Donderdag 1 juli 2021,  Rondwandeling vanuit Zwolle (30,8 km)

Het Hanzestedenpad kent ook een aantal rondwandelingen vanuit de steden. We wilden vandaag die vanuit Doesburg lopen, maar onderweg in de auto zien we in de WeerApp een grote regenwolk die maar heel langzaam vanuit Steenwijk naar beneden schuift en nu ook al boven Zutphen ligt. Dat betekent waarschijnlijk in Doesburg de hele dag met regenkleding aan rondlopen en daar hebben we weinig trek in. Het plan wordt derhalve veranderd en we doen nu maar de rondwandeling vanuit Zwolle.  Die vervelende bui zal daar na 1,5 uur weg zijn, is onze schatting. Omdat we elk jaar ook eenmaal een tocht van minstens 30 km willen lopen, besluiten we dat meteen ook te gaan doen. We zijn toch ook al heel erg vroeg, tenslotte. Volgens het boekje is de wandeling vanuit Zwolle ongeveer 20 km, maar met wat extra lussen komen we wel op 30 km.

De tocht begint officieel bij het station en de auto parkeren we in een parkeergarage op 1 km  afstand. De regenkleding kan meteen aangetrokken worden. Vrij snel komen we in het Spoolderbos en het Engelse werk, mooie wandelparken voor de Zwollenaren. In het Spoolderbos loopt het Horreüs de Haaspad, genoemd naar een predikant in Zwolle. Z’n zoon was een enthousiaste biologieleraar op het gymnasium waar Renée op gezeten heeft.

Daarna gaat het via een breed fietspad over de spoorbrug en steken we de IJssel over. De route loopt eigenlijk eerst met een grote boog om Hattem heen en pas aan het eind daarvan kom je in het centrum. We doen het andersom en lopen eerst naar het centrum zodat we aan de koffie kunnen.  Dit stuk lopen we dan vanmiddag nog een keer maar dat is ook nodig om voldoende km’s te maken.

Als we Hattem naderen begint het wat op te klaren. De regenkleding kan gelukkig uit nu. Het loopt niet zo lekker met die kleffe kleding. Het centrum van Hattem is altijd leuk om te bezoeken.  Ook Hattem is een Hanzestad geweest en kreeg in 1299 stadsrechten. Er is flink wat horeca aanwezig en in de zomer kan het hier nog wel druk zijn.  Na de koffie verder en naar de buitenkant van Hattem. Het is mooi wonen hier maar wel met  één uitzondering. Zowel de A50 als de A28 hoor je heel duidelijk hier.

Als we weer bij de IJsseldijk zijn, zijn  we terug bij de spoorbrug en lopen we opnieuw naar het centrum van Hattem. Vandaar naar het pontje over de IJssel en via de IJsseldijk aan de andere kant terug naar Zwolle. We passeren een groot rangeerterrein van de spoorwegen. Dit stuk is nogal saai. Via het station naar het centrum van Zwolle en (uiteraard) nog even naar Maxim’s voor een lekkere Orsolino. Daarna nog wat extra meters gemaakt via het parkje Eekhout om aan de vereiste 30 km te komen. Terug bij de auto staat de teller op 30,8 km.

2e serie foto’s:

De gelopen route:

Vrijdag 11 juni 2021, van Herxen naar Zwolle (22,9 km)

We komen al weer hogerop aan de IJssel. Vandaag bereiken we Zwolle. En we zijn ook nog vroeg vandaag.  We parkeren de auto in een parkeergarage in Zwolle en gaan op de fiets eerst maar eens naar de binnenstad voor de koffie. De markt op de Grote Markt wordt net opgebouwd en het is er al druk. Daarna per fiets naar Herxen waar we om 10 uur kunnen starten met de wandeling. Het is lekker weer en je kunt al in je shirtje fietsen.  We lopen vanuit Herxen nog een klein stukje over de IJsseldijk en volgens het boekje moeten we hier om een plas heen, de Tichelgaten Windesheim geheten. Ontstaan door het afgraven van klei voor de steenfabrieken, zoals we eerder op de tocht langs de IJssel al zagen. Helaas wordt de doortocht bemoeilijkt door bramen en brandnetels langs het smalle pad . Veel wandelverkeer komt hier niet langs, zoveel is wel duidelijk. Erger dan dat zijn echter de vele steekmuggen hier. Dat zal wel komen door het stilstaande water van de plas.  We besluiten maar weer om te keren.

Verderop komen we langs het landgoed Windesheim, destijds in het bezit van baron de Vos van Steenwijk. Het kasteel is in de oorlog verwoest en niet meer opgebouwd.  Over het spoor komen het dorp Windesheim tegen en we gaan daar even koffiedrinken bij de Hof van Windesheim, een zorgboerderij. Het meisje, dat kennelijk nieuw is, wordt uitgebreid geïnstrueerd hoe ze de cappuccino moet zetten.  We vrezen even het ergste maar de koffie is uitstekend.  Als we verder gaan komen we langs de kerk van Windesheim. Dat was vroeger het centrum van de geestelijke beweging van de Moderne Devoten.  Die beweging ontstond als reactie op misstanden in de katholieke kerk. Waar hebben we dat meer gehoord. In 1511 behoorden 97 kloosters,  verspreid over Europa, tot de beweging en Windesheim was de generale kapittel ervan.

Na Windesheim lopen we een stuk over een dijk langs de Soestwetering, een gegraven kanaal.  Er liggen hier meer weteringen tussen het hoger gelegen zandgebied van Salland en de IJssel. Die werden vanaf de 12e eeuw gegraven om het natte land te ontwateren, en dienen nu nog steeds als afwateringskanalen  voor Salland.  We naderen nu Zwolle en komen eerst nog door een bosgebied bij Hoog Zuthem. Tijd voor de lunch op een bankje in het bos.  Na de lunch gaan we stukje naar het oosten onder de Marslanden door. Rechts van ons ligt de Sekdoornse plas waar een enorm zonnepanelenveld in het water is gelegd. Daarna verder langs de Nieuwe Wetering richting het centrum. Helaas lopen we hier wel veel langs industrieterreinen, gelukkig zo nu en dan afgewisseld met een parkje. 

Langs het provinciehuis naderen we het centrum en steken via de kerkbrug de stadsgracht van Zwolle over. Zwolle bezit nog veel resten van oude stadsmuren.  Het is gezellig druk hier, de terrassen zijn goed gevuld en er is veel winkelend publiek. De versoepelingen vanwege Corona doen hun werk, iedereen wil er op deze mooie dag op uit.

We lopen langs de noordrand van het oude centrum. Ook Zwolle heeft net als bijvoorbeeld Doesburg vestinggrachten die dateren uit de 80-jarige oorlog.  Een mooi bewaard gebleven vestingtoren is de Sassenpoort. Op de Grote Markt gaan we maar eens aan de lekkernij van Zwolle, de Orsolino bij Maxim’s.  Daarna worden we langs de zuidrand gevoerd, langs o.a. Museum de Fundatie, ook een kenmerkend  pand voor Zwolle.

De gelopen route:

Zondag 30 mei 2021, van Olst naar Herxen (22,6 km)

We zijn goed bezig, nu het koude voorjaarsweer eindelijk is verdwenen. Gisteren een fietstochtje van 70 km naar Veenhuizen en Appelscha en vandaag een wandeletappe. De vorige keer waren we geëindigd bij kasteel de Haere en daar starten we nu weer met om te beginnen een kop koffie. We zijn er om 09:50 en de zaak gaat open om 10:00, dus even wachten.  Na de koffie vertrekken we om 10:15 uur.

Dat kasteel De Haere heeft een bijzondere functie gehad. Hier was  het hoofdkwartier van de IJssellinie gevestigd, een militaire verdedigingslinie uit de koude oorlog. De bedoeling was de Russen op te vangen als die over land zouden oprukken. Daarvoor werden bunkers langs en stuwen in de IJssel gebouwd.  Het was een erg geheimzinnige operatie, en dat verbaast me niet als je ziet wat er zou gebeuren als dat plan in werking werd gesteld.  Hele steden langs de IJssel zouden onder water worden gezet. Zie het kaartje op Wikipedia.

Tot aan Olst lopen we door bosachtig gebied. Onderweg komen we zowaar weer  een havezathe tegen, Groot Hoenlo geheten. Olst zelf heeft wat gezellige terrassen en daar nemen we een tweede koffie. Het is inmiddels lunchtijd en die wordt al volop geserveerd daar.  Zelf lopen we even door en niet ver van de Rijksstraatweg vinden we een mooi plekje met een bankje. Daar kunnen we aan de lunch met de meegebrachte boterhammen.  Na de lunch gaat de route even mis. Volgens boekje en GPX gaat de route na Olst een stukje vlak langs de IJssel. De bordjes wijzen wat anders aan. De routecoördinator roept dat we de GPX gaan volgen, maar verderop is de boel versperd en moeten we terug. Een stukje verkeerd gelopen dus. In het wijzigingsblad op de site van wandelnet.nl stond het ook duidelijk aangegeven.. Tja.

Na Olst gaat het een stukje langs de drukke N337, en dat is wat saai. Daarna steken we de weg over en gaan het gebied De Zaai en Fortmond binnen. Daar staat nog een niet meer in gebruik zijnde steenfabriek, toen ook hier dus bakstenen uit de rivierklei werden gebakken. Voordat we de N337 opnieuw oversteken om richting Olst te gaan komen we nog door een erg nat stukje bos. Er staat wel erg veel water (door het slechte weer van de afgelopen tijd) dus daar maar niet verder en terug naar het fietspad. Sowieso staan er veel alternatieve routes in het boekje voor als de IJssel erg hoog staat.

De volgende plaats is Wijhe maar daar loopt de route omheen. Wat hier opvalt is een vrij grote parkeerplaats die werkelijk helemaal vol staat met campers. De nieuwe tijd (Corona), zullen we maar zeggen. Een stukje boven Wijhe verlaten we ook de N337 weer en gaan over de IJsseldijk verder naar Herxen, een klein dorpje meteen achter de dijk. Rond 16:30 stoppen we daar met de tocht en halen met de auto de fietsen weer op bij Kasteel de Haere. Op het leuke terras daar ook maar even aan het bier/ de thee. Een erg mooie etappe weer. En de natuur was natuurlijk op z’n allermooist. O ja, en we zagen ruw geschat zo’n 40 ooievaars onderweg. Waar is de tijd dat ze zeldzaam waren?

De gelopen route:

Zondag 9 mei 2021, van Gietelo naar Olst (20,9 km)

Na al het koude weer van de afgelopen weken gelukkig weer eens een warme dag. Het zal rond de 26 graden Celcius worden.  Wel  zullen er buien komen en ook onweer. Buienradar voorspelt 10 mm regen in de buurt van Deventer, dus de regenjasjes en broeken moeten maar even mee. De auto parkeren we om 09:30 uur bij kasteel De Haere iets ten zuiden van Olst.  Er zit horeca in het kasteel zie ik, dus dat is prima voor vanmiddag (de terrassen mogen op dit moment open van 12-18 uur).

Als we per fiets naar het beginpunt rijden merk ik dat het stuk onder Deventer wel erg veel over een IJsseldijk gaat, en ik begin me wat ongerust over het komende onweer te maken. Je wilt daar in het vlakke land en als hoogste punt op die dijk liever niet door de bliksem geraakt worden.  Renée maakt zich ongerust over de voorspelde vele regen, want ze is vergeten de regenbroeken in te pakken. Nou dragen we vandaag trekkingbroeken, dus daar maak ik me nou weer geen zorgen over. Die drogen snel genoeg weer en de temperatuur is prima tenslotte.

We zijn om 11 uur op het beginpunt en kunnen starten. Voorlopig is er nog geen regen in zicht. Om 12:15 uur passeren we een leuk terras bij een soort boerderij, de Kribbe geheten.  We verwachten dat er al veel bezoek zal zijn op het terras en dat klopt ook. Bijna alle tafeltjes zijn al vol. Iedereen is er op uit getrokken vandaag.

Na de koffie gaan we weer door en lopen we soms door stukken grasland van de IJsseldijk en soms over de weg ernaast. Wat opvalt op die weg is dat het nu al heel erg druk is met recreatie-fietsers, e-bikers, race-fietsers, motoren en zelfs auto’s. De weg is veel te smal voor al dat verkeer! En dan lopen wij er ook nog. Soms wordt je rakelings gepasseerd door een achteropkomende racefietser.

Wat verderop zien we een stuk of 20 kleine gansjes bij elkaar met 4 volwassen ouders erbij. Het lijkt op een dagopvang voor gansjes. Bij Deventer wordt het gelukkig rustiger.

We passeren de A1 en de oude rijksstraatweg met IJsselbrug en kunnen via een veerpontje oversteken naar de rechteroever. Daarna gaat het via de IJsselkade verder naar het noorden. Verderop ligt de jachthaven van Deventer en wat jong volk is op de rivier aan het racen  met waterscooters. Wel met veel motorlawaai trouwens.

Na nog een stukje langs de rivier gelopen te hebben steken we een weg over en komen weer in bossen terecht.  Leuk al dat frisse groen. Alle bomen en struiken zijn door het warme weer aan het uitbarsten.  En we zien weer oude Havezathes voorbij-komen. Hotel Gaia was er zo een en ook kasteel De Haere, waar we voor vandaag stoppen met de wandeling. Het terras is daar open en we nemen nog een koffie/thee met gebak.  Op het terrein is een grote zonnewijzer te vinden (“de grootste van Europa”). Hij wijst wel de wintertijd aan en een kwartier te laat (het is nu 17 uur).

Wat het onweer en de grote regenbuien vandaag betreft: we hebben wel een paar druppen gehad en soms moest het regenjasje even aan, maar het stelde niet veel voor. En het onweer was vandaag elders in Nederland!

De gelopen route:

Dinsdag 27 april 2021, van Brummen naar Gietelo (21,3 km)

Er komen 2 mooie dagen aan met een aangename temperatuur van zo’n 17 graden, prima weer om te wandelen. Het is koningsdag vandaag, en we verwachten dat het wel druk zal worden in de bossen. Zoals gebruikelijk per auto naar het eindpunt en per fiets verder naar het beginpunt. Rond 10:30 uur kunnen we starten met de wandeling.

We waren  de vorige keer gestopt bij kasteel Engelenburg bij Brummen en moeten een klein stukje lopen naar het beginpunt.  Vrij snel komen we bij landgoed het Leusveld met bijbehorend kasteeltje. We zitten hier op enige afstand van de IJssel en lopen door mooie bosgebieden. En de natuur staat op uitbarsten. Overal zie je een groene waas in de bomen. Bij een bruggetje over een sloot kunnen we even zitten om de meegebrachte broodjes te verorberen. De drukte valt voorlopig nog erg mee.

Wat verderop passeren we landgoed Voorstonden. De Havezathe zelf zien we bijna niet. Mogelijk dat het nog bewoond wordt.  Wel een mooie grote plas met de nodige kleine kuikens. En een stuk op 4 ganzenparen met allemaal jonge kuikentjes. Mooi om te zien. Daarna gaan we richting de rivier en zien we Zutphen al vanuit de verte liggen. Via een geitenpaadje met hoog gras gaat het richting de rivier. We moeten even langs een saai stukje waar de provincie bezig is met de rondweg om Zutphen. 

We passeren het dorpje Hoven en via de spoor- annex verkeersbrug komen we in het centrum van Zutphen. Na de brug heb je meteen een horecazaak en daar nemen we een koffie-to-go, want de terrassen zijn nog dicht vandaag.  En even uitrusten aan de oever van de IJssel.  Het bekijken van Zutphen zelf doen we wel tijdens een rondwandeling, die ook in het wandelboekje staat.

Daarna langs de oever verder en bij de IJsselstroom, een industrieel monument, lopen we weer op de dijk. De IJsselstroom (vroeger een stoomwasserij) kennen we van Coen Verbraak en z’n TV-serie “In de beste families”.

Verderop lopen we niet helemaal goed. Je hebt een zomerroute langs de rivier en een winterroute over de dijk, als het water te hoog staat. We missen een route bordje en lopen nu de winterroute, terwijl we de zomerroute moeten hebben. De routecoördinator keek weer eens niet op z’n Osmand App hoe het wel moest (het routeboekje zit meestal in m’n rugzak). Nou ja, zoals gezegd komt er nog een rondwandeling vanuit Zutphen, en kunnen we dan de zomerroute alsnog lopen.

Wat opvalt is dat het hier op de dijk wel heel erg druk is. Heel Nederland is aan het wandelen/fietsen vandaag. Prima natuurlijk. We buigen van de dijk af richting Gietelo. Iets verderop zie je de ruïne De Nijenbeek staan. Het is de toren van een vroegere burcht, die al in 1294 in de boeken wordt genoemd, en waarschijnlijk is gesticht door de graaf van Gelre. Het kasteel is nogal verwoest in 1945. De Duitsers hadden zich erin verschanst en de geallieerden hebben het kasteel redelijk kapot geschoten.  Zie deze link.

Hier ongeveer stoppen we met het pad en lopen terug naar Gietelo, waar de auto op ons wacht. Terug naar Brummen om de fietsen op te halen en in het centrum van Brummen aan het ijs, zoals gebruikelijk. Het was weer een prachtige dag. Totaal gelopen vandaag 23,4 km.

De gelopen route:

Dinsdag 30 maart 2021, van Doesburg naar Brummen (21,3 km)

Het was al eind maart en we moesten dit jaar nog steeds beginnen met wandelen over lange-afstandspaden. De laatste wandeling op dit vlak was al 11 september vorig jaar. Er werd een mooie voorjaarsdag voorspeld, dus wij erop uit. “Hup naar buiten”, een beetje naar analogie van een lezing “Slim op pad” die Renée vorig jaar hield voor SeniorWeb hier in Leek .

We hadden een nieuw pad uitgezocht, het Hanzestedenpad dat loopt van Doesburg naar Kampen. Dat is 124 km lang, en met een aantal rondwandelingen erbij komen we op 170 km. We kunnen weer even vooruit.

Vandaag doen we het stuk van Doesburg naar Brummen, van ongeveer 20 km. En die 20 km is een doelstelling van ons. Dit jaar minstens 10 tochten van minstens 20 km hebben we elkaar beloofd. En ondanks Corona  kunnen we dit soort uitstapjes nog steeds prima doen. De terrassen zijn weliswaar helaas dicht, dus dat wordt een  koffie-to-go voor ons.

Om 05:30 uur weer opgestaan, de auto ergens buiten Brummen geparkeerd bij een café dat door Corona toch gesloten was en per fiets naar Doesburg, waar we om 11 uur kunnen starten.  Doesburg is niet alleen Hanzestad, maar was vroeger ook een echte vestingstad. Menno van Coehoorn heeft hier nog de vestingwallen ontworpen.  Zie bijgaande plattegrond en de gevechten rond Doesburg tijden de 80-jarige oorlog. De wandeling in Doesburg begint ook met een stukje over de voormalige vestingwallen.

Als we bij de IJssel aankomen, blijkt daar een gloednieuw appartementen-complex te zijn gebouwd, ontworpen door architect Natalini, die we kennen van de nieuwbouw in het centrum van Groningen.  Voor het complex staat een kunstwerk van Roberto Barni, de Passi d’Oro (gouden stappen).

Daarna lopen we het centrum van Doesburg binnen en kunnen we aan de koffie . Zoals iedereen zitten ook wij gewoon op de stoeprand. Naast ons op de stoep zitten 2 andere wandelaarsters van dit pad, een stel e-bikers en een stuk of 5 racefietsers. 

Daarna wandelen we Doesburg uit en gaan verder langs een zijstuk van de IJssel, het Zwarte Schaar geheten. Je loopt hier met een grote boog rond. Op een gegeven moment denk je bijna weer naar Doesburg te lopen. De IJssel meandert hier nogal. Wat opvalt zijn twee enorme campingcomplexen met alles wat de moderne campinggast begeert, zoals zwembaden, grote glijbanen, strand plus jachthaven voor de deur, etc.  Glamping dus, zie camping IJsselstrand. Wat ook opvalt is dat het aantal caravans drastisch minder wordt. Het zijn vooral vaste vakantiehuisjes die mensen nu willen huren. Verderop ligt een 2e campingcomplex. Veel duitse nummerborden trouwens die we hier zien.

Na deze grootschalige terreinen valt de kleine camping ’t Hofke van Tonny en Janny iets verderop nauwelijks op. Maar wij hebben daar goede herinneringen aan, want wij stonden daar op etappe 2 van onze Rome tocht in 2014.

Verderop zie je Dieren liggen waar we met een pontje de IJssel oversteken. Verderop ligt een mooi appartementencomplex voor senioren met prachtig uitzicht op de IJssel.  Lijkt ons wel wat als 90 worden en kleiner moeten gaan wonen 🙂 .

Na Dieren en Spankeren nemen we voorlopig afscheid van de IJssel en lopen door meer bosachtig gebied. En waarachtig, de eerste havezathe (de Bockhorst) komen we ook al weer tegen. Niet zo verwonderlijk, want tijdens de hoogtijdagen van de Hanzesteden bouwden de ondernemers hier hun buitenhuizen natuurlijk. Verderop komen we kasteel Engelenburg tegen, een mooi optrekje, vroeger in gebruik door ABN Amro voor HBO personeel en hoger . Tegenwoordig is het een hotel met golfbaan. Dat herkennen wel wel want PTT had vroeger ook zoiets (Voorlinden in Wassenaar). Daarna naderen we km stand 21 en besluiten we dat het genoeg is voor vandaag. Nog wel even 1 km lopen om de auto weer te bereiken.

De gelopen route:

Vrijdag 11 september 2020, van Enschede naar Oldenzaal (19 km)

De laatste etappe van dit pad alweer. Het is snel gegaan. We begonnen ongeveer een jaar geleden met dit pad en na 15 etappes is het al weer klaar. Dat is het jammere van wandelen. De weg onderweg is veel belangrijker dan het einddoel. En eigenlijk wil je het einddoel dus liever niet halen. Dat betekent derhalve na dit pad een nieuw (en graag leuk) pad zoeken.

We staan weer om 05:30 uur op, gezien de afstand en kunnen rond 11 uur weer beginnen, waar we gebleven waren. Dat was een plekje iets boven Enschede. Als we op de fiets van eindpunt naar beginpunt rijden komen we langs het oude vliegveld Twente. Dat is niet meer in gebruik en er staan nu vliegtuigen geparkeerd. We tellen er van de Lufthansa zo al 5 toestellen. 

Vrij snel komen we al in Lonneker. Wat opvalt zijn  de grote percelen met vrijwel nieuwe kastelen van huizen. Kennelijk de plek waar goed verdienende mensen uit Enschede nu een huis laten bouwen. In Lonneker zit een theehuis waar we onze 2e koffie kunnen scoren. 

Daarna gaat het verder via een oud kerkepad, dat nu het Wiefkerpad heet, de Roolvink-es op dat op 49m boven NAP ligt. Het gaat weer een beetje glooien dus. Verderop ligt de Lonnekerberg die zelfs nog wat hoger komt (57 m). Onderweg komen we een (millenium) laantje tegen met een stuk of 100 beuken. Die zijn gepoot voor elke baby, geboren in de gemeente in 2000.

Na het oversteken van de drukke N733 komen we in het gebied de Snippert. Grappig is dat het pad een klein stukje samen loopt  met het Noaberpad. Die etappe daarvan in dit gebied liepen we in 2013. En bovendien zijn we per fiets ook nog eens  over hetzelfde stukje gereden, toen we de LF14 fietsten van Lauwersoog naar Enschede.

Na het passeren van de A1 komen in de streek Boerskotten en komen daar godin Diana als standbeeld tegen. Landgoedeigenaren in de 18e eeuw sierden hun bezit soms op met dit soort standbeelden.  Daarna wandelen we al Oldenzaal binnen waar we de laatste Havezate zien. Niet de mooiste moeten we concluderen. De auto staat bij het treinstation van Oldenzaal en na het deponeren van de rugzakken in de auto lopen we naar het centrum waar koffie met lekkere krentenwegge (een Twentse lekkernij)  en een ijsje op ons wachten. We lopen in totaal iets van 23 km vandaag.

De gelopen route:

Donderdag 6 aug 2020, van Beckum naar Enschede (22,4 km).

Na onze fietstocht over de Alpe Adria Radweg pakken we de draad van het Havezatenpad weer op.  We komen vandaag langs Boekelo en dat is (nog steeds) het centrum van de zoutwinning in Nederland. Alleen heet het bedrijf geen Akzo meer maar Nouryon, ontdekken we. Overal rond Boekelo zie je kleine houten keten staan waarmee de zoutwinning plaatsvindt.

Maar eerst aan de koffie in Beckum natuurlijk waar we  met de fiets om 10:30 arriveren. Helaas er zijn 3 horecazaken maar allemaal dicht. Bij eentje blijkt iets later  toch al wat activiteit te zijn en een kwartier voor openingstijd kunnen we toch op het terras.  Daarna rond 11:30 op pad. Buiten Beckum kom je als snel door een mooi heidegebied.

Vlak voor Boekelo zien we in de verte een stoomtreintje rijden. Daarmee kun je  een toeristisch tochtje maken van Boekelo naar Haaksbergen maken. Dat spoor is al erg oud en diende vroeger om kolen uit het Ruhrgebied aan te voeren naar Twente, voor alle industrie hier.  Na boekelo, wat een gezellig plaatsje is, met voldoende horeca, lopen we richting Twekkelo maar helaas is het een geitepaadje met erg veel hoog gras, en dat loopt niet lekker. Bovendien heb ik het wandelboekje in m’n rugzak zitten (we lopen de route op Osmand navigatie) en missen zo Landgoed Het Stroot van de textielondernemer Gerrit Jan van Heek . Deze dag derhalve geen Havezathes! Als we (voor de zoveelste keer) het Twentekanaal zijn overgestoken lopen we langs het voetbalstadium van FC Twente, en daarna komen we al snel op de campus van TU Twente. Het is erg ruim opgezet hier. Maar bijna niemand is aanwezig nu, gezien de crisis. Via een bosachtig gebied ten noorden van Enschede komen we terug bij de auto. Als we Enschede inrijden om nog wat boodchappen te doen, realiseer ik me ineens dat we in de wijk Roombeek zitten, dat in 2000 werd verwoest door de vuurwerkramp. Alles is gloednieuw hier.  Als we de fietsen gaan ophalen rijden  we nog even door Boekelo voor een ijsje.

Vrijdag 3 juli 2020, van Delden naar Beckum (20,8 km)

Het zal niet zo warm worden als de vorige tochten van de afgelopen weken. Een temperatuur van 22 graden, maar dat is meer dan genoeg. ’s Ochtends zal het nog koud zijn met een graad op 15 en daarom een warm jack mee. Renée kiest voor een lange broek, ikzelf blijf in korte broek lopen. We staan weer vroeg op en rond 10:45 uur kunnen we starten aan het Twents zijkanaal naar Almelo ergens ten westen van Delden.  De koffie hebben we, onderweg op de fiets naar het beginpunt,  al gehad in Delden, dat een leuk plaatsje is. Alleen moeten ze daar in de hoofdstraat met winkels nog eens de geparkeerde auto’s verwijderen, zo constateren we ’s middags als we er weer langskomen.

We zijn hier in het gebied van Havezate Twickel, dat van 1347 tot 1953 in familiebezit is geweest.  Het landgoed omvatte destijds  6700 ha en zo’n 1600 boerderijen en was daarmee het grootste van Overijssel. Kenmerkend voor al die boerderijen zijn de witte luiken met zwarte randen, waarmee ze werden onderscheiden van andere Havezaten. Allereerst lopen we door het gebied van boerderij  Groot Rouweler, waar iemand een publiek boekenkastje heeft neergezet, met ook nog diverse soorten huisgemaakte jam erin.

Even verderop zien we een mooi veulentje rondspringen. Eerst nog een beetje bang voor ons en dicht bij de moeder, maar later komt hij/zij toch dichterbij om zich door ons te laten aaien.  Ook dit gebied is weer heel erg mooi om door te wandelen. We komen zoals gewoonlijk erg weinig padwandelaars tegen, maar wel veel fietsers die een dagje uit zijn.  En wij zijn door het wandelen wel lekker zo’n beetje de hele dag buiten. Lunchen doen we wel op een bankje met de meegenomen broodjes. Na de lunch gaat het verder richting kasteel Twickel, maar eerst blijken we nog zo’n kilometer verkeerd te lopen omdat we teveel kletsen, en de routecoördinator niet goed oplet. En aan de bordjes met aanwijzingen ligt het niet, want die zijn hier verrassend compleet.  Maar dan moet je ze wel zien natuurlijk… Nou lopen we niet zo’n grote afstand vandaag, dus erg is het niet.

Kasteel Twickel is inderdaad wel erg groot, zien we. En volgens het boekje wordt het nog steeds bewoond zelfs. Het kasteel ligt vlak bij Delden, waar de tocht verder doorheen gaat. Het is nu zo’n 14 uur we nemen nog een koffie/thee op een terrasje. Daarna door het dorp verder en we steken weer eens het Twentekanaal over, dat net onder Delden doorloopt. Vervolgens weer door een bos op weg naar Bekkum. Als we op een bankje nog even willen rusten blijken er 4 andere Havezatenpad wandelaars te zitten, die de route andersom lopen. Ze zijn gisteren in Oldenzaal begonnen en nu op weg naar Delden. We wisselen wat ervaringen uit. Als we Beckum uitlopen bereiken we snel de auto. Vlug op weg naar Delden om nog even een ijsje te scoren.

Vrijdag 26 juni 2020, van Emmerich naar Kleef (13,2 km)

We zijn blij dat we gisteren al het grootste deel hebben gedaan van ons 2-daagse wandeltripje, want vandaag zal het nog warmer worden dan gisteren (32 graden C). We zitten om 06:30 uur weer bij de bakker voor het ontbijt. Vandaag zullen we wel de auto op het eindpunt zetten en weer terug fietsen. We starten dan weliswaar wat later (09:15 uur), maar de afstand is ook korter. De oorspronkelijke route over Griethausen kunnen we niet lopen, zo bleek op de website van het wandelpad. De Duitsers zijn hier al jaren bezig met versterking van de Rijnoever en dus moest het wandelpad verlegd worden. En gaan nu een paar stukken langs de drukke weg van Emmerich naar Kleef. Het is niet anders.

Snel na het begin komen we over de Rheinbrücke, met 803 meter lengte de langste hangbrug van Duitsland. Er wordt groot onderhoud gepleegd en daar zijn ze wel even mee bezig zo te zien. Na een paar kilometer zien we een stalletje voor aardbeien langs de kant en daar moeten we ook een doosje scoren natuurlijk. Lekker! Dan gaat het verder over rustige binnenweggetjes en langs het dorpje Warbeyen. Na nog een klein stukje langs de drukke autoweg komt het voorstadje van Kleef al in zicht en wandelen we via rustige straten en uiteindelijk een fietspad (ook nog langs allerlei moderne gebouwen van de HochSchule van Kleef) naar het eindpunt op het pleintje Grosse Strasse in Kleef. Het zit erop, het Noaberpad is ten einde. We hebben bij elkaar 425 km op dit pad gelopen!