Vrijdag 8 juli 2022, Rondwandeling Leeuwarden (8,3 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Elfstedenpad, zie deze pagina

Vandaag maar eens een korte wandeling, vanwege mijn blessure (zie deze etappe van het Drenthepad). Bovendien was er een tentoonstelling in het Fries Museum in Leeuwarden en die wilden we ook graag zien. Die heette à la Campagne en gaat over de Franse Impressionisten, zoals Monet en Cézanne, maar ook Nederlandse schilders als Weissenbruch. Na de koffie dus eerst op naar het museum waar we trouwens vlakbij zitten. En inderdaad – zeer de moeite waard. De meeste schilderijen waren geleend van museum Boymans van Beuningen uit Rotterdam.

Daarna even over de markt gewandeld, die op het plein voor het museum staat uitgestald, en vervolgens gestart met de rondwandeling. Die is volgens het boekje 12 km, maar wij doen alleen het stuk in de binnenstad.  En dat werd ook wel eens tijd want wij kennen Leeuwarden eigenlijk helemaal niet. Die binnenstad blijkt heel aardig te zijn – nooit geweten! Leeuwarden heeft stadswallen en smalle binnenstraatjes en veel horeca! Na 8 km houden we het voor gezien en nemen koffie/thee met oranjekoek (dat hoort natuurlijk in Friesland) op een terras. Daarna weer terug naar huis.

De gelopen route:

Zaterdag 25 juni 2022, van Leek naar Westervelde (30,1 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Drenthepad, zie deze pagina

We hadden nog onze jaarlijkse 30 km wandeltocht te doen en deze dag leek daar erg geschikt voor. En omdat we toch al van plan waren het Drenthepad opnieuw te lopen, maar nu andersom dan in 2017-2019, dan meteen maar de etappe van Leek richting Norg. Dat betekent vroeg op: om 06:45 uur vertrokken we al. Aangezien dat Drenthepad door landgoed Nienoord in Leek komt konden we er vanuit huis zo even heen lopen. Oorspronkelijk wilden we dan na afloop  met de bus terug, maar er was voor vandaag gewaarschuwd voor spontane busstakingen bij Qbuzz. Dus gistermiddag alvast de auto in Norg neergezet en per fiets terug zodat de terugreis geen probleem zou worden.  Overigens hebben we vandaag de hele dag bussen van Qbuzz zien rijden op het traject…

We komen eerst  langs Nienoord en de bossen er om heen. Het zonlicht speelt op dit tijdstip mooi tussen de bomen door. Via Leek en Nietap lopen we door het Natuurschoonbos achter Nietap. Dit bos is nog bekend door het feit dat hier een uithof van het klooster van Aduard stond, waar turf en potklei (om stenen van te bakken) werd gedolven. Er heeft hier zelfs nog een tweede havezate van de familie van Ewsum (de eigenaars van Nienoord) gestaan. Daarna verder door het Zulther bos naar Roden. We lopen min of meer om Roden heen door groene stroken en gaan eerst maar eens koffie drinken bij Hotel/Café Onder de Linden. Hoewel het nu 08:55 uur is zijn ze gelukkig al wel open. Daarna verder om Havezate Mensinghe heen. Op het dak huizen nog (tenminste) 2 ooievaars.

We lopen aan de oostkant van Roden door het bos dat daar ligt, passeren het Peizerdiep en lopen vervolgens naar het Mensingebos. We  komen langs de plas waar veel hondenbezitters hun hond uitlaten. De honden mogen stokken ophalen uit het water, die hun baasjes erin gooien. Leuk spelletje. Terwijl we nog achterom kijken naar de honden gebeurt het plotseling. Ik struikel over een boomwortel op het pad en ga hard neer op m’n gezicht. Niet zo best. Een bloedende wond op m’n voorhoofd, ook eentje op m’n neus, een zere plek op m’n linker borst, enorme kramp in m’n linkerbeen en een gekneusde rechter elleboog. Met de nodige moeite kom ik weer overeind en strompel met hulp naar een bankje. Gelukkig hebben we altijd een EHBO-tasje bij ons en Renée begint de wonden goed schoon te maken en me te verbinden. Enkele dames bieden aan om ons met de auto naar huis te brengen. Erg behulpzaam allemaal. Dat doen we dan toch ook maar in Nederland! 

Daarna maar eens gekeken of ik nog kan lopen. Dat gaat moeizaam maar met Renée als ondersteuner gaat het wel. We besluiten toch maar door te lopen en naar het cafe in Roderesch te lopen, en dan verder te kijken. Dat ligt op de route en is nog 1 km lopen of zoiets. Daar nogmaals aan de koffie en gekeken hoe het verder moet. We kunnen hier met de bus verder, maar dat wil ik niet. Ik wil persé die 30 km uitlopen vandaag en dat gaan we ook doen. We gaan niet meer door bos omdat ik niet stabiel genoeg loop, maar over verharde fietspaden lukt het wel.  Zo gaan we langs de weg naar Langelo en Norg. Helaas hebben we nu 23 km op de teller staan en nog geen 30. Daarom lopen we door tot voorbij Westervelde en weer terug naar Norg tot we precies 30,1 km op de teller hebben staan. Daar na op het terras om eens lekker verwend te worden! Het was me het dagje wel!

De gelopen route:

Donderdag 16 juni 2022, Wenen

Na het ontbijt rond 9 uur op pad. We willen eigenlijk alles met de tram doen in de stad om zoveel mogelijk te zien.  Bij het metrostation vlakbij kunnen we 2 dagkaarten kopen, die 2 dagen geldig zijn. Met tramlijn 71 naar het centrum en bij de Opera eruit. Die opera is meteen al een heel imposant gebouw en er zullen nog vele volgen. We bespreken of Wenen kan wedijveren met Parijs, Londen of Berlijn. Renée vindt van niet (té protserig en teveel erop gericht te imponeren) en ik twijfel wat. Veel gebouwen zijn gemaakt tijdens het voorspoedige bewind van het Habsburgse keizerrijk van de 16e tot de  19e eeuw. Dat keizerrijk eindigde in 1918 na WO1.  Het is allemaal wel pompeus en barok-achtig. Niet lelijk vind ikzelf.

Na de koffie op een terras horen we ineens een enorm lawaai. Alle kerkklokken beginnen als een dolle te luiden. En er komt een processie aan met priesters, kinderen, volwassen, een monstrans, koperorkest en zingende paters. Het is Sacramentsdag en dat vieren ze hier op dag 10 na Pinksteren. Vandaag dus. (Helaas zijn daardoor ook alle winkels dicht! Daar komen we nu pas achter.) De processie eindigt bij de St Stefans kathedraal, waar een openlucht mis opgedragen zal worden.

We lopen nog wat rond en besluiten na de lunch (wederom op een terras) per metro naar slot Schönbrunn te gaan. Volgens mij was dat het mooie kasteel van keizerin Sissi. Daar aangekomen valt het tegen. Geen mooi kasteel, vinden we.  Bovendien, als je het kasteel zou willen bezoeken moet je een kaartje kopen en daarna tenminste 2 uur wachten voordat je naar binnen kunt. En heel grote delen van de tuin zijn gesloten voor publiek (’s avonds blijkt dat in deze tuin hét concert van het jaar zou plaatsvinden, ook al ter gelegenheid van Sacramentsdag). Wisten we ook niet …

Ik denk dat ik de war ben met slot Belvedère. Na nog wat door de tuin te hebben gelopen in die gedeelten waar het wel kon, gaan we weer terug.  Na alweer een terras (waar onze buren buitensporige hoeveelheden vlees soldaat aan het maken waren) hebben we alsnog Belvedère bewonderd. En dat is inderdaad een mooi kasteel, vinden we beiden.

Tenslotte op weg naar het Prater complex. Maar het begint te regenen, dus in het park eerst maar eens een glaasje wijn op een terras. Het begint steeds harder te regenen, dus meteen ook maar gedineerd daar. Na afloop toch nog even langs het gedeelte van het Prater met het reuzenrad. Dat is inmiddels meer een normale kermis, met alle herrie van dien. Nog wel even het oude reuzenrad bekeken en daarna per metro/tram terug naar het hotel. We zijn erg moe van het vele wandelen.

Vrijdag 17 juni, Wenen en de terugtocht naar Schärding

We hebben nog tot 14 uur voordat we terug bij het hotel voor de terugreis moeten zijn en we kunnen Wenen dus opnieuw in.  Renée heeft nog steeds niet de Sacher Torte geproefd en dat moet toch echt nog even.  We nemen een koffie en wandelen wat rond. Een 2-tal boekwinkels bekeken. Bij één van de koffiestops kan Renée eindelijk haar Sacher Torte proeven. Ik vind hem niet heel bijzonder, maar daar gaat het natuurlijk niet om.  We kijken ook nog even naar binnen bij het Sacher hotel. Het ziet er chique en duur uit.  Daarna per tram weer terug naar ons hotel. De chauffeur van het busje staat al klaar en helpt bagage en fietsen stouwen. De lunch doen we maar even op de stoeprand, want in het busje wordt het anders maar wat kruimelig.

Rond 14:30 inderdaad op pad naar de volgende 2 hotels om fietsers op te pikken. We zitten met een man of 13 in het busje. Rond 19 uur komen we aan in Schärding. We pakken alles meteen in de auto en gaan op weg. Vanuit de auto een hotelletje gebeld in Sinzing, vlakbij Regensburg. Snel ingecheckt en per fiets naar een pizzeria in de buurt. Beetje laat allemaal maar dat gaat prima.

Zaterdag 18 juni

Prima hotel weer en na het ontbijt op weg. Ook dit keer bijna geen files en via Frankfurt, Keulen en Arnhem naar huis, waar we om 17:30 al aankomen.

Woensdag 15 juni 2022, van Traismauer naar Wenen (78 km).

Na het vertrek uit het hotel (het was een door een familie gerund hotel, ons bed was beroerd, Renée werd met rugpijn wakker) eerst naar de bakker om de hoek voor een cappu met chocolade/vanille Schnecke voor Wim en een gewone koffie (Verlängerter heet dat hier) voor Renée. De Spar zit ook vlakbij dus broodjes en kaas zitten alweer snel in de fietstas. De reis is verder niet veel afwijkend van de vorige dagen. Ja, de bergen verdwijnen wat maar komen bij Klosterneuburg weer opzetten. En we hebben voor het eerst wind tegen, wk 2-3. Verder ging het soms door (lelijk) industriegebied maar dat kun je verwachten zo dicht bij Wenen.

In Tulln volgt de tweede koffie op een leuk terras in het centrum.  Daar ook een klein maar heel informatief museum bekeken van Romeinse vondsten. Tulln was een echt fort dat Comagena heette. Dat fort was hard nodig in de strijd van de Romeinen tegen de Germanen. Mooi museum!

In Klosterneuburg nog een ijsje gegeten. Het wordt een lange tocht vandaag, want het hotel ligt aan de andere kant van het centrum van Wenen. Gelukkig blijven de fietspaden prima, ook langs het Donau kanaal waar we nu langs fietsen. Na inchecken en douchen in het hotel snel lopend richting centrum en daar vinden we vlot een pizzeria waar we terecht kunnen.

De gereden route:

Dinsdag 14  juni 2022, van Melk naar Traismauer (61 km)

We zaten in hotel Wachauerhof in de binnenstad van Melk. Gisteravond, toen we bij een Italiaan aten, was er nog een grappig voorval. Een dom mens uit de USA wilde even uitrusten op het terras aan tafel met een bordje gereserveerd erop, zonder wat te bestellen Dat mocht niet van de ober. Daarop bestelde ze een flesje water van €4,- en wilde betalen met haar creditkaart. Dat kon daar niet . Of ze met dollars kon betalen? Nee, eigenlijk ook niet maar vooruit, de ober accepteerde uiteindelijk $5,-.  Troela.

Vanmorgen normaal ontbeten en op pad. Er is een Spar supermarkt in Melk, dus daar eerst even langs. Ik ga ondertussen alvast op een terras voor de koffie. Daarna over de noordoever verder langs dorpen met soms imposante kerken. Ook zie je soms een groot kasteel boven op een berg liggen. De route is vandaag heel anders dan de vorige dagen. Voor het eerst reden we de hele dag langs/ door wijnhellingen. Dit gebied, de Wachau is vooral bekend van de Grüner Veltliner (die wij ook steeds drinken hier) en de (Rhein) Riesling. En van de Marillen, een abrikozensoort, die verwerkt worden tot jam, schnaps, likeur, etc.

In Krems maar eens van de fiets voor een ijsje. We nemen een Wachauer becher, met al het bovengenoemde erin verwerkt en ook Marillenijs.  Renée vond het heel lekker, ik maar zozo. Daarna willen we nog wat aan cultuur doen en een wandeling naar de kerk gemaakt, maar die is dicht. We gaan verder via de zuidoever naar Traismauer, waar we in een pension zitten. We eten bij een Turk vlakbij ons pension. Renée een pide (flatbread) met spinazie, ei en geitenkaas en ikzelf een pizza. Toen we goed en wel zaten kwam er nog een groot lokaal gezelschap zitten dat meteen 5 tafels aan elkaar schoof . Soort buurt bbq, maar dan weer anders.

De gereden route:

Maandag 13 juni 2022, van Grein naar Melk (51 km)

We zitten in dit grote en prachtige hotel zo’n 6,5 km in de bergen. De weg er naartoe gisteren was aardig druk en ik overweeg even om een Radweg te zoeken om weer beneden te komen. Maar we hebben geen idee wat voor route dat is, het kan wel een mountainbike route zijn, en slecht voor onze fietsen. Dus toch maar via de verkeersweg naar beneden en het is gelukkig rustig nu. Nog wel even een klimmetje erin van een procent of 8. Beneden met een pontje naar de overkant van de rivier. Er staan een stuk of 12 fietsen in het pontje en zo te zien allemaal uit ons hotel. In Persenburg, na zo’n 20 km, naar de supermarkt voor brood en kaas. Een bakker zien we even niet. Bij een café onder een parasol nog even lekker aan de koffie. We hebben er al 20 km of zoiets opzitten en als we zo doorgaan komen we te vroeg in Melk aan, onze volgende pleisterplaats.

Om 12 uur de stoeltjes weer uitgeklapt en aan de lunch. Het waait harder nu (wk4 uit het westen) , dus alles voor de wind vandaag. Bij Klein-Pöchlarn stoppen we even want het begint te druppen en we zien een dikke bui aankomen. We gaan schuilen in een kleine, met glas overdekte fietsenstalling en krijgen nog gezelschap van 6 fietsers, die ook willen schuilen. Daarna droog op weg naar Melk. Daar ingecheckt, de bagage komt pas om 18 uur, dus een beetje bezweet het stadje in. Eerst een ijsje en daarna wat cultuur.

Er staat hier een enorm paleis of klooster. Het blijkt een Benedictijner klooster te zijn, gesticht in 1089 in wat toen eerst een kasteel was van een Beierse graaf. Het is zeer groot en de kerk zelf zwaar barok (en over de hill). Dat is gebeurd nadat de kerk was vernield door de Ottomaanse Turken, en opnieuw werd opgebouwd. Maar mooi vinden we de kerk niet. Het klooster mag je bezichtigen en daar sprong 1 zaal er positief uit. Dat was die over Benedictus en de regel van Benedictus. Tot het absolute minimum gestileerd hadden ze de essentie van zijn leer vorm gegeven. Heel smaakvol gedaan en prachtig uitgelicht. Als je alle overdaad ziet in het klooster en vooral ook in de kerk, heb je toch de indruk dat het op geen enkele manier meer iets te maken heeft met de intenties van Benedictus.

Maar alleen al vanwege die ene zaal was het bezoek aan dit klooster toch zeker de moeite waard. Renée: ik zal thuis het mooie boek van Wil Derkse er nog eens bijpakken (“Een levensregel voor beginners”).

De gereden route:

Zondag 12 juni 2022, van Linz naar Grein (77 km)

Om 7 uur al aan het ontbijt in dit prima hotel. Ook dit is weer een groot hotel. Bagage ingeleverd en daarna teruggefietst naar de brug bij het centrum. De weg gaat over een dijk langs de Donau en is nu (na het feest gisteravond met veel lopend publiek en drank) weer rustig. Wel oppassen hier want het ligt vol glassscherven. In het  centrum naar een bakker voor broodjes en koffie en daarna de stad uit. Het eerste stuk is een beetje saai. Over een dijk met aan de overkant allemaal industrie van Linz. Later buigen we meer van de Donau af en komen in Enns, een oud stadje. Zelfs met de oudste stadsrechten van Oostenrijk. Het is niet groot maar het centrumplein met de toren is erg oud en goed bewaard gebleven.

Na de koffie op een terras horen we ineens een 4-stemmig mannenkoor. Die blijken op een terras verderop te zitten. Renée maakt er een video van.

Daarna verder op de route. Bij Windpassing gaat het even mis. Daar is een nieuwe weg aangelegd en de routebordjes corresponderen niet met de GPX en met het boekje (uit 2017). Even de bordjes gevolgd, maar daarna teruggereden en toch de GPX maar gevolgd. Bij Sankt-Pantaleon de stoeltjes uitgeklapt (die nemen we elke dag mee op de fiets). Geen bankje te zien in de omgeving. Lekker in de schaduw en frisse luchtstroming (bij 28 graden).   Daarna keren we weer terug naar de Donau en zien één van de vele sluiscomplexen die we deze reis tegenkomen. Wat ik niet wist is dat hier ook een waterkrachtcentrale in zit. Je hebt de sluis voor de scheepvaart, de stuw en dan nog het gedeelte voor de waterkrachtcentrale. Te zien aan de hoogspanningsmasten wordt er nog behoorlijk veel energie mee gewonnen.

We vervolgen de route door het landschap langs Wallsee en Sommergau. Je rijdt dus niet steeds langs de Donau. Bij Ardagger opnieuw naar de rivier en nu op weg naar Grein. We zullen hier niet overnachten maar worden om 17 uur opgehaald met een busje en met fiets en al naar een hotel hogerop gebracht. Even gekeken waar dat ophaalpunt is en daarna een ijsje bij een Italiaan. Om 16:45 uur naar de ophaalplaats waar al anderen staan te wachten. Het opladen van de fietsen gaat vlot en we vertrekken. Het is een prima hotel waar we naartoe rijden, een km of zes de heuvels in.  Eten kan hier alleen in het hotel, maar dat is prima geregeld. Voldoende keuze en lekker. Wel (zoals steeds) enorme porties. We komen vaak niet verder dan de helft.

De gereden route:

Zaterdag 11 juni 2022, van Wesenufer naar Linz (67 km)

Om 07:30 uur alweer aan het ontbijt. Prima hotel hier, dat tevens voor conferenties en seminars wordt ingezet.  Het ligt op de oever van de Donau. We zien ook de nodige jeugdige zakenleven-achtige werkenden in de ontbijtzaal zitten. Na het vertrek moeten we even terug naar de noordelijke oever, want de zuidelijke oever heeft 2 vette pijltjes op de kaart staan, oftewel flink klimmen. Maar dat hoeft dus niet op deze tocht!  Met een pontje gaan we een eind verderop bij Schlögen weer naar de zuidoever. Bij Schlögen maakt de Donau 2 keer een bocht van 180 graden.

Daar kun je mooie foto’s maken maar dan moet je wel de helling op. Er loopt een wandelpad naar zo’n uitzichtspunt. Dat lijkt ons leuk om te doen en we gaan welgemoed op pad. Alleen – omhoog gaan met onze gewone schoenen gaat nog wel, maar terug heb je écht bergstokken nodig. Zonder die stokken vind ik het te gevaarlijk. Halverwege besluiten we om toch maar om te keren. Toch nog een foto kunnen maken. Hogerop kun je onderstaande foto maken.

In het restaurant van de camping vlakbij gaan we aan de koffie. Daarna verder de route vervolgen, die erg rustig is. Alle dorpjes liggen aan de overkant. Pas tegen 13 uur komen we bij Aschach, waar ook weer supermarkten zijn te vinden om brood en kaas te kopen. Aan de oever van de Donau eten we dat op. Daarna verder naar Ottersheim waar we aan het water/bier gaan, want het is inmiddels lekker warm geworden. Daarna door naar Linz, een grote stad met veel industrie. Ingecheckt en daarna per fiets de stad in voor ijs en pizza’s. Het centrum van Linz bestaat uit een groot, langgerekt plein (waaraan ook veruit de meeste terrassen liggen). Van daaraf kun je verder het oude centrum in – we lopen daar wat rond, maar de terrassen lokken, dus daar hebben we de rest van de avond doorgebracht.

De gereden route:

Donderdag 9 juni 2022 Heenreis Passau

Vandaag de heenreis naar Passau. Het is een lang stuk en we weten niet hoe erg de files in Duitsland zullen zijn, dus vroeg op (05:10 uur!!).  Rond kwart voor zeven op pad. Via Kassel richting Neurenberg, waar we de A3 naar Passau nemen. Het is gelukkig rustig met files en die er zijn staan op de andere weghelft. Na Passau binnendoor naar Schärding, dat zo’n 15 km ten zuiden van Passau aan de Inn ligt en waar ons eerste hotel is. We arriveren er om 16:45 uur, 10 uur rijden over 900 km is niet slecht.

Na het afleveren van onze rolkoffers in het hotel kunnen we de auto kwijt op een groot parkeerterrein van Eurobike, onze reisorganisator,  ten zuiden van het stadje. Daar stonden wel 50 of meer huurfietsen klaar en vele busjes van de firma. Vandaar met de fiets terug naar het hotel en het stadje in om te gaan eten. Er is niet heel veel horeca hier maar wel keuze genoeg. Jammer genoeg zijn er geen terrassen open op dit moment: niet warm genoeg en bovendien enige lichte regen. Een erg lawaaïge tent wordt de keuze – we kunnen zelfs elkaar al nauwelijks verstaan, laat staan de serveerster, maar het eten en de wijn (Grüner Veltliner, natuurlijk) zijn prima.

Vrijdag 10 juni 2022, van Schärding naar Wesenufer (55 km)

We kunnen om 07:30 aan het ontbijt. Het hotel is niet heel luxe, maar dat hoeft van ons ook niet.  Bij Eurobike kun je vaak kiezen uit verschillende klassen van hotels – wij hebben ditmaal de meest ‘basic’ gekozen (Je kunt zelfs kiezen voor zogenaamde Charme hotels – die hebben speciale extra’s of liggen op een uitzonderlijk mooie locatie. Voor ons is het hotel alleen maar bedoeld om te slapen en te douchen, de extra’s hebben wij niet nodig). Het ontbijt is prima en om 08:30 uur moet de bagage klaargezet worden voor transport, en kunnen wij op pad. Eerst over de rechteroever van de Inn en daarna over een hangbrug voor fietsers en wandelaars naar de linkeroever waar wat meer klimmetjes zijn te vinden.  Na 17 km in Passau aan de koffie bij een Bäckerei. Daar ook de broodjes voor de lunch gekocht. Het is even zoeken naar een supermarkt voor de kaas, maar bij het station vinden we er een.

Terug naar de Dom van Passau want die moet je echt gezien hebben hier. De vorige keer dat we hier waren (in 2019) was het smoorheet en hebben we eigenlijk niets gezien van Passau. We hebben nu geluk. Er is om 12 uur een orgelconcert van 20 minuten. Dit orgel is het grootste kerkorgel van de wereld met een kleine 18.000 orgelpijpen. Helaas is een deel van het orgel niet te zien door restauratie werkzaamheden aan de kerk, maar het geluid is inderdaad indrukwekkend. De organiste speelde 5 nummers, en liet ons horen welke mogelijkheden zo’n orgel heeft.  Ik meende zelfs een popsong van de Beatles te horen.

Citaat van Renée: “Soms klinkt het zacht en lieflijk bijna, als een blaasinstrument. Maar soms ook hard en bijna dreigend (“vol op het orgel”). Het laatste stuk was deels weliswaar hard, maar erg meeslepend. Ik hoorde er de Donau in. Het aanzwellen van het water in de winter, ook echt wel dreigend. En dan komt toch de lente en wordt het weer wat lieflijker. En tenslotte de zomer, het water stroomt kabbelend in de Zwarte Zee. Geen idee waar het stuk echt over ging. Maar dit hoorde ik en vond het heel mooi.”

Daarna op pad over de route, die erg goed is te doen. Soms even een klein hellinkje, maar het stelt niets voor. Onderweg toch nog een regenbui, dus even de regenkleding aan, maar bij de lunch kan die alweer uit. Daarna rustig fietsend verder naar Wesenufer.

Na het diner gaan we nog even door het dorpje wandelen en een stuk langs de Donau (die weliswaar niet blauw is, maar eerder mosgroen door alle algen – wel ‘schön’).

Gereden route:

Zondag 22 mei 2022, De Ems Radweg van Lingen naar Rheine (102 km).

We wilden als voorbereiding op onze fietsvakantie dit jaar alvast extra zadeltraining opdoen door de 100 km tocht te gaan maken. We hadden onlangs al een keer 75 km gereden, dus dit moest nu wel kunnen, dachten we. Duitsland trekt mij altijd wel en daarom een tochtje uitgezocht langs de rivier de Ems tussen Lingen en Rheine. Dat is ongeveer 50 km en heen en weer en zo komen we dan wel uit op 100 km. Vandaag is het zonnig, windkracht 1 en dus ideaal voor zo’n tochtje. Via de N34 en langs Emmen naar de A31 in Duitsland en rond 09:00 uur zijn  we al ter plekke. De auto bij de Emslandhallen neergezet en per fiets naar het centrum voor de koffie. Rond 09:30 kunnen we vertrekken.

Vrij snel kom je al de enorme koeltorens tegen van de kerncentrale van Lingen, die eind dit jaar definitief zal sluiten. Niet ver buiten Lingen is de Radweg versperd door werkzaamheden aan een sluis. We moeten via Bramsche omrijden. Zo nu en dan steken we 2 waterstromen over, de rivier de Ems en het Dortmund-Ems kanaal. Als we Emsbüren naderen, gaan we het dorp maar eens in voor een 2e koffie. En zoals gebruikelijk is hier vaak wel een Bäckerei open op zondag.  Wim neemt er meteen maar een Schnecke bij, nogal zoet maar erg lekker.  Daarna verder richting Salzbergen over de linkeroever van de Ems. Wat ons wel opvalt is de slechte staat van de fietspaden.  Niet dat er gaten in zitten, maar je hobbelt voortdurend op je zadel. Misschien juist goed voor de zadeltraining, maar toch niet erg prettig. We zagen dat vaker in Duitsland (o.a. de Ammerland route). We constateren dat Nederland dat toch veel beter voor elkaar heeft. Volgend jaar de 100 km tocht maar weer in Nederland ?.

De lunch gebruiken we bij een plek waar de plaatselijke imkervereniging bijenkorven heeft neergezet met allemaal informatieborden over het leven van de bijen. Na Salzbergen komen we een voormalig klooster tegen dat nu als horeca dienst doet met een prachtige theetuin (waar we overigens alleen maar langs gelopen zijn).  Daarna verder naar Rheine. Bij het treinstation nog even gekeken naar Duitse tijdschriften en het centrum verder vluchtig bekeken. En dan weer terug richting Lingen. We rijden nu stevig door, want het begin al wat later te worden en die 100 km moet wel op de teller natuurlijk. Om 18:30 zijn we terug in Lingen, maar moeten nog wel wat extra km’s fietsen om de 100 vol te maken. Geen probleem, de route nog even een paar km op en neer fietsen. Daarna de binnenstad van Lingen in , waar we verrast worden door een of andere loopwedstrijd met zo te zien veel deelnemers.  Bij een Eiscafé gaan we ons eens lekker te buiten aan een bak ijs. Hebben we wel verdiend vinden we. Daarna naar de auto en terug naar huis. Het was weer een mooie tocht!

De gereden route: