Zaterdag 14 mei, rondwandeling Zutphen (21,6 km)

Het Hanzestedenpad kent, naast de doorlopende route van Doesburg naar Kampen, ook een aantal rondwandelingen. Die vanuit Zutphen hadden we nog tegoed en daarom vroeg op pad naar Zutphen. De route gaat ongeveer loodrecht op de IJssel naar het het oosten, en wordt in het wandelboekje  “de hoofdige boer” genoemd, naar een gedicht van Staring, die in Vorden, vlakbij Almen, op een kasteel woonde. De beginregel van dat gedicht luidt:  “Elk weet waar ’t Almens kerkje staat en kent de laan die derwaarts gaat”. Hoofdig betekent in dit geval koppig, want die boer in het gedicht weigerde over een nieuw gebouwde brug in de buurt van Almen te lopen. Hij bleef maar op een ondiepe plek de rivier de Berkel oversteken.

We parkeren de auto bij het station van Zutphen en gaan eerst maar eens de gezellige binnenstad in voor koffie. Daarna op pad. Via oude vestingwallen van Zutphen lopen we de stad uit en gaan we verder langs de Berkel.  Als we de N348 zijn overgestoken komen we bij het Kerkpad en daaraan woont een boze boer die het nogal voorzien heeft op wandelaars. Met de tractor dreigend op wandelaars inrijden en zo.  In totaal zijn er al zo’n 150 klachten bij een meldpunt binnengekomen. En er is nog steeds gedoe – de Volkskrant heeft er in januari 2022 een hele pagina aan gewijd. Uiteindelijk heeft de gemeente besloten een wandelpad naast het Kerkpad aan te leggen om de problemen op te lossen. De boer had, in 2017 toen hij de boerderij kocht, niet begrepen dat er een recht-van-overpad voor zijn erf gold. En wilde daar dus ook duidelijk niet aan meewerken. Jammer.

Wij lopen een stukje om en kunnen dan gelijk huis De Voorst bekijken, maar dat ziet er niet geweldig meer uit.  Als ik later op internet nog even zoek op Huis De Voorst, blijkt het een locatie voor trouwen, partijen en een hotel te zijn.  Via een stukje bos komen we weer bij de Berkel uit en we zien dat daar het nodige aan gedaan wordt om de oude loop te herstellen. Tot de jaren 70 was men bezig met kanalisatie om wateroverlast te voorkomen. En er werden daarvoor de nodige stuwen geplaatst. Het nadeel was natuurlijk dat de vissen geen vrije doortocht meer hadden en dat is men nu bezig op te lossen met vistrappen.

Onderweg zien we nog de nodige kasteelachtige landhuizen staan. We naderen inmiddels Almen  en daar verlaten we de Berkel en gaan we wat noordelijker weer terug. We komen nu door vooral bossen en dat is lekker wandelen bij deze temperatuur.  Na nog een paar havezaten gepasseerd te zijn naderen we Zutphen weer en gaan we op een terras (bij Talamini – we leerden dat er een dorpje is in Italië (Vodo di Cadore in de Dolomieten) waar ongeveer de helft van de inwoners Talamini heet) een ijsje eten. Het is gezellig druk daar. Die binnenstad van Zutphen bevalt ons wel. Daarna terug naar huis.

De gelopen route:

Donderdag 12 augustus 2021, van Zwolle naar Kampen (22,3 km)

Het laatste stuk van deze wandeltocht alweer. We zullen vandaag eindigen in Kampen, de laatste stad op het Hanzstedenpad. Daarna hebben we nog wat rondwandelingen vanuit één van de steden te gaan. 

Vandaag geen fietsen mee, want we kunnen vanuit Kampen gemakkelijk met de trein terug naar Zwolle.  Scheelt weer een uur fietstijd ook nog! Zwolle kennen we nu al een beetje (Renée kent alles natuurlijk, want ze is hier geboren en getogen). We parkeren de auto bij het centrum en gaan naar het NS station om een koffie te halen. Het is 8:30 uur en een vorige keer zagen we al dat om die tijd in het centrum nog vrijwel niets open is. En de Starbucks bij het station is inmiddels  opgeheven (hoewel Google Maps dat nog niet weet). Bij een kleine Spar supermarkt aan de andere kant van het station blijken ze voortreffelijke koffie te zetten,  met desgewenst ook nog allerlei lekkernijen erbij. En wél open op de vroege morgen. Weer wat geleerd.

Om 9 uur op pad. We gaan even over de andere oever van de Willemsvaart dan de route voorschrijft, over de Veerallee, om langs het huis te lopen waar Renée als kind gewoond heeft. Het pand was van de NAK, de Keuringsdienst voor zaaizaad en pootgoed van landbouwgewassen (ministerie van Landbouw), die daar ook kantoor hield, en waar haar vader werkte.  Verderop komen we weer door het Spoolderbos en vervolgens het Engelse Werk, dat we een vorige keer ook al doorkruisten. Daarna gaat het onder de oude verkeersbrug door en naar het Katerveer. Dat veer is al heel oud en begon rond 1240. Pas in 1930 kwam de eerste brug over de IJssel klaar. Tot die tijd moest alles wat de IJssel over wilde met het veer!  In een strijd van Zwolle met Hanzestad Kampen rond 1520 hebben die Kampenaren nog eens het veer verwoest.  Ernaast ligt de Willemsvaart, die vroeger de verbinding vormde tussen de IJssel en de binnenring van Zwolle. Ook de aanleg van dat kanaal is lang tegengehouden door Kampen en Deventer en werd pas in 1819 geopend. Gezellige jongens, die bestuurders van de Hanzesteden!

We lopen inmiddels buiten Zwolle over de IJsseldijk en zien een mooi café/restaurant liggen dat we voor de 2e koffie gaan bezoeken. Het is de Vreugdehoeve, een melkschapenboerderij met 500 schapen en tevens horeca. Het is er druk en allerlei peuters en kleuters vermaken zich in de speeltuin, die er bij hoort. Aan de overkant van de IJssel zie je Zalk liggen, bekend geworden door Klazien uit Zalk. We passeren het gehucht Veecaten, waar ook nog een veer in de vaart is om naar Zalk te komen.

Bij Wilsum gaan we een stuk langs het water. Gelukkig is het niveau van de IJssel gezakt, anders kan dat niet. Het Hanzesteden-pad heeft overigens steeds uitwijkmogelijkheden voor als het wel hoog water is.  Ook bij Wilsum zijn wat bankjes waar we kunnen lunchen. Er is hier zelfs een klein zandstrandje waar goed gebruik van wordt gemaakt.

Als we terugkeren op de dijk kunnen we in de verte Kampen al zien liggen. Via IJsselmuiden en de brug over de IJssel komen we in het centrum van Kampen. De stad is een van de machtigste Hanzesteden geweest. Zoals op Wikipedia is te lezen was de stad destijds het Rotterdam van de Middeleeuwen.

Het is er gezellig druk, de terrassen zijn goed bezet. De stad maakt een heel andere indruk op ons dan toen we hier op een zondagmorgen waren tijdens onze Zuiderzee fietstocht. Toen maakte Kampen op ons een erg streng gereformeerde indruk, waar niets te beleven viel, en zeker niets open was om koffie te drinken. We gaan nu dus eerst maar eens op een terras zitten waar we een drankje  met een stuk taart nemen. Hebben we wel verdiend vinden we. Daarna nog wat rondgewandeld en om 19 uur naar het station van IJsselmuiden om de trein terug te nemen.

2e serie foto’s:

De gelopen route:

Vrijdag 2 juli 2021, Rondwandeling vanuit Deventer (23,7 km).

Dag 2 van ons 2-daags wandeltripje. We hebben in Zutphen overnacht en gaan nu de rondwandeling vanuit Deventer doen.  We kunnen om 7 uur ontbijten en zijn zodoende weer vroeg. We parkeren de auto in het centrum van Twello  en kunnen meteen even broodjes en kaas voor de lunch halen.  En om half negen zijn we al op pad. Het weer is een stuk beter dan gisteren en het is ook wat warmer. Ik kan meteen in m’n shirtje lopen. Ideaal wandelweer dus.

Buiten Twello kom je meteen weer in een mooi buitengebied. Dat is het leuke van dit Hanzestedenpad. Door dwars op de IJssel ook tochten te maken van Oost naar West zie je andere landschappen. We komen meteen al weer 2 havezathen tegen. Kennelijk bouwden de heren die rijk werden van de Hanzevaart hier hun buitenhuizen.  Bij Deventer wordt het al weer wat drukker.

Met het pontje steken we over en gaan we even koffiedrinken bij Johan en Corrie. Johan, Wim’s oudste broer, is een week geleden 80 geworden. Ze wonen hier al 50 jaar, dus het zijn echte Deventernaren geworden.  En Deventer is ook weer een leuke stad zien we, als we na het bezoek het centrum verkennen.  Via de grote kerk en de Deventer Markt met het Waag gebouw verlaten we het centrum en lopen langs het NS station naar het Rijsterborgherpark, een restant van de verdedigingswal van Deventer. In de gracht drijven allemaal beeldjes van een soort suppers.

Via de spoorbrug gaat het naar de overkant van de IJssel. Op een bankje hier eten we meegebrachte lunchbroodjes op. De route gaat verder langs het spoor en de N344, een vrij drukke weg. Daarna gaat de route weer door een prachtig bosrijk gebied met de nodige (voormalige) havezathen, als Huize De Parckelaer en Huize Kruisvoorde.  Via een boog naderen we Twello weer. Zo nu en dan komt er een klein vliegtuigje over dat gaat landen op vliegveld Teuge.  In Twello zelf hebben we er dik 23 km opzitten en we voelen onze voeten en benen wel. We hebben in 2 dagen 53 km gelopen tenslotte!

De gelopen route:

Donderdag 1 juli 2021,  Rondwandeling vanuit Zwolle (30,8 km)

Het Hanzestedenpad kent ook een aantal rondwandelingen vanuit de steden. We wilden vandaag die vanuit Doesburg lopen, maar onderweg in de auto zien we in de WeerApp een grote regenwolk die maar heel langzaam vanuit Steenwijk naar beneden schuift en nu ook al boven Zutphen ligt. Dat betekent waarschijnlijk in Doesburg de hele dag met regenkleding aan rondlopen en daar hebben we weinig trek in. Het plan wordt derhalve veranderd en we doen nu maar de rondwandeling vanuit Zwolle.  Die vervelende bui zal daar na 1,5 uur weg zijn, is onze schatting. Omdat we elk jaar ook eenmaal een tocht van minstens 30 km willen lopen, besluiten we dat meteen ook te gaan doen. We zijn toch ook al heel erg vroeg, tenslotte. Volgens het boekje is de wandeling vanuit Zwolle ongeveer 20 km, maar met wat extra lussen komen we wel op 30 km.

De tocht begint officieel bij het station en de auto parkeren we in een parkeergarage op 1 km  afstand. De regenkleding kan meteen aangetrokken worden. Vrij snel komen we in het Spoolderbos en het Engelse werk, mooie wandelparken voor de Zwollenaren. In het Spoolderbos loopt het Horreüs de Haaspad, genoemd naar een predikant in Zwolle. Z’n zoon was een enthousiaste biologieleraar op het gymnasium waar Renée op gezeten heeft.

Daarna gaat het via een breed fietspad over de spoorbrug en steken we de IJssel over. De route loopt eigenlijk eerst met een grote boog om Hattem heen en pas aan het eind daarvan kom je in het centrum. We doen het andersom en lopen eerst naar het centrum zodat we aan de koffie kunnen.  Dit stuk lopen we dan vanmiddag nog een keer maar dat is ook nodig om voldoende km’s te maken.

Als we Hattem naderen begint het wat op te klaren. De regenkleding kan gelukkig uit nu. Het loopt niet zo lekker met die kleffe kleding. Het centrum van Hattem is altijd leuk om te bezoeken.  Ook Hattem is een Hanzestad geweest en kreeg in 1299 stadsrechten. Er is flink wat horeca aanwezig en in de zomer kan het hier nog wel druk zijn.  Na de koffie verder en naar de buitenkant van Hattem. Het is mooi wonen hier maar wel met  één uitzondering. Zowel de A50 als de A28 hoor je heel duidelijk hier.

Als we weer bij de IJsseldijk zijn, zijn  we terug bij de spoorbrug en lopen we opnieuw naar het centrum van Hattem. Vandaar naar het pontje over de IJssel en via de IJsseldijk aan de andere kant terug naar Zwolle. We passeren een groot rangeerterrein van de spoorwegen. Dit stuk is nogal saai. Via het station naar het centrum van Zwolle en (uiteraard) nog even naar Maxim’s voor een lekkere Orsolino. Daarna nog wat extra meters gemaakt via het parkje Eekhout om aan de vereiste 30 km te komen. Terug bij de auto staat de teller op 30,8 km.

2e serie foto’s:

De gelopen route:

Vrijdag 11 juni 2021, van Herxen naar Zwolle (22,9 km)

We komen al weer hogerop aan de IJssel. Vandaag bereiken we Zwolle. En we zijn ook nog vroeg vandaag.  We parkeren de auto in een parkeergarage in Zwolle en gaan op de fiets eerst maar eens naar de binnenstad voor de koffie. De markt op de Grote Markt wordt net opgebouwd en het is er al druk. Daarna per fiets naar Herxen waar we om 10 uur kunnen starten met de wandeling. Het is lekker weer en je kunt al in je shirtje fietsen.  We lopen vanuit Herxen nog een klein stukje over de IJsseldijk en volgens het boekje moeten we hier om een plas heen, de Tichelgaten Windesheim geheten. Ontstaan door het afgraven van klei voor de steenfabrieken, zoals we eerder op de tocht langs de IJssel al zagen. Helaas wordt de doortocht bemoeilijkt door bramen en brandnetels langs het smalle pad . Veel wandelverkeer komt hier niet langs, zoveel is wel duidelijk. Erger dan dat zijn echter de vele steekmuggen hier. Dat zal wel komen door het stilstaande water van de plas.  We besluiten maar weer om te keren.

Verderop komen we langs het landgoed Windesheim, destijds in het bezit van baron de Vos van Steenwijk. Het kasteel is in de oorlog verwoest en niet meer opgebouwd.  Over het spoor komen het dorp Windesheim tegen en we gaan daar even koffiedrinken bij de Hof van Windesheim, een zorgboerderij. Het meisje, dat kennelijk nieuw is, wordt uitgebreid geïnstrueerd hoe ze de cappuccino moet zetten.  We vrezen even het ergste maar de koffie is uitstekend.  Als we verder gaan komen we langs de kerk van Windesheim. Dat was vroeger het centrum van de geestelijke beweging van de Moderne Devoten.  Die beweging ontstond als reactie op misstanden in de katholieke kerk. Waar hebben we dat meer gehoord. In 1511 behoorden 97 kloosters,  verspreid over Europa, tot de beweging en Windesheim was de generale kapittel ervan.

Na Windesheim lopen we een stuk over een dijk langs de Soestwetering, een gegraven kanaal.  Er liggen hier meer weteringen tussen het hoger gelegen zandgebied van Salland en de IJssel. Die werden vanaf de 12e eeuw gegraven om het natte land te ontwateren, en dienen nu nog steeds als afwateringskanalen  voor Salland.  We naderen nu Zwolle en komen eerst nog door een bosgebied bij Hoog Zuthem. Tijd voor de lunch op een bankje in het bos.  Na de lunch gaan we stukje naar het oosten onder de Marslanden door. Rechts van ons ligt de Sekdoornse plas waar een enorm zonnepanelenveld in het water is gelegd. Daarna verder langs de Nieuwe Wetering richting het centrum. Helaas lopen we hier wel veel langs industrieterreinen, gelukkig zo nu en dan afgewisseld met een parkje. 

Langs het provinciehuis naderen we het centrum en steken via de kerkbrug de stadsgracht van Zwolle over. Zwolle bezit nog veel resten van oude stadsmuren.  Het is gezellig druk hier, de terrassen zijn goed gevuld en er is veel winkelend publiek. De versoepelingen vanwege Corona doen hun werk, iedereen wil er op deze mooie dag op uit.

We lopen langs de noordrand van het oude centrum. Ook Zwolle heeft net als bijvoorbeeld Doesburg vestinggrachten die dateren uit de 80-jarige oorlog.  Een mooi bewaard gebleven vestingtoren is de Sassenpoort. Op de Grote Markt gaan we maar eens aan de lekkernij van Zwolle, de Orsolino bij Maxim’s.  Daarna worden we langs de zuidrand gevoerd, langs o.a. Museum de Fundatie, ook een kenmerkend  pand voor Zwolle.

De gelopen route:

Zondag 30 mei 2021, van Olst naar Herxen (22,6 km)

We zijn goed bezig, nu het koude voorjaarsweer eindelijk is verdwenen. Gisteren een fietstochtje van 70 km naar Veenhuizen en Appelscha en vandaag een wandeletappe. De vorige keer waren we geëindigd bij kasteel de Haere en daar starten we nu weer met om te beginnen een kop koffie. We zijn er om 09:50 en de zaak gaat open om 10:00, dus even wachten.  Na de koffie vertrekken we om 10:15 uur.

Dat kasteel De Haere heeft een bijzondere functie gehad. Hier was  het hoofdkwartier van de IJssellinie gevestigd, een militaire verdedigingslinie uit de koude oorlog. De bedoeling was de Russen op te vangen als die over land zouden oprukken. Daarvoor werden bunkers langs en stuwen in de IJssel gebouwd.  Het was een erg geheimzinnige operatie, en dat verbaast me niet als je ziet wat er zou gebeuren als dat plan in werking werd gesteld.  Hele steden langs de IJssel zouden onder water worden gezet. Zie het kaartje op Wikipedia.

Tot aan Olst lopen we door bosachtig gebied. Onderweg komen we zowaar weer  een havezathe tegen, Groot Hoenlo geheten. Olst zelf heeft wat gezellige terrassen en daar nemen we een tweede koffie. Het is inmiddels lunchtijd en die wordt al volop geserveerd daar.  Zelf lopen we even door en niet ver van de Rijksstraatweg vinden we een mooi plekje met een bankje. Daar kunnen we aan de lunch met de meegebrachte boterhammen.  Na de lunch gaat de route even mis. Volgens boekje en GPX gaat de route na Olst een stukje vlak langs de IJssel. De bordjes wijzen wat anders aan. De routecoördinator roept dat we de GPX gaan volgen, maar verderop is de boel versperd en moeten we terug. Een stukje verkeerd gelopen dus. In het wijzigingsblad op de site van wandelnet.nl stond het ook duidelijk aangegeven.. Tja.

Na Olst gaat het een stukje langs de drukke N337, en dat is wat saai. Daarna steken we de weg over en gaan het gebied De Zaai en Fortmond binnen. Daar staat nog een niet meer in gebruik zijnde steenfabriek, toen ook hier dus bakstenen uit de rivierklei werden gebakken. Voordat we de N337 opnieuw oversteken om richting Olst te gaan komen we nog door een erg nat stukje bos. Er staat wel erg veel water (door het slechte weer van de afgelopen tijd) dus daar maar niet verder en terug naar het fietspad. Sowieso staan er veel alternatieve routes in het boekje voor als de IJssel erg hoog staat.

De volgende plaats is Wijhe maar daar loopt de route omheen. Wat hier opvalt is een vrij grote parkeerplaats die werkelijk helemaal vol staat met campers. De nieuwe tijd (Corona), zullen we maar zeggen. Een stukje boven Wijhe verlaten we ook de N337 weer en gaan over de IJsseldijk verder naar Herxen, een klein dorpje meteen achter de dijk. Rond 16:30 stoppen we daar met de tocht en halen met de auto de fietsen weer op bij Kasteel de Haere. Op het leuke terras daar ook maar even aan het bier/ de thee. Een erg mooie etappe weer. En de natuur was natuurlijk op z’n allermooist. O ja, en we zagen ruw geschat zo’n 40 ooievaars onderweg. Waar is de tijd dat ze zeldzaam waren?

De gelopen route:

Zondag 9 mei 2021, van Gietelo naar Olst (20,9 km)

Na al het koude weer van de afgelopen weken gelukkig weer eens een warme dag. Het zal rond de 26 graden Celcius worden.  Wel  zullen er buien komen en ook onweer. Buienradar voorspelt 10 mm regen in de buurt van Deventer, dus de regenjasjes en broeken moeten maar even mee. De auto parkeren we om 09:30 uur bij kasteel De Haere iets ten zuiden van Olst.  Er zit horeca in het kasteel zie ik, dus dat is prima voor vanmiddag (de terrassen mogen op dit moment open van 12-18 uur).

Als we per fiets naar het beginpunt rijden merk ik dat het stuk onder Deventer wel erg veel over een IJsseldijk gaat, en ik begin me wat ongerust over het komende onweer te maken. Je wilt daar in het vlakke land en als hoogste punt op die dijk liever niet door de bliksem geraakt worden.  Renée maakt zich ongerust over de voorspelde vele regen, want ze is vergeten de regenbroeken in te pakken. Nou dragen we vandaag trekkingbroeken, dus daar maak ik me nou weer geen zorgen over. Die drogen snel genoeg weer en de temperatuur is prima tenslotte.

We zijn om 11 uur op het beginpunt en kunnen starten. Voorlopig is er nog geen regen in zicht. Om 12:15 uur passeren we een leuk terras bij een soort boerderij, de Kribbe geheten.  We verwachten dat er al veel bezoek zal zijn op het terras en dat klopt ook. Bijna alle tafeltjes zijn al vol. Iedereen is er op uit getrokken vandaag.

Na de koffie gaan we weer door en lopen we soms door stukken grasland van de IJsseldijk en soms over de weg ernaast. Wat opvalt op die weg is dat het nu al heel erg druk is met recreatie-fietsers, e-bikers, race-fietsers, motoren en zelfs auto’s. De weg is veel te smal voor al dat verkeer! En dan lopen wij er ook nog. Soms wordt je rakelings gepasseerd door een achteropkomende racefietser.

Wat verderop zien we een stuk of 20 kleine gansjes bij elkaar met 4 volwassen ouders erbij. Het lijkt op een dagopvang voor gansjes. Bij Deventer wordt het gelukkig rustiger.

We passeren de A1 en de oude rijksstraatweg met IJsselbrug en kunnen via een veerpontje oversteken naar de rechteroever. Daarna gaat het via de IJsselkade verder naar het noorden. Verderop ligt de jachthaven van Deventer en wat jong volk is op de rivier aan het racen  met waterscooters. Wel met veel motorlawaai trouwens.

Na nog een stukje langs de rivier gelopen te hebben steken we een weg over en komen weer in bossen terecht.  Leuk al dat frisse groen. Alle bomen en struiken zijn door het warme weer aan het uitbarsten.  En we zien weer oude Havezathes voorbij-komen. Hotel Gaia was er zo een en ook kasteel De Haere, waar we voor vandaag stoppen met de wandeling. Het terras is daar open en we nemen nog een koffie/thee met gebak.  Op het terrein is een grote zonnewijzer te vinden (“de grootste van Europa”). Hij wijst wel de wintertijd aan en een kwartier te laat (het is nu 17 uur).

Wat het onweer en de grote regenbuien vandaag betreft: we hebben wel een paar druppen gehad en soms moest het regenjasje even aan, maar het stelde niet veel voor. En het onweer was vandaag elders in Nederland!

De gelopen route:

Dinsdag 27 april 2021, van Brummen naar Gietelo (21,3 km)

Er komen 2 mooie dagen aan met een aangename temperatuur van zo’n 17 graden, prima weer om te wandelen. Het is koningsdag vandaag, en we verwachten dat het wel druk zal worden in de bossen. Zoals gebruikelijk per auto naar het eindpunt en per fiets verder naar het beginpunt. Rond 10:30 uur kunnen we starten met de wandeling.

We waren  de vorige keer gestopt bij kasteel Engelenburg bij Brummen en moeten een klein stukje lopen naar het beginpunt.  Vrij snel komen we bij landgoed het Leusveld met bijbehorend kasteeltje. We zitten hier op enige afstand van de IJssel en lopen door mooie bosgebieden. En de natuur staat op uitbarsten. Overal zie je een groene waas in de bomen. Bij een bruggetje over een sloot kunnen we even zitten om de meegebrachte broodjes te verorberen. De drukte valt voorlopig nog erg mee.

Wat verderop passeren we landgoed Voorstonden. De Havezathe zelf zien we bijna niet. Mogelijk dat het nog bewoond wordt.  Wel een mooie grote plas met de nodige kleine kuikens. En een stuk op 4 ganzenparen met allemaal jonge kuikentjes. Mooi om te zien. Daarna gaan we richting de rivier en zien we Zutphen al vanuit de verte liggen. Via een geitenpaadje met hoog gras gaat het richting de rivier. We moeten even langs een saai stukje waar de provincie bezig is met de rondweg om Zutphen. 

We passeren het dorpje Hoven en via de spoor- annex verkeersbrug komen we in het centrum van Zutphen. Na de brug heb je meteen een horecazaak en daar nemen we een koffie-to-go, want de terrassen zijn nog dicht vandaag.  En even uitrusten aan de oever van de IJssel.  Het bekijken van Zutphen zelf doen we wel tijdens een rondwandeling, die ook in het wandelboekje staat.

Daarna langs de oever verder en bij de IJsselstroom, een industrieel monument, lopen we weer op de dijk. De IJsselstroom (vroeger een stoomwasserij) kennen we van Coen Verbraak en z’n TV-serie “In de beste families”.

Verderop lopen we niet helemaal goed. Je hebt een zomerroute langs de rivier en een winterroute over de dijk, als het water te hoog staat. We missen een route bordje en lopen nu de winterroute, terwijl we de zomerroute moeten hebben. De routecoördinator keek weer eens niet op z’n Osmand App hoe het wel moest (het routeboekje zit meestal in m’n rugzak). Nou ja, zoals gezegd komt er nog een rondwandeling vanuit Zutphen, en kunnen we dan de zomerroute alsnog lopen.

Wat opvalt is dat het hier op de dijk wel heel erg druk is. Heel Nederland is aan het wandelen/fietsen vandaag. Prima natuurlijk. We buigen van de dijk af richting Gietelo. Iets verderop zie je de ruïne De Nijenbeek staan. Het is de toren van een vroegere burcht, die al in 1294 in de boeken wordt genoemd, en waarschijnlijk is gesticht door de graaf van Gelre. Het kasteel is nogal verwoest in 1945. De Duitsers hadden zich erin verschanst en de geallieerden hebben het kasteel redelijk kapot geschoten.  Zie deze link.

Hier ongeveer stoppen we met het pad en lopen terug naar Gietelo, waar de auto op ons wacht. Terug naar Brummen om de fietsen op te halen en in het centrum van Brummen aan het ijs, zoals gebruikelijk. Het was weer een prachtige dag. Totaal gelopen vandaag 23,4 km.

De gelopen route:

Dinsdag 30 maart 2021, van Doesburg naar Brummen (21,3 km)

Het was al eind maart en we moesten dit jaar nog steeds beginnen met wandelen over lange-afstandspaden. De laatste wandeling op dit vlak was al 11 september vorig jaar. Er werd een mooie voorjaarsdag voorspeld, dus wij erop uit. “Hup naar buiten”, een beetje naar analogie van een lezing “Slim op pad” die Renée vorig jaar hield voor SeniorWeb hier in Leek .

We hadden een nieuw pad uitgezocht, het Hanzestedenpad dat loopt van Doesburg naar Kampen. Dat is 124 km lang, en met een aantal rondwandelingen erbij komen we op 170 km. We kunnen weer even vooruit.

Vandaag doen we het stuk van Doesburg naar Brummen, van ongeveer 20 km. En die 20 km is een doelstelling van ons. Dit jaar minstens 10 tochten van minstens 20 km hebben we elkaar beloofd. En ondanks Corona  kunnen we dit soort uitstapjes nog steeds prima doen. De terrassen zijn weliswaar helaas dicht, dus dat wordt een  koffie-to-go voor ons.

Om 05:30 uur weer opgestaan, de auto ergens buiten Brummen geparkeerd bij een café dat door Corona toch gesloten was en per fiets naar Doesburg, waar we om 11 uur kunnen starten.  Doesburg is niet alleen Hanzestad, maar was vroeger ook een echte vestingstad. Menno van Coehoorn heeft hier nog de vestingwallen ontworpen.  Zie bijgaande plattegrond en de gevechten rond Doesburg tijden de 80-jarige oorlog. De wandeling in Doesburg begint ook met een stukje over de voormalige vestingwallen.

Als we bij de IJssel aankomen, blijkt daar een gloednieuw appartementen-complex te zijn gebouwd, ontworpen door architect Natalini, die we kennen van de nieuwbouw in het centrum van Groningen.  Voor het complex staat een kunstwerk van Roberto Barni, de Passi d’Oro (gouden stappen).

Daarna lopen we het centrum van Doesburg binnen en kunnen we aan de koffie . Zoals iedereen zitten ook wij gewoon op de stoeprand. Naast ons op de stoep zitten 2 andere wandelaarsters van dit pad, een stel e-bikers en een stuk of 5 racefietsers. 

Daarna wandelen we Doesburg uit en gaan verder langs een zijstuk van de IJssel, het Zwarte Schaar geheten. Je loopt hier met een grote boog rond. Op een gegeven moment denk je bijna weer naar Doesburg te lopen. De IJssel meandert hier nogal. Wat opvalt zijn twee enorme campingcomplexen met alles wat de moderne campinggast begeert, zoals zwembaden, grote glijbanen, strand plus jachthaven voor de deur, etc.  Glamping dus, zie camping IJsselstrand. Wat ook opvalt is dat het aantal caravans drastisch minder wordt. Het zijn vooral vaste vakantiehuisjes die mensen nu willen huren. Verderop ligt een 2e campingcomplex. Veel duitse nummerborden trouwens die we hier zien.

Na deze grootschalige terreinen valt de kleine camping ’t Hofke van Tonny en Janny iets verderop nauwelijks op. Maar wij hebben daar goede herinneringen aan, want wij stonden daar op etappe 2 van onze Rome tocht in 2014.

Verderop zie je Dieren liggen waar we met een pontje de IJssel oversteken. Verderop ligt een mooi appartementencomplex voor senioren met prachtig uitzicht op de IJssel.  Lijkt ons wel wat als 90 worden en kleiner moeten gaan wonen 🙂 .

Na Dieren en Spankeren nemen we voorlopig afscheid van de IJssel en lopen door meer bosachtig gebied. En waarachtig, de eerste havezathe (de Bockhorst) komen we ook al weer tegen. Niet zo verwonderlijk, want tijdens de hoogtijdagen van de Hanzesteden bouwden de ondernemers hier hun buitenhuizen natuurlijk. Verderop komen we kasteel Engelenburg tegen, een mooi optrekje, vroeger in gebruik door ABN Amro voor HBO personeel en hoger . Tegenwoordig is het een hotel met golfbaan. Dat herkennen wel wel want PTT had vroeger ook zoiets (Voorlinden in Wassenaar). Daarna naderen we km stand 21 en besluiten we dat het genoeg is voor vandaag. Nog wel even 1 km lopen om de auto weer te bereiken.

De gelopen route: