{"id":5665,"date":"2017-06-05T16:11:33","date_gmt":"2017-06-05T14:11:33","guid":{"rendered":"http:\/\/www.wijninga-kamphuis.nl\/wandelen\/?p=5665"},"modified":"2023-10-29T10:32:12","modified_gmt":"2023-10-29T09:32:12","slug":"fietsen-naar-rome-etappe-26","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.wijninga-kamphuis.nl\/wandelen\/fietsen-naar-rome-etappe-26\/","title":{"rendered":"Fietsen naar Rome, etappe 26"},"content":{"rendered":"

Maandag 22 mei 2017, Montagnana naar Ferrara (81 km)<\/strong><\/p>\n

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link<\/a><\/p>\n

\"\"<\/a>
De foto die je op veel blogs van Romefietsers terugvindt: de stadsmuren van Montagnana<\/figcaption><\/figure>\n

We wilden vroeg weg, zeiden we tegen Irene, de gastvrouw van deze Agriturismo. Hoe vroeg, was haar vraag. Nou, v\u00f3\u00f3r 8 uur zeiden we. Oh, dat is hier niet vroeg hoor, zei ze. Nee, we zitten in Itali\u00eb en Italianen staan behoorlijk vroeg op. Zes uur is normaal hier.<\/p>\n

We ontbijten zoals gebruikelijk met een beker yoghurt en een granenreep, als eerste ontbijt. En 8 uur dus op pad, met alweer prachtig weer. We kunnen al wegrijden zonder fleece-jack, zo in je shirtje. <\/p>\n

Montagnana, waar we doorheen fietsen, is een heel oud stadje met nog echte oude stadsmuren. Ik wil mooie foto’s maken, maar er staat een grote feesttent op het centrale plein (voor de viering van het feest voor de aardappels, de prosciutto en de asperges uit de Veneto). Verderop, in Badia Polesine, nemen we ons tweede ontbijt – een “Italiaans ontbijt”, bestaande uit koffie en een zoet broodje. Ook alweer een mooi oud stadje. Leuk om hier even te zitten. Ondertussen zien we fietsers uit Nederland voorbij komen, ook onderweg. Bij elkaar (singles en duo’s) tel ik er iets van 10, alleen al op dit stukje. Bij elkaar moeten er op de route van Amsterdam naar Rome toch zeker wel een paar 100 zitten, denk ik dan. De Rome-route is populair – en terecht!<\/p>\n

In de dorpssuper van het volgende plaatsje (Lendinara) en kopen we onze lunch (witte broodjes met pecorinokaas). De eigenaar snijdt de plakjes zelf voorzichtig af, met een groot mes, en verpakt ze zorgvuldig. Lendinara heeft een mooie spitse toren, dat zie je veel hier.<\/p>\n

Ook zie we mooie Italiaans villa’s onderweg. Prachtig, waarom zie we die in Nederland niet? Italianen zijn natuurlijk onovertroffen in architectuur. De verhoudingen kloppen altijd, dat zie je al aan de pleinen en de oude gebouwen.  Maar dus ook aan de nieuw gebouwde villa’s. Hier een paar voorbeelden van wat ik bedoel:<\/p>\n

\n