Dinsdag 11 juni 2019, terugreis van Arles naar Genève

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag de terugreis per trein. Omdat de trein al om 08:01 uur vertrekt zijn we weer vroeg op vandaag. Maar daar zijn we wel aan gewend deze vakantie. Op het perron treffen we de Belg Pierre en z’n vrouw aan, die de route ook reden, evenals nog een Belg, Luc. Pierre en z’n vrouw kwamen we al een paar keer eerder tegen, onderweg. Het laden van de 5 fietsen gaat zonder veel problemen.  Luc is een gezellig prater en wil van alles weten van de anderen over hoe zij het fietsen organiseren. Overigens hebben de Belgen het wat makkelijker met de bagage, want ze kamperen niet. In Lyon overstappen, ook zonder veel problemen, en tegen 15:30 uur worden we gelost in Genève.  Daarna op de fiets verder door het drukke centrum van Genève totdat we in de buitenwijken komen waar het wat rustiger is. Voor het eerst deze vakantie moesten hier trouwens wel de regenpakken aan! Annemasse ligt vlakbij en we gaan er eerst nog even wat winkelen om cadeautjes voor de oppassers thuis te kopen. Daarna naar de parkeergarage, spul in- en opladen en op weg naar Bourg-en-Bresse. We willen daar in een hotel overnachten, dat we vanuit de trein hebben besproken. Ook dat gaat zonder problemen. Daarna eten in Bourg-en-Bresse.

Woensdag 12 juni 2019, van Bourg-en-Bresse naar Leek

De autotocht verloopt zonder veel moeilijkheden en na een dikke 1000 km zit de tocht erop. Het was weer een hele belevenis!

Maandag 10 juni 2019, van Avignon naar Arles (62 km)

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag de laatste etappe en niet eens zo’n heel lange. Maar eerst hadden we nog een onrustige nacht op de camping.  Een avond eerder was er een gezellige drukte buiten de camping, maar nu was het rustig. Tot ik rond een uur of 3  een raar geluid buiten de camping hoorde, wat ik maar niet kon plaatsen. Het leek of iemand met een waterslang iets aan het blussen was. Renée had het ook gehoord en begreep het ook niet. Vanmorgen kwamen we tot de conclusie dat de gemeente een automatisch sproeisysteem voor de borders op die plek heeft geïnstalleerd. Zonder het van mekaar te weten hadden we dus een onrustige nacht – je haalt je toch van alles in het hoofd over wat het zou kunnen zijn.

Om 06:30 uur weer op en we kunnen ons 2e ontbijt zelfs op de camping krijgen en dat doen we dan ook, want het is 2e Pinksterdag, en je weet nooit wat er dan allemaal wel of niet open is. Handig, zo’n luxe camping 🙂 .  Petit déjeuner met croissants, stokbrood, 2 soorten jam, nutella, koffie en jus d’orange. Daarna op pad en via de route van Luc Oteman de stad uit. Volgens de bordjes moeten we ook nog de stad door, maar dat geloven we nu wel. Verderop bij Aramon begint weer een route provisionaire en die volgen we ook. Nog weer wat verder raken we route helemaal kwijt. Bordje gemist? Of ontbraken er weer bordjes? We volgen de GPX route maar, dan komt het wel goed. In Montfrin bij een Intermarché boodschappen gedaan en geluncht onderweg op een bankje.

Na Beaucaire wordt het landschap zoals in de Camarque. We naderen Arles, het eindpunt van deze tocht. Camping opgezocht (Le Arlésienne), tent opzetten, douchen, en naar het station. Er zijn morgen maar 2 mogelijkheden om met de trein terug te gaan, om 8 uur en rond 14 uur. We kopen kaartjes voor die van 8 uur, en gaan daarna ijs eten en wijn drinken op een terras in de buurt van de Arena. Daarna nog even wat rondgelopen en bekende plekjes bekeken zoals het Gele Huis dat Vincent van Gogh heeft geschilderd.

Zondag 9 juni 2019, rustdag Avignon

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

We staan op met een bewolkte lucht, het is wat fris, en er vallen zo nu en dan wat druppen. Dan maar even de fleece-jacks aan.  We nemen ons eerste ontbijt bij de tent en dan op naar Avignon. De Via Rhôna loopt nu zelfs door de stad, zien we aan de borden. Ook dit is gewijzigd dus.  Ergens op een terras nemen we een petit déjeuner oftewel een stukje stokbrood met boter en jam en een croissant. Daarna lopend de stad in.  Het is nog rustig zo rond 10 uur. Het plein vlak bij het Palais des Papes staat wel erg vol met horeca zien we. Ik heb het idee dat het erger is dan de laatste keer dat we hier waren (in 2006), maar als ik thuis die foto’s bekijk is dat onzin. Het was toen ook al zo.

Daarna naar het plekje waar we destijds de foto van de Mont Ventoux namen. Hij staat daar groot en machtig te wezen. We dachten destijds dat het wel meeviel.  Hierna verder door het oude deel van de stad. Als we bij de stadsmuur aankomen zijn we vlakbij het station en we gaan toch maar weer even kijken naar de terugreis mogelijkheden per trein.  Er blijken voor  a.s. woensdag 4 treinen te zijn die fietsen meenemen. Geen probleem derhalve.

Op de Place Saint Didier in het rustige deel van de stad gaan we lunchen met een crèpe met salade.  Vervolgens op naar de beroemde brug van Avignon, maar bezichtigen kost  tegenwoordig € 5,- per persoon. We zijn er al eens eerder geweest, en zoveel was er nu ook weer niet te zien, dus nog eens een tientje betalen vinden we niet zo nodig. Daar zijn leukere dingen mee te doen.

Om 15 uur eerst terug naar de camping om wat te lezen (2 tijdschriften gekocht, want we hebben niets bij ons natuurlijk), wat te dutten en daarna terug naar de stad voor een glaasje wijn en een pizza. Leuk dagje zo.

Zaterdag 8 juni 2019, van Châteauneuf-du-Rhône naar Avignon (89 km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

We hebben de afgelopen dagen beiden, onafhankelijk van elkaar, lopen mijmeren over dit soort fietstochten. Het is heel leuk om te doen, en deze tocht is wel anders dan de Loire-à-Velo, die we wat te saai vonden. Maar toch, het heilig vuur, zoals we dat hadden op weg naar Rome, hebben we niet meer. Die Rometocht moest echt, daar hielp geen lieve moeder aan. Maar deze tocht? En hoe kan dat nou? Het weer is prima, de omgeving is mooi, we zitten echt in Frankrijk tussen de Fransen. Volgens ons beiden ontbreekt het ons aan het heilig vuur voor vakantiefietsen. Zo’n tochtje van 2 weken is leuk, maar we moeten er niet aan denken op deze manier 3 maanden van huis te zijn. Het is een beetje te monomaan eigenlijk. We besluiten om de 2e tocht die we dit jaar zouden maken uit te stellen naar 2020 en de volgende vakantie met de vouwwagen weg te gaan. Graag een leuke omgeving, stadjes bezoeken, beetje wandelen, beetje fietsen, dat werk. Wat ook wel een rol speelt, dat het steeds opletten is met fietsen. De fiets is zwaar, vooral door de achtertassen, maar de voortassen beïnvloeden de bestuurbaarheid ook flink. Soms, op bruggen over de Rhône is het fietspaadje dermate smal, dat we maar gaan lopen. En toen we gisteren zonder bagage naar Montélimar fietsten ging dat heel wat relaxter.

En dat bleek vandaag toen we ineens een erg steil stukje van ongeveer 25 m voor de kiezen kregen (een oprit van een brug). Renée viel stil door te laat terugschakelen en viel om. Ik probeerde haar te helpen parkeerde snel m’n fiets dwars op die helling en die viel ook om. Gelukkig geen schade en Renée alleen een blauwe plek (waar ze nog weken last van had, ook een bot geraakt kennelijk).

Om 05:30 weer opgestaan en om 07:15 de poort uit. Renée werd vannacht weer wakker door een bekend piepje. En ja hoor, naast ons stonden de Spanjaarden die in Lyon ook naast ons stonden. Geen idee, wat dat voor gepiep was, maar die lui willen we de volgende keer niet meer naast ons, beloven we mekaar. In Bourg-St-Andéol, de eerste koffie op een terrasje meteen aan de route, en daarna het dorpje in voor het 2e ontbijt. Leuk pleintje weer. Als we wegrijden horen we een enorm kabaal van motoren met zo te horen open uitlaten. Ik wil boos worden over zoveel herrie, maar dan zien we dat het om een bruilofsstoet gaat. En tja, dat gaat hier soms met veel kabaal gepaard, dat is ons bekend. Het is ook zaterdag, een vaak gewilde trouwdag.

Verder niet zoveel bijzonderheden. Lekker fietsweer, 28 graden Celcius, en windkracht 3 in de rug. De route loopt hier totaal niet synchroon met GPX route en boekje. We volgen de routebordjes daarom maar en dat gaat goed. In Rocquemaure (niet te verwarren met Rochemaure, zie dag 9) nog even boodschappen gedaan. Oh ja, we zagen de Mont Ventoux nu eindelijk. Ik zag hem al een tijdje liggen (ik geloof de vorige dag al), maar Renée wilde er nog niet aan. Maar nu zagen we hem in volle glorie. En omdat het al redelijk vlak is hier valt zo’n berg enorm op.  Want zo hoog (1912 m) is hij eigenlijk niet. We vroegen 1 of 2 dagen eerder al aan een Franse fietser of hij wist of we Mont Ventoux al konden zien liggen. Hij begreep ons eerst niet totdat hij eindelijk uitriep  “ah – Le Ventoux”. Niks Mont Ventoux dus.

De camping in Avignon (Pont d’Avignon) is erg luxe en uitgebreid. Veel campers en grote caravans, dat valt wel op. Er is een mooi tentveldje aan de rand van de camping, en dat is bijna leeg. Na het douchen maar eens een glaasje wijn op het terras van de camping. Een duo bestaande uit gitarist en zangeres doet een optreden. Erg goed zingen ze niet, maar ze zijn wel erg enthousiast. Hij speelt wel goed gitaar, o.a. een nummer van Carlos Santana.

Vlak buiten de camping, op de Rhône-oever was een gezelschap aan het feesten. Er wel eerst veel gekletst, daarna samen zingen en dat deden ze heel goed. En daarna eten aan mooi gedekte tafels met kaarslicht. En iemand (Matthieu) hield een toespraak, hoewel lastig te verstaan door veel gejoel.

Vandaag gereden route:

Vrijdag 7 juni, van Cruas naar Châteauneuf-du-Rhône (26 km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag ligt Montélimar op de route en dat stadje wilden we niet overslaan vanwege aangename herinneringen van een eerdere vakantie, toen we in de Ardèche stonden en dit stadje ook bezochten. We zaten toen op een terras in een platanenlaantje, met mooi gefilterd zonlicht en dat moeten we weer zien, natuurlijk. En we zaten aan de nougat, want daar is dit stadje erg om bekend.

Wat later vertrokken (07:45 uur) want we rijden maar een korte afstand. We passeren de kerncentrales van Cruas (wat een complex, zeg) en drinken koffie in Rochemaure.

Geen toeristen hier, behalve wat fietsers. Rochemaure is bekend om de hangbrug alleen voor fietsers, de Passerelle Himalayenne. Die is gebouwd op de resten van een in 1946 ingestorte verkeersbrug en in 2013 geopend. Het is inderdaad spectaculair, want de brug slingert echt omdat hij zo licht is. Bij storm mag je er ook niet meer over, maar tijdens onze oversteek om 09:45 kon je er zelfs nog fietsen, hoewel dat nog best een enerverende aangelegenheid was. Als hij nog meer slingert, moet je er maar lopend overheen.

Om 11:30 uur komen we al aan op de camping en we doen ook meteen in het dorp maar boodschappen voor lunch en avondeten.  Daarna weer terug naar Montélimar, dat op zo’n 12 km noordelijk ligt.  De terrassen zijn inderdaad zoals we van vroeger kennen, maar verder is er in het stadje niet zoveel te zien. Het oude centrum is één grote bouwput – geen idee wat er precies allemaal moet gaan gebeuren.

Vanwege de mogelijk zware tegenwind besluiten we hier maar niet aan de witte wijn te gaan, want we moeten die 12 km nog terug, tegen de harde wind in. Nou ja, vooruit, eentje dan. Maar ach, één is ook maar één…

Dat werden er dus toch twee. De terugtocht viel desondanks erg mee, maar dat kan ook komen, dat de fietsen erg licht waren zonder die zware bepakking. Of was het nou toch de wijn…

De gereden route:

Donderdag 6 juni 2019, van St-Pierre-de-Boeuff naar Cruas (123 km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag een mooie rustige dag met windkracht 2-3 uit het noorden, wind in de rug dus. We weten al via de weerapps dat het morgen weer windkracht 6 uit het zuiden wordt. Om die reden passen we het schema wat aan. Vandaag veel km’s en dan zien we morgen wel hoe ver we dan komen. We zouden stoppen in Valence, dat we beiden niet kennen en graag hadden willen bekijken, maar we gaan een km of 50 verderop staan. We vertrekken om 07:15 uur en blijven doorrijden tot 19:30 uur in Cruas.

Onderweg passeren we talloze dorpjes en rijden soms over de linker en dan weer over de rechteroever. Soms is de route heel leuk met de bergen op de achtergrond en velden met bonen, mails, courgettes (in kassen) , perziken, appels, kersen, vijgen en zonnebloemen. Maar soms rijd je op een dijk langs de Rhône en dat is wel een beetje saai. Maar toch, vergeleken met de Loire à Vélo, die we in 2017 reden, vinden we deze heel wat afwisselender. En je rijdt nu van noord naar zuid waardoor de verschillen gaan opvallen in klimaat, in het landschap en ook in de volksaard.

We rijden door het centrum van Valence – het ziet er erg leuk uit. We beloven elkaar hier nog eens terug te komen.

De camping in Cruas heeft een restaurant, zo hebben we op internet gezien, maar helaas. Er is een besloten receptie aan de gang en we kunnen er niet terecht. De mevrouw van de receptie (die tevens bedient op de receptie 🙂 ), belt met een restaurant in het dorp dat wij eraan komen. Snel de tent opgezet, geen tijd om te douchen en naar het dorp. Prima gegeten daar met als toetje îles flottantes. Altijd heerlijk. Daarna terug, alsnog douchen en plat. 

Gereden route vandaag:

Woensdag 5 juni 2019, van Lyon naar St-Pierre-de-Boeuff (59  km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

We staan weer vroeg op, deze keer om 05:30 uur. Er was windkracht 6 voorspeld en wind uit het zuiden. Die wind zou opsteken na een uur of 10, vandaar. Na het opbreken laten we een briefje met een groet achter voor onze Zwitserse sympathieke medekampeerder uit Bern, die nog lag te slapen. Hij had me de afgelopen 2 dagen zo ongeveer z’n gehele levensverhaal verteld. Hij heeft over de gehele wereld gewerkt en gezworven.

Het terugvinden van de route is even een dingetje. Luc Oteman waarschuwt in het routeboekje dat de route via de D15 en D315 beter niet genomen kan worden. Bij Charly begint echter een route provisionaire en we besluiten daar naartoe te gaan. Dat is niet zover van de camping en dat stukje daar naartoe mag Osmand aangeven. Dat gaat prima, ondanks het drukke woon-werkverkeer op dit moment (we vertrekken om 7:00 uur).  In Vernaison is onze eerste koffiestop, tussen de Franse werknemers die ook een typisch Frans ontbijt tot zich nemen (kop koffie en een sigaret). 

Vervolgens verder naar het beginpunt van de route provisionaire. Op weg daar naartoe zien we dat een automobilist z’n telefoon verliest, die op het dak van de auto was blijven liggen. Die telefoon hebben we maar meegenomen om later ergens in te leveren. 

Het eerste deel van de route provisionaire is erg saai (na Solaize). Achter fabrieksterreinen langs. Verderop komen we door hoog gras via een geitenpaadje. Dat gaat dus niet goed samen met laaghangende voortassen, en we moeten even lopend verder.  Nog wat verder ligt er een omgevallen boom op het pad, die er zo te zien al jaren ligt. Beetje slordig van de organisatie lijkt ons. Geen nood, alle bagage afladen en fietsen er overheen tillen.

In Chasse-sur-Rhône een 2e koffiestop en daar bij een supermarkt de telefoon afgegeven. Dat werd erg gewaardeerd, ze belden direct naar het nummer dat het laatst door de eigenaar gebeld was en ze beloofden ervoor te zorgen dat hij weer bij de rechtmatige eigenaar terecht kwam. 

Vanaf nu is de route weer prima, zij het dat vanaf 11 uur de wind erg aantrekt. We passeren Vienne, Condrieu en stoppen in Chavanay voor de boodschappen. Bij een rafting baan nemen we een ijsje. Leuk om te zien hoe je dat raften hier wordt geleerd. Met echte stroomversnellingen en zo. Daarna naar camping “de la Lone”, waar we om 17 uur arriveren.

De gereden route:

Dinsdag 4 juni 2019, rustdag Lyon.

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Lyon is een stad die je toch wat beter moet leren kennen, vinden we. De vorige keer dat we hier waren (vele jaren geleden, in 2001)  heeft kennelijk niet veel indruk achtergelaten, want we herinneren er ons weinig van.

Dankzij de gisteren gekochte buskaartjes kunnen we onze gang gaan. Lijn C10 komt op een afstand van 1 km langs de camping en zet je af in het centrum. Onderweg (in Oulins) zien we een uitnodigend terras, dus daar maar even uit de bus. Het gebruikelijke ontbijt met koffie en een pain au chocolat en croissant.

In Lyon lopen we eerst eens naar het spoorstation in Part-Dieu om te informeren naar de terugreismogelijkheden per trein vanuit Arles. Dat kun je van tevoren niet zien op de site van SNCF.  Zie ook de discussie daarover op het forum van de Wereldfietsers. En aangezien wij onze tochten graag goed voorbereiden, wilden we iets meer  zekerheid. Op het station wordt ons verzekerd dat het geen probleem is de fietsen met TER treinen (de regionale treinen) te vervoeren.  We zullen zien of het klopt in Arles.

Onderweg naar het station valt wel op hoeveel gekleurde Fransen er in deze wijk rondlopen. Zo te zien komen de meesten uit Afrika.

Met de tram gaan we terug naar het centrum , dat wil zeggen, het oude Lyon. De lunch nemen we op een terras in Vieux Lyon. De bediening is wat slordig, we wachten 45 minuten op het voorgerecht.

Na de lunch eens een beetje cultuur. Met een tandradbaantje kun je tegen de helling omhoog, waar de resten liggen van een oud Romeins theater.  Indrukwekkend weer hoeveel mensen daar wel niet in konden, tot 10.000 toeschouwers aan toe. En je hebt hier een prachtig uitzicht over het lager liggende Lyon en de rivier. Het bijbehorende museum is ook zeer de moeite waard.

Hierna nog even een bezoek aan de Nôtre Dame de Fourvière, een imposante maar ook protserige kerk. Nadat Renée nog een kaarsje heeft aangestoken gaan we weer terug naar de tandradbaan. Na zoveel cultuur nog even op een terras en daarna boodschappen gedaan in de lokale super en weer terug per bus naar de camping. Er waait inmiddels een stevige windkracht 6 uit het zuiden. Vanmorgen had ik daarom de haringen van de tent met een kei al verder de grond in getimmerd. Morgen waait er weer een windkracht 6, en het is de vraag hoe ver we gaan komen. Wij wisten tot nu toe alleen van de Noord-Zuid waaiende Mistral in de Rhônevallei, maar omgekeerd kan dus ook. En het kan per dag wisselen hebben we al gemerkt.

Maandag 3 juni, van Hières-sur-Amby naar Lyon (71 km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Ook vandaag weer op tijd opgestaan, deze keer om 06:15 uur. Er waren op deze camping maar weinig gasten. Eén jongen met tent en trekkingbike en 2 mannen in een houten chaletje. Het seizoen moet nog echt beginnen in Frankrijk, althans hier dan. Andere campings zijn  al veel drukker.

Vandaag zouden we over een provisionaire route moeten gaan, maar we missen de bordjes en rijden over de drukke D55. Het boekje geeft ook een alternatieve route hiervoor. Het is inderdaad wel druk op deze maandagmorgen, maar het valt ons eigenlijk wel mee. Bovendien gaan de Franse automobilisten een stuk vriendelijker met ons om dan 20 jaar geleden, toen we hier ook wel eens probeerden te fietsen. Toen reden ze echt de vouwen uit je broek.  Nu gaan ze met een royale bocht om je heen. En wat we altijd doen als het echte te krap wordt (2 passerende vrachtwagens) is even in de berm stoppen. Achteruitkijkspiegel verplicht!

Onderweg komen we in een cafeetje 2 Belgische fietsers tegen (Pierre en z’n vrouw), die we later nog vaker tegenkomen. Ze hebben wel een stuk minder bagage bij zich, want ze logeren in pensions en jeugdherbergen.

Na Jons is de drukte voorbij en fietsen we weer over fietspaden. Dat blijft zo tot in Lyon. Onderweg zoals gebruikelijk langs de route geluncht in onze eigen stoeltjes. We worden nog aangesproken door een groepje bejaarde Duitse e-bike fietsers uit Aken, die de tocht ook doen, maar dan met bagagevervoer en hotelletjes. Ziet er wel relaxed uit, moet ik zeggen.

Wat opvalt onderweg is dat je overal de bloeiende vlier ruikt. Lekker fris! Dat is het voordeel van zo vroeg in het seizoen.

In Lyon loopt de route langs de rivier dwars door het centrum heen, perfect! Na het centrum houdt het ook helemaal op, maar dat is voor de volgende etappe. Op een terrasje nog wat fris water genomen en een tartelette aux fraises. 

Daarna op weg naar de camping. We hebben de keuze uit 2 campings, die beide flink uit de buurt liggen. We kiezen voor de camping in St-Genis-Laval, een km of acht buiten het centrum aan de zuid-west kant van Lyon. Ik gebruik Osmand om me de route te wijzen en dat gaat eigenlijk prima. Van tevoren waren we wat beducht hiervoor, want het boekje waarschuwt voor drukke wegen in Lyon. Het eerste stukje van ongeveer 1,5 km gaat langs de inderdaad erg drukke D15. Daarnaast raast tevens het verkeer van de A7 snelweg, een hoop herrie en redelijk onoverzichtelijk. Maar daarna gaat het allemaal via veel rustiger straten en soms zelfs een fietspad.

De camping is prima. We kopen alvast 2 buskaartjes voor morgen, want dan hoeven we niet meer op de fiets de drukte in.

De gereden route vandaag:

Zondag 2 juni 2019, van Murs-et-Gélinieux naar Hières-sur-Amby (78 km).

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Weer vroeg opgestaan, rond 6 uur. Het zal wederom een mooie en warme dag worden. We houden het via de weerapps goed in de gaten. We plannen een rit van 65 km en zien wel waar we uitkomen. Rond 8 uur in het zadel en nog wel even de fleece-jacks aan, want het is nog fris. Dat is toch wel het leuke aan fietskamperen in deze tijd in Zuid-Frankrijk. Je rijdt de hele tijd alleen in een shirtje en broekje rond. Veel kleren hebben we ook niet bij ons.  2 setjes zijn wel voldoende. Het fietsonderbroekje (één van de twee) moet toch al elke avond gewassen worden en dan kan het shirtje meteen mee. Drogen doen we de was achterop de bagage met een netje. En tegen de middag is alles meestal al weer droog.

De koffiestop is gepland na 25 km in Morestel, een mooi oud stadje. Er is (op zondag) gewoon markt hier en het is er lekker druk en gezellig. Koffie drinken doen we in een barretje. De zoete broodjes (viennoiserie) hebben ze hier niet, maar kun je ophalen bij de bakker en mag je vervolgens hier opeten. Dat zien we erg vaak in Frankrijk en is een prima oplossing.  Ook hier is alleen maar lokaal publiek, net als tijdens de fietsreis naar Rome. En dat is toch het leuke aan dit soort fietstochten.

Een echte bikkel komt met fiets en al de trap op (de bar zit op de eerste etage, het terras kijkt uit over de markt), parkeert z’n fiets bovenaan de trap, haalt uit z’n bagage een kreukelig shirtje om z’n naakte bovenlijf te bedekken en gaat een glas bier zitten drinken. Hij lijkt een echte vakantiefietser – maar dan toch om half elf al aan het bier? 

De tocht gaat verder door bosrijk gebied. De GPX blijkt hier totaal niet te kloppen met het boekje en beide sporen ook niet met de wegwijzers. We besluiten maar op de wegwijzers te vertrouwen en dat gaat prima. Nou is de Via Rhôna route ook nog niet af, dus dit soort dingen kunnen gebeuren. Onderweg geluncht met stokbrood van de bakker en kaas van de supermarkt. We klappen daarvoor onze stoeltjes uit en worden soms jaloers bekeken door andere fietsers. Je komt soms ook heel lang geen enkel bankje tegen. Dat moet ook allemaal nog komen hier.

Bij Chamboud is een camping die we even overwegen. Maar het is daar druk, kermisachtig en verder razen er lawaaiige speedboten over het water. Bovendien is het nog maar 15 uur en we kunnen nog wel even door. Om 16:30 uur even een ijsje in la Balme-les-Grottes. Het is ook echt heet nu, dus ook maar 1,5 liter koud water erbij!

De camping in Hières-sur-Amby is wel open, maar het personeel (het is een municipal) komt pas om 18:30 uur. Tent alvast opgezet, gedoucht, en naar het dorp waar pizza’s te krijgen zouden moeten zijn (volgens de app Osmand). Dat blijken  meeneempizza’s te zijn en daarom gaan we eerst even een glaasje witte wijn drinken op een terras van het lokale café. De pizza hebben we inderdaad daarna meegenomen en bij de tent opgegeten. Ook lekker.

De gereden route: