Dinsdag 2 en Woensdag 3 juli 2024, heenreis naar Salzburg

We willen op dag 1 van de heenreis veel km’s rijden zodat we op dag 2 nog voldoende tijd over houden om Salzburg weer even te bekijken. We kennen Salzburg overigens wel redelijk van eerdere reizen. Dag 1 reizen we naar Gersthofen bij Augsburg en overnachten we in een hotelletje dat we kennen. Het is rustig rijden via de A7 van Kassel naar Ulm. Deze route bevalt ons beter dan de drukke A3 door het Ruhrgebied. We hebben onderweg zelf nog wel tijd om even te stoppen in Rothenburg ob der Tauber, een leuk stadje dat we al veel eerder hadden willen bezoeken (zie deze link) maar dat toen niet doorging. Deze keer lukt het wel, en het is inderdaad een erg oud en mooi stadje. Maar ook dit stadje is alweer overlopen door touristen, waardoor de charme eigenlijk helemaal verloren gaat.
Hierna door naar Gersthofen, waar we inchecken in het hotel en bij een REWE supermarkt aan de overkant  bretzels en salades halen, om die op de kamer op te eten. Nederland speelt in het EK-voetbal om 18 uur en dat moet Wim zien natuurlijk. NL won met 3-0 van Roemenië.

Woensdag 3 juli.

Na het opstaan gaan we bij een bakker in het winkelcentrum vlakbij het hotel ontbijten. Het is een zeer uitgebreid ontbijt, ruimschoots meer dan het dubbele van wat we normaal aan kunnen. Wèl erg lekker, en ook weer leuk om te zien hoe het er bij Duitse bakkers aan toe gaat. Hier zaten bijvoorbeeld  3 oudere mannen met koffie erbij met elkaar en met anderen te kletsen – we zien dat vaker in Duitsland: een groepje mannen dat bij de bakker bij elkaar komt om koffie te drinken en de wereld te bespreken. Lijkt ons een prima manier om dagelijkse contacten te bevorderen zonder te dwingend te zijn. Je kunt erbij gaan zitten, je haalt je eigen koffie, en je gaat ook weer op je eigen tijd..

Rond München zijn weer de nodige files, maar dat is normaal hier. In Salzburg de bagage uitgeladen bij het hotel en daarna de auto een paar kilometer verderop in een garage geparkeerd. Daar de fietsen afgeladen, fietsenrek opgeborgen in de auto en per fiets naar het centrum, daar nog wat rondgewandeld, en op het Mozartplein een lekkere flammkuchen met gorgonzola gegeten. Daarna naar Schloss Mirabell gelopen om mooie foto’s te maken (dezelfde die Wim al een keer of drie eerder heeft gemaakt, maar ze blijven mooi ;-)) .  Om 18:30 naar een ander hotel dan ons eigen hotel gefietst om contactpersoon Marco van Eurobike te ontmoeten, die ons aan extra bagagelabels moet helpen en ons nog wat extra informatie over de route zal geven. Althans, hij zóu daar zitten, maar blijkt in ons eigen hotel te zitten. Foutje van de man, maar hij komt snel onze kant op.  Daarna teruggereden naar het centrum, terwijl we kleddernat regenden. We zijn druipend de eerste de beste pizzeria/osteria ingevlucht. Daar was het al meer dan overvol, en er kwamen telkens nog meer mensen (groepen) bij. We kregen een beetje een raar plekje op een soort tussenetage. Wel heerlijk gegeten: macaroni + roomsaus met gorgonzola.

Vrijdag 28 juni 2024, van Nieuw Balinge naar Orvelte (21,5 km)

We wilden eigenlijk gisteren lopen, maar het zou ruim 30° C worden en bij die temperatuur wandelen leek ons geen goed idee. Daarom de tocht verplaatst naar vandaag met een temperatuur van rond de 22 graden en geen regen.

De auto neergezet in Orvelte en per fiets naar Nieuw Balinge. Even via Westerbork waar Wim bij de bakker een lekker gebakje kan scoren bij de koffie. Vanaf het terras zien we drie scholieren bij de bushalte naar Emmen staan. De hele tijd alleen maar met hun mobieltje bezig…

In Nieuw Balinge de fiets geparkeerd en op pad. Vrij snel komen we weer in een heidegebied, het Mantingerveld. Dit is inmiddels een behoorlijk groot gebied geworden, bewust beleid nadat, tot aan de jaren zestig, veel heidegebied was omgezet in landbouwgebied. Dat wordt gelukkig langzamerhand weer teruggedraaid. Zie deze site daarvoor.

Na Mantinge op weg naar Bruntinge maar het wordt lunchtijd en we willen de meegebrachte boterhammen opeten. Via de app AlleBankjes kijk ik of er een bankje in de buurt is, maar helaas, niets in de buurt. Dan maar op het zitmatje, dat we altijd bij ons hebben, op de grond zitten. Valt voor een oude man van 75 nog niet mee ook 🙂 

Daarna weer verder. Opnieuw komen we door een groot heideveld, het  Scharreveld. Dit is lastig want er staat veel hoog gras op de geitenpaadjes en flinke stukken zijn nog erg nat ook. Ik stel voor om terug te gaan, maar dat betekent veel omlopen en dat willen we ook niet.

Toch maar door dus en het valt uiteindelijk gelukkig nog wel mee. Overigens hoort de routecoördinator van tevoren de site van het Drenthepad te controleren op wijzigingen, en dat heeft hij (weer) niet gedaan natuurlijk! Want daar stond dat dit stukje van de route onbegaanbaar was door het uitzonderlijk natte voorjaar…

Daarna verder richting Westerbork waar we een ijsje nemen en daarna het laatste stuk lopen naar Orvelte.

De gelopen route:

Donderdag 20 juni 2024, van Sleen naar Nieuw-Balinge (21,3 km)

We hadden qua weer een uitzonderlijk slechte periode achter de rug met kou en heel veel regenwater, dus van wandelen was niet zoveel terecht gekomen. Maar deze dag leek een stuk beter. Dat betekent ook dat je op wandelpaden moet oppassen na zo’n periode, want er kunnen onderweg forse plassen liggen, zo weten we uit ervaring. Per auto naar Nieuw Balinge gereden en met de fiets naar Sleen. En daar bij een bakker aan de koffie (en wat lekkers voor Wim uiteraard).

Even buiten Sleen zien we een mooie rietgedekte woonboerderij staan. En dan met echt riet in plaats van plastic nepriet. Prachtig plekje om te wonen, zoiets. Kan ik als rietdekkerszoon wel waarderen!

Via een rustige weg en eveneens rustige, goed beloopbare paden lopen we naar Oosterhesselen en Gees. Gees is bekend als oud-historisch bewaard gebleven dorpje. Je kunt hier een goede indruk krijgen hoe zo’n Drents dorpje er rond 1800 of daaromtrent uitzag. Zie ook de foto’s toen we daar de vorige keer in 2018 op het Drenthepad liepen.

Als we buiten Gees het heideveld de Hoge Stoep willen doorkruisen lopen we tegen een enorme plas water aan. Geen wonder na al die regen de afgelopen tijd. Er is geen doorkomen aan en we moeten terug. We helpen nog een mevrouw die het Drenthepad ook loopt Ze was verkeerd gelopen en ze was net van plan dat stukje te gaan lopen.  Ook zij moest omlopen.

Via verharde fietspaden en verharde weggetjes lopen we naar  Nieuw Balinge. Per auto de fietsen opgehaald in Sleen, waar we nog even bij de bakker gaan zitten. Naast ons zit een man die per dag enorme afstanden loopt op dit Drenthepad. Hij was 2 dagen geleden gestart in Zuidlaren. Zo’n 40 km per dag dus. Met kampeeruitrusting ook nog – hij staat nu hier op de camping. Baas boven baas zogezegd! Hij vertelde dat hij inmiddels al bijna alle camino’s een keer gelopen heeft, maar toch ook wel erg genoot van het Drenthepad. 

De gelopen route:

https://www.google.com/maps/d/edit?mid=12Kd8H7Pj-lVFbckr0LeNs08ItpMRopE&usp=sharing

Zondag 19 mei 2024,  van Groningen naar Zwolle (119 km).

Het beloofde een prima dag te worden om te gaan fietsen: 22 graden en windkracht 2 uit het noorden. We hadden eigenlijk nog te weinig zadeltraining gedaan voor de jaarlijkse 100 km tocht, maar het was te mooi om dit te laten lopen. Wij derhalve weer op pad.

Om 08:00 uur staan we op de P&R van Hoogkerk waar we starten. Het wordt een beetje traditie om voor de 100 km tocht naar Zwolle te fietsen en dat doen we vandaag ook weer. Als beloning wacht daar altijd de orsolino bij Maxim’s.

Via de Onlanden fietsen we over de LF9 fietspad richting Peize en daarna naar Norg, waar we bij Hotel Karsten om 9 uur al aan de koffie kunnen, ondanks dat ze eigenlijk nog niet  open zijn (aardig!).

Daarna verder richting Veenhuizen en het Fochteloërveen. Vlak voor Appelscha hoor ik ineens een knal onder m’n zadel vandaan komen en dat staat ineens 30 graden achterover. Met het gereedschap dat we op dit soort tochten altijd bij ons hebben probeer ik het zadel weer recht te krijgen. Maar er is iets stuk  op de zadelpen en dat lukt niet. Iemand die ons voor zijn huis had zien staan, komt kijken of we misschien gereedschap nodig hebben (aardig!). Hij raadt ons aan naar de fietsenmaker van Appelscha te gaan die vandaag (zondag, maar ook Pinksteren) open is om fietsen te verhuren. En die wil wellicht wel repareren. Zo gezegd zo gedaan. Voorzichtig fietsend op zo’n raar staand zadel naar het dorp en inderdaad. Ze kunnen en willen helpen. Eerst wachten tot de file aan fietshuurders weg is, zegt de man, en daarna mag ik komen. Op een terras de tweede koffie genomen en even rustig gewacht en gekeken tot het kan. Na een halfuur is het rustig, en helpen ze prima. Alle lof voor fietshandel Kramer in Appelscha! Zonder deze  hulp hadden we de tocht moeten afbreken (heel erg aardig!)

Via de duinen van Appelscha en Het Drents-Friese wold via de Havelterberg richting Steenwijk. Daarna snijden we wat stukjes van de LF9 af zodat het wat sneller gaat. De LF9 zelf is op dit stuk zo’n 125 km lang en dat hoeft niet. Iets korter mag ook. In Meppel een ijsje genomen en verder via Hasselt naar Zwolle, waar we om 17:30 uur aankomen. Op naar het terras voor de orsolino (daar deden we het tenslotte allemaal voor), en later frietjes en een glaasje wijn. Daarna per trein weer terug. Weer een erg leuke fietsdag!

De gereden route:

Zaterdag 4 mei  2024

Vandaag gaan we de jaarlijkse 30 km wandeling maken. Het weer is goed, niet al te warm, een graad of 19, maar wel zonnig en het waait gelukkig niet veel. We hebben besloten de 30 km wandeling in het vervolg zoveel mogelijk over verharde paden te lopen. Het lopen over onverhard vergt meer van je voeten en soms zelfs erg veel, zie bijv.  dit stukje. Daarom geen Drenthepad of 11-Stedentochtpad vandaag. We gaan de route lopen die we kennen van een fietstochtje naar Groningen door de Onlanden. Daar staat ergens een caféetje, de Onlanden, en de route daar heen en weer terug vanuit huis is ongeveer 30 km. Was het plan.

Alleen: onderweg is nergens koffie te krijgen, het café in Roderwolde is tegenwoordig dicht. Daarom plan ik de route langs Cnossen aan het Leekstermeer, maar tja die is pas om 10 uur open. En aangezien je voor 30 km wel even onderweg bent starten we vroeg, dwz rond 8 uur.  Om die reden heb ik een omleidingsroute gemaakt zodat we na zo’n 10 km rond 10 uur bij Cnossen arriveren.

We lopen vanuit huis derhalve naar Nienoord, daarna naar Midwolde, Lettelbert, langs de camping aldaar weer terug langs het Leekster Diep richting Leek en vervolgens bij het brugje het Drenthepad op naar Cnossen. Dat stukje is dan wel onverhard, maar uit ervaring weten we dat dat prima te belopen is. En bij Cnossen aan de koffie met appeltaart voor Wim! Daar was het tenslotte om te doen 😉

Daarna verder richting Roderwolde. We zien erg veel jonge lammetjes en kalfjes in de wei staan. Ook veel paarden, die soms lekker met z’n allen door de wei galopperen. In Roderwolde op een bankje de meegenomen boterhammen gegeten en daarna weer verder. Redelijk veel fietsers onderweg zien we hier. Als we onder de weg Peize Hoogkerk doorlopen zien we in de beschildering van de fietstunnel een hooglander die je steeds blijft aankijken terwijl je voorbijloopt. Het lijkt wel alsof hij z’n hoofd met je meedraait. Knap gedaan! Iets verderop draaien we om, want middels Google Maps had ik thuis al uitgerekend hoe ver we moesten doorlopen om bij huis met precies 30 km  te eindigen. En dat blijkt later ook precies te kloppen 🙂

Op de terugweg wordt het wat donker en vlakbij Leek moeten zelfs de regenjasjes even aan. In Leek zelf maar eens een ijsje als beloning en daarna in de Dorpskamer aan de witte wijn. We zijn behoorlijk moe, maar eigenlijk ging het vandaag heel goed. En als we thuis aankomen hebben we precies 30,1 km gelopen!

De gelopen route:

Zaterdag 27 april 2024, van Diever naar Uffelte (21,0 km)

Weer een prima dag om te wandelen, nog wel wat koud, dus de winterkleding maar aan. We zetten de auto neer in Uffelte en fietsen naar Diever over een afstandje van zo’n 8,5 km. Na de koffie in een café kunnen we om 10:30 uur beginnen. Het is koningsdag  vandaag en een plaatselijk fanfareorkestje geeft al  een optreden hier.

Verder het dorp uit en langs Wittelte naar het Brandeveen, een plas die is ontstaan door het afgraven van turf. Nog wat verderop zie je de Havelterberg liggen, met de paarse kleur van de heide erop. (Dat kan eigenlijk niet, in april, maar het is toch echt zo.) Daarna draait de route min of meer en gaan we terug naar het oosten.

Vlak voor Uffelte komen we een schaapskudde met een herder tegen. De schapen en lammetjes zijn erg aan het blaten.

Twee honden houden de hele kudde in het gareel.

De gelopen route:

Zondag 31 maart 2024, van Valthe naar Sleen (20,5 km).

Het paasweekend zou wisselvallig worden wat weer betreft.  Zondag leek de beste opties te hebben voor goed weer, en wij derhalve weer op pad. We gaan vandaag van Valthe naar Sleen, maar het OV is even een dingetje. We zijn dan 1,5 uur onderweg, en op de fiets ben je er binnen 45 minuten, omdat je binnendoor rijdt via Noord-Sleen, ’t Haantje en Klijndijk, waardoor de afstand zo’n 12 km is. Zogezegd zo gedaan.  De kleding is rond deze tijd altijd nog een dingetje. Op de fiets is het zo’n 6 graden en pas ’s middags wordt het een graad of 12. Ik hou het maar bij m’n winterjack met fleecevest. En ook de koffie is een dingetje. Het is eerste paasdag en dan is ’s ochtends alles dicht natuurlijk. De horeca gaat vanaf 11 of 12 uur pas open. Nou ja, dan maar zonder koffie op pad, hetgeen zelden gebeurt kan ik zeggen. 🙂

Rond 11:30 kunnen we starten met de wandeling. Even buiten Valthe komen we langs het onderduikershol in het bos. Kippenboer Albertus Zefat maakte hier een hol voor joodse onderduikers. Door verraad aan de Duitsers heeft hij dat met z’n leven moeten bekopen. In totaal 16 joden hebben hier ondergedoken gezeten, die allemaal de oorlog hebben overleefd.

Via de bossen lopen we richting Emmen, waar we aan de eerste koffie (voor Wim met appeltaart)  kunnen. Het is inmiddels rond 14 uur en het terras is wel open, maar het is ons toch te koud. We gaan binnen zitten.  Daarna verder door Emmen en via Westenesch, met veel mooie oude boerderijtjes verlaten we Emmen weer.

Wat verderop passeren we de N34 en we staan even te kijken van de megalomane fly-over waar het verkeer naar deze weg van en naar Emmen gebruik van maakt. De logica van de verkeers-stromen ontgaat ons even. Verkeersbureau van Emmen?

Daarna verder richting Sleen door de velden, waar we rond 16:45 uur aankomen. Met de auto de fietsen in Valthe weer opgehaald en daarna nog lekker op een terras gezeten in Odoorn met een glaasje wijn.

Gelopen route:

Donderdag 14 maart 2024, van Borger naar Valthe (21,6 km).

Het werd voor deze tijd van het jaar een warme dag, zo’n 16 graden, dus prima weer  voor een wandeltochtje. Per auto naar Valthe en deze keer niet met de bus maar per fiets naar het beginpunt in Borger. Eigenlijk moest de route andersom, maar ja, windkracht 4 vanuit het Zuidwesten, en daarom met de wind in de rug naar Borger gefietst. De knooppunt route die ik had uitgezocht, ging niet goed. Een paar km boven Valthe is de Exloërweg gestremd wegens asfalt werkzaamheden.  Passeren kan hier niet en helaas moeten we weer terug naar Valthe en via een andere route naar Borger. Ook daar een 2e stremming, maar daar kunnen we wel omheen.

In Borger naar bakker Joost voor de koffie (en voor Wim een stukje appeltaart). Daarna om 11:30 eindelijk op pad. Het is weer een mooie tocht over de Hondsrug met heidevelden en veel bossen. Het eerste groen komt er ook al door zien we aan de bomen. Verderop komen we ook langs een Pingoruïne.

Een stukje boven Exloo komen we hunebed D30 tegen. In Exloo zelf maar eens op een terras gezeten. We hadden inmiddels al meer dan 10 km gelopen, want zitten op de bankjes onderweg was toch te koud. Maar hier zitten we redelijk beschut en toch buiten.  Wat verder wordt in het dorp een pracht van een gemeenschapshuis gebouwd, op z’n Drents het Hallenhoes genoemd.  De dakbedekking is van riet en dat bevalt mij als zoon van een rietdekker wel.

Voorbij Exloo  worden we een groot heideveld op en neer gestuurd, het Molenveld. We zien een grote kudde schapen hier grazen. Volgens het routeboekje had Exloo vroeger een scheper, die in opdracht van de boeren deze kudde uitliet op de heide.  Het Molenveld is heel mooi, maar we beginnen de vermoeidheid al te voelen. Zo’n eerste lange tocht na de winterpauze ga je echt wel voelen in je benen en voeten. Het laatste stuk lopen we gelukkig over een geasfalteerd fietspad en niet meer door (soms mul) zand. Erg moe komen we weer bij de auto aan.  Maar de eerste 20 km tocht (van de zes, die we moeten lopen) zit er weer op.

De gelopen route:

Donderdag 17-08-2023, van Gasselte naar Anloo (17,4 km)

Het werd weer tijd voor een wandeling. De vorige was alweer een maand geleden.  Deze keer weer een etappe van het Drenthepad op de Hondsrug, van Gasselte naar Anloo. En we gaan deze keer weer met de bus naar het beginpunt, zij het dat we aan het eind van de tocht nog 1,5 km extra moeten lopen van het eindpunt in Anloo naar de bushalte aan de N34, waar de auto gestald is.

Om rond 09:30 uur kunnen we uitstappen in Gasselte en we lopen naar de bakker dichtbij voor een koffie. Het is daar druk met dorpsbewoners die er even boodschappen komen doen. Toch goed dat dit soort voorzieningen in kleine dorpen als Gasselte (1905 inwoners) nog steeds kunnen bestaan.

Na de koffie op pad. Vrijwel meteen buiten Gasselte kom je op een pad dat vroeger (tot 1967) de spoorbaan is geweest van Stadskanaal naar Assen. Om deze lijn aan te leggen werd rond 1900 een ravijn van 1 km lengte gegraven in de Hondsrug omdat de stoomlocomotief anders niet de helling van de Hondsrug kon opkomen. Een spoorbrug was nodig om het normale verkeer over de spoorbaan doorgang te kunnen verlenen.

Bij het graven ging men door 3 ijstijdlagen heen (zie de foto’s hieronder). We lopen verder en passeren Gieten aan de oostkant. Beetje storend is wel het verkeerslawaai van de drukke N33 van Assen naar Veendam.  We passeren een camping en het Zwanemeerbos, een gebied met 26 grafheuvels. Het Zwanemeer zelf is ontstaan door zandwinning. Ook door dit gebied loopt de zeer oude handelsweg Groningen Coevorden.  De bisschop van Münster bijvoorbeeld (Bommen Berend) maakte in 1672 gebruik van deze weg, bij zijn aanval  op Groningen

Een eind verderop passeren we de N34 en komen in het landgoed Ter Borgh terecht. Dit is door de familie Everts opgezet en bevat o.a een Pinetum met coniferen en een dodenakker waar je een urn met de asresten kunt laten begraven.

Daarna kom je al snel uit in Anloo. We gaan op het terras van de Koningsberg maar even rusten en nog een koffie/thee nemen. Geen tocht van 20 km deze keer, want onze doelstelling van 5 tochten van 20 km per jaar hadden we al gehaald.

De gelopen route:

Vrijdag 21 juli 2023, van Appelscha naar Diever (21,2 km)

Voor een overzicht van alle gelopen etappes van het Drenthepad, zie deze pagina

Het weer was een beetje wisselvallig aan het worden. We aarzelden even of we op deze vrijdag wilden lopen of op zaterdag. Uiteindelijk besloten op vrijdag te lopen en dat bleek een prima keuze. Achteraf hoorden we dat er deze dag in Leek een beste bui water was gevallen. Wij hadden gelukkig alleen maar wat druppen. En zaterdag was een slechte keuze geweest, merk ik als ik dit opschrijf: koud en nat. En zoals gewoonlijk, maar ik verval in herhaling, heb je aan de Weerapps voor dit doel helemaal niets.

We gaan vandaag van Appelscha naar Diever lopen en met het OV van eindpunt naar beginpunt is even een dingetje. Je moet volgens de OV9292 app in Diever eerst naar Dieverbrug lopen, daar de bus 20 nemen naar Hoogersmilde (daar 25 minuten wachten) en dan overstappen op de bus 114 naar Appelscha. Dat is ons niet goed genoeg en we besluiten met de fiets van Diever naar Appelscha te gaan *)

In Diever  om 8:15 uur natuurlijk eerst aan de koffie bij bakker Van Vilsteren voor we op de fiets stappen naar Appelscha. Het is overigens windkracht 1 en je rijdt toch door een mooie streek, dus het is ook gewoon een heel mooi fietstochtje. Via knooppunten bereiken we na 5 kwartier Appelscha, waar we een 2e koffie nemen. En om even voor tienen beginnen we aan de tocht. Meteen in het bos valt het mooie boomkroonpad op dat  hier is aangelegd. Als we de autoweg Drachten Beilen zijn gepasseerd kom je in het Aekingerzand, beter bekend als de Kale Duinen. Zo’n zandverstuiving ontstond eeuwen geleden in Nederland, vaak door teveel heide af te plaggen.

Overigens is het lopen hier nog niet zo gemakkelijk. Zo nu en dan heb je hele stukken mul zand, waar je doorheen moet ploegen. Dat is redelijk vermoeiend. We passeren een uitkijktoren, waar vanaf je een prachtig uitzicht over het gebied hebt.

Na dit gedeelte kom je in de bossen terecht van het Drents-Friese Wold. We zoeken eerst een bankje om de broodjes voor de lunch te eten. We willen er eentje met rugleuning en daar is de app Alle Bankjes weer behulpzaam bij. Prima app! Verderop passeren we een plek waar in 1943 een Canadese bommenwerper werd neergeschoten. Alle 7 bemanningsleden (tussen 18 en 22 jaar oud) kwamen om het leven.

De tocht is wel weer een hele mooie. Het is echt een genoegen om met zulk weer door dit gebied te wandelen. We komen wat koeien tegen die op het pad lopen, maar als ze ons zien snel het bos in wandelen. In Diever gaan we ons op een terras eens te goed doen aan thee/koffie met een Hazelino gebakje. Daarna met de auto de fietsen weer ophalen en naar huis.

*) Onzin natuurlijk (achteraf). Die bus stopte wel degelijk in Diever zelf. Niet goed gekeken Wim!

De gelopen route: