Wandeltocht Eifel, april 2010, dag 4

Donderdag 29 april, Kelberg naar Hillesheim (26 km).

Alweer de laatste dag van ons wandeltripje. Dit wordt zonder meer de zwaarste dag met 26 km, en wederom een aantal Eifelbulten in het parcours. We stappen om die reden al vroeg uit bed. We willen om 08:30 al op pad zijn. Met een gemiddelde van 4 km per uur (exclusief de stops) zullen we ongeveer 8 uur onderweg zijn, en dan is het 16:30 uur.

Na het ontbijt bij de bakker te hebben gegeten, gaan we vol goede moed op pad. Het weer is nog steeds uitstekend. Het zal vandaag wel een graad of 26 worden, dus veel water meenemen!

Onderweg komen we een kapel tegen met staties er omheen, en dat is al de tweede kapel die zo is uitgerust. Deze heet de Heyerkapelle.

Tja en hieronder lopen we tegen een probleem aan. Ook hier heeft de februaristorm flink huisgehouden, en er liggen tientallen bomen over het pad. Dit is geen stukje meer van de Eifelsteig – het opruimen had hier kennelijk iets lagere prioriteit. We proberen er omheen te komen, maar het is onbegonnen werk en nog gevaarlijk ook. Als je hier verkeerd valt kun je jezelf lelijk verwonden. Na in 15 minuten met heel veel moeite 10 bomen te hebben gepasseerd houden we het voor gezien. We gaan dus maar terug en zullen een omweg moeten nemen. Gek is wel, dat hier geen bord staat. De Duitsers zijn meestal erg vlot met zoiets. Later thuis zullen we Aktiva Tours waarschuwen…

De eerste 15 km van deze tocht verliepen eigenlijk zonder problemen – afgezien van het akkefietje met de omgevallen bomen. Maar uiteindelijk begonnen we onze voeten toch wel weer flink te voelen en bleken er toch ook telkens nog wel weer nieuwe blaren te ontstaan. We waren dus toch wel een beetje opgelucht dat Hillesheim uiteindelijk weer in het zicht kwam en zeker toen we lekker op onze eigen kamer onder de warme douche stonden!

We denken dat we al met al deze dagen ongeveer 90 km gelopen hebben. En het bleek toch een buitengewoon plezierige manier van vakantie houden te zijn. Je tempo vertraagt enorm, maar tegelijkertijd (of misschien juist wel daardoor) ben je veel meer in het hier en nu aanwezig. Tijdens het wandelen heb je alle tijd om om je heen te kijken, om wat te mijmeren over het leven en het zijn, en om de omgeving op je in te laten werken.

Tegelijkertijd wisten we natuurlijk ook steeds wel dat aan het einde van de dag een warme douche en een koud glaasje witte wijn op ons stonden te wachten. Dat was ook wel een prettige gedachte …