Zaterdag 28 mei 2016, van Oedheim naar Braunsbach (64 km).

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Gisteren zijn we per auto vertrokken naar Oedheim waar we de tocht in 2015 hadden gestaakt. Rond 15:30 arriveren we in Heilbronn waar we een ijsje willen eten en waar Wim nog een paar Duitse PC bladen wil scoren (die in de auto zullen achterblijven natuurlijk, teveel gewicht om mee te nemen). Rond 18 uur op de camping in Oedheim, waar we zelfs precies hetzelfde plekje krijgen als vorig jaar. De auto kan op de camping blijven staan voor € 2,- per dag en dat lijkt ons wel redelijk. En we krijgen een sleutel van de poort voor als we over 14 dagen terugkeren en dan wellicht laat naar binnen willen. Het avondeten hadden we van huis al meegenomen en na het opzetten van de tent eten we dat op.

De volgende ochtend al vroeg wakker. We hebben wat slecht geslapen want we staan bij de visvijver waar flink wat kikkers de hele nacht hebben doorgekwaakt.  Om 05:45 opgestaan en om 07:30 gereed om te vertrekken. Alleen begint het nu te stortregenen. We wachten nog onder een afdakje, maar uiteindelijk toch maar de regenkleding aan en om 08:00 vertrokken. Later wordt het gelukkig droog. Het fietspad langs de Kocher is vlak met goed asfalt en ondanks enige pittige klimmetjes tot 9% gaat het prima. We komen door enkele oude stadjes, zoals Fochterberg. Rond 14 uur zijn we al in Braunsbach waar we zullen overnachten. De mevrouw van de camping weet ons te vertellen dat we dit jaar al het 29e stel zijn uit Nederland dat de fietsreis naar Rome aan het maken is. Reitsma nietwaar, zegt ze, dus die kent ze ook al. De eersten dit jaar waren er al op 2 april, toen het daar ’s nachts nog maar 2 graden boven nul was! We hebben een plekje op het tentveldje vlakbij de rivier de Kocher.

Om 16:30 naar het dorp voor een glaasje wijn. Een supermarkt is hier niet, alhoewel ik meende iets op de Osmand App te hebben gezien. Niet dus, en derhalve maar eten in een restaurant. Dat wordt Gasthof zum Löwen, een naam die we later nog weer zullen tegenkomen. Daarna terug naar de camping en op tijd plat.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Oedheim: 155 m
• Hoogte Braunsbach: 256 m
• Maximale hoogte: 296 m
• Klimmeters: 708
• Daalmeters: 607
• Afstand: 65,4 km
• Tijdsduur: 6 uur 14 minuten

Woensdag 22 juli 2015, van Ziegelhausen naar Oedheim (86 km).

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Weer op tijd op vandaag en om 07:15 rijden we weg. Dat moet ook, want voor vandaag wordt eveneens heet weer voorspeld. Er kwamen nog tot laat veel campers het terrein op maar desondanks hebben we toch wel goed geslapen. Het inslapen ging wel wat moeilijk door de lang hangende warmte. Ook in deze Neckarvallei veel autoverkeer trouwens. ’s Ochtends als ontbijt zoals gebruikelijk een beker yoghurt en daarna onderweg in een konditorie koffie met een rozijnenbroodje.  Verderop weer broodjes en kaas gekocht.

Tot 13 uur gaat het redelijk goed, maar daarna wordt het afzien. We komen wat klimmetjes tegen van 10% en meer en die slopen je in deze hitte. We moeten erg afzien en gaan in Bad Friedrichshall bij het spoorwegstation 1,5 liter bronwater kopen die gelukkig erg koud uit de koelkast komt. Daarna gaat de route van Reitsma verder langs het riviertje de Kocher en gaan we naar de camping in Oedheim. Daar komen we rond 16:30 aan.

Ook hier staan we weer aan een plas, maar dit is een visvijver. Verderop is zelfs een zwemplas, waar we helaas weer geen gebruik van kunnen maken, wegens ontbrekende zwemkleding. Om 18:00 uur krijgen we een onweersbui, terwijl wij staan te douchen. Het blijft na de bui nog steeds erg warm.

Dinsdag 21 juli  2015, van Leeheim naar Ziegelshausen, 86 km.

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

We wilden vroeg weg vanwege lange afstand en de te verwachten hitte vandaag (36 graden), maar de beheerder zou pas rond 08:30 op de camping zijn, om onze stroomaansluiting los te koppelen. Echter, om 07:30 koppelt hij ons al los, maar dan zijn wij nog niet klaar. Om 08:00 vertrekken we.

