Zaterdag 7 mei 2016, Emmen naar Tubbergen (107 km)

Klik hier voor de route van Lange Afstand Fietspad nr 14

Het is nu echt prachtig voorjaarsweer met temperaturen van 24 tot 26 graden. De volgende etappe start in Emmen en we willen in 2 dagen naar eindpunt Enschede van deze LF14, een afstand van zo’n 160 km.  We overnachten dan wel in een hotelletje onderweg. Dat wordt Tubbergen want in de dorpen daarvoor vinden we via internet geen hotel. En Ommen is niet ver genoeg vinden we. Dat heeft ook met de wind te maken want er waait een straffe wk 4 uit het zuid-oosten, en vanaf Ommen krijgen we alle wind pal tegen. Vandaar Tubbergen. Dat is weliswaar meer dan 100 km, maar dan hebben we het zwaarste gedeelte alvast gehad. En morgen moeten we ook nog per trein weer terug natuurlijk.

Met de auto naar Emmen en om 09:30 kunnen we starten. We komen onderweg een keur aan oude dorpjes tegen zoals Westenesch, Erm, Rheeze en Beerze,  allemaal met prachtige oude boerderijen. In Coevorden hebben we een koffiestop en daarna verder via Hardenberg naar Ommen. Daar slaan we af naar het zuid-oosten. Via Vroomshoop en Geesteren komen we rond 18 uur aan in Tubbergen.

Onderweg komen we veel fietsers tegen en ook veel Pieterpad wandelaars. De trajecten van Pieterpad en deze LF14 overlappen elkaar voor een behoorlijk deel. We herinneren ons plekjes van destijds (2009) toen we hier ook het Pieterpad liepen.

Na een douche in het hotel kunnen we genieten van een mooie avond op het terras van een restaurant in Tubbergen. Het is toch echt geweldig dit soort tochten te doen in deze tijd, de natuur barst nu werkelijk uit z’n voegen.

Zondag 1 mei 2016, Haren naar Emmen

Klik hier voor de route van Lange Afstand Fietspad nr 14

Vandaag de 2e etappe van dit weekend. We kunnen nu beginnen in een plaatsje met een treinstation en dat is wel handig op deze tochten. Het is de bedoeling vandaag een “bejaardentochtje” over de LF te maken van Haren naar iets voorbij Assen en dan de trein terug te nemen. Iets van 50 km of zoiets. We hebben gisteren tenslotte al 100 km gefietst.Om die reden vertrekken we ook wat later, zo rond 10:30 van huis. Per auto naar de P&R van Haren en dan op de fiets.

We komen door het natuurgebied Sassenhein bij Haren en gaan vervolgens richting Zuidlaren. Ook nu komen we weer op plekjes die we nog niet kennen, terwijl wij toch al heel wat hebben afgefietst door Drenthe. De zon schijnt, we hebben de wind mee, dus het is erg lekker zo. De jas moet wel aanblijven, daar is het nog te koud voor. In Schipborg aan de koffie. Altijd mooi om ter plekke ook een een foto te maken van de Drentse Aa.

Dat iets voorbij Assen, hadden we vanmorgen afgesproken, zou Gasselte zijn en daarna zouden we terug fietsen naar Assen om de trein terug te nemen. Echter, als je al in Gasselte bent kun je net zo goed doorrijden naar Emmen, opper ik. Dat is maar zo’n 20 km meer en dan zijn we meteen weer wat verder op de route. En terug hebben we wind tegen. Zo gezegd zo gedaan.

In Emmen een hapje gegeten en daarna naar het treinstation. Kleine verrassing: er wordt gewerkt aan het spoor en tussen Coevorden en Gramsbergen rijdt een bus. En die neemt geen fietsen mee natuurlijk. Geen  punt voor ons, dat stukje (ongeveer 10 km) doen we ook nog wel even erbij. Helaas missen we net de gereedstaande trein in Gramsbergen en moeten we 30 min. wachten. Via Zwolle tenslotte weer terug naar Haren waar we, wel een beetje laat voor ons doen, om 22 uur arriveren.

Zaterdag 30 april 2016 Groningen Zoutkamp v.v. (103 km)

Klik hier voor de route van Lange Afstand Fietspad nr 14

Al in 2014 hadden we ontdekt dat het fietsen over Lange Afstand Fietspaden in Nederland zeer de moeite waard is. Die tochten komen echt door de mooiste stukjes van Nederland. En als voorbereiding op De Grote Fietstocht naar Rome (ook dit jaar weer!) leek het ons wel goed om daar eens aan te gaan beginnen. Onlangs hebben we al van Leek naar Zuidbroek gefietst over LF9. Bovendien moet er ook dit jaar weer een 100 km prestatietocht gereden worden. Vandaag is het redelijk fietsweer, bewolkt, een graad of 10 en windkracht 4. Het kan veel beter met dat weer, maar we zijn dit voorjaar nog niet erg verwend en we willen trainen! En dus beginnen we aan de LF14, die loopt van Lauwersoog naar Enschede en 304 km lang is.

Met de auto naar de P&R parkeerplaats bij Hoogkerk gereden en vandaar naar de aansluiting voor de LF14 bij de Paterswoldseweg. Door Groningen heen, waarbij meteen al opvalt dat we langs plekjes komen die we niet kennen. Hoezo ken uw eigen stad? Renée heeft 23 jaar in de stad gewoond en ikzelf 17 jaar. En dat is ook het leuke aan de LF’s.

Als we boven de stad bij Dorkwerd aankomen is de weg versperd. Men is bezig met de nieuwe brug over het van Starkenborghkanaal en daar moeten we nou net over. Even terugrijden naar de Paddepoelsterweg en daar is een fietsbrugje over het kanaal. Verder langs het Reitdiep en we passeren Garnwerd en Aduarderzijl. In de tuin van Allersmaborg stoppen we voor de meegenomen lunch. Vervolgens verder via Ezinge, Saaksum, Oldehove, en het gemaal Electra naar Zoutkamp. Er staat een straffe noordenwind en we besluiten de 11 km naar Lauwersoog te laten voor wat het is. We gaan koffiedrinken in een cafeetje in Zoutkamp. De teller staat nu op 43 km.

Daarna weer terug naar Groningen en daar alvast de koffie met taart genomen die bedoeld is om na afloop geconsumeerd te worden (zo luidt de regel 🙂 ). Vandaar een tussenstop op de Grote Markt. En omdat we de 100 km vol willen maken rijden we daarna de LF door tot aan de P&R van Haren waar de route langs komt. Vandaar weer terug naar de auto en er staan nu 102 km op de teller. We hebben de LF dus wel wat gek gereden, want eigenlijk moet je natuurlijk starten in Lauwersoog. Het probleem is echter dat er geen trein is om mee terug te rijden naar het beginpunt, waar je de auto hebt staan. Vandaar de op en neer rit. En het stukje Lauwersoog naar Zoutkamp rijden we van de zomer nog wel een keer..

Zondag 1 november 2015, Boyl naar Wilhelminaoord (15,0 km)

De weerprofeten hadden ons eerder een zonnige zondag voorspeld, maar gisteravond bleek het volgens de voorspeller op zondag al wat meer mistig te worden en zou het in de loop van de dag alsnog zonnig worden. Nou, vandaag bleef het mistig en het werd alleen maar erger. Geen zon gezien! We zullen maar aannemen (zoals altijd trouwens), dat ze het weer in de Bilt zelf wèl goed kunnen voorspellen.

Hoe dan ook, het was lekker windstil weer en wij waren weer vroeg op pad. Voor een zondag dan, want we reden weg om 08:45 uur. Om 10:45 uur stonden we naast de fiets op het beginpunt van de route, een km of drie boven Boyl, en kon de wandeling beginnen. Het was wel behoorlijk koud onderweg en je komt (behalve dan in Boyl, maar dat was al na 3 km) geen café tegen om even te gaan rusten. Dus het werd op onze benen staan van 10:45 tot 14:30, zonder ergens binnen warm te kunnen zitten. En buiten op de bankjes is te koud nu.

Onderweg is het wel weer prachtig door de herstkleuren. En de mist maakt het ook wel mooi, zij het wat somber. Dit gebied rond Boyl is vroeger een en al venen geweest en markeerde de grens tussen Friesland en Drenthe. Een ondoordringbaar gebied ook. Je merkt het meteen als je de grens oversteekt en meteen bos tegenkomt. We passeren Vledder ten noorden ervan en eindigen in Wilhelminaoord. Helaas blijken een van de kaarten in het boekje niet te kloppen (op pagina 88, kaart 31). Er was een tocht van 19 km gepland, maar de teller staat op precies 15 km als we op het eindpunt bij de auto aankomen.

Rond 14:30 zijn we al op het eindpunt. Vandaar naar Steenwijk voor de gebruikelijke koffie/thee met taart als beloning voor de tocht en daarna de fietsen ophalen en naar huis.

Zondag 4 oktober 2015, Hemrik naar Boyl (18,8 km)

Het belooft een mooie dag te worden en wij derhalve weer op pad. Dit is etappe nummer 6 inmiddels. Hierna nog 2 etappes en dan zit het Zevenwoudenpad er weer op. We lopen intussen op dit pad, net als op het Noaberpad, niet meer dan zo’n 20 km per keer. Vanuit Hemrik Verlaat wandelen we voornamelijk door weilanden naar Hoornsterzwaag. 

Vandaar naar de Tjonger, al sinds lang de scheidslijn tussen Oost- en Weststellingwerf en de rest van Friesland. De Stellingwervers zijn ook eigenlijk geen Friezen. Hun taal lijkt meer op nedersaksische dialecten als het Gronings en het Fries (heb ik me laten vertellen, want iemand Stellingwerfs horen praten hebben we niemand). Renée kent deze streek goed, want die heeft destijds in haar jonge jaren vanuit de Sociale Academie in Groningen hier een jaar stage gelopen met opbouwwerk voor de dorpen.

Na de Tjonger kom je door het Diaconieveen, een bewaard gebleven stukje oud veen. Daarna via Nijeberkoop en langs het riviertje de Linde op weg naar buurtschap de Boekelte, waar we de auto hebben achtergelaten. Het kostte vanmorgen nogal wat moeite om de auto kwijt te raken. De wegen zijn hier erg smal en de landbouwmachines tegenwoordig erg breed. Na twee plekjes geprobeerd te hebben toch maar op het erf van een boer geparkeerd (met zijn instemming, we blokkeerden bijna zijn landbouwmachine!).

Zaterdag 12 september 2015, Ureterp naar Hemrik (19,7 km)

We moeten nodig weer eens verder met het Zevenwoudenpad. Door het trainen voor de fietskampeervakantie en de voorgenomen tocht over de Alpen, hebben we dit jaar maar weinig gewandeld. De laatste keer dat we dit pad liepen was mei dit jaar.

Vandaag zal het droog blijven tot de avond hebben de weerprofeten ons beloofd, en daarom de rugzakken maar weer eens gepakt.  Met de auto naar Hemrikverlaat, per fiets over de fietsknooppunten naar Ureterp, waar we om 11:10 kunnen beginnen.

De omgeving waar we doorheen lopen lijkt veel op wat we tot nog toe zagen in Friesland. Veel houtwallen en weilanden met paarden en koeien. Als we de N381, de autoweg van Drachten naar Beilen, zijn gepasseerd (die wordt 4-baans zie ik tot m’n verbazing) en via een bruggetje over het verbindingskanaal zijn gelopen, komen we in de bossen van Olterterp en Beetsterzwaag terecht. De zandpaden zijn hier nog flink modderig door de vele regen van de afgelopen tijd. Onderweg komen we een boom tegen waarin een heilige is uitgebeeld. Olterterp bezit een alleraardigst oud kerkje uit 1414 (!). Een mevrouw die er werkt als vrijwilligster vertelt ons de geschiedenis van het kerkje. Daarna door naar Beetsterzwaag waar een festival aan de gang is (“Bourgondisch Beesterzwaag”). We nemen snel een kijkje, er staan allemaal tentjes met hapjes en drankjes. Maar we moeten door. We drinken snel koffie/thee in een Italiaanse ijssalon en gaan weer verder. Na Beetsterzwaag kom je langs de golfbanen die horen bij het landgoed Lauswolt. Dat is nog behoorlijk uitgestrekt, zien we. Daarna gaat het verder over het Lippenhuister heideveld en wandelen we in de richting van Hemrik. Via wat bossen komen we terecht bij de Opsterlandse Compagnonsvaart en lopen we het laatste stukje naar het verlaat (de sluis) van Hemrik.

Gelopen route:

Vrijdag 21-08-2015, Zwillbrock naar Grossemast (20,5 km). Dag 2

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Vandaag anders dan dag 1 toch maar eens vroeg opgestaan. Dat is toch echt nodig, om een beetje op tijd te beginnen zoals afgelopen woensdag liet zien. Dus 6:30 opstaan, douchen, ontbijten en naar Vreden om broodjes te halen. De rest van de camping is nog in diepe rust als we al vertrekken. De gemiddelde campinggast hier (de scholen zijn al weer begonnen) is boven de 60 en houdt van uitslapen! Ook natuurlijk koffie gedronken bij de bakker (kaas hebben we gisteravond al in de supermarkt gehaald). Daarna de auto neergezet (in Grossemast) en per fiets naar Zwillbrock langs NL knooppunten, want dat Duitse fietspad van Vreden naar Zwillbrock hebben we deze week al 3 keer gefietst.

En inderdaad, om 10:00 uur kunnen we al starten met de wandeling. Eerst het kerkje ter plekke bekeken met een prachtig interieur. Voorbeeld van een “vluchtkerk” zoals we daar lezen. We komen lopend weer langs de flamingo plas, maar die hebben we gisteren op de fietstocht ook al gezien. Deze keer slechts 1 exemplaar gezien, maar wellicht is het broedseizoen al echt over en zitten ze al weer op de overwinter plek in Zeeland (bijvoorbeeld), zoals een infoscherm ter plekke ons meldt.

Het lopen gaat goed, behalve dan een blaar op Renée’s teen, die zo nu en dan weer doorgeprikt moet worden. Ze heeft daar toch behoorlijk last van, en eigenlijk bevallen de wandelschoenen niet. Dat kan beter.

In Vreden na 11 km de broodjes met kaas opgegeten, en daarna nog een koffie gedronken op een terras daar. Het is nu 13 uur en het schiet lekker op. Verder door naar het eindpunt zo’n 9 km verderop. Het is even zoeken waar de auto is gebleven, maar die heb ik in de volgende dwarsweg laten parkeren door Renée, in plaats van langs de route (wat eigenlijk de bedoeling was).

Daarna naar Zwillbrock terug per auto, en daar op het terras van hotel/café Kloppendiek aan de koffie/thee met gebak. We besluiten daar ook meteen maar aan de wijn/het bier te gaan en te eten.

Rond 19:50 zijn we weer terug op de camping.

Link naar Google Maps kaartje

Woensdag 19-08-2015, Buurse naar Zwillbrock (23,5 km). Dag 1.

Voor een overzicht van alle Noaberpad etappes, zie deze pagina

Vandaag dan toch de eerste wandeling op dit pad na lange tijd. De vorige etappes waren in 2013, dus al weer 2 jaar geleden. We zijn niet heel vroeg vandaag. Pas om 7:30 uur opgestaan, gedouched, ontbeten, ook nog koffie gedronken op de camping en pas daarna op pad. Dat wil zeggen, eerst broodjes gehaald in Vreden, vlak over de grens en daar ook nog koffie gedronken bij de bakker/konditorei. Daarna per auto naar Zwillbrock en vervolgens per fiets naar Buurse. Al met al is het 12:00 uur dat we beginnen met wandelen, waar we normaal proberen om vóór 11 uur al te starten. We moeten dus wel even aanpoten en hebben daarom maar 2 pauzes onderweg. De eerste is al na 3 km in het Buurser Zand (lunchtijd), een mooi gebied met veel paars bloeiende heide.

Daarna langs de Harrevelder Schans uit 1590, bedoeld om de Spaanse troepen tegen te houden. Vervolgens door het Buurser Veen en Haaksberger Veen, eveneens erg mooie natuurgebieden.

In Oldenkott aan de Duitse kant van de grens hebben we de 2e stop en dan hebben we er 15 km opzitten. We worden al wat moe en dat komt ook door de grote stukken moeilijk lopend onverhard in het traject. Hobbelige geitepaadjes door hoog gras bijv. Erg mooi maar ook wel erg vermoeiend.

Na Donnerbrug bij grenspaal 816 besluiten we het onverhard te laten voor wat het is en over het fietspad verder te lopen. Qua km’s maakt het niets uit en we snijden ook geen stuk af, dus dat moet kunnen.

Behoorlijk stuk komen we om 18:15 uur pas aan in Zwillbrock. Te laat dus, want was het niet zo dat we wel wilden afzien tussen 9 en 17 uur en daarbuiten niet? Zo komt ons borreluurtje in de knel!. Onderweg naar Buurse om de fietsen op te halen komen we langs Eibergen waar we de boodschappen ook meteen maar even doen en ijs eten bij een Italiaanse ijssalon (aangeraden door de cassière van de supermarkt). Daarna pikken we de fietsen op en gaan terug naar de camping. De kortste route daarvoor loopt volgens de Ford weer door Duitsland en dat blijkt te kloppen. Al met al pas rond 20 uur terug op de camping.

Link naar het Google Maps kaartje

Donderdag 30 juli 2015, van Rüdesheim naar Remagen (0 km).

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Na het ontbijt in het hotel uitgecheckt en naar het station gefietst. We willen per trein naar Koblenz en dat gaat erg gemakkelijk. Reserveren op lokale lijnen is niet nodig. In Koblenz koffie gedronken en daarna nog wat rondgelopen op zoek naar een boekhandel. We willen nog naar Keulen en zoeken een camping daar in de buurt en moeten even een campinggids inkijken.  Want helaas is de smartphone van Wim (met de camping apps erop) defect geraakt een paar dagen geleden. Op Renée’s telefoon had ik wel de navigatieapp geladen als backup, maar niet de camping apps.. Het downloaden daarvan mislukt ook nog, en bovendien kost dat veel data, dus daar stoppen we na 1 poging maar mee. Al zoekend stel ik voor gewoon in Remagen te gaan staan, die kennen we tenslotte. Zo gezegd zo gedaan. De  fietsen achterop en de bagage in de auto, en daarna (in de regen) op weg naar Remagen.

Vrijdag 31 juli 2015, van Remagen naar huis via Keulen (o km).

Na een kampeernacht in Remagen rijden we met de auto naar Keulen en gaan daar nog even lekker shoppen (Renée) dan wel foto’s maken (Wim). Om 16 uur vertrekken we naar huis en zit deze fietsvakantie erop!

Woensdag 29 juli 2015, Rüdesheim an Rhein (0 km)

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015.

Vandaag dus even helemaal niets. Lekker ontbeten in het hotel na heerlijk geslapen te hebben. We hebben wat rondgelopen in het knusse dorpje. Daarna koffie in een klassiek soort grand café. Vervolgens een wandelingetje. Eerst met de stoeljeslift omhoog naar het NiederwaldDenkmal (Germania die over de Rijn waakt), opgericht na de eenwording van Duitsland in 1870. Daarna gewandeld over de Rheinsteig naar het klooster en vandaar weer terug naar het dorp. Het klooster heeft zelfs een flinke bookshop (veel spul over Hildegard von Bingen, die dit klooster stichtte).

In het dorp gelunched bij een bakker en daarna naar het veer gewandeld en overgestoken naar Bingen om dat plaatsje te bekijken. Ook daar rondgewandeld, ijs gegeten endaarna weer terug. We nemen het ervan nu en drinken in Rüdesheim wijn in een echte Duitse tent. Daar ook gegeten met livemuziek van een 4-mans formatie. De zangeres zingt beroerd, maar de saxophonist/klarinettist is prima. Veel duitse schlagers, dat wel. Boven ons is een flink carillon in het gebouw geplaatst. Zo nu en dan barst dat carillon los en beginnen hordes Japanners dat ding te fotograferen. Leuk om te zien.