Drenthepad-14

Zondag 24 februari, van Orvelte naar Elp  (9 / 16 km)

De eerste ooievaar van 2019

We moesten het laatste stukje van Orvelte naar Elp nog dichtlopen dat ongeveer 9 km lang is. En dan is het onderbroken deel van het Drenthepad klaar en kunnen we weer verder vanaf Ruinen. Fietsen waren niet nodig vandaag, want we lopen heen en terug om zodoende ook tenminste 15 km te hebben gelopen (we lopen minimaal 6 tochten van 15 km of meer per jaar, is de doelstelling).

Na koffie in Westerbork te hebben gedronken gaan we vanaf de parkeerplaats in Orvelte van start. Het is wederom prachtig weer, al de derde dag op rij met zulke hoge temperaturen. Vlak buiten Orvelte zit er al een ooievaar op een nest, mogelijk wachtend op zijn of haar partner, die nog onderweg is vanuit het zuiden.  Wie zal het zeggen? Verderop zitten we al snel in het Orvelter Zand en even later in het heidegebied met de Meeuwenplassen. Mooi dat deze oorspronkelijke gebieden in stand worden gehouden, zodat de hedendaagse wandelaar nog even een inkijkje krijgt in het Drenthe van heel vroeger.

Buiten dit gebied gaat het via rustige wegen verder naar Elp, waar we een 2e koffie nemen. Vandaar weer terug, en via een iets andere route dan op de heenweg, omdat we heen de GPX gevolgd hebben, maar eenmaal in Elp tot de conclusie komen dat we toch beter de routetekens hadden kunnen aanhouden. En dat klopt, want nu gaat de route terug zo ongeveer midden tussen de Schotse Hooglanders (?) door. Leuk om te zien. Daarna via een korte route binnendoor terug naar Orvelte.