Woensdag 1 juni 2016, van Gersthofen naar Utting am Ammersee (58 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Ook deze dag op tijd weer op na een nacht vol regen. We hebben geluk dat het overdag tijdens het fietsen vaak wel droog is. De meeste regen komt vaak na 16 uur. Wel moet de tent ’s ochtends vaak nat ingepakt worden, maar die kan daar wel tegen. Rond 8 uur vertrokken naar de Ammersee. Dat meer ligt ten westen van München, dus het schiet al aardig op in Duitsland. Nog even en we bereiken de Oostenrijkse grens.

Het is een redelijk vlakke etappe vandaag. De afstand is maar 58 km en we proberen wat verder dan de Ammersee te komen omdat we morgen dik 80 km moeten rijden. We denken aan de camping bij de Riedsee. Maar…

Soms moet je in Duitsland switchen van weg naar trottoir vanwege het drukke verkeer. Dat is hier heel gebruikelijk en ook de voetgangers weten dat. Renée raakt daarbij echter een stuk ijzer van een putdeksel dat in het gootje ligt en heeft een lekke achterband. Drie lekken in de binnenband en een scheur in de buitenband. Dat laatste is gelukkig niet heel erg en dat is maar goed ook, want we hebben geen reserve buitenband bij ons (wie wel trouwens behalve de echte wereldfietsers?). Eigenlijk moet je nu de binnenband vervangen, maar het achterwiel uitnemen met een Rohloffnaaf (met snaaraandrijving) gaat wat anders dan gebruikelijk. En dat had ik van tevoren niet voldoende geoefend natuurlijk. Uiteindelijk toch maar gedaan. Wel door dit gedoe (3 keer stoppen om te plakken) veel tijd verloren, zodat de Riedsee geen optie meer is.

Bij de Ammersee kunnen we, zoals Reitsma al had aangekondigd, voor het eerst een blik op de Alpen werpen. Prachtig, indrukwekkend, maar ook wel imponerend – hier moeten we dus overheen! Het gebied bij de Ammersee is overigens een erg mooi gebied en prima om te fietsen. We zullen hier nog eens terugkomen, beloven we elkaar, net als trouwens in Augsburg en Dillingen… Mischien met auto en vouwwagen deze tocht eens een keer overdoen? Je hebt toch te weinig tijd op zo’n fietstocht om alles onderweg voldoende te bekijken.

Om 17:50 in Utting am Ammersee naar een fietsenmaker om 2 nieuwe binnenbanden aan te schaffen. Naast ons op de camping staan Willem en Ingrid uit Zwolle die al de nodige fietskampeertochten hebben gemaakt. Zij reizen juist van Rome naar Nederland, de omgekeerde route dus, die wel een stuk zwaarder is.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Gersthofen: 423 m
• Hoogte Utting: 540 m
• Maximale hoogte: 624 m
• Klimmeters: 305
• Daalmeters: 224
• Afstand: 70,5 km
• Tijdsduur: 9 uur 7 minuten

Dinsdag 31 mei 2016, van Dillingen aan de Donau naar Gersthofen (47 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

De camping hier wordt gerund door 2 dames, die er ook nog een Biergarten op nahouden. De camping ligt niet ver van het centrum en Dillingen is een alleraardigst stadje. Om 6 uur opgestaan en dat bevalt prima. Ik ben normaliter wel geen vroege opstaander, maar dit bevalt wel goed. Bovendien liggen we er meestal om 22 uur al in vanwege de vermoeidheid (en ook omdat het dan gewoon al donker is) en dan slapen we meestal direkt wel. Om 8 uur weer vertrokken. 2 andere stellen fietskampeerders moeten op dit moment nog beginnen met wakker worden, geloof ik.

Vrij snel krijgen we al weer wat klimmetjes voor de kiezen. Bij 9% hou ik het voor gezien en ga dan lopend verder. Dat bevalt mij beter en put mij minder uit dan proberen de trappers rond te krijgen. Renée blijft liever zo lang mogelijk fietsen, dat bevalt haar beter.

In Welden koffie gedronken en daar pas in Bild de foto’s gezien van de ellende in Braunsbach. Die (voor deze ene keer) ook maar gekocht. De rest van de route verloopt over het tracé van een oude spoorbaan en dat is altijd erg prettig fietsen. In Gersthofen inkopen voor de maaltijd gedaan en vervolgens naar de camping in Mülhausen, in de buurt van Augsburg. Een prachtige camping bij een meer met veel vaste caravanplaatsen.

Naast ons staat een alleen reizende aardige Duitse fietskampeerder, die uit Berlijn komt en een rondje Duitsland aan het fietsen is. Hij kwam nu van het Bodenmeer vandaan.

En toen we aankwamen kwam de mooie zwarte campingpoes ons begroeten en bleef bij ons liggen zolang als we moesten wachten tot de receptie weer openging.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Dillingen: 423 m
• Hoogte Gersthoven: 459 m
• Maximale hoogte: 530
• Klimmeters: 394
• Daalmeters: 397 m
• Afstand: –
• Tijdsduur: –

Maandag 30-05-2016, van Ellwangen naar Dillingen aan de Donau (69 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Het was echt noodweer vannacht. Langdurig onweer en erg veel harde regen. We zijn blij dat er geen hagelstenen bij zaten, want het is maar de vraag of de tent dat zou hebben gehouden. Pas later horen we dat er 87 mm water is gevallen, en in Braunsbach zelfs 100 mm. En dat het noodweer daar echt heeft huisgehouden. Het dorp is overstroomd en de camping is onder water gekomen. Een “Rome fietser” heeft z’n tent verspeeld en bijna z’n hachje erbij. Hij stond op het tentveldje waar wij 1 dag eerder ook stonden. En de Gasthof waar we aten is volledig verwoest door een watergolf die door het dorpje is gespoeld. Elders in het gebied zijn 4 doden gevallen.

We hebben er deze ochtend nog geen weet van, we zullen dat later uit de kranten vernemen. Onze zorg op dit moment is een beste plas water vlak bij de zijopening van de tent. We moeten er nu aan de voorkant uit. Alles in de voortent is kleddernat. De binnentent met de slaapzakken is gelukkig droog gebleven. Wel ligt er onder de binnentent ook een laag water.

Om 06:15 staan we op en na het bezoek aan het badhuis gaan we inpakken. Dat moet zoveel mogelijk in de tent want het regent zachtjes. Om 08:00 vertrekken we en gaan bij een Bäckerei in Ellwangen eerst maar eens warme koffie drinken en broodjes eten. Dit soort zaken is al om 7 uur open en veel mensen komen er even een ontbijt kopen om mee te nemen. Ook scholieren. Dat zie je bij ons toch niet.

Na Lauchheim komt een klimmetje van 2,6 km van 4-7%. Het laatste stuk is ineens veel steiler, wel 12%. Lopend verder dus.

Rond 16 uur in Dillingen aan de Donau en de camping opgezocht. Daarna boodschappen gedaan in het stadje met mooie oude gebouwen, een ijsje gegeten en bij de tent de maaltijd opgegeten.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Ellwangen: 438 m
• Hoogte Dillingen: 423 m
• Maximale hoogte: 632 m
• Klimmeters: 489
• Daalmeters: 504
• Afstand: 65,4 km
• Tijdsduur: 7 uur 21 minuten

Zondag 29 mei 2016, van Braunsbach naar Ellwangen (50 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Vandaag dan de zwaarste etappe voor de Alpen volgens het boekje van Reitsma. We steken over van het dal van de Kocher naar het dal van de  Jagst. Het regent weer als we opstaan, maar bij vertrek is het gelukkig droog. De eerste helling is 900 m van 9% en daarna 800 m van 4-5%. Dat gaat redelijk goed. Dat zou het zwaarste stukje moeten zijn, maar een stukje verderop hebben we een helling van 10% bij het stadje Vellberg. Hoe zit dat nu? Maar we zitten verkeerd, zo blijkt. Ik rij op de GPX coördinaten die ik van tevoren had gedownload en geïnstalleerd in Osmand, maar dat blijkt een voorlopige versie voor 2016 te zijn. Er is later een definitieve voor 2016 door Hans Reitsma op z’n  site gezet, maar die heb ik gemist. Het boekje bevat wel de goede route, maar dat gebruik ik niet… Via Obersontheim en Frankenhart keren we weer terug op de route, maar hebben dan inmiddels wel wat extra hellingen voor de kiezen gehad. Wel hebben we goed weer vandaag, dus zo erg is het allemaal niet.

Rond 14:45 al weer op de camping in Ellwangen en meteen de tent opgezet, want er komt onweer aan. In het oude stadje ijs gegeten en ook gegeten. Omdat het zondag is zijn er geen supermarkten open. We moeten dus wel in het stadje dineren, hetgeen geen straf is natuurlijk. Rond 19:30 weer terug en er barst nu een hevig onweer los met veel regen.

We hebben er geen weet van, maar vannacht wordt een rampnacht in Braunsbach waar we de afgelopen nacht stonden.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Braunsbach: 256 m
• Hoogte Ellwangen: 433 m
• Maximale hoogte: 492 m
• Klimmeters: 737
• Daalmeters: 559
• Afstand: 56,6 km
• Tijdsduur: 6 uur 44 minuten

Zaterdag 28 mei 2016, van Oedheim naar Braunsbach (64 km).

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Gisteren zijn we per auto vertrokken naar Oedheim waar we de tocht in 2015 hadden gestaakt. Rond 15:30 arriveren we in Heilbronn waar we een ijsje willen eten en waar Wim nog een paar Duitse PC bladen wil scoren (die in de auto zullen achterblijven natuurlijk, teveel gewicht om mee te nemen). Rond 18 uur op de camping in Oedheim, waar we zelfs precies hetzelfde plekje krijgen als vorig jaar. De auto kan op de camping blijven staan voor € 2,- per dag en dat lijkt ons wel redelijk. En we krijgen een sleutel van de poort voor als we over 14 dagen terugkeren en dan wellicht laat naar binnen willen. Het avondeten hadden we van huis al meegenomen en na het opzetten van de tent eten we dat op.

De volgende ochtend al vroeg wakker. We hebben wat slecht geslapen want we staan bij de visvijver waar flink wat kikkers de hele nacht hebben doorgekwaakt.  Om 05:45 opgestaan en om 07:30 gereed om te vertrekken. Alleen begint het nu te stortregenen. We wachten nog onder een afdakje, maar uiteindelijk toch maar de regenkleding aan en om 08:00 vertrokken. Later wordt het gelukkig droog. Het fietspad langs de Kocher is vlak met goed asfalt en ondanks enige pittige klimmetjes tot 9% gaat het prima. We komen door enkele oude stadjes, zoals Fochterberg. Rond 14 uur zijn we al in Braunsbach waar we zullen overnachten. De mevrouw van de camping weet ons te vertellen dat we dit jaar al het 29e stel zijn uit Nederland dat de fietsreis naar Rome aan het maken is. Reitsma nietwaar, zegt ze, dus die kent ze ook al. De eersten dit jaar waren er al op 2 april, toen het daar ’s nachts nog maar 2 graden boven nul was! We hebben een plekje op het tentveldje vlakbij de rivier de Kocher.

Om 16:30 naar het dorp voor een glaasje wijn. Een supermarkt is hier niet, alhoewel ik meende iets op de Osmand App te hebben gezien. Niet dus, en derhalve maar eten in een restaurant. Dat wordt Gasthof zum Löwen, een naam die we later nog weer zullen tegenkomen. Daarna terug naar de camping en op tijd plat.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Oedheim: 155 m
• Hoogte Braunsbach: 256 m
• Maximale hoogte: 296 m
• Klimmeters: 708
• Daalmeters: 607
• Afstand: 65,4 km
• Tijdsduur: 6 uur 14 minuten

Woensdag 22 juli 2015, van Ziegelhausen naar Oedheim (86 km).

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Weer op tijd op vandaag en om 07:15 rijden we weg. Dat moet ook, want voor vandaag wordt eveneens heet weer voorspeld. Er kwamen nog tot laat veel campers het terrein op maar desondanks hebben we toch wel goed geslapen. Het inslapen ging wel wat moeilijk door de lang hangende warmte. Ook in deze Neckarvallei veel autoverkeer trouwens. ’s Ochtends als ontbijt zoals gebruikelijk een beker yoghurt en daarna onderweg in een konditorie koffie met een rozijnenbroodje.  Verderop weer broodjes en kaas gekocht.

Tot 13 uur gaat het redelijk goed, maar daarna wordt het afzien. We komen wat klimmetjes tegen van 10% en meer en die slopen je in deze hitte. We moeten erg afzien en gaan in Bad Friedrichshall bij het spoorwegstation 1,5 liter bronwater kopen die gelukkig erg koud uit de koelkast komt. Daarna gaat de route van Reitsma verder langs het riviertje de Kocher en gaan we naar de camping in Oedheim. Daar komen we rond 16:30 aan.

Ook hier staan we weer aan een plas, maar dit is een visvijver. Verderop is zelfs een zwemplas, waar we helaas weer geen gebruik van kunnen maken, wegens ontbrekende zwemkleding. Om 18:00 uur krijgen we een onweersbui, terwijl wij staan te douchen. Het blijft na de bui nog steeds erg warm.

Dinsdag 21 juli  2015, van Leeheim naar Ziegelshausen, 86 km.

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

We wilden vroeg weg vanwege lange afstand en de te verwachten hitte vandaag (36 graden), maar de beheerder zou pas rond 08:30 op de camping zijn, om onze stroomaansluiting los te koppelen. Echter, om 07:30 koppelt hij ons al los, maar dan zijn wij nog niet klaar. Om 08:00 vertrekken we.

Onderweg komen we allemaal dorpjes tegen die eindigen op heim. Leuke dorpjes allemaal. We zien Weinheim, waar we ooit met de caravan hebben gestaan. De koffie bij een REWE supermarkt gedronken, waar we de spullen voor de lunch halen. In Ladenburg komen we bij de Neckar en vervolgen de weg nu langs de Neckar Radweg. Het is snoeiheet nu, maar gelukkig wel droge hitte. In de binnenstad van Ladenburg gaan we om 17 uur ijs eten. Vervolgens op weg langs Heidelberg. We hebben helaas geen tijd voor dit prachtige stadje, en moeten door. In een voorstadje iets verderop ligt onze camping bij Ziegelhausen. Hier krijgen we geen stroom, maar de smartphone en de extra accu mogen in de receptie opgeladen worden. Het valt op dat de Duitse campings weinig stroompunten hebben.

Maandag 20 juli, van St. Goar naar Leeheim, 100 km.

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Vroeg op vanmorgen en al om 08:15 uur op weg. Blij dat we weg zijn, naast de andere herrie bleken er ook nog Nederlanders te zijn op deze camping, die tot 00:30 luid zaten te kleppen. Niet fijn voor lang afstand fietskampeerders, die tegen zonsondergang al naar bed willen (zo rond 22:30).

In Bingen, na 25 km koffie met taart. Het miezert een beetje, maar we zitten onder een afdakje. Aan de overkant ligt Rüdesheim waar we aangename herinneringen aan bewaren ten tijde van de Rheinsteig. Na Ingelheim verlaten we de Rijn en steken de heuvels hier over  naar Nierstein. Het is een golvend landschap met zo nu en dan korte klimmetjes. Onderweg eten we als lunch de bij een bakker in Bingen gekochte broodjes met in de supermarkt gekochte kaas. Als we in Nierstein (ook weer aan de Rijn)  aankomen hebben we er al een flink aantal km’s opzitten, dus eerst maar eens aan het ijs op een terras, ergens aan de oever van de Rijn. Als we boodschappen willen doen blijkt dat de supermarkten allemaal buiten het dorp boven op de heuvels staan. Wij dus weer aan het klimmen. Het zou voor een GPS gebruiker wel handig zijn om ook die supermarkten te kunnen traceren!  Daarna weer naar beneden, per veer de Rijn over en op weg naar Leeheim waar de camping staat. Een erg vriendelijke beheerder is rond 19:30 uur nog aanwezig om het toegangshek open te doen. De camping ligt aan een plas en is erg rustig. Nu zou je een duik in de plas willen doen, maar we hebben natuurlijk geen bikini/zwembroek bij ons!

Zondag 19 juli 2015, van Koblenz naar St. Goar, 40 km.

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Rond 07:30 uur per auto vertrokken naar Koblenz. De afstand is ongeveer 450 km. Door de nodige files onderweg wordt het 14 uur dat we in Koblenz op de fiets zitten. Van tevoren heb ik in de stad een parkeergarage gevonden, waar je voor € 2,50 per dag mag gaan staan. Het is leuk Koblenz weer te zien, het is een leuk stadje.

Onderweg naar St. Goar, 40 km verderop, zien we op de andere oever allemaal dorpjes die we nog kennen van onze Rheinsteig wandeltocht in april 2013. In St. Goar zelf is een Schützenfest aan de gang wat er erg gezellig uitziet. De camping ligt iets buiten het dorpje en zo ongeveer tegenover de Lorelei. Er is wel veel lawaai hier. De Rijnvallei is op deze plek erg smal, en er lopen aan weerszijden van de Rijn 2 spoorlijnen. Verder is er veel autoverkeer en ook de vrachtschepen in de rivier zijn soms allesbehalve stil. Dit hadden we overigens een paar jaar geleden op de Rheinsteig ook al eens geconstateerd. Verder is er nog een feest met veel harde muziek aan de gang bovenop de Lorelei. Kortom geen plek waar je lang zou willen staan. Tot onze verbazing is het echter knap druk hier, met zelfs veel nederlandse caravans en campers.

Ons avondmaal laten we vergezeld gaan van een fles Lorelei Riesling, wel passend in deze omgeving.

Woensdag 6 augustus, Remagen naar Koblenz, 45 km.

Het einde van deel 1 van de reis naar Rome komt in zicht. Nog een km of 40 en dan zijn we in Koblenz, dat moet een makkie zijn. De zon schijnt weer prachtig, alleen staat er wel een stevige zuidelijke wind in dit stuk Rijnvallei. Maar wat verderop hebben we er niet zoveel last meer van. Tegen 14 uur zijn we al op de camping en kunnen ons op het tentveldje installeren. Wat opvalt is op deze Rijnroute dat er nogal wat fietskampeerders zijn (en natuurlijk ook fietsers die in hotels overnachten). Een drukbereden fietsroute derhalve.

Later die avond zal het tentveldje dan ook overvol zijn met fietskampeerders. Na het opzetten van de tent de stad in om eens te informeren hoe we de volgende dag met de trein terug kunnen naar Nederland. Dat valt nog niet mee ook. De mevrouw achter de balie is wel 15 minuten met ons bezig om een trein te vinden. Het probleem blijken de fietsen te zijn. Daarvoor moet je reserveren en alle treinen na 8:45 zitten al vol. We nemen daarom de trein van 8:13 uur. Beetje vroeg opstaan wordt dan wel nodig, maar op dit tripje leer je wel te leven met de zons op- en ondergangen. Door het licht in de tent ben je vaak toch al op tijd wakker.

Donderdag 7 augustus, retourreis per trein van Koblenz naar Leek.

Enigszins storend is de herrie van de treinen ’s nachts in de Rijnvallei. Dat gaat de hele nacht maar door en je hebt het gevoel dat ze door je achtertuin rijden.  Als we ’s ochtends willen wegrijden blijk ik wederom een lekke band te hebben. Om de trein niet te missen pomp ik hem opnieuw op en zo halen we het station. In Groningen ga ik hem wel plakken is het idee. Ruim op tijd natuurlijk op het station, en daar nog ontbeten met croissant en koffie. Via Münster (overstappen) naar Leer, waar we met Arriva naar Groningen kunnen. Het reizen met de fietsen is erg gemakkelijk zo. Handig is dat de duitse stations liften hebben (o.a. voor rolstoelen) om van het ene op het andere perron te komen. Met die zwaar bepakte fietsen ga je niet gemakkelijk meer de trappen op.

Om 14:30 staan we in Groningen op het station. Op de Grote Markt gaan we maar eens een glaasje drinken om te reis in stijl af te sluiten! Daarna nog 15 km fietsen naar Leek en zijn  we weer thuis.

Het heeft ons verbaasd hoe gemakkelijk dit tripje eigenlijk ging. Een punt van zorg blijft wel de zadelpijn. Vergelijkbaar met blaren bij het wandelen. De remedie: fietsbroekjes en zalf speciaal voor zadelpijn. Volgend jaar zullen we proberen meer te trainen, want dat hadden we eigenlijk onvoldoende gedaan.