Dinsdag 7 juni 2016, Merano.

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Vandaag een rustdag en een mooie gelegenheid om Merano eens te bekijken. Op de camping blijken we naast een Nederlands stel te staan, echte fanatieke fietsers. Ze zijn te herkennen aan hun fietsen van een Nederlands merk (Santos). Ze hebben al eens de tocht naar Santiago gemaakt, vervolgens door Portugal gefietst en toen terug door Spanje naar Nederland. 4000 km en 3 maand onderweg (of zoiets). Ze vinden het niet erg om zo lang van huis te zijn. Dat gaat ons toch wel wat ver.

Ontbeten bij de bakker in het stadje. Eigenlijk een Duitse Bäckerei op z’n Italiaans. Prima! Daarna een wandeltochtje naar boven gemaakt, dat Reitsma ook noemt, de Tappeinerweg. Via traptreden omhoog en zo hebben we snel een mooi uitzicht op Merano. Na dit korte culturele uitstapje snel naar een terras voor koffie. Renée gaat daarna wat shoppen en ik zit op internet met m’n telefoon. Daarna naar de camping voor de lunch waaronder Schüttelbrood. Lekker en dat vinden de musjes ook, die met open bekjes ons zo ongeveer op onze knie aankijken waar de volgende kruimel blijft. Renée heeft ondertussen ook nog de was van een hele week weggewerkt (2 keer zwart water…) en te drogen gehangen.

Vervolgens naar het zwembad en luieren op ligbedden. Tegen 17 uur weer naar de stad voor een ijsje en witte wijn. Deze keer de wijn uit de streek, een Gewürztraminer. Beetje te kruidig naar onze smaak en daarom maar weer snel over op de Weissburgunder.

Vanmorgen vroeg hoorden hoorden we een vreemd geluid op de camping dat we niet konden plaatsen. Bleek het geluid te zijn van een stuk of 8 paarden met jockeys erop, die over de renbaan naast de camping daveren. Nooit eerder gehoord, dat geluid!

Maandag 6 juni 2016, van Glurns naar Merano (62 km).

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Afgelopen nacht nogal wat geblaf van 3 honden van 3 Duitse camper-eigenaren die naast ons op het tentveldje staan. Die honden worden met speciale hondenkarren achter de camper vervoerd. Niet alleen hotels kunnen rumoerig zijn, zo blijkt maar weer. Een ietwat klamme nacht vannacht, omdat de slaapzakken ietsje nat waren geworden. Tja, die regen ook steeds…

Op tijd (08:15) weer op weg. Van andere Duitsers gehoord dat eergisteren de Reschenpas dicht was vanwege een autorace. Dat was dan voor ons 1 dag wachten geworden of de bus nemen. Die lijnbussen hier hebben een rek achterop waarop vertikaal de fietsen kunnen worden geplaatst, een Hückepack heet zoiets. Sommige reizigers nemen ook de bus voor de moeilijke gedeeltes hier.

De radweg naar Merano is perfect. Een mooi breed geasfalteerd fietspad waar je met 3 (soms zelfs 4) man naast elkaar kunt fietsen. En dat voor Italië. Hopelijk blijft dat zo tot Merano. De weg en ook de Adige daalt maar langzaam (Glurns ligt op 900 m en Merano op zo’n 300 m). Pas vlak voor Merano komt er een snelle daling, waarbij de rivier zelfs een haarspeldbocht maakt. En leuk om Merano dan in de diepte te zien liggen. Ook Merano is volledig door bergen omgeven. Het is al wel te voelen dat het op deze hoogte weer warmer begint te worden. Ik geloof dat we nu eindelijk de regen en kou achter ons hebben gelaten.

Eigenlijk hebben we de hele dag temidden van de appelboomgaarden gereden – nooit geweten dat er zoveel appels uit Italië komen! Het was leuk om te zien dat in het begin van de rit de appels nog heel klein waren, nauwelijks meer dan een vruchtbeginsel, en later naarmate we meer daalden al snel groter werden. Onderweg kwamen we een zelfbedieningstentje tegen, waar je appels kon kopen, en ook appelsap en zakjes gedroogde appels. Heerlijk!

Eenmaal aangekomen in Merano zetten we snel de tent op en gaan we direct daarna de stad in. De camping is prima, met zelfs een zwembad. Beetje rondgewandeld in het stadje en de Bäckerei voor morgen alvast even uitgezocht. Morgenvroeg uit ontbijten dus.

En verder veel op terrassen gezeten vandaag. Later een lekkere pizza gegeten en al weer op tijd plat (21 uur)

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Glurns: 923 m
• Hoogte Merano: 294 m
• Maximale hoogte: 923 m
• Klimmeters: 216
• Daalmeters: 843
• Afstand: 62,7 km
• Tijdsduur: 5 uur 30 minuten

Zondag 5 juni 2016, van Pfunds (Oostenrijk) naar Glurns (Italië), 54 km

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Vandaag moet het dan toch gebeuren: de Reschenpas over op zo’n 1500 m. Het zal de zwaarste etappe worden van deze tocht, is het vooruitzicht! Het hotel is nog steeds wat onrustig door vertrekkende bruiloftsgasten, zelfs nog om 7 uur. We hebben er niet al teveel last van gehad, maar vanmorgen zaten op het terras nog 2 luidruchtige mannen met teveel drank op, die later zelfs naar binnen kwamen en veel lawaai hadden tijdens het ontbijt. En maar blijven drinken en zingen… 

Op tijd dus weer op weg en al snel zijn we in Martina, waar de klim begint. Daarvóór rijden we zelfs nog een klein stukje door Zwitserland. De klim zelf (die naar de Norbertshöhe gaat) is 6 km lang met een stijging van 7%. In totaal 11 haarspeldbochten. We tellen af als we er langs fietsen. Renée doet alles op de fiets, ik loop zelf zo nu en dan een kleine stukje om weer op adem te komen. In Nauders aan de koffie met taart (om de moed er in te houden) en daarna nog een  lichter stukje naar de Reschenpas, met het dorpje Reschen er meteen achteraan. Daar nogmaals aan de koffie (de eerste echte Italiaanse espresso!) en kunnen we elkaar feliciteren! Het is gelukt!

Eerlijk gezegd valt het ons mee. Je kijkt er van tevoren erg tegen op. Lang van tevoren zit je thuis al te kijken naar die hellingen en probeer je te bepalen of je het wel aankunt. Maar het valt écht mee. Gewoon gaan doen, en als het niet gaat even stoppen. Je krijgt namelijk vooral ademnood. Je longen kunnen niet voldoende zuurstof aanleveren lijkt het wel, en dat zal ook wel door de hoogte komen. Maar even stoppen, op adem komen en dan weer verder gaat eigenlijk prima. En stukjes lopen helpt (bij mij) ook erg om weer op krachten te komen. Je voelt dan overigens wel het gewicht van die 20 kg bagage op de fiets!

Links langs de Reschensee gaat het verder. Het waait flink hier maar we hebben we wind mee. Vrij snel gaat het ook weer naar beneden en we stoppen in Glurns, dat ook weer op 900 m ligt. Een mooi oud vestingstadje. Eerst maar eens een ijsje om de tocht te vieren. Het was tenslotte toch wel een hele prestatie, vinden we zelf. De camping in het stadje is klein en we moeten al snel de tent opzetten want het gaat weer regenen. Het begintijdstip voor de regen van 16 uur zoals we boven de Alpen hadden, klopt dus hier ook. Later het dorp in voor een glaasje wijn en een pizza. Het is nu droog en dat blijft het vannacht ook.

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Pfunds: 975 m
• Hoogte Glurns: 923 m
• Maximale hoogte: 1534 m
• Klimmeters: 1308
• Daalmeters: 1344
• Afstand: 55,4 km
• Tijdsduur: 8 uur 1 minuut

Zaterdag 4 juni 2016, van Stams naar Pfunds (83 km).

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Vanmorgen weer uitgerust opgestaan om 6 uur en om 7 uur achter het ontbijt, want we willen vroeg weg. De route stijgt vandaag al weer behoorlijk van 600 naar 900 m, en er zitten een aantal venijnige klimmetjes in het parcours. Het is gelukkig droog, zij het wat fris.

We volgen de Inn stroomopwaarts en dat is hier toch al een geweldig kolkende rivier. Er wordt ook geraft en dat is spectaculair. In Landeck komen we samen met de oude route van Reitsma over de Arlbergpas.

In Prutz overleggen we even, camping of hotel. Ik vertrouw het weer niet en inderdaad, na 16 uur begint het te regenen. Regenkleding aan en het besluit is simpel. Weer een hotel. We hadden hier graag gekampeerd, maar het is niet anders. Dat geeft trouwens wel de gelegenheid om nu de etappe wat langer te maken dan in het boekje van Reitsma staat en naar Pfunds door te rijden. Morgen krijgen we  de Reschenpas en daar willen we zo dicht mogelijk bij in de buurt komen.

Het hotel in Pfunds ontvangt om 17:45 een bruidspaar (zaterdag is kennelijk een gewilde dag om te trouwen in Oostenrijk, we zagen het al eerder). Wij onder de douche en daarna lekker eten in het hotel. Rond 21 uur liggen we al weer in bed om langzaam in slaap te vallen.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Stams: 639 m
• Hoogte Pfunds: 975 m
• Maximale hoogte: 975 m
• Klimmeters: 1486
• Daalmeters: 1145
• Afstand: 85,4 km
• Tijdsduur: 9 uur 46 minuten

Vrijdag 3 juni 2016, van Garmisch Partenkirchen (Duitsland) naar Stams (Oostenrijk), 69 km.

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Heerlijk geslapen in het hotel. Zeker bij slecht weer is fietskamperen toch wel een opgave. Maar nu is alles weer droog en kunnen we na het ontbijt om 08:30 uur op pad.

Vandaag de eerste echte Alpenetappe, en daarmee de eerste krachtproef of wij het wel aankunnen.  We zullen over de Buchner Höhe (ook wel Buchener Höhe en Bucher Höhe genoemd) moeten vandaag en komen dan in het dal van de Inn terecht. Die Buchner Höhe is 1256 meter hoog en we zitten in Garmisch op ongeveer 700 m, dus het wordt echt wel klimmen vandaag.

Buiten Garmisch begint al vrij snel een klim van 3 km met 5% stijging, maar dat is goed te doen. Het blijft gestaag stijgen tot Mittenwald, een erg toeristisch dorpje met veel bejaarden op straat. Wat die hier doen is ons niet helemaal duidelijk, want bergwandelen is hier nog niet zo eenvoudig. Waarschijnlijk zijn het de vele toeristische winkeltjes en Konditoreien waar ze op af komen. Een beetje Volendam, maar wel erg schattig hier. Na de koffie met Käsekuchen (die hier in alle boekjes werd aangeraden – ‘pricewinning’) weer op pad. Het weer is prima, droog en zo’n 20 graden C.

We hadden het al eerder gezien, maar hier nog meer: omdat het nog relatief vroeg in het jaar is, bloeit alles nog: we zien schitterende alpenweitjes met bloemen in alle kleuren, van fluitekruid tot orchideetjes. En je ruikt ook steeds een kruidige bloemengeur (of soms nog meer de geur van de linden, die in de lager gelegen gebieden uitbundig in bloei staan).

Meteen na Mittenwald begint al een helling van 7-8% van 1,5 km lang. Hierna komt er een soort hoogvlakte op 900m en stijgt het langzaam naar 1100 m. En dan begint de klim van de Buchner Höhe. Ook dit is best te doen en zo hebben we plots de eerste van beide Alpencols al te pakken. Helaas staat er nergens een bordje van deze col, daar is hij niet belangrijk genoeg voor. Wielrenners lachen ook om zo’n bultje. Op sites voor wielrenners zoals cyclingcols.com wordt ook alleen de route van zuid naar noord beschreven, en de noord naar zuid route die wij reden dus niet.  Daarna gaat het steil omlaag naar Telfs, dat diep in een vallei ligt op 600 m. De omgekeerde route is dus veel zwaarder dan wat wij reden. In Telfs een ijsje genomen maar daarna moet de regenkleding weer aan en gaan we op weg naar Stams. We willen eigenlijk weer kamperen maar het blijft regenen. We proberen eerst een Gästehaus in het dorp maar dat heeft geen plek. Daarom terug naar de hoofdweg waar een hotel ligt met ruimte voor ons. Weer alles te drogen gehangen in het hotel.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Garmisch: 709 m
• Hoogte Stams: 639 m
• Maximale hoogte: 1263 m
• Klimmeters: 1014
• Daalmeters: 1085
• Afstand: 71,6 km
• Tijdsduur: 8 uur 58 minuten

Donderdag 2 juni 2016, Van Utting am Ammersee naar Garmisch Partenkirchen (87 km).

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Het weer is redelijk slecht vandaag. Veel regen onderweg en we moeten helaas veel met regenkleding aan fietsen. Dat is jammer want deze etappe zou je steeds meer zicht op de majestueuze Alpen moeten krijgen, waar we nog wel tegen op kijken natuurlijk. Kunnen we dat wel aan bijvoorbeeld.

Onderweg komen we door schilderachtige dorpjes als Murnau am Staffelsee. De route zelf is weer redelijk vlak. Omdat het in Garmisch ook weer regent gaan we nu maar eens in een hotel. Kunnen we alle natte spullen ook meteen laten drogen. Op de TV zien we dat er opnieuw doden zijn gevallen bij overstromingen in Oost-Beieren bij Simbach am Inn. We prijzen ons gelukkig dat het voor ons nog wel meeviel. Alleen vandaag dus echt veel regen onderweg gehad.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Utting: 540 m
• Hoogte Garmisch: 710 m
• Maximale hoogte: 714 m
• Klimmeters: 555
• Daalmeters: 384
• Afstand: 88,7 km
• Tijdsduur: 9 uur 28 minuten

Woensdag 1 juni 2016, van Gersthofen naar Utting am Ammersee (58 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Ook deze dag op tijd weer op na een nacht vol regen. We hebben geluk dat het overdag tijdens het fietsen vaak wel droog is. De meeste regen komt vaak na 16 uur. Wel moet de tent ’s ochtends vaak nat ingepakt worden, maar die kan daar wel tegen. Rond 8 uur vertrokken naar de Ammersee. Dat meer ligt ten westen van München, dus het schiet al aardig op in Duitsland. Nog even en we bereiken de Oostenrijkse grens.

Het is een redelijk vlakke etappe vandaag. De afstand is maar 58 km en we proberen wat verder dan de Ammersee te komen omdat we morgen dik 80 km moeten rijden. We denken aan de camping bij de Riedsee. Maar…

Soms moet je in Duitsland switchen van weg naar trottoir vanwege het drukke verkeer. Dat is hier heel gebruikelijk en ook de voetgangers weten dat. Renée raakt daarbij echter een stuk ijzer van een putdeksel dat in het gootje ligt en heeft een lekke achterband. Drie lekken in de binnenband en een scheur in de buitenband. Dat laatste is gelukkig niet heel erg en dat is maar goed ook, want we hebben geen reserve buitenband bij ons (wie wel trouwens behalve de echte wereldfietsers?). Eigenlijk moet je nu de binnenband vervangen, maar het achterwiel uitnemen met een Rohloffnaaf (met snaaraandrijving) gaat wat anders dan gebruikelijk. En dat had ik van tevoren niet voldoende geoefend natuurlijk. Uiteindelijk toch maar gedaan. Wel door dit gedoe (3 keer stoppen om te plakken) veel tijd verloren, zodat de Riedsee geen optie meer is.

Bij de Ammersee kunnen we, zoals Reitsma al had aangekondigd, voor het eerst een blik op de Alpen werpen. Prachtig, indrukwekkend, maar ook wel imponerend – hier moeten we dus overheen! Het gebied bij de Ammersee is overigens een erg mooi gebied en prima om te fietsen. We zullen hier nog eens terugkomen, beloven we elkaar, net als trouwens in Augsburg en Dillingen… Mischien met auto en vouwwagen deze tocht eens een keer overdoen? Je hebt toch te weinig tijd op zo’n fietstocht om alles onderweg voldoende te bekijken.

Om 17:50 in Utting am Ammersee naar een fietsenmaker om 2 nieuwe binnenbanden aan te schaffen. Naast ons op de camping staan Willem en Ingrid uit Zwolle die al de nodige fietskampeertochten hebben gemaakt. Zij reizen juist van Rome naar Nederland, de omgekeerde route dus, die wel een stuk zwaarder is.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Gersthofen: 423 m
• Hoogte Utting: 540 m
• Maximale hoogte: 624 m
• Klimmeters: 305
• Daalmeters: 224
• Afstand: 70,5 km
• Tijdsduur: 9 uur 7 minuten

Dinsdag 31 mei 2016, van Dillingen aan de Donau naar Gersthofen (47 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

De camping hier wordt gerund door 2 dames, die er ook nog een Biergarten op nahouden. De camping ligt niet ver van het centrum en Dillingen is een alleraardigst stadje. Om 6 uur opgestaan en dat bevalt prima. Ik ben normaliter wel geen vroege opstaander, maar dit bevalt wel goed. Bovendien liggen we er meestal om 22 uur al in vanwege de vermoeidheid (en ook omdat het dan gewoon al donker is) en dan slapen we meestal direkt wel. Om 8 uur weer vertrokken. 2 andere stellen fietskampeerders moeten op dit moment nog beginnen met wakker worden, geloof ik.

Vrij snel krijgen we al weer wat klimmetjes voor de kiezen. Bij 9% hou ik het voor gezien en ga dan lopend verder. Dat bevalt mij beter en put mij minder uit dan proberen de trappers rond te krijgen. Renée blijft liever zo lang mogelijk fietsen, dat bevalt haar beter.

In Welden koffie gedronken en daar pas in Bild de foto’s gezien van de ellende in Braunsbach. Die (voor deze ene keer) ook maar gekocht. De rest van de route verloopt over het tracé van een oude spoorbaan en dat is altijd erg prettig fietsen. In Gersthofen inkopen voor de maaltijd gedaan en vervolgens naar de camping in Mülhausen, in de buurt van Augsburg. Een prachtige camping bij een meer met veel vaste caravanplaatsen.

Naast ons staat een alleen reizende aardige Duitse fietskampeerder, die uit Berlijn komt en een rondje Duitsland aan het fietsen is. Hij kwam nu van het Bodenmeer vandaan.

En toen we aankwamen kwam de mooie zwarte campingpoes ons begroeten en bleef bij ons liggen zolang als we moesten wachten tot de receptie weer openging.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Dillingen: 423 m
• Hoogte Gersthoven: 459 m
• Maximale hoogte: 530
• Klimmeters: 394
• Daalmeters: 397 m
• Afstand: –
• Tijdsduur: –

Maandag 30-05-2016, van Ellwangen naar Dillingen aan de Donau (69 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Het was echt noodweer vannacht. Langdurig onweer en erg veel harde regen. We zijn blij dat er geen hagelstenen bij zaten, want het is maar de vraag of de tent dat zou hebben gehouden. Pas later horen we dat er 87 mm water is gevallen, en in Braunsbach zelfs 100 mm. En dat het noodweer daar echt heeft huisgehouden. Het dorp is overstroomd en de camping is onder water gekomen. Een “Rome fietser” heeft z’n tent verspeeld en bijna z’n hachje erbij. Hij stond op het tentveldje waar wij 1 dag eerder ook stonden. En de Gasthof waar we aten is volledig verwoest door een watergolf die door het dorpje is gespoeld. Elders in het gebied zijn 4 doden gevallen.

We hebben er deze ochtend nog geen weet van, we zullen dat later uit de kranten vernemen. Onze zorg op dit moment is een beste plas water vlak bij de zijopening van de tent. We moeten er nu aan de voorkant uit. Alles in de voortent is kleddernat. De binnentent met de slaapzakken is gelukkig droog gebleven. Wel ligt er onder de binnentent ook een laag water.

Om 06:15 staan we op en na het bezoek aan het badhuis gaan we inpakken. Dat moet zoveel mogelijk in de tent want het regent zachtjes. Om 08:00 vertrekken we en gaan bij een Bäckerei in Ellwangen eerst maar eens warme koffie drinken en broodjes eten. Dit soort zaken is al om 7 uur open en veel mensen komen er even een ontbijt kopen om mee te nemen. Ook scholieren. Dat zie je bij ons toch niet.

Na Lauchheim komt een klimmetje van 2,6 km van 4-7%. Het laatste stuk is ineens veel steiler, wel 12%. Lopend verder dus.

Rond 16 uur in Dillingen aan de Donau en de camping opgezocht. Daarna boodschappen gedaan in het stadje met mooie oude gebouwen, een ijsje gegeten en bij de tent de maaltijd opgegeten.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Ellwangen: 438 m
• Hoogte Dillingen: 423 m
• Maximale hoogte: 632 m
• Klimmeters: 489
• Daalmeters: 504
• Afstand: 65,4 km
• Tijdsduur: 7 uur 21 minuten

Zondag 29 mei 2016, van Braunsbach naar Ellwangen (50 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Vandaag dan de zwaarste etappe voor de Alpen volgens het boekje van Reitsma. We steken over van het dal van de Kocher naar het dal van de  Jagst. Het regent weer als we opstaan, maar bij vertrek is het gelukkig droog. De eerste helling is 900 m van 9% en daarna 800 m van 4-5%. Dat gaat redelijk goed. Dat zou het zwaarste stukje moeten zijn, maar een stukje verderop hebben we een helling van 10% bij het stadje Vellberg. Hoe zit dat nu? Maar we zitten verkeerd, zo blijkt. Ik rij op de GPX coördinaten die ik van tevoren had gedownload en geïnstalleerd in Osmand, maar dat blijkt een voorlopige versie voor 2016 te zijn. Er is later een definitieve voor 2016 door Hans Reitsma op z’n  site gezet, maar die heb ik gemist. Het boekje bevat wel de goede route, maar dat gebruik ik niet… Via Obersontheim en Frankenhart keren we weer terug op de route, maar hebben dan inmiddels wel wat extra hellingen voor de kiezen gehad. Wel hebben we goed weer vandaag, dus zo erg is het allemaal niet.

Rond 14:45 al weer op de camping in Ellwangen en meteen de tent opgezet, want er komt onweer aan. In het oude stadje ijs gegeten en ook gegeten. Omdat het zondag is zijn er geen supermarkten open. We moeten dus wel in het stadje dineren, hetgeen geen straf is natuurlijk. Rond 19:30 weer terug en er barst nu een hevig onweer los met veel regen.

We hebben er geen weet van, maar vannacht wordt een rampnacht in Braunsbach waar we de afgelopen nacht stonden.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Braunsbach: 256 m
• Hoogte Ellwangen: 433 m
• Maximale hoogte: 492 m
• Klimmeters: 737
• Daalmeters: 559
• Afstand: 56,6 km
• Tijdsduur: 6 uur 44 minuten