Zaterdag 7 mei 2016, Emmen naar Tubbergen (107 km)

Klik hier voor de route van Lange Afstand Fietspad nr 14

Het is nu echt prachtig voorjaarsweer met temperaturen van 24 tot 26 graden. De volgende etappe start in Emmen en we willen in 2 dagen naar eindpunt Enschede van deze LF14, een afstand van zo’n 160 km.  We overnachten dan wel in een hotelletje onderweg. Dat wordt Tubbergen want in de dorpen daarvoor vinden we via internet geen hotel. En Ommen is niet ver genoeg vinden we. Dat heeft ook met de wind te maken want er waait een straffe wk 4 uit het zuid-oosten, en vanaf Ommen krijgen we alle wind pal tegen. Vandaar Tubbergen. Dat is weliswaar meer dan 100 km, maar dan hebben we het zwaarste gedeelte alvast gehad. En morgen moeten we ook nog per trein weer terug natuurlijk.

Met de auto naar Emmen en om 09:30 kunnen we starten. We komen onderweg een keur aan oude dorpjes tegen zoals Westenesch, Erm, Rheeze en Beerze,  allemaal met prachtige oude boerderijen. In Coevorden hebben we een koffiestop en daarna verder via Hardenberg naar Ommen. Daar slaan we af naar het zuid-oosten. Via Vroomshoop en Geesteren komen we rond 18 uur aan in Tubbergen.

Onderweg komen we veel fietsers tegen en ook veel Pieterpad wandelaars. De trajecten van Pieterpad en deze LF14 overlappen elkaar voor een behoorlijk deel. We herinneren ons plekjes van destijds (2009) toen we hier ook het Pieterpad liepen.

Na een douche in het hotel kunnen we genieten van een mooie avond op het terras van een restaurant in Tubbergen. Het is toch echt geweldig dit soort tochten te doen in deze tijd, de natuur barst nu werkelijk uit z’n voegen.

Zondag 1 mei 2016, Haren naar Emmen

Klik hier voor de route van Lange Afstand Fietspad nr 14

Vandaag de 2e etappe van dit weekend. We kunnen nu beginnen in een plaatsje met een treinstation en dat is wel handig op deze tochten. Het is de bedoeling vandaag een “bejaardentochtje” over de LF te maken van Haren naar iets voorbij Assen en dan de trein terug te nemen. Iets van 50 km of zoiets. We hebben gisteren tenslotte al 100 km gefietst.Om die reden vertrekken we ook wat later, zo rond 10:30 van huis. Per auto naar de P&R van Haren en dan op de fiets.

We komen door het natuurgebied Sassenhein bij Haren en gaan vervolgens richting Zuidlaren. Ook nu komen we weer op plekjes die we nog niet kennen, terwijl wij toch al heel wat hebben afgefietst door Drenthe. De zon schijnt, we hebben de wind mee, dus het is erg lekker zo. De jas moet wel aanblijven, daar is het nog te koud voor. In Schipborg aan de koffie. Altijd mooi om ter plekke ook een een foto te maken van de Drentse Aa.

Dat iets voorbij Assen, hadden we vanmorgen afgesproken, zou Gasselte zijn en daarna zouden we terug fietsen naar Assen om de trein terug te nemen. Echter, als je al in Gasselte bent kun je net zo goed doorrijden naar Emmen, opper ik. Dat is maar zo’n 20 km meer en dan zijn we meteen weer wat verder op de route. En terug hebben we wind tegen. Zo gezegd zo gedaan.

In Emmen een hapje gegeten en daarna naar het treinstation. Kleine verrassing: er wordt gewerkt aan het spoor en tussen Coevorden en Gramsbergen rijdt een bus. En die neemt geen fietsen mee natuurlijk. Geen  punt voor ons, dat stukje (ongeveer 10 km) doen we ook nog wel even erbij. Helaas missen we net de gereedstaande trein in Gramsbergen en moeten we 30 min. wachten. Via Zwolle tenslotte weer terug naar Haren waar we, wel een beetje laat voor ons doen, om 22 uur arriveren.

Zaterdag 30 april 2016 Groningen Zoutkamp v.v. (103 km)

Klik hier voor de route van Lange Afstand Fietspad nr 14

Al in 2014 hadden we ontdekt dat het fietsen over Lange Afstand Fietspaden in Nederland zeer de moeite waard is. Die tochten komen echt door de mooiste stukjes van Nederland. En als voorbereiding op De Grote Fietstocht naar Rome (ook dit jaar weer!) leek het ons wel goed om daar eens aan te gaan beginnen. Onlangs hebben we al van Leek naar Zuidbroek gefietst over LF9. Bovendien moet er ook dit jaar weer een 100 km prestatietocht gereden worden. Vandaag is het redelijk fietsweer, bewolkt, een graad of 10 en windkracht 4. Het kan veel beter met dat weer, maar we zijn dit voorjaar nog niet erg verwend en we willen trainen! En dus beginnen we aan de LF14, die loopt van Lauwersoog naar Enschede en 304 km lang is.

Met de auto naar de P&R parkeerplaats bij Hoogkerk gereden en vandaar naar de aansluiting voor de LF14 bij de Paterswoldseweg. Door Groningen heen, waarbij meteen al opvalt dat we langs plekjes komen die we niet kennen. Hoezo ken uw eigen stad? Renée heeft 23 jaar in de stad gewoond en ikzelf 17 jaar. En dat is ook het leuke aan de LF’s.

Als we boven de stad bij Dorkwerd aankomen is de weg versperd. Men is bezig met de nieuwe brug over het van Starkenborghkanaal en daar moeten we nou net over. Even terugrijden naar de Paddepoelsterweg en daar is een fietsbrugje over het kanaal. Verder langs het Reitdiep en we passeren Garnwerd en Aduarderzijl. In de tuin van Allersmaborg stoppen we voor de meegenomen lunch. Vervolgens verder via Ezinge, Saaksum, Oldehove, en het gemaal Electra naar Zoutkamp. Er staat een straffe noordenwind en we besluiten de 11 km naar Lauwersoog te laten voor wat het is. We gaan koffiedrinken in een cafeetje in Zoutkamp. De teller staat nu op 43 km.

Daarna weer terug naar Groningen en daar alvast de koffie met taart genomen die bedoeld is om na afloop geconsumeerd te worden (zo luidt de regel 🙂 ). Vandaar een tussenstop op de Grote Markt. En omdat we de 100 km vol willen maken rijden we daarna de LF door tot aan de P&R van Haren waar de route langs komt. Vandaar weer terug naar de auto en er staan nu 102 km op de teller. We hebben de LF dus wel wat gek gereden, want eigenlijk moet je natuurlijk starten in Lauwersoog. Het probleem is echter dat er geen trein is om mee terug te rijden naar het beginpunt, waar je de auto hebt staan. Vandaar de op en neer rit. En het stukje Lauwersoog naar Zoutkamp rijden we van de zomer nog wel een keer..

Donderdag 23 juli 2015, van Oedheim naar Heilbronn en weer retour (36 km)

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Grote verrassing vanmorgen. Gisteren had ik een slechte dag en was aan het einde van de dag somber gestemd over het vervolg. Wel heb ik goed geslapen. Eergisteren had Renée ook een slechte dag en die heeft vannacht wat liggen nadenken daarover. Als we beiden wakker worden en mekaar aankijken is het wel duidelijk. Het is te zwaar en we weten dat allebei. De tocht is op deze manier te moeilijk. Het zijn niet alleen de steile klimmetjes die je slopen, maar ook de hitte van 2 dagen maakt je kapot. Verder pratend komen we tot de conclusie dat we met een prestatietocht bezig zijn en op deze  manier eigenlijk geen vakantie hebben. En daar hebben we nu juist wel behoefte aan, zeker na de 3 stressvolle maanden door de mantelzorg, de verhuizing en het overlijden van Renée’s moeder. Het moet anders!

Om te beginnen lassen we een rustdag in, en zullen we vandaag bespreken hoe het verder moet. De tocht naar Rome voortzetten is geen optie meer. Hierna staan we relaxed op, ontbijten op ons dooie gemak en fietsen naar Heilbron dat 18 km verderop ligt.  Uitgebreid aan de koffie met aardbeientaart, beetje rondgewandeld. Daarna gelunched en verder een beetje genikst in dit stadje. Wel nog zwembroek en bikini gekocht, want we willen zwemmen straks. Ook tijdschriften en een boekje van de Neckar Radweg gekocht, want we denken erover die route verder te gaan rijden.

Rond 16 uur weer teruggefietst, ijs in het dorp gegeten en in de plas op de camping gezwommen. Daarna bespreken we de verdere plannen en besluiten morgen terug te gaan richting Heidelberg.

Woensdag 22 juli 2015, van Ziegelhausen naar Oedheim (86 km).

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Weer op tijd op vandaag en om 07:15 rijden we weg. Dat moet ook, want voor vandaag wordt eveneens heet weer voorspeld. Er kwamen nog tot laat veel campers het terrein op maar desondanks hebben we toch wel goed geslapen. Het inslapen ging wel wat moeilijk door de lang hangende warmte. Ook in deze Neckarvallei veel autoverkeer trouwens. ’s Ochtends als ontbijt zoals gebruikelijk een beker yoghurt en daarna onderweg in een konditorie koffie met een rozijnenbroodje.  Verderop weer broodjes en kaas gekocht.

Tot 13 uur gaat het redelijk goed, maar daarna wordt het afzien. We komen wat klimmetjes tegen van 10% en meer en die slopen je in deze hitte. We moeten erg afzien en gaan in Bad Friedrichshall bij het spoorwegstation 1,5 liter bronwater kopen die gelukkig erg koud uit de koelkast komt. Daarna gaat de route van Reitsma verder langs het riviertje de Kocher en gaan we naar de camping in Oedheim. Daar komen we rond 16:30 aan.

Ook hier staan we weer aan een plas, maar dit is een visvijver. Verderop is zelfs een zwemplas, waar we helaas weer geen gebruik van kunnen maken, wegens ontbrekende zwemkleding. Om 18:00 uur krijgen we een onweersbui, terwijl wij staan te douchen. Het blijft na de bui nog steeds erg warm.

Dinsdag 21 juli  2015, van Leeheim naar Ziegelshausen, 86 km.

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

We wilden vroeg weg vanwege lange afstand en de te verwachten hitte vandaag (36 graden), maar de beheerder zou pas rond 08:30 op de camping zijn, om onze stroomaansluiting los te koppelen. Echter, om 07:30 koppelt hij ons al los, maar dan zijn wij nog niet klaar. Om 08:00 vertrekken we.

Onderweg komen we allemaal dorpjes tegen die eindigen op heim. Leuke dorpjes allemaal. We zien Weinheim, waar we ooit met de caravan hebben gestaan. De koffie bij een REWE supermarkt gedronken, waar we de spullen voor de lunch halen. In Ladenburg komen we bij de Neckar en vervolgen de weg nu langs de Neckar Radweg. Het is snoeiheet nu, maar gelukkig wel droge hitte. In de binnenstad van Ladenburg gaan we om 17 uur ijs eten. Vervolgens op weg langs Heidelberg. We hebben helaas geen tijd voor dit prachtige stadje, en moeten door. In een voorstadje iets verderop ligt onze camping bij Ziegelhausen. Hier krijgen we geen stroom, maar de smartphone en de extra accu mogen in de receptie opgeladen worden. Het valt op dat de Duitse campings weinig stroompunten hebben.

Maandag 20 juli, van St. Goar naar Leeheim, 100 km.

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Vroeg op vanmorgen en al om 08:15 uur op weg. Blij dat we weg zijn, naast de andere herrie bleken er ook nog Nederlanders te zijn op deze camping, die tot 00:30 luid zaten te kleppen. Niet fijn voor lang afstand fietskampeerders, die tegen zonsondergang al naar bed willen (zo rond 22:30).

In Bingen, na 25 km koffie met taart. Het miezert een beetje, maar we zitten onder een afdakje. Aan de overkant ligt Rüdesheim waar we aangename herinneringen aan bewaren ten tijde van de Rheinsteig. Na Ingelheim verlaten we de Rijn en steken de heuvels hier over  naar Nierstein. Het is een golvend landschap met zo nu en dan korte klimmetjes. Onderweg eten we als lunch de bij een bakker in Bingen gekochte broodjes met in de supermarkt gekochte kaas. Als we in Nierstein (ook weer aan de Rijn)  aankomen hebben we er al een flink aantal km’s opzitten, dus eerst maar eens aan het ijs op een terras, ergens aan de oever van de Rijn. Als we boodschappen willen doen blijkt dat de supermarkten allemaal buiten het dorp boven op de heuvels staan. Wij dus weer aan het klimmen. Het zou voor een GPS gebruiker wel handig zijn om ook die supermarkten te kunnen traceren!  Daarna weer naar beneden, per veer de Rijn over en op weg naar Leeheim waar de camping staat. Een erg vriendelijke beheerder is rond 19:30 uur nog aanwezig om het toegangshek open te doen. De camping ligt aan een plas en is erg rustig. Nu zou je een duik in de plas willen doen, maar we hebben natuurlijk geen bikini/zwembroek bij ons!

Zondag 19 juli 2015, van Koblenz naar St. Goar, 40 km.

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Rond 07:30 uur per auto vertrokken naar Koblenz. De afstand is ongeveer 450 km. Door de nodige files onderweg wordt het 14 uur dat we in Koblenz op de fiets zitten. Van tevoren heb ik in de stad een parkeergarage gevonden, waar je voor € 2,50 per dag mag gaan staan. Het is leuk Koblenz weer te zien, het is een leuk stadje.

Onderweg naar St. Goar, 40 km verderop, zien we op de andere oever allemaal dorpjes die we nog kennen van onze Rheinsteig wandeltocht in april 2013. In St. Goar zelf is een Schützenfest aan de gang wat er erg gezellig uitziet. De camping ligt iets buiten het dorpje en zo ongeveer tegenover de Lorelei. Er is wel veel lawaai hier. De Rijnvallei is op deze plek erg smal, en er lopen aan weerszijden van de Rijn 2 spoorlijnen. Verder is er veel autoverkeer en ook de vrachtschepen in de rivier zijn soms allesbehalve stil. Dit hadden we overigens een paar jaar geleden op de Rheinsteig ook al eens geconstateerd. Verder is er nog een feest met veel harde muziek aan de gang bovenop de Lorelei. Kortom geen plek waar je lang zou willen staan. Tot onze verbazing is het echter knap druk hier, met zelfs veel nederlandse caravans en campers.

Ons avondmaal laten we vergezeld gaan van een fles Lorelei Riesling, wel passend in deze omgeving.

Donderdag 4 juni 2015

Dankzij het feit dat Renée inmiddels is gestopt met werken, kunnen we nu wat gemakkelijker een dag uitzoeken voor onze jaarlijkse 100 km fietstocht. En 4 juni was zo’n dag, een graad of 20, zonnig weer en windkracht 3. Ideaal om te fietsen en wij daarom op pad.  We wilden dit jaar vanuit huis fietsen en het Lange Afstands Fietspad 9 leek ons wel wat. Die kenden we al een beetje van onze fietstocht naar Rome, toen we het stuk Norg- Zwolle van dit pad reden. Deze keer wilden we in eerste instantie de andere kant op fietsen, dwz richting Nieuweschans. Via de fietsknooppunten reden we naar Peize, maar onderweg werd besloten toch Drenthe in te rijden en weer op weg richting Norg te rijden. En dat was een goede beslissing. Het stuk oostelijk van de stad Groningen doen we nog wel een keer als we daar zin in hebben.

Het was een prachtige tocht. Alles is inmiddels groen, sommige weilanden zijn geel van de boterbloemen (een paar weken geleden waren ze nog geel van de paardebloemen) en al het jongvee zoals veulens dartelde rond in de weitjes, of lag nog (of al weer) te slapen. In Norg aan de koffie, waar ik nog 2 cursisten van de Android cursus op het terras aantrof.

Het Fochteloërveen lag er weer prachtig bij. Een paar foto’s zijn gemaakt van de plas aan de zuidkant van het veen. Even na de duinen van Appelscha stond de kilometerteller op 50 km en zijn we omgekeerd. In de duinen voor de lunch onze stoeltjes gebruikt die op de Romereis erg van pas kwamen.

Woensdag 6 augustus, Remagen naar Koblenz, 45 km.

Het einde van deel 1 van de reis naar Rome komt in zicht. Nog een km of 40 en dan zijn we in Koblenz, dat moet een makkie zijn. De zon schijnt weer prachtig, alleen staat er wel een stevige zuidelijke wind in dit stuk Rijnvallei. Maar wat verderop hebben we er niet zoveel last meer van. Tegen 14 uur zijn we al op de camping en kunnen ons op het tentveldje installeren. Wat opvalt is op deze Rijnroute dat er nogal wat fietskampeerders zijn (en natuurlijk ook fietsers die in hotels overnachten). Een drukbereden fietsroute derhalve.

Later die avond zal het tentveldje dan ook overvol zijn met fietskampeerders. Na het opzetten van de tent de stad in om eens te informeren hoe we de volgende dag met de trein terug kunnen naar Nederland. Dat valt nog niet mee ook. De mevrouw achter de balie is wel 15 minuten met ons bezig om een trein te vinden. Het probleem blijken de fietsen te zijn. Daarvoor moet je reserveren en alle treinen na 8:45 zitten al vol. We nemen daarom de trein van 8:13 uur. Beetje vroeg opstaan wordt dan wel nodig, maar op dit tripje leer je wel te leven met de zons op- en ondergangen. Door het licht in de tent ben je vaak toch al op tijd wakker.

Donderdag 7 augustus, retourreis per trein van Koblenz naar Leek.

Enigszins storend is de herrie van de treinen ’s nachts in de Rijnvallei. Dat gaat de hele nacht maar door en je hebt het gevoel dat ze door je achtertuin rijden.  Als we ’s ochtends willen wegrijden blijk ik wederom een lekke band te hebben. Om de trein niet te missen pomp ik hem opnieuw op en zo halen we het station. In Groningen ga ik hem wel plakken is het idee. Ruim op tijd natuurlijk op het station, en daar nog ontbeten met croissant en koffie. Via Münster (overstappen) naar Leer, waar we met Arriva naar Groningen kunnen. Het reizen met de fietsen is erg gemakkelijk zo. Handig is dat de duitse stations liften hebben (o.a. voor rolstoelen) om van het ene op het andere perron te komen. Met die zwaar bepakte fietsen ga je niet gemakkelijk meer de trappen op.

Om 14:30 staan we in Groningen op het station. Op de Grote Markt gaan we maar eens een glaasje drinken om te reis in stijl af te sluiten! Daarna nog 15 km fietsen naar Leek en zijn  we weer thuis.

Het heeft ons verbaasd hoe gemakkelijk dit tripje eigenlijk ging. Een punt van zorg blijft wel de zadelpijn. Vergelijkbaar met blaren bij het wandelen. De remedie: fietsbroekjes en zalf speciaal voor zadelpijn. Volgend jaar zullen we proberen meer te trainen, want dat hadden we eigenlijk onvoldoende gedaan.