Dinsdag 23 juli 2019, Fietstocht langs de Donau Radweg (54 km).

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

We willen vandaag weer een stukje fietsen van de Donau Radweg. Zelf had ik een stuk van 80 km voor ogen van Deggendorf naar Passau en dan met de trein weer terug. Maar vanwege de hitte  korten we hem in tot 60 km en starten in Osterhofen. Met de auto daar naartoe en deze bij het spoorstation geparkeerd.

Met de fiets verder nu en eerst maar eens aan de koffie in het dorpje. Daarna naar de Donau Radweg. En het is daar al behoorlijk druk, zien we. We ontmoeten een Duits echtpaar, een Frans echtpaar (op Koga’s!) en een erg slank Duits meisje, een fietskampeerder – we kwamen haar nog regelmatig tegen langs het vervolg van de route, tot zelfs op het plein in Passau. Ook nu vallen weer de vele trekkende fietsers op, als we ergens op een terras zitten.

Rond 14 uur zijn we in Passau. Vanwege de hitte had dat eigenlijk 13 uur moeten zijn. We staan ook steeds erg vroeg op, soms al om 05:30.

In Passau zien we een paar enorme cruiseschepen, die hier net aangemeerd zijn. Het zijn weliswaar rivierschepen maar ook deze boten zijn erg groot. We vrezen het ergste voor het oude gedeelte van Passau (overlopen door de toeristen), maar door de hitte valt het mee. Wel zijn alle schaduwplekjes van de terrassen steeds bezet. We hebben totaal geen puf om in deze hitte kerken te bekijken en gaan terug naar het nieuwe gedeelte van Passau in de buurt van het station. En daar zijn overdekte winkelgalerijen met airco. Verder op terrassen gezeten tot het tijd was voor de terugreis. Om 18:46 weer terug in Osterhofen. Boodschappen gedaan en terug naar de camping.

Maandag 22 juli 2019, wandeling bij Eichstätt (13 km)

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

Ik had gelezen dat de Almühltal bij Eichstätt erg mooi is en daarom maar eens een wandeling in die buurt uit het boekje van Rother. De heenreis per auto gaat prima met een stukje over de A9 om Ingolstadt te omzeilen. In Eichstätt halen we broodjes en kaas voor de lunch bij de plaatselijke Edeka of Rewe en dan naar de beginplek van de route bij een parkeerplaats.

We lopen eerst naar de Willibaldsburg, een groot en imposant kasteel. Het terras ervan is helaas dicht vanwege Ruhetag. Iets verderop kijk je in het dal naar het klooster in Rebdorf. Daarna verder naar de Frauenberg Kapelle. Het pad daarna bevat de 14 staties van de kruisweg.

Verderop lopen we even verkeerd maar de GPX route van Osmand helpt ons weer op het juiste pad. Daarna dalen we af naar het dorp waar we op een terras aan de koffie (Wim) of water (Renée) kunnen. Na deze pauze weer verder en nu aan de andere kant van het stadje weer de hoogte in. De hoogteverschillen vallen overigens wel mee. Het dorp ligt op 400m en het hoogste punt in de wandeling is 475m. Als we terug zijn bij de auto gaan we op weg naar het stadje en wandelen er wat rond.

De gelopen route:

Zondag 21 juli 2019, rustdag

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

Niet veel gedaan vandaag. Naar de bakker gefietst voor de lunchbroodjes en daar natuurlijk ook uitgebreid koffie gedronken. Op de camping doet Renée een paar wasjes. Later in de middag een ijsje in het café op de camping. Dat café wordt gerund door de vrouw van de eigenaar en z’n dochter. Hijzelf en z’n zoon runnen de camping en dan heeft hij ook nog 70 ha bouwland als boer. Maar de camping en vooral het badhuis  is prima.

De man komt ’s middags nog even langs om onze matten te controleren, die in de voortent liggen. Hij is daar erg streng op om z’n gazons te sparen. Overal hangen ook briefjes (in het badhuis bijvoorbeeld) dat je geen plastic mat mag gebruiken. Die van ons worden goedgekeurd, behalve 2 kleine matjes bij de ingang. Die moeten weg. Oké.

Zaterdag 20 juli, Regensburg

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

Vandaag weer op de fiets naar Regensburg, natuurlijk na eerst weer koffie te hebben gedronken bij de plaatselijk bakker. 

Wat onderweg opvalt en ook in Regensburg, is het grote aantal fietsers die trekken.  Ze overnachten vooral in hotels, zoals we aan de bagage kunnen zien. En dat trekken kan natuurlijk ook wel een weekendtochtje zijn. De Donau Radweg is duidelijk erg populair.

Wat altijd weer erg lekker is, is het Duitse gebak. We hebben inmiddels een heerlijke Apfelstrudel met vanilleijs gehad en gisteren een Erdbeerschnitte gedeeld. Alles in Duitsland is lekker!  Dat heerlijke gebak kennen we eigenlijk niet in Nederland. Jammer!

Na de koffie in Regensburg gescheiden op pad. Renée gaat shoppen en ik wil die ene mooie foto maken van Regensburg met brug en kathedraal. Maar helaas staan daarvoor een gebouw in aanbouw en een bouwkraan in de weg. En voor het juiste standpunt (zie ik nu) moet je een hotelkamer huren en vanaf het balkon die foto maken. Dat gaat wel een beetje ver. Alhoewel, een echte fotograaf… Verder rondgelopen en veel foto’s gemaakt. De kathedraal van binnen bekeken, die inderdaad erg groot is. Tot m’n verbazing is het altaar niet te zien want er staat een opstelling voor om een symfonieorkest te laten spelen. Via een videoscherm is te zien hoe dat (mooie) altaar er uitziet. Tja!

Bij een boekhandel  maar eens het Bikeline boekje van de Donau Radweg bestudeerd en daaruit leer ik het volgende:

• De weg naar Kelheim die we gisteren reden is wel degelijk de Donau Radweg, die dus hier over de noordelijke oever loopt.
• Dat steile stukje bij Kelheim naar het klooster is zelfs ook de officiele route van de Donau Radweg. Maar in het boekje staan enkele en dubbele pijlen bij dit stukje, oftewel lichte en zware hellingen. En verder geven ze het advies om de boot te nemen als je dit te moeilijk vindt. Dus de Donau Radweg kent ook zware stukjes. Niks vlak tot aan Wenen!

Daarna op een terras voor de kerk met Renée als lunch een ontbijt besteld. Dat kan in Duitsland vaak tot 13 of 14 uur en bevalt ons beter dan zo’n zware duitse lunch. Het wordt alweer erg warm nu. Rond 15.45 weer terug op de fiets na bij de Kaufhof een nieuwe koffiezetter gekocht te hebben. Het stokoude apparaat dat we bij ons hadden en alleen in de vakantie gebruikten bleek stuk te zijn. En zonder koffie is het natuurlijk geen vakantie. Omdat we op de terugreis korte stukjes in het fietspad hebben met echte keien (à la de DDR vroeger), daar maar even afgestapt om het apparaat niet te beschadigen.

Vrijdag 19 juli, Fietstocht naar Kelheim (40 km)

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

Vandaag gaan we Kelheim bezoeken. Ik wilde eerst een fietstocht maken die begon in Kelheim en na 50 km eindigt bij het klooster van Weltenburg, maar we besluiten om vanaf de camping naar Kelheim te fietsen. In Kelheim begint overigens de Altmühltal Radweg en daar gaan we deze vakantie ook fietsen, want die schijnt heel mooi te zijn.

Eerst naar het dorp Bad Abbach om bij een bakker ons traditionele 2e ontbijt te nemen (koffie met een zoet broodje) en boodschappen te doen. Er blijken hier veel Donau Radweg fietsers voorbij te komen, die vaak op het terras even een stop maken, en dat bevalt ons wel natuurlijk.

Renée wil een nieuw vergrotend spiegeltje (de vorige was blijven hangen op de camping bij Nurnberg) en dit vinden we bij een DM winkel. Het dorp is niet groot maar is een centrum voor de streek en bevat voldoende winkels en supermarkten.

Hierna op weg naar Kelheim. Dit gaat weer over de Donau Radweg, alhoewel dat voornamelijk een behoorlijk hobbelig gruispad is. Ik denk dat de echte route over de zuidoever van de Donau gaat, maar leer later dat dit toch de echte route is.  Kelheim valt ons wat tegen (beetje suf stadje) en na een terrasstop gaan we verder naar Weltenburg. De route er naartoe staat in geen enkele van de routeboekjes die we bij ons hebben en dat merken we. Hellingen tot meer dan 15% komen we tegen, die we lopend moeten doen. Het lijkt erop dat we een MTB route te pakken hebben. Een beetje erg bezweet komen we bij het klooster aan. Het klooster valt ons ook flink tegen. Het is van oorsprong een Benedictijner klooster, maar de kerk is erg bombastisch (“over de hill” barok). We vinden het helemaal niets. Op de binnenplaats is een enorme biergarten met veel liefhebbers voor het bier. We gaan na een consumptie (geen bier!) maar snel weg.

Je kunt via een boottocht terug naar Kelheim en dat is ook precies wat de Donau Radweg daar doet. Die gaat helemaal niet over die bulten van 15%! Het schip vaart door een behoorlijke vernauwing hier met steile rotswanden, de Donau durchbruch. Erg mooi om te zien. Terug in Keilheim nog een ijsje en daarna retour op de fiets.

Donderdag 18 juli, uitstapje naar Regensburg

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

We vertrekken op een normale tijd en rijden via de snelweg verder richting Regensburg. Geen grote files, maar vlak voor Regensburg is een behoorlijk stilstaande file. Daarom de snelweg maar af en binnendoor naar Bad Abbach, waar we zo te zien een prima camping hebben uitgezocht.  De camping is redelijk nieuw, en heeft dus nog geen hoge bomen, maar wél prachtige plekken met gras en ook een uitstekend badhuis. We arriveren om 11:30 uur en dat moet ook want van 12 tot 15 uur is er Mittagsruhe. We nemen een ruim plekje en als de tent is opgezet gaan we per fiets naar Regensburg, want dat is maar een km of 20. We gaan via de Donau Radweg die hier zo’n beetje langs de camping loopt.

Het is een erg mooi gebied hier. Ze noemen het de Bayerische Jura en dat klopt wel. Regensburg is een erg leuke stad en de terrassen zijn prima. De van huis meegenomen salades eten we als lunch op onderweg, en dan hoeven we ons om het avondeten ook niet druk meer te maken. De stad heeft veel winkels en Renée besluit dat ze toch echt een dag hier moet shoppen. Prima, want dan kan ik foto’s maken van dit mooie stadje.

We lopen wat rond om het stadje te bekijken en zitten op de nodige terrassen.  Bij een Edeka halen we bretzels om thuis als avondeten op te eten. Daarna relaxed fietsend terug naar de camping.

Woensdag 17 juli 2019, Heenreis

Voor een overzicht van onze fiets- en wandeltochten deze vakantie zie deze link.

Vandaag met de vouwwagen op pad naar de omgeving van Regensburg in Zuid-Duitsland. Vroeg opgestaan en om 8 uur op pad. Helaas, een kink in de kabel. Ik had gisteravond de vouwwagen al aangekoppeld aan de auto en de stroomstekker er ook in gedaan. Maar vannacht heeft (kennelijk) de koelbox de accu van de auto leeg getrokken. Niet aan gedacht natuurlijk. Zelfs de achterklep wil niet meer ontgrendelen en het stuur blokkeert ook, zodat aanslepen ook even niet meer wil. Buurman Hans uit z’n bed gehaald om z’n Volvo voor de onze te zetten en dan met stroomkabels de accu’s koppelen. Maar dat wil niet, de startmotor gaat toch niet goed rond. Gelukkig is de blokkade van de stuurbekrachtiging nu wel opgeheven en kan hij me nu slepen. Wil ook niet, de motor slaat niet aan.  De auto staat inmiddels in de Briklaan vanwege een gebroken sleepkabel. Ook dat nog. Nu toch de Ford garage (Smidts) maar gebeld en die staan binnen 15 minuten voor de deur. En met hun spullen loopt de motor binnen enkele tellen. Oppassen nu en vooral de motor niet te laten afslaan.

Om 09:15 uur dan toch op weg. De tocht verloopt prima. Wel tussen Frankfurt en Würzburg een enorme file op de andere baan. Een Total Sperrung op z’n Duits. We zijn blij dat we daar niet in staan.

We hebben besloten niet meteen naar de camping ter plekke te rijden maar een tussenstop te nemen zo’n 100 km van de gewenste plek. Dat heeft het voordeel dat je dan voor 12 uur op de eindsbestemming aankomt en een goed plekje kunt vinden. En als de camping niet bevalt heb je tijd genoeg om nog een andere te zoeken. Onze tussenstop camping is het Knaus campingpark in Neurenberg. Er is zelfs een restaurant waar we gaan eten. De meegenomen salades van thuis bewaren we voor morgen. Hoewel dit een camping is voor bij uitstek doortrekkers kun je er heel goed staan. Iets om te onthouden.

Dinsdag 11 juni 2019, terugreis van Arles naar Genève

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag de terugreis per trein. Omdat de trein al om 08:01 uur vertrekt zijn we weer vroeg op vandaag. Maar daar zijn we wel aan gewend deze vakantie. Op het perron treffen we de Belg Pierre en z’n vrouw aan, die de route ook reden, evenals nog een Belg, Luc. Pierre en z’n vrouw kwamen we al een paar keer eerder tegen, onderweg. Het laden van de 5 fietsen gaat zonder veel problemen.  Luc is een gezellig prater en wil van alles weten van de anderen over hoe zij het fietsen organiseren. Overigens hebben de Belgen het wat makkelijker met de bagage, want ze kamperen niet. In Lyon overstappen, ook zonder veel problemen, en tegen 15:30 uur worden we gelost in Genève.  Daarna op de fiets verder door het drukke centrum van Genève totdat we in de buitenwijken komen waar het wat rustiger is. Voor het eerst deze vakantie moesten hier trouwens wel de regenpakken aan! Annemasse ligt vlakbij en we gaan er eerst nog even wat winkelen om cadeautjes voor de oppassers thuis te kopen. Daarna naar de parkeergarage, spul in- en opladen en op weg naar Bourg-en-Bresse. We willen daar in een hotel overnachten, dat we vanuit de trein hebben besproken. Ook dat gaat zonder problemen. Daarna eten in Bourg-en-Bresse.

Woensdag 12 juni 2019, van Bourg-en-Bresse naar Leek

De autotocht verloopt zonder veel moeilijkheden en na een dikke 1000 km zit de tocht erop. Het was weer een hele belevenis!

Maandag 10 juni 2019, van Avignon naar Arles (62 km)

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

Vandaag de laatste etappe en niet eens zo’n heel lange. Maar eerst hadden we nog een onrustige nacht op de camping.  Een avond eerder was er een gezellige drukte buiten de camping, maar nu was het rustig. Tot ik rond een uur of 3  een raar geluid buiten de camping hoorde, wat ik maar niet kon plaatsen. Het leek of iemand met een waterslang iets aan het blussen was. Renée had het ook gehoord en begreep het ook niet. Vanmorgen kwamen we tot de conclusie dat de gemeente een automatisch sproeisysteem voor de borders op die plek heeft geïnstalleerd. Zonder het van mekaar te weten hadden we dus een onrustige nacht – je haalt je toch van alles in het hoofd over wat het zou kunnen zijn.

Om 06:30 uur weer op en we kunnen ons 2e ontbijt zelfs op de camping krijgen en dat doen we dan ook, want het is 2e Pinksterdag, en je weet nooit wat er dan allemaal wel of niet open is. Handig, zo’n luxe camping 🙂 .  Petit déjeuner met croissants, stokbrood, 2 soorten jam, nutella, koffie en jus d’orange. Daarna op pad en via de route van Luc Oteman de stad uit. Volgens de bordjes moeten we ook nog de stad door, maar dat geloven we nu wel. Verderop bij Aramon begint weer een route provisionaire en die volgen we ook. Nog weer wat verder raken we route helemaal kwijt. Bordje gemist? Of ontbraken er weer bordjes? We volgen de GPX route maar, dan komt het wel goed. In Montfrin bij een Intermarché boodschappen gedaan en geluncht onderweg op een bankje.

Na Beaucaire wordt het landschap zoals in de Camarque. We naderen Arles, het eindpunt van deze tocht. Camping opgezocht (Le Arlésienne), tent opzetten, douchen, en naar het station. Er zijn morgen maar 2 mogelijkheden om met de trein terug te gaan, om 8 uur en rond 14 uur. We kopen kaartjes voor die van 8 uur, en gaan daarna ijs eten en wijn drinken op een terras in de buurt van de Arena. Daarna nog even wat rondgelopen en bekende plekjes bekeken zoals het Gele Huis dat Vincent van Gogh heeft geschilderd.

Zondag 9 juni 2019, rustdag Avignon

Voor een overzicht van alle etappes: ga naar deze pagina.

We staan op met een bewolkte lucht, het is wat fris, en er vallen zo nu en dan wat druppen. Dan maar even de fleece-jacks aan.  We nemen ons eerste ontbijt bij de tent en dan op naar Avignon. De Via Rhôna loopt nu zelfs door de stad, zien we aan de borden. Ook dit is gewijzigd dus.  Ergens op een terras nemen we een petit déjeuner oftewel een stukje stokbrood met boter en jam en een croissant. Daarna lopend de stad in.  Het is nog rustig zo rond 10 uur. Het plein vlak bij het Palais des Papes staat wel erg vol met horeca zien we. Ik heb het idee dat het erger is dan de laatste keer dat we hier waren (in 2006), maar als ik thuis die foto’s bekijk is dat onzin. Het was toen ook al zo.

Daarna naar het plekje waar we destijds de foto van de Mont Ventoux namen. Hij staat daar groot en machtig te wezen. We dachten destijds dat het wel meeviel.  Hierna verder door het oude deel van de stad. Als we bij de stadsmuur aankomen zijn we vlakbij het station en we gaan toch maar weer even kijken naar de terugreis mogelijkheden per trein.  Er blijken voor  a.s. woensdag 4 treinen te zijn die fietsen meenemen. Geen probleem derhalve.

Op de Place Saint Didier in het rustige deel van de stad gaan we lunchen met een crèpe met salade.  Vervolgens op naar de beroemde brug van Avignon, maar bezichtigen kost  tegenwoordig € 5,- per persoon. We zijn er al eens eerder geweest, en zoveel was er nu ook weer niet te zien, dus nog eens een tientje betalen vinden we niet zo nodig. Daar zijn leukere dingen mee te doen.

Om 15 uur eerst terug naar de camping om wat te lezen (2 tijdschriften gekocht, want we hebben niets bij ons natuurlijk), wat te dutten en daarna terug naar de stad voor een glaasje wijn en een pizza. Leuk dagje zo.