Woensdag 24 mei 2017, Anita naar Cesenatico (60 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Om 6 uur weer op en na douche/ontbijt om 8 uur weer op pad. Het was wel een bijzondere camping, rustig en midden in de natuur. We werden vanmorgen gewekt door een vogel die heel mooi zong. Volgens Renée was het een wielewaal.

We fietsen nog weer even langs de lagune en kunnen nu (met beter licht) nog wat foto’s nemen. Gisteravond was het eigenlijk al te donker daarvoor, hoewel het licht met die ondergaande zon en die roze flamingo’s prachtig was. Via een pontje steken we een kanaal over en fietsen naar Ravenna dat niet ver hier vandaag ligt. Daar maar eens aan de koffie op de Piazza del Populo – alweer zo’n prachtig plein. Mét natuurlijk een zoet broodje, deze keer een brioche con albicocca. Na Ravenna gaat de tocht verder door een groot bos naar de Adriatische kust en Cesenatico. We gaan staan op camping Village Cesenatico.

Je merkt meteen dat je nu in een erg toeristisch gebied bent, zoiets als de stranden van Rimini, maar dan voor de Italianen zelf, die al lang niet meer in Rimini komen. De drukte valt gelukkig nu nog mee, het is nog geen hoogseizoen en 90% van de appartementen staat nog leeg. We gaan een ijsje eten en zoeken daarna aan het strand een terras op met niet al teveel herrie en met uitzicht op de Adriatische zee. De muziek staat in Italië per definitie altijd overal aan, ook in elk café en restaurant, en is vaak ook veel te hard. We bestellen een fles wijn en krijgen er een prachtige schaal met hapjes bij. Heerlijke zomeravond aan het strand. Daarna fietsen we via het haventje weer terug naar de camping.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Anita: 0 m
• Hoogte Cesenatico: 1 m
• Maximale hoogte: 10 m
• Klimmeters: 48
• Daalmeters: 48
• Afstand: 60,9 km
• Tijdsduur: 7 uur 20 minuten

Dinsdag 23 mei 2017, Ferrara naar Anita (70 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Gisteravond een mooie avond in Ferrara. Prachtige oude stad met ook alweer een geweldig plein. Eerst nog slippers voor Renée gekocht en een nieuwe voorhanger-zonnebril voor Wim. Wijn gedronken op het plein en daarna ergens gegeten, oa ravioli met pompoenvulling, boter en parmezaanse kaas – een lokale specialiteit. Om 21:30 uur weer terug en na bezoek aan het badhuis meteen plat. Soms liggen we er ook al om 21 uur in, moe van het fietsen. En we slapen ook vrijwel meteen in. Komt natuurlijk ook door het erg vroege opstaan. Na het ontbijt de boel weer ingepakt en de waterflessen voor onderweg (1,5 liter voor Renée en 1 liter voor Wim) gevuld. Onderweg kopen we soms 1 of 2 keer 1,5 liter bij – als het kan lekker koud. We verbruiken veel water, maar het is ook nodig ook.  Het wordt allemaal uitgezweet!

Tijdens een koffiestop in Portomaggiore stappen 4 zwaarbewapende militairen uit met machinegeweren. Die moeten ook even een cafeïneshot halen. Stoere mannen! Tevens inkopen voor lunch en diner gedaan want we kamperen vandaag in een soort natuurgebied en daar is nergens een supermarkt te vinden.

Dit gebied is sowieso heel leeg. Veel grote akkerbedrijven. Veel andere bloggers klagen over de saaiheid van dit gebied, de Po-vlakte. Maar wij zijn het daar toch niet mee eens. Het is inderdaad net zo vlak als in Nederland, maar de hele inrichting is op z’n Italiaans, en daar is veel aan te bekijken. Bovendien zie je nog heel lang de uitlopers van de Dolomieten – vrijwel tot aan het moment dat we dicht bij de kust zijn gekomen.

Een ander punt van kritiek van veel bloggers is de kwaliteit van de wegen. Die is inderdaad een stuk slechter dan die in Nederland, maar er valt wel mee te leven. Op stillere wegen een beetje om de gaten heen fietsen en op drukke wegen wat meer opletten. Ook het gedrag van de automobilisten valt ons mee. Ze houden, waar het kan, zeker rekening met de fietsers – de meesten rijden in een grote boog om ons heen. Tot nu toe dus geen klachten over wegen of verkeer. Wellicht is het in de bergen anders.

De camping in Anita is erg sober – we worden ook niet echt wijs uit het bordje met de openingstijden van de receptie. We staan er eerst alleen, later komen er nog wat andere Rome-fietsers uit Nederland bij die we ook al in Ferrara ontmoet hadden. Een mevrouw van ongeveer onze leeftijd, alleen per e-bike op weg naar Sicilië, en ook 2 jonge meisjes. Bij onze aankomst is niemand aanwezig, maar de badruimtes zijn wel open, dus we gaan er maar staan. Rond 19 uur komt de eigenaar even afrekenen, en dat was het dan. Hoewel wij verder niemand gezien hebben, was later ook het badhuis op mysterieuze wijze toch min of meer schoongemaakt. En het bleek zelfs, dat in het bijbehorende huis ook een maaltijd geserveerd had kunnen worden. 

Vlakbij ligt een grote lagune met een flinke flamingo-populatie, de Valli di Comácchio. Wel een paar honderd flamingo’s schatten we. Na het eten gaan we nog gauw even kijken en foto’s maken.

De gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Ferrara: 10 m
• Hoogte Anita: 0 m
• Maximale hoogte: 14 m
• Klimmeters: 30
• Daalmeters: 40
• Afstand: 73,6 km
• Tijdsduur: 6 uur 33 minuten

Maandag 22 mei 2017, Montagnana naar Ferrara (81 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

We wilden vroeg weg, zeiden we tegen Irene, de gastvrouw van deze Agriturismo. Hoe vroeg, was haar vraag. Nou, vóór 8 uur zeiden we. Oh, dat is hier niet vroeg hoor, zei ze. Nee, we zitten in Italië en Italianen staan behoorlijk vroeg op. Zes uur is normaal hier.

We ontbijten zoals gebruikelijk met een beker yoghurt en een granenreep, als eerste ontbijt. En 8 uur dus op pad, met alweer prachtig weer. We kunnen al wegrijden zonder fleece-jack, zo in je shirtje. 

Montagnana, waar we doorheen fietsen, is een heel oud stadje met nog echte oude stadsmuren. Ik wil mooie foto’s maken, maar er staat een grote feesttent op het centrale plein (voor de viering van het feest voor de aardappels, de prosciutto en de asperges uit de Veneto). Verderop, in Badia Polesine, nemen we ons tweede ontbijt – een “Italiaans ontbijt”, bestaande uit koffie en een zoet broodje. Ook alweer een mooi oud stadje. Leuk om hier even te zitten. Ondertussen zien we fietsers uit Nederland voorbij komen, ook onderweg. Bij elkaar (singles en duo’s) tel ik er iets van 10, alleen al op dit stukje. Bij elkaar moeten er op de route van Amsterdam naar Rome toch zeker wel een paar 100 zitten, denk ik dan. De Rome-route is populair – en terecht!

In de dorpssuper van het volgende plaatsje (Lendinara) en kopen we onze lunch (witte broodjes met pecorinokaas). De eigenaar snijdt de plakjes zelf voorzichtig af, met een groot mes, en verpakt ze zorgvuldig. Lendinara heeft een mooie spitse toren, dat zie je veel hier.

Ook zie we mooie Italiaans villa’s onderweg. Prachtig, waarom zie we die in Nederland niet? Italianen zijn natuurlijk onovertroffen in architectuur. De verhoudingen kloppen altijd, dat zie je al aan de pleinen en de oude gebouwen.  Maar dus ook aan de nieuw gebouwde villa’s. Hier een paar voorbeelden van wat ik bedoel:

Ook oud en nieuw combineren de Italianen heel goed. Hier een voorbeeld uit Ravenna:

Om 13:30 maar weer 1,5 liter koud water gekocht tegen de warmte. Rond 16 uur zijn we bij Ferrara op de camping. Dit keer krijgen we zelfs een sleutel van een fietsenhok, waar we zelf ’s nachts onze fietsen veilig kunnen stallen. Tent opzetten, douchen en vervolgens naar de stad voor een glas wijn en om te eten.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Montagnana: 15 m
• Hoogte Ferrara: 10 m
• Maximale hoogte: 15 m
• Klimmeters: 51
• Daalmeters: 60
• Afstand: 81,4 km
• Tijdsduur: 7 uur 35 minuten

Zaterdag 20 mei / zondag 21 mei 2017, heenreis naar Verona.

Voor een overzicht van alle etappes in 2017 zie deze link

Op tijd vertrokken uit Leek. We willen eigenlijk morgen  (zondag) al de eerste etappe rijden, dus hoe verder we nu komen, hoe beter het is. De autorit door Duitsland en Oostenrijk gaat vlot en we stoppen in het plaatsje Laives vlak bij Bolzano in Noord-Italië. Prachtige camping met zwembad en luxe sanitair.   Vanaf hier is het nog maar 145 km naar Verona waar we de auto zullen parkeren en deel 4 van onze tocht zullen beginnen. We eten een pizza in de pizzeria die bij het hotel en de camping hoort.

Zondag 21 mei 2017, Verona naar Montagnana

We staan om 7 uur op, maar kunnen niet eerder weg dan 9 uur vanwege een zware ketting in de poort van de camping.  Om 12 uur zijn we op het vliegveld van Verona waar we op de “low-cost”parking kunnen staan. Dat lijkt ons beter dan de auto 14 dagen ergens in een dorp te parkeren.

Vanaf het vliegveld naar het centrum van Verona is 12 km en daar pikken we om 13:15 uur de route van Reitsma weer op.  Eerst maar even een lunch vlak bij Porta Nuova. Bij het wegfietsen laat ik m’n zonnebril liggen op het bankje. Beetje dom natuurlijk.

Het is prachtig weer. De Italianen zitten buiten Verona op de oever van de Adige aan de barbecue. Soms met de nodige herrie uit ghettoblasters, maar ja – we zitten in Italië tenslotte. In Albaredo stoppen we even voor een ijsje. Ons water dreigt op te raken, want hoewel het vlak is gaat er toch het nodige doorheen. Bij een begraafplaats is meestal wel een fonteintje aanwezig en daar tappen we vers water.

De camping dicht bij Montagnana is voorlopig dicht, lazen we al op de site van Reitsma. Daarom wijken we uit naar een Agriturismo (kamperen bij de boer) bij Crosare, een kilometer of 8 buiten Montagnana. Weer een werkelijk prachtige camping met mooie, goed onderhouden groene grasvelden, prima sanitair en met gastvrouw Irene die ons bij binnenkomst spontaan een fles koud mineraalwater geeft bij het zien van onze verhitte gezichten.

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

Statistieken van vandaag:

• Hoogte Verona : 65 m
• Hoogte Montagnana: 15 m
• Maximale hoogte: 65 m
• Klimmeters: 27 m
• Daalmeters: 76 m
• Afstand: 61,1 km
• Tijdsduur: 5 uur 17 minuten

Zaterdag 11 juni 2016, Verona

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

We zijn weer op tijd op, want dat zijn we zo gewend in deze vakantie. Na het ontbijt naar het station om de terugreis per trein te bespreken. We kunnen helaas (komt door het reserveren van de fietsen) morgen pas om 15:07 de trein in. Dat zou betekenen dat we zo tegen 01:00 uur in Heilbronn zullen arriveren en vandaar nog naar de camping van Oedheim moeten fietsen. Dat wordt te gek en we doen het daarom anders. Morgen naar München, daar in een hotel en vervolgens maandag verder. Dan zijn we rond 13 uur in Heilbronn en dat klinkt een stuk beter. Zo gezegd zo gedaan.

We wandelen Verona in met prima weer en gaan eens uitgebreid dit stadje bekijken en foto’s maken. ’s Middags nog een bruidspaar gespot en Renée opgetrommeld (die was aan het shoppen) en daarna naar het terras voor ijs en wijn (een heerlijke Soave, in Nederland daar toch ook eens wat van aanschaffen). Het goede leven…

Zondag 12 juni en maandag 13 juni 2016, terugreis naar Oedheim en vervolgens naar huis.

Omdat we pas om 15:07 uur vertrekken kunnen we nogmaals Verona in. Om 14 uur halen we fietsen en de bagage op van het hotel en gaan naar het station. We proberen te achterhalen waar de wagon komt te staan, waar de fietsen in moeten. Vooraan of achteraan de trein. Al gauw staan er nog 5 Nederlanders met fietsen te wachten, die de Via Claudia waren afgefietst en een Nederlands stel dat de Alpe Adria Radweg had gedaan. Als de trein binnenkomt moeten al die fietsen (met bagage) naar binnen en dat gaat wat chaotisch (Italië??). Onze zitplaatsen zitten helemaal in de verste wagon (van een heel lange trein) en het gesjouw met de bagage is dus nog een heel gedoe. Bovendien gaat die fietswagon op slot tot München, horen we later van de conducteur, dus dat gesjouw hadden we niet hoeven te doen. We kunnen in deze trein zelfs eten in de restauratiewagon!

Om 20:35 is de trein in München, hotel opgezocht (in Verona al besproken), nog even rondgelopen in de buurt van het station en na nog wat EK-voetballen gezien te hebben naar bed. Duitsland wint met 2-0 van Oekraïne.

De volgende dag per Intercity verder naar Stuttgart, vandaar met een lokaal treintje  naar Neckarsulm en per fiets naar de camping, waar we rond 15 uur aankomen. Sleutel van de camping ingeleverd en per auto naar huis. Om 23 uur zijn we weer in Leek.

Vrijdag 10 juni 2016, van Rovereto naar Verona (84 km).

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Zoals gebruikelijk op deze tocht staan we om 06:15 uur op en na het ontbijt zitten we om 8 uur al weer op de fiets. Prima hotel, en alles wat nat was is weer droog. En het weer is ook nog prima. Onderweg in het dorpje Chizzola een kleine supermarkt gevonden voor de lunch aankopen. Dat is toch geweldig met die Points of Interest (POI’s) van de navigatieapp. Anders zou je dit zo snel toch niet vinden. Het worden dit keer wel witte broodjes met jam en nutella, bij gebrek aan aanbod van onze gebruikelijke keuze van volkorenbroodjes met kaas. Zo gebruikelijk is dat kennelijk niet, hier op het Italiaanse platteland. 

Verder op de route komen nog wat klimmetjes op een stukje dat echt een smalle kloof van de vallei is. Na deze kloof ben je de Alpen ook zo ongeveer uit en beginnen de vlakkere stukken. In Bussolengo gestopt voor een fles (lekker koud) water en een ijsje. Het wordt lekker warm nu.

Na Bussolengo, zo’n 5 km voor Verona, hoor ik opeens wat geknal uit m’n achterderailleur komen. Hé, de vrijloop doet het niet meer. Verder is er niets te zien, dus er is binnenin iets stuk kennelijk. Ik kan nog wel rijden, maar dan als een doortrapper zoals de kinderfietsjes van vroeger. Gelukkig zitten we vlak bij Verona, eindpunt voor dit jaar, dus het moet zo maar. Hoort natuurlijk niet te gebeuren met een 1,5 jaar oude Koga.

Hotels zijn duur in Verona merken we. Eerst proberen we een Best Western hotel, redelijk dicht in de buurt van centrum, maar die is wat duur. Daarna een hotel wat verder weg, maar die is vol. Uiteindelijk toch maar de BW genomen. Een erg luxe kamer en och, als afsluiting van de reis is dat ook wel lekker.

De fietsen laten we in het hotel staan, we verkennen Verona wel lopend verder. Om 19 uur op het terras bij de Arena, dat we nog kennen van een operabezoek jaren geleden. En later gegeten op het Piazza delle Erbe, eveneens een erg mooi plein. Vervolgens moe in bed en met een half oog gekeken naar Frankrijk-Roemenië, de openingswedstrijd van het EK.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Rovereto: 199 m
• Hoogte Verona: 66 m
• Maximale hoogte: 225 m
• Klimmeters: 551
• Daalmeters: 672
• Afstand: 85,9 km
• Tijdsduur: 9 uur 39 minuten

Donderdag 9 juni 2016, van Auer naar Rovereto (82 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Gisteravond kwam er toch weer een hele sloot water naar beneden. Vannacht zelfs water in de voortent. Renée moest om 4 uur toiletteren en is eerst maar eens de voortent gaan dweilen. Ons tentje is prima voor normaal vakantieweer met zo nu en dan een bui, maar niet voor dit soort zondvloeden. Ik schat dat er wel weer zo’n 50 mm is gevallen. Een Duitse buurman met een caravan komt ’s ochtends bezorgd informeren of alles wel goed met ons gaat.  Maar het valt wel mee.

Onze fietskamperende buren uit Merano staan ook hier op de camping en hebben zwaar de pest in. Alles weer helemaal nat. Gisteren waren hun slaapmatjes al nat geworden en vannacht weer. Hun buitentent lag vanmorgen op de straat van de camping te drogen…

Om 06:15 weer opgestaan en om 8 uur op de fiets. Het is zonnig nu en dat is wel prettig. Het fietsen op deze tocht gebeurt meestal wel met droog weer. Het wordt een vlakke etappe naar Rovereto. Dit stuk van de vallei van de Adige (na Bolzano) hebben we natuurlijk met de auto al heel wat keren doorkruist op weg naar oorden als Toscane, maar wat een verschil. We zien op deze tocht veel en veel meer van deze vallei. Dat wisten we natuurlijk ook al van het Lange Afstands Wandelen, zoals het Pieterpad.

Het is wel verbazingwekkend wat er allemaal door deze vallei gaat. De 4-baans tolweg A22, een 2-baans weg, de rivier, de spoorlijn en dan ook nog een fantastisch fietspad. Elke vierkante cm in  de vallei wordt goed gebruikt want er liggen nog dorpen, industriegebieden, en wijn- en appelboomgaarden.  Bij de veel particuliere huizen zie je mooi onderhouden groentetuintjes, waar het meeste inmiddels (begin juni) al klaar is voor de oogst. Overigens is die A22 wel erg druk, wat een vrachtwagens gaan daar langs.

Het is wel oppassen als je de fietspaden verlaat. Als je zo maar een stadje in fietst kom je in druk Italiaans autoverkeer terecht.

In Trento broodjes en kaas gehaald voor de lunch en op een bankje opgegeten. De 80 km gaan snel. Om 16 uur zijn we al bij Rovereto. We dubben weer: hotel of camping. Het probleem wordt snel opgelost, het begint te regenen, dus hotel. We zijn nog niet binnen of het barst al weer los. Zware regenval. Na het douchen snel naar het centrum voor ijs, wijn en eten.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Auer: 248 m
• Hoogte Rovereto: 199 m
• Maximale hoogte: 249 m
• Klimmeters: 155
• Daalmeters: 204
• Afstand: 82,4 km
• Tijdsduur: 7 uur 29 minuten

Woensdag 8 juni 2016, van Merano naar Auer (55 km)

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Toen we dinsdagavond terugkwamen uit Merano regende het al weer en kwamen er een paar fikse onweersbuien over. Mijn idee dat het aan de zuidkant van de Alpen wel beter weer zal zijn moet ik alweer bijstellen geloof ik. Tegen 23 uur kon ik eindelijk naar het badhuis en lagen er al grote plassen overal.

’s Ochtends blijkt bij onze (nieuwe) nederlandse buren de hele boel kleddernat te zijn geworden. Hun tent is niet helemaal op orde. Het zijn 2 mannen van een jaar of 55 die ook flink wat bagage bij zich hebben. De ene heeft een fietskarretje waarvan het gewicht met bagage alleen al 26 kg is. En dan heeft hij zeker nog eens 15 kg in tassen aan z’n fiets hangen. Samen meer dan 40 kg op 1 fiets, beetje veel lijkt ons. Zelf reizen we met zo’n 20 kg per fiets en vinden dat al veel. Overigens reden ze de oude route over de Arlbergpas en hadden dat stuk van de route per trein gedaan.

Om 8 uur weer op pad en vandaag zullen we wat kleine klimmetjes van 3-5% tegenkomen, belooft het boekje van Reitsma. Het is zelfs zonnig nu en het fleece-jack kan al weer uit. Weer een leuke route over de Südtiroler Weinstrasse.  Die druiven staan trouwens op de hellingen – in het dal is het een en al appelboomgaard. In Nales koffie gedronken en inkopen gedaan voor de lunch. Langs het meer van Caldano gaat het naar Auer. De camping staat midden in het dorp achter een hotel, is prima, maar wel een beetje duur. We mogen kiezen uit een veldje dat zo klein is dat de tent er nauwelijks kan staan voor € 24,- of een wat grotere voor € 28,-. We nemen die laatste maar, de fietsen moeten ook ergens staan tenslotte. Het sanitair is heel geweldig. Feitelijk heb je badkamertjes met douche, wastafel en toilet.

Tegen 16 uur begint het weer te regenen. Gelukkig staat de tent al wel. Het avondeten (salades) moeten we helaas binnen in de tent opeten.

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Merano: 294 m
• Hoogte Auer: 248 m
• Maximale hoogte: 410 m
• Klimmeters: 576 m
• Daalmeters: 618 m
• Afstand: 55,8 km
• Tijdsduur: 7 uur 20 minuten

Dinsdag 7 juni 2016, Merano.

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Vandaag een rustdag en een mooie gelegenheid om Merano eens te bekijken. Op de camping blijken we naast een Nederlands stel te staan, echte fanatieke fietsers. Ze zijn te herkennen aan hun fietsen van een Nederlands merk (Santos). Ze hebben al eens de tocht naar Santiago gemaakt, vervolgens door Portugal gefietst en toen terug door Spanje naar Nederland. 4000 km en 3 maand onderweg (of zoiets). Ze vinden het niet erg om zo lang van huis te zijn. Dat gaat ons toch wel wat ver.

Ontbeten bij de bakker in het stadje. Eigenlijk een Duitse Bäckerei op z’n Italiaans. Prima! Daarna een wandeltochtje naar boven gemaakt, dat Reitsma ook noemt, de Tappeinerweg. Via traptreden omhoog en zo hebben we snel een mooi uitzicht op Merano. Na dit korte culturele uitstapje snel naar een terras voor koffie. Renée gaat daarna wat shoppen en ik zit op internet met m’n telefoon. Daarna naar de camping voor de lunch waaronder Schüttelbrood. Lekker en dat vinden de musjes ook, die met open bekjes ons zo ongeveer op onze knie aankijken waar de volgende kruimel blijft. Renée heeft ondertussen ook nog de was van een hele week weggewerkt (2 keer zwart water…) en te drogen gehangen.

Vervolgens naar het zwembad en luieren op ligbedden. Tegen 17 uur weer naar de stad voor een ijsje en witte wijn. Deze keer de wijn uit de streek, een Gewürztraminer. Beetje te kruidig naar onze smaak en daarom maar weer snel over op de Weissburgunder.

Vanmorgen vroeg hoorden hoorden we een vreemd geluid op de camping dat we niet konden plaatsen. Bleek het geluid te zijn van een stuk of 8 paarden met jockeys erop, die over de renbaan naast de camping daveren. Nooit eerder gehoord, dat geluid!

Maandag 6 juni 2016, van Glurns naar Merano (62 km).

Voor een overzicht van alle etappes in 2016 zie deze link

Afgelopen nacht nogal wat geblaf van 3 honden van 3 Duitse camper-eigenaren die naast ons op het tentveldje staan. Die honden worden met speciale hondenkarren achter de camper vervoerd. Niet alleen hotels kunnen rumoerig zijn, zo blijkt maar weer. Een ietwat klamme nacht vannacht, omdat de slaapzakken ietsje nat waren geworden. Tja, die regen ook steeds…

Op tijd (08:15) weer op weg. Van andere Duitsers gehoord dat eergisteren de Reschenpas dicht was vanwege een autorace. Dat was dan voor ons 1 dag wachten geworden of de bus nemen. Die lijnbussen hier hebben een rek achterop waarop vertikaal de fietsen kunnen worden geplaatst, een Hückepack heet zoiets. Sommige reizigers nemen ook de bus voor de moeilijke gedeeltes hier.

De radweg naar Merano is perfect. Een mooi breed geasfalteerd fietspad waar je met 3 (soms zelfs 4) man naast elkaar kunt fietsen. En dat voor Italië. Hopelijk blijft dat zo tot Merano. De weg en ook de Adige daalt maar langzaam (Glurns ligt op 900 m en Merano op zo’n 300 m). Pas vlak voor Merano komt er een snelle daling, waarbij de rivier zelfs een haarspeldbocht maakt. En leuk om Merano dan in de diepte te zien liggen. Ook Merano is volledig door bergen omgeven. Het is al wel te voelen dat het op deze hoogte weer warmer begint te worden. Ik geloof dat we nu eindelijk de regen en kou achter ons hebben gelaten.

Eigenlijk hebben we de hele dag temidden van de appelboomgaarden gereden – nooit geweten dat er zoveel appels uit Italië komen! Het was leuk om te zien dat in het begin van de rit de appels nog heel klein waren, nauwelijks meer dan een vruchtbeginsel, en later naarmate we meer daalden al snel groter werden. Onderweg kwamen we een zelfbedieningstentje tegen, waar je appels kon kopen, en ook appelsap en zakjes gedroogde appels. Heerlijk!

Eenmaal aangekomen in Merano zetten we snel de tent op en gaan we direct daarna de stad in. De camping is prima, met zelfs een zwembad. Beetje rondgewandeld in het stadje en de Bäckerei voor morgen alvast even uitgezocht. Morgenvroeg uit ontbijten dus.

En verder veel op terrassen gezeten vandaag. Later een lekkere pizza gegeten en al weer op tijd plat (21 uur)

Gereden route:

Hoogteprofiel (klik voor een uitvergroting) en statistiek van deze etappe:

• Hoogte Glurns: 923 m
• Hoogte Merano: 294 m
• Maximale hoogte: 923 m
• Klimmeters: 216
• Daalmeters: 843
• Afstand: 62,7 km
• Tijdsduur: 5 uur 30 minuten