24 mei 2026, Van Zuidlaren naar Eext (15 km)
Wederom een mooie dag om te wandelen. We zetten de auto neer in Eext en fietsen naar Zuidlaren. We fietsen door naar het centrum naar het Brinkhotel voor de koffie met wat lekkers. Daarna terug naar de Zuidas van Zuidlaren, waar we de vorige keer waren gestopt.
Een stukje van de tocht loopt langs de drukke en ook erg lawaaiige N34. We passeren Anloo
Zaterdag 11 juli 2026, Fietstocht gemeente noordenveld
Het zou zaterdag weer een mooie dag worden, en vooral niet te heet. De wind was weer WK2 uit het Noord-oosten en we wilden de (vrij traditionele) tocht naar Zwolle wel weer doen. Bij jet lezen van het Dagblad van het Noorden viel me ineens een bericht op dat het spoor tussen Meppel en Zwolle dit weekend groot onderhoud had en de reizigers dat stuk met de bus moesten. Dat gaat niet met fietsen, dus toch maar een andere route gekozen, en de Noordenveld route werd het dus.
Gestart in Nietap en via Roden op weg naar de Onlanden. Het is weer prachtig fietsweer en we genieten van de weggetjes en vergezichten die we tegenkomen. En de jonge kalfjes die we zien. Na de Onlanden rijden we naar Peize, waar we bij de Hopbel aan de koffie willen. Maar die is nog gesloten tot 13 uur (huh, zaterdag om 10:30 uur?), en we wijken uit naar een café iets verderop. Daarna verder richting Altena, Roden en Lieveren. Na Lieveren op een bankje de meegebrachte broodjes kaas opgegeten en daarna weer door.
In Norg opnieuw aan de koffie op een erg druk en gezellig terras. Wat opvalt is dat iedereen op een e-bike rondrijdt. We zien bijna geen gewone fietsen meer. En dan te bedenken dat wij deze 100 km tocht rijden op gewone fietsen (die we vanwege de fietstocht naar Rome ook de Rome fietsen noemen).
Na Norg fietsen we met een ruime boog via Steenbergen, Een, en Westerveld naar Huis ter Heide naar Veenhuizen en gaan langs bij Café Bitter en Zoet. En net als vorig jaar stoppen we met de Noordenveld route en rijden via de ons bekende route naar huis. Na 102 km en 7 uur fietsen is de tocht klaar. We nemen een ijsje in het centrum van Leek en daarna naar huis.
De route:
Wederom aan mooie dag om te wandelen en we gaan weer op pad. De auto zetten we neer bij de wijk Zuides onder Zuidlaren en we fietsen naar het beginpunt. In Zuidlaren is een kleine paardenmarkt bezig en bij het Brinkhotel gaan we aan de koffie. Daarna door naar Noordlaren en we parkeren de fietsen weer bij Herberg de Blankehoeve. We gaan verder door het Noordlaarderbos en komen daar resten van hunebedden tegen. Verderop langs de “Weg langs het Hunebed” komen we hunebed G1 tegen, althans de resten ervan, want een deel van de stenen is in het verleden voor andere doeleinden gebruikt. Grappig is dat via Google Maps ook info over hunebedden te lezen is, zie deze link over de G1.
Daarna komen we door Noordlaren en lopen langs de Bloemert, de zeilschool aan het Zuidlaardermeer, de plek waar ik rond 1985 nog een zeilcursus heb gevolgd. Dec route langs het meer zelf is omgelegd vanwege werkzaamheden. Via de westkant van Midlaren lopen we naar Zuidlaren en dan door naar Zuides. Een leuk dagje weer.
Vandaag deel-2 van de Hünenweg. We zetten de auto neer ergens tussen Glimmen en Noordlaren en fietsen naar Haren, waar we in het centrum eerst aan de koffie gaan natuurlijk. Daarna op de fiets naar de P&R aan de A28 waar de start van de wandeling vandaag begint.
Het begin is wat lastig want de wandel/fietspaden aldaar worden net gerestaureerd vanwege de vorstschade, en we moeten wat omlopen via de afrit van de A28, maar het is rustig met verkeer en dat kan wel. We steken de Noord-Willemsvaart over en lopen een stukje langs de Meerweg. In dit gebied (de Hoornsedijk) moet nog één van m’n voorvaderen (de Luttmers) een café gerund hebben naast z’n beroep als turfgraver. Later vertrokken ze naar Engelbert.
Daarna wandelen we Friesche Veen in en dat is weer een mooi gebied. Dit gebied was oorspronkelijk een laagveengebied en is afgegraven voor de turf. Nu is het een veenplas geworden met graslanden, rietvelden en plassen. Een mooi gebied om door te lopen. Verderop passeren we de A28 en lopen we naar Glimmen, een mooi oud Drents dorpje.
Verderop komen we de Appelbergen, ook weer een mooi bosgebied. We stoppen langs de zuidlaarderweg bij café/restaurant de Blankehoeve waar we de auto hadden geparkeerd. Daarna fietsen olphalen en terug naar huis.
De gelopen route:
We beginnen dit jaar met een nieuw wandelpad, de Hünenweg die loopt van Osnabrück naar Groningen. Het stuk in Nl is gelijk aan aan het Hondsrugpad. Het pad is 324 km lang, dus we kunnen weer even vooruit. En omdat vandaag het erg mooi voorjaarsweer is, gaan we maar eens op pad. We hebben de norm voor de wandelingen nu verlaagd. Het was altijd minimaal 20 km per dag, maar dat wordt nu minimaal 12,5 km. We worden allemaal een dagje ouder tenslotte, zei deze man van 76.
We stallen de auto op de P&R langs de A28 bij Haren en kunnen met buslijn 5 naar Groningen. We stappen uit bij het hoofdstation en lopen naar café Willem-Albert op de Grote Markt voor de koffie. We starten meteen met het meten van de km’s, want de 1e etappe zelf is 10,6 km, en we hebben dus wat extra km’s nodig om aan de norm te voldoen. Na de koffie terug naar het hoofdstation, want daar start de Hünenweg eigenlijk.
Onderweg valt weer het gebouw van DUO op (ministerie van Onderwijs), in de volksmond het Cruiseschip genoemd, dat in 2011 in gebruik werd genomen. Verder zien we daar al de bloemetjes bloeien dit voorjaar
Wat ons opvalt zijn de wijken in Groningen-Zuid. Ondanks dat we beiden zo’n 20 jaar in de stad hebben gewoond, kennen we die wijken bijna niet. En het moet gezegd, het zijn mooie wijken met veelal losstaande huizen. We passeren het Sterrebos, park Groenestein en lopen door het gebied Essen. Vroeger heeft hier het klooster Yesse gestaan, een Cisterscienzer vrouwenklooster.
We lopen verder en gaan via de verlengde Hereweg naar Haren en kunnen de villa’s bewonderen die hier staan. In het centrum van Haren opnieuw aan de koffie (met wat lekkers voor Wim). Het is warm genoeg om buiten op een terras te zitten. Het is gezellig druk hier. Daarna terug richting de P&R langs de snelweg, waar de auto staat.
De gelopen route:
De laatste etappe van het Drenthepad. We waren in 2022 voor de tweede keer begonnen aan dit pad en hebben vooral in 2023 en 2024 hier veel gelopen. Maar dit jaar ging het minder door mijn voetblessure. Zie ook deze etappe.
Dit stukje is niet lang, zo’n 10 km vanaf het punt aan het Oranjekanaal, waar we de vorige keer gestopt waren. Via een loopbruggetje kom je op de zuidoever van dat kanaal en wandel je weer de heidevelden in.
We passeren de Brunstinger plassen en zien wat schapen lopen. Ook hier weer prachtige uitzichten over de heide. 
Vlakbij Beilen zien we nog 2 paarden met 2 veulens lopen in de wei. In Beilen in het centrum maar eens aan de koffie en het prikwater.
Zoals gezegd zit de tocht erop. We hebben er weer veel plezier aan beleefd. We weten ook dat er in 2024 nogal wat wijzigingen in de route hebben plaatsgevonden. Wellicht gaan we de tocht wel voor een derde keer lopen. Drenthe is een prachtige provincie.
Aan het eind loopt de route op het kaartje door na het station. Renée had in de auto haar Garmin waarmee ze de GPX opneemt nog aanstaan.
Het zou alweer een prachtige dag worden om te wandelen, dus wij er weer op uit. Van het Drenthepad moeten we nog het stuk Kamp Westerbork naar Beilen lopen. Dat is meer dan 20 km, maar vanwege de problemen met m’n linkervoet (een peesontsteking die er erg lang over doet om te genezen) maken we er een kortere tocht van. We parkeren de auto in Oranje (langs het Oranjekanaal). Een parkeerplaats voor de auto dichterbij de route kan ik helaas niet vinden. Vervolgens op de fiets naar Kamp Westerbork. In het museumcafé aldaar kunnen we aan de koffie.
Het is vandaag even oppassen in het verkeer want de TT in Assen wordt vandaag gehouden en het is overal druk met auto’s en motoren. En tijdens de wandeling horen we nogal luid het lawaai van de racemotoren op het circuit.
Als we op pad gaan, lopen we allereerst door een laan met een bord op elke boom over hoeveel personen die dag werden afgevoerd (foto1). Dat waren er vaak tussen 2500 en 3000 per dag! Helemaal schrijnend wordt het als er een foto op staat van een kind (foto 2).
Al snel komen we in Hooghalen en daarna wandelen we de heide op. Het is een groot heidegebied hier, het Hijkerveld tussen Smilde, Hooghalen en het Oranjekanaal. Het gebied is mooi, maar het lopen is nog niet zo gemakkelijk over de karrepaden. En dat is erg vermoeiend voor de voeten, merken we.
We komen een aantal meren tegen, een kudde schapen en een kudde koeien (die een bad namen in zo’n plas). In de verte zien we steeds de zendmast van Smilde. Als we in Oranje arriveren zijn we behoorlijk bekaf. De fietsen ophalen in Kamp Westerbork en dan per auto via de weg Emmen-Groningen weer terug. Niet over Assen dus. Zelfs op deze uitwijkroute stikt het van de motorfietsen en auto’s. Misschien was het wandelen in de buurt van Assen juist op deze dag niet de meest handige keuze. Desondanks was het weer een prachtige dag.
Het beloofde vandaag een prachtige dag te worden met weinig wind (kracht 2) en dus tijd voor de jaarlijkse 100 km fietstocht. Deze keer geen Groningen naar Zwolle route, want dat hebben we al vaker gedaan (3x). We wilden eigenlijk een tochtje met begin- en eindpunt in Leek en dan in Drenthe. Op zoek naar een rondje kwam ik deze site tegen, een route van 107 km binnen de gemeente Noordenveld, en dat leek ons wel wat.
Op tijd opgestaan natuurlijk en om 09:30 vertrekken we van huis om in Nietap de route op te pikken. Vandaar naar Roden, waar de tocht eigenlijk drie keer langs komt. Op de site van de route staan ook diverse zaken die je kunt bezichtigen, zoals bijv. het gevangenismuseum in Veenhuizen. Het is, geloof ik, ook de bedoeling dat je meerdere dagen uittrekt voor de route. Welke gek wil dat nou ook in 1 dag doen 🙂
Na Roden gaat het naar Leutingewolde en Roderwolde. Daarna naar Peizermade en de Onlanden naar Peize, waar we maar eens aan de koffie gaan. Café Ensing, die wel kennen, is helaas gesloten vanwege een groepsparty en die verwijzen ons naar cafe de Peizer Hopbel. En die hebben prima appeltaart. Daarna verder naar Altena, weer naar Roden en dan op weg naar Norg. En je komt steeds over weggetjes, die we niet kennen, terwijl we toch vaak genoeg naar Norg fietsen. Maar dat gaat dan altijd via een route die je nooit verandert. Dat is het leuke aan deze tocht.
Wat ook erg mooi is, is de natuur. Alles is nog heel mooi groen en de kalfjes en veulens zijn nog klein en springen door de weide. Erg leuk om te zien.
In Norg ook weer op een terras voor een drankje. Hierna weer een stuk terug richting Roden en dan met een grote boog naar Westervelde, Huis ter Heide (al dicht bij Assen) en Veenhuizen. Daar stoppen we bij café/restaurant Bitter en Zoet voor de laatste stop. Ook deze kennen we goed van eerdere fietstochtjes.
We hebben inmiddels 85 km gereden en ik bekijk even via Google Maps hoeveel de afstand is naar huis. En als we die route nemen komen we mooi over de 100km heen. We stoppen derhalve met de Noordenveldroute en nemen onze eigen route terug naar huis. Rond 19 uur zijn we weer thuis.
We wilden graag een 20 km tochtje in de buurt lopen, en een wandeling van Groningen naar Leek leek 🙂 wel wat. We namen daarvoor het fietspad onderlangs het Leekstermeer en door de Onlanden, dat we ook wel eens gebruiken om per fiets naar Groningen te gaan. Bij het vertrek weer de bekende problemen: welke kleding moeten we aan? Dat wil in het voorjaar nog wel eens een dingetje zijn.
We gingen rond 9 uur met buslijn 3 naar Groningen, stapten uit op het Zuiderdiep en liepen even naar de Grote Markt voor een koffie bij café Willem Albert. Daar komen we wel vaker, dus dat was een goede startpunt.
Na de koffie op pad en via het stadspark liepen we de stad uit. In het stadspark passeren we een monument voor Jan Evert Scholten, de zoon van Willem Albert Scholten, één van de rijkste mannen destijds van Nederland. We gaan verder via de nieuwe wijk bij Eelderwolde naar café de Onlanderij voor een 2e koffie.
Daarna verder door de Onlanden richting Roderwolde en door naar Leek. Dit stuk is eigenlijk een deel van het Drenthepad, maar we zien nu dat de routebordjes er niet meer zijn. Thuis maar even nagekeken hoe dat zit en inderdaad die route is hier flink verlegd.
In Leek even een ijsje genomen bij de Dorpskamer en daarna naar huis. Onze derde 20 km tocht van dit jaar zit er weer op.
Vandaag wederom een tocht van 20 km. We moeten nog een stukje dichtlopen in het Drenthepad van Ruinen naar Uffelte. Dat is iets van 12 km, maar we gaan in Uffelte wel een stukje verder lopen om toch aan de 20 km te komen.
Per auto naar eindpunt Uffelte en daarna per fiets naar beginpunt Ruinen, waar we beginnen met koffie bij café-restaurant Luning. Deze plek kennen we goed, want we zijn hier al zeker 4 keer eerder geweest tijdens Drenthepad wandelingen. Daarna op pad. Eerst door het dorp waar nog vrij veel oude boerderijtjes zijn te vinden.
Buiten Ruinen zien we al snel weitjes met nog erg jonge lammetjes, die lekker rondhuppelen. Verderop passeer je theehuis Anserdennen, waar veel oudere fietsers even stoppen. Daarna komt een open stuk waar landbouwers hun bedrijf hebben. Het zandpad waar we lopen is erg mul door de droogte van de afgelopen tijd en dat is zwaar lopen.
Dat doet ons denken aan de eerste keer dat we hier liepen. Het pad was toen erg modderig door de vele regen die er was gevallen. En ook toen was het zwaar lopen.
Verderop wordt het gelukkig weer wat beter met het lopen en zien we Uffelte al liggen. Daar eerst maar even een drankje bij “Herberg de Roskam”, en daarna even naar de auto om wat spullen kwijt te raken en verder de route naar Havelte op en neer voor de resterende 8 km’s.
Het weer was vandaag prima en we hadden weer een leuk tochtje.
