Elfstedenpad-5

Dinsdag 12 april 2022, van Oudemirdum naar Stavoren (21 km)

In de buurt van Oudemirdum

Vandaag maar weer eens per fiets van eindpunt naar beginpunt. Het reizen per bus moet hier met buurtbussen en ik weet niet of dat dan wel goed gaat. Beetje onzin, blijkt achteraf, want we zien onderweg heel veel buurtbussen rijden.  Het is nog redelijk fris vandaag en we dubben even over de kleding. Op de fiets ’s ochtends vroeg heb je warmere kleding nodig dan tijdens het wandelen. Renée kiest voor meerdere lagen kleding en ik hou het bij mijn winterjas met vest.

Op de heenweg met de auto op de A7 valt op hoe druk het inmiddels weer is geworden op de weg. Geen effect van Corona meer te zien, het thuiswerken is kennelijk weer voorbij. In Stavoren parkeren we de auto aan de rand van het stadje en lopen naar de oude haven, waar voldoende horeca te vinden is voor de eerste koffie.  Daarna per fiets naar Oudemirdum via fietsknooppunten, waarvoor ik altijd de app Fietsknoop gebruik. Na dik een uur zijn we in Oudemirdum en halen daar een 2e koffie bij een bakker op een terras. We zien hier wel een stuk of tien Duitsers met e-bikes die een Rad und Schiff tocht maken in Nederland.

Schooltje met Kitesurfers

Om 11:15 kunnen we dan eindelijk beginnen aan de wandeltocht. Buiten Oudemirdum worden we wederom door het bos gevoerd en we passeren weer de nodige campings. We zitten in het Gaasterland en het glooit hier enigszins. Mooi! Als we het Rijskerbosk naderen zien we over de dijk heen al de nodige Kitesurfers aktief op het IJsselmeer. We snijden het stukje door het bos af om ze eerder van dichtbij te kunnen zien en wat we vermoeden klopt wel. Er is een Kitesurfschool actief hier en de leerlingen stoppen zo langzamerhand voor de lunch. We kunnen nog net foto’s maken van de bedrijvige leerlingen. Op een bankje met uitzicht op het IJsselmeer (’t Mirnser Klif heet het hier) gebruiken we meteen de lunch. Je kunt hier heel goed aan de overkant van het IJsselmeer de kust rond Enkhuizen zien. De (passagiers) veerdienst Stavoren naar Enkhuizen was vroeger de alternatieve route per trein van Groningen en Leeuwarden naar Amsterdam. Op onze fietstocht rond het IJsselmeer in 2016 kwamen we hier ook langs.

Moderne “Havezathe” in Friesland

We overleggen even over het vervolg van de route. Die gaat tot aan Stavoren alleen maar langs de kust en dat lijkt ons wat saai. Daarom lopen we verder via de fietsknooppunten van vanmorgen en passeren zo Bakhuizen