Onderweg komen we allemaal dorpjes tegen die eindigen op heim. Leuke dorpjes allemaal. We zien Weinheim, waar we ooit met de caravan hebben gestaan. De koffie bij een REWE supermarkt gedronken, waar we de spullen voor de lunch halen. In Ladenburg komen we bij de Neckar en vervolgen de weg nu langs de Neckar Radweg. Het is snoeiheet nu, maar gelukkig wel droge hitte. In de binnenstad van Ladenburg gaan we om 17 uur ijs eten. Vervolgens op weg langs Heidelberg. We hebben helaas geen tijd voor dit prachtige stadje, en moeten door. In een voorstadje iets verderop ligt onze camping bij Ziegelhausen. Hier krijgen we geen stroom, maar de smartphone en de extra accu mogen in de receptie opgeladen worden. Het valt op dat de Duitse campings weinig stroompunten hebben.

Maandag 20 juli, van St. Goar naar Leeheim, 100 km.

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Vroeg op vanmorgen en al om 08:15 uur op weg. Blij dat we weg zijn, naast de andere herrie bleken er ook nog Nederlanders te zijn op deze camping, die tot 00:30 luid zaten te kleppen. Niet fijn voor lang afstand fietskampeerders, die tegen zonsondergang al naar bed willen (zo rond 22:30).

In Bingen, na 25 km koffie met taart. Het miezert een beetje, maar we zitten onder een afdakje. Aan de overkant ligt Rüdesheim waar we aangename herinneringen aan bewaren ten tijde van de Rheinsteig. Na Ingelheim verlaten we de Rijn en steken de heuvels hier over  naar Nierstein. Het is een golvend landschap met zo nu en dan korte klimmetjes. Onderweg eten we als lunch de bij een bakker in Bingen gekochte broodjes met in de supermarkt gekochte kaas. Als we in Nierstein (ook weer aan de Rijn)  aankomen hebben we er al een flink aantal km’s opzitten, dus eerst maar eens aan het ijs op een terras, ergens aan de oever van de Rijn. Als we boodschappen willen doen blijkt dat de supermarkten allemaal buiten het dorp boven op de heuvels staan. Wij dus weer aan het klimmen. Het zou voor een GPS gebruiker wel handig zijn om ook die supermarkten te kunnen traceren!  Daarna weer naar beneden, per veer de Rijn over en op weg naar Leeheim waar de camping staat. Een erg vriendelijke beheerder is rond 19:30 uur nog aanwezig om het toegangshek open te doen. De camping ligt aan een plas en is erg rustig. Nu zou je een duik in de plas willen doen, maar we hebben natuurlijk geen bikini/zwembroek bij ons!

Zondag 19 juli 2015, van Koblenz naar St. Goar, 40 km.

Lees eventueel eerst de intro van onze tocht in 2015

Rond 07:30 uur per auto vertrokken naar Koblenz. De afstand is ongeveer 450 km. Door de nodige files onderweg wordt het 14 uur dat we in Koblenz op de fiets zitten. Van tevoren heb ik in de stad een parkeergarage gevonden, waar je voor € 2,50 per dag mag gaan staan. Het is leuk Koblenz weer te zien, het is een leuk stadje.

Onderweg naar St. Goar, 40 km verderop, zien we op de andere oever allemaal dorpjes die we nog kennen van onze Rheinsteig wandeltocht in april 2013. In St. Goar zelf is een Schützenfest aan de gang wat er erg gezellig uitziet. De camping ligt iets buiten het dorpje en zo ongeveer tegenover de Lorelei. Er is wel veel lawaai hier. De Rijnvallei is op deze plek erg smal, en er lopen aan weerszijden van de Rijn 2 spoorlijnen. Verder is er veel autoverkeer en ook de vrachtschepen in de rivier zijn soms allesbehalve stil. Dit hadden we overigens een paar jaar geleden op de Rheinsteig ook al eens geconstateerd. Verder is er nog een feest met veel harde muziek aan de gang bovenop de Lorelei. Kortom geen plek waar je lang zou willen staan. Tot onze verbazing is het echter knap druk hier, met zelfs veel nederlandse caravans en campers.

Ons avondmaal laten we vergezeld gaan van een fles Lorelei Riesling, wel passend in deze omgeving.

Woensdag 6 augustus, Remagen naar Koblenz, 45 km.

Het einde van deel 1 van de reis naar Rome komt in zicht. Nog een km of 40 en dan zijn we in Koblenz, dat moet een makkie zijn. De zon schijnt weer prachtig, alleen staat er wel een stevige zuidelijke wind in dit stuk Rijnvallei. Maar wat verderop hebben we er niet zoveel last meer van. Tegen 14 uur zijn we al op de camping en kunnen ons op het tentveldje installeren. Wat opvalt is op deze Rijnroute dat er nogal wat fietskampeerders zijn (en natuurlijk ook fietsers die in hotels overnachten). Een drukbereden fietsroute derhalve.

Later die avond zal het tentveldje dan ook overvol zijn met fietskampeerders. Na het opzetten van de tent de stad in om eens te informeren hoe we de volgende dag met de trein terug kunnen naar Nederland. Dat valt nog niet mee ook. De mevrouw achter de balie is wel 15 minuten met ons bezig om een trein te vinden. Het probleem blijken de fietsen te zijn. Daarvoor moet je reserveren en alle treinen na 8:45 zitten al vol. We nemen daarom de trein van 8:13 uur. Beetje vroeg opstaan wordt dan wel nodig, maar op dit tripje leer je wel te leven met de zons op- en ondergangen. Door het licht in de tent ben je vaak toch al op tijd wakker.

Donderdag 7 augustus, retourreis per trein van Koblenz naar Leek.

Enigszins storend is de herrie van de treinen ’s nachts in de Rijnvallei. Dat gaat de hele nacht maar door en je hebt het gevoel dat ze door je achtertuin rijden.  Als we ’s ochtends willen wegrijden blijk ik wederom een lekke band te hebben. Om de trein niet te missen pomp ik hem opnieuw op en zo halen we het station. In Groningen ga ik hem wel plakken is het idee. Ruim op tijd natuurlijk op het station, en daar nog ontbeten met croissant en koffie. Via Münster (overstappen) naar Leer, waar we met Arriva naar Groningen kunnen. Het reizen met de fietsen is erg gemakkelijk zo. Handig is dat de duitse stations liften hebben (o.a. voor rolstoelen) om van het ene op het andere perron te komen. Met die zwaar bepakte fietsen ga je niet gemakkelijk meer de trappen op.

Om 14:30 staan we in Groningen op het station. Op de Grote Markt gaan we maar eens een glaasje drinken om te reis in stijl af te sluiten! Daarna nog 15 km fietsen naar Leek en zijn  we weer thuis.

Het heeft ons verbaasd hoe gemakkelijk dit tripje eigenlijk ging. Een punt van zorg blijft wel de zadelpijn. Vergelijkbaar met blaren bij het wandelen. De remedie: fietsbroekjes en zalf speciaal voor zadelpijn. Volgend jaar zullen we proberen meer te trainen, want dat hadden we eigenlijk onvoldoende gedaan.

Dinsdag 5 augustus, Nideggen naar Remagen, 81 km.

Als we opstaan hangen de wolken nog in het dal. Maar de zon is sterk en het zal niet lang duren dat die er weer doorheen komt. Na het douchen meteen aan de slag met de voorband. Die is in 10 minuten wel gerepareerd, dus waarom deed ik dat nou gisteren onderweg niet meteen? Na het ontbijt even op de routeplanner gekeken hoe je het snelst weer op de route komt zonder helemaal terug te rijden. Ik zie een vlakke weg, maar daarvoor moeten we eerst naar het dorp Nideggen dat 2 km verderop ligt. En ik zie haarspeldbochten. En inderdaad, dat stukje is met zo’n 8% (schat ik) erg zwaar, zo meteen na het vertrek als je vaak nog wat zware benen hebt (zo is ons beider ervaring).

Eenmaal boven aangekomen, eerst maar even op zoek naar koffie (mit Kuchen) om bij te komen. En daarna via de vlakke weg die langzaam naar beneden loopt op weg naar Froitzheim. Er is geen fietspad hier, maar de Duitse automobilisten rijden redelijk ver om je heen. Dat hebben we in Frankrijk wel erger meegemaakt.

In Froitzheim pakken we de route weer op en met een lekker zonnetje gaan we verder via Zülpich (leuk oud stadje waar Clovis I in 496 of zoiets nog een overwinning heeft behaald) naar Euskirchen, Villiprot en Remagen. In Zülpich zat op het terras een man het boek “Der Liebe” van Peter Lauster te lezen. Er zaten allemaal briefjes in dat boek en hij maakte aantekeningen. Een man naar Renée’s hart. Maar volgens mij was het een recensent. Leuke job, zo in het zonnetje op een terras met koffie onder handbereik! Het laatste stuk gaat duidelijk de Rijnvallei in, dus dat is gemakkelijk fietsen. En langs de Rijn fietsen is niet erg zwaar natuurlijk. In Remagen gestopt voor een ijsje en daarna de camping opgezocht. Tent opgezet, gedoucht en daarna terug naar de binnenstad voor een etentje bij de Italiaan. Och, zo gaat het allemaal wel!

Maandag 4 augustus, Melick naar Nideggen, 105 km.

De dag begon nog zo goed – de zon scheen alweer en we hadden een luxe ontbijt (zie hiernaast). Renée gebruikte de droogtrommel om alles weer droog te krijgen. We gaan vandaag Duitsland in en volgen de Roer (in het Duits de Rur, niet te verwarren met de Ruhr). Dat blijkt een best stroompje te zijn, als gevolg van de vele regen van de afgelopen dagen. Ik vraag me af of dat met de Roer in Nederland wel goed zal gaan. En inderdaad, later horen we dat er daar overstromingen zijn geweest.

Maar hier ziet alles er prima uit. We nemen bij een Bäckerei/Konditorei ergens onderweg (die zijn in Duitsland nooit ver weg) koffie met gebak en vandaar via Jülich op weg naar Düren. Ik heb eerder al uitgepuzzeld waar we de komende nacht moeten gaan staan. Düren ligt halverwege Roermond en Remagen aan de Rijn en is de enige plek aan de route met een camping. Maar die heeft in het boekje van Reitsma (uit 2011) een slechte pers. Bovendien laten de app’s van ANWB en ACSI hier ook geen campings zien – dat had een waarschuwing moeten zijn. De dichtstbijzijnde camping staat buiten de route op zo’n 15-20 km van Düren. Toch eerst maar eens gekeken hoe die camping in de buurt van Düren (bij Echtz) erbij lag. Nou, het was meer een tokkie-camping in onze ogen, dus wij weer weg en toch maar op weg naar Nideggen. Dat ligt verder stroomopwaarts aan de Rur (Reitsma’s route buigt hier af) en zou niet teveel moeite moeten kosten, het is maar ongeveer 17 km. Wel heb ik inmiddels een langzaam leeglopende voorband. Ik ga die op de camping wel plakken, denk ik, en pomp hem zo nu en dan wel even bij. Dat was niet handig, blijkt later. Je kunt hem beter meteen maar plakken.

We gaan nog even boodschappen doen, maar ondertussen begint het nu te plenzen. Dus band om de 5 km oppompen, en bovendien komen er steeds steilere hellingen op het fietspad. En dat wordt smaller totdat het een soort geitenpaadje is, en bovendien glibberig door de vele regen. En m’n routeplanner kan ik even niet gebruiken door de regen want ik heb geen waterdicht hoesje (wel een diepvrieszakje met een wasknijper, maar het blijkt vrij lastig daar doorheen te kijken). Niet zo fijn allemaal. Gaandeweg komen we er achter dat Nideggen ook al even een stukje de Eiffel in ligt, terwijl Reitsma juist probeert al die Eiffel klimmetjes te vermijden. Niet zo handig om deze plek uit te zoeken dus…

Uiteindelijk komen we om 19:45 uur doodmoe aan op de camping in Hetzingen, vlakbij Nideggen. Maar we zijn er nu, en op een camping heb je alles wel weer snel op orde. We eten een ijsje op het bankje bij de receptie (de receptioniste zag hoofdschuddend aan hoe wij als verzopen katten binnenkwamen) en we ontmoeten een man die we 1,5 uur eerder 20 km terug bij de supermarkt hadden gezien en die naast ons ook koffie zat te drinken. Hij is stomverbaasd ons hier te zien en kan bijna niet geloven dat we dat op de fiets hebben gedaan. De man vertelt ons daarna in de gauwigheid de hoofdlijnen van zijn leven, maar we moeten het gesprek afbreken omdat het opeens droog wordt. Snel de tent opgezet. Een half uur later regent het weer volop. Na het eten meteen plat en slapen!

Zondag 3 augustus, Gennep naar Melick, 92 km.

Vandaag gaan we het laatste stuk in Nederland doen, en dan morgen verder naar Duitsland. De route gaat door de Maasduinen en we passeren 3 keer een Maaspontje op weg naar het zuiden. We rijden door Venlo (leuk centrum), maar hebben daar geen tijd voor een pauze en stomen door naar Roermond. Gelukkig is het vandaag wat minder drukkend dan gisteren en rijden we in zonnig weer van 25 graden C. Onderweg heb ik wel wat gedoe met mijn routeplanner (Locus App). Bovendien is mijn datalimiet bereikt en daar moet ook even iets aan gebeuren. De Locus app bevalt goed, ik heb de GPX coördinaten van Reitsma gedownload en ik hoef alleen maar te zorgen op het blauwe lijntje te blijven. Maar die app had ik 1,5 dag van tevoren nog geladen. Ik wilde eerst met OSMAND werken maar besloot op het allerlaatst toch tot een wisseling van app. Tja, en dan ken je dat ding nog niet goed genoeg natuurlijk.

We gaan in Melick op camping “van Kempenhof” staan. Alweer een geweldig leuke camping, niet al te groot, met prachtige plekjes en een buitengewoon vriendelijke ontvangst. Annex aan de camping is een bosbessenkwekerij – en ook tussen de veldjes stonden bosbessenstruiken. We waren er precies op het goede moment: de bosbessen waren rijp, en we mochten er zomaar van plukken (wat we natuurlijk ook deden voor het ontbijt, lekker, in de yoghurt).

Rond 20 uur komt er zwaar onweer opzetten, dus vandaag binnen in de tent eten. Een flink deel van de nacht blijft het regenen, maar de tent houdt zich prima. Naast ons staan 2 aardige stellen van onze leeftijd die samen fietskamperen. Ze blijken de route naar Rome al te hebben gedaan! En nu zijn ze op weg naar Barcelona. Ze denken er 8 weken over te gaan doen. Goed hoor!

Zaterdag 2 augustus 2014, Doesburg naar Gennep, 77 km.

Een prima nacht op de mini-camping, waarbij we onszelf heel gelukkig prijzen met de nieuwe slaapzakken. Wat een verademing. Wel werden we zo nu en dan uit de slaap gehouden door gakkende ganzen – de camping lag aan de IJsseldijk en aan de andere kant van de dijk hadden we al heel wat ganzen gezien. Die gaan kennelijk dag en nacht door met van alles en nog wat met elkaar te bespreken …

Doesburg is een alleraardigst oud Hanzestadje en de route loopt er ook doorheen. Op een caféterras raken we aan de praat met een oude dame van 88, die nog overal heen fietst. Leuk is steeds de reactie van mensen als je vertelt dat je op weg bent naar Rome. Vaak word je aangesproken omdat de mensen de voortassen aan de fietsen zien of de slaapzak achterop, en je dan meteen al indelen bij de fietskampeerders. Fietsers die in hotels of B&B’s overnachten rijden meestal zonder voortassen.

Via Westervoort gaat het naar het veer over de Rijn bij Millingen. Vandaar naar Zyfflich in Duitsland en daar pakken we Reitsma’s route op. Die loopt om Nijmegen heen, door stukken van Duitsland. Je passeert een paar keer de grens. Daar begint het ook even stevig te regenen en moeten de regenkleren aan. Lang duurt het echter niet en even later kunnen ze ook al weer uit. Als we in Gennep aankomen, blijkt op de markt een podium te staan waar verschillende rock en R&B groepen optreden. We gaan 1,5 uur op het terras zitten en luisteren naar een Duitse band uit Solingen, met o.a. Hey Joe van Jimi Hendrix. Het is goed toeven daar achter een glas koude witte wijn. Ook leuk zijn 3 ooievaars (2 ouders en 1 jong), die aan het vliegen waren en nu weer op het nest boven op het stadhuis neerstrijken. Het jong is kennelijk de herrie van de muziek wat teveel, want die gaat op een schoorsteen verderop zitten. Later zien we hoog in de lucht nog 2 jongen cirkelen.

Daarna door naar camping “de Bloksberg” even buiten Gennep. Bij opkomend onweer moeten we snel de tent opzetten, maar dat lukt ons nu wel. Binnen 5 minuten staat hij. Veel stacaravans hier, maar het is een rustige camping. Dat zien we graag want meestal zijn we te moe om nog even lezen (we hebben e-books op de smartphones bij ons, geen papieren boeken, daar is geen ruimte voor!), en liggen we om 22 uur al te slapen.