt te overnachten en dan een paar etappes te lopen. Zo gezegd zo gedaan. Het werd een tripje van 2 dagen wandelen en 1 dag shoppen (in Bremen). Het overnachtingsverblijf werd een (golf)hotel in de buurt van Rheine, en op dag 1 op tijd uit de veren. We willen eigenlijk altijd rond 10 of 11 uur beginnen. En in dit geval wilden we met het Openbaar Vervoer van het eindpunt naar het beginpunt, d.w.z. per bus (station Enschede), trein (Hengelo), trein (Oldenzaal), bus naar de Lutte. En om 11:40 konden we starten, wat later dan gebruikelijk door de heenreis vanaf huis.
Het weer was de hele dag bedekt en een graad of 16, terwijl er zon was beloofd. Het waaide iets te hard, maar het was toch wel prettig wandelweer. Alleen zitten op een bankje was door de wind wel koud en daarom hadden we maar 1 korte pauze. Dus stukken van 10 km achter elkaar! De route gaat door de mooie bossen in de buurt van Losser. Een eindje voor Glanerbrug steken we de grens naar Duitsland weer over. Glanerbrug zelf ligt pal tegen de grens aan, je stapt zo vanuit Duitsland een woonwijk binnen. De tocht gaat vlot vandaag (weinig pauzes dus), en om 15:30 zijn we al bij het eindpunt. Daarna maar eens rondgekeken in Enschede, waar we beiden ook nog niet eerder geweest waren. Vervolgens in Rheine aan de witte wijn en aan italiaans eten. En daarna naar ons hotel.
Zaterdag 2 juni 2012, Klazienaveen Noord naar Schoonebeek (31,0 km).
Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina.
Het bos Scholtenszathe bij Klazienaveen Noord
Vandaag gaan we een lange etappe maken. We willen ook met wandelen 1 keer per jaar een prestatietocht doen en dat wordt een tocht van minstens 30 km. We hebben even 40 km overwogen (vorig jaar liepen we eenmaal 36 km), maar we gaan de tocht grotendeels onverhard lopen op het Noaberpad. En we zijn al wel tot de conclusie gekomen dat op verhard lopen toch wel een stuk gemakkelijker is. 2 Km door hoog, ongemaaid gras lopen kan aardig vermoeiend zijn weten we nu.
De belbus die we telefonisch boeken gaat weer fantastisch. De chauffeur vraagt waar we heen willen en rijdt binnendoor zonder de officiele route te volgen. En zodoende staan we al om 8:40 op de plek waar we beginnen willen. En dat is 2 km vanaf de start van de Noaberpad route. Nodig volgens de routecoördinator om de 30 km vol te krijgen 😕 Later blijken we 34,8 km gelopen te hebben, en waren die 2 km aan het begin dus helemaal niet nodig 🙁
Onderweg nog even naar Zwartemeer gelopen om wat meer etenswaren in te slaan. Het leuke van deze etappe is het Bargerveen, zo ongeveer het laatste stukje van het oorspronkelijke Bourtanger Moor dat er nog over is. Delen ervan worden nu weer in oorspronkelijke staat gebracht, dwz een hoogveen gebied. En dat ziet er mooi uit! Het waterrijke gebied is ideaal voor watervogels.
Verderop zie je hoe de verdroging van het veen heeft geleid tot een heidevlakte, maar dat is niet zoals het vroeger geweest moet zijn. Als we dit gedeelte verlaten komen we door Weiteveen en kunnen we het laatste stukje gaan doen. Dat valt nog niet mee, en we raken aardig vermoeid. Tegen 17:45 eindelijk terug bij de auto. Morgen maar eens goed uitrusten van deze tocht. We spreken af de volgende etappes toch maar onder de 20 km te houden, en de jaarlijkse 30 km prestatietocht a) volledig op verhard en b) niet op een lange afstandspad te lopen. Er moet ook ruimte overblijven om onderweg van alles te gaan bekijken tenslotte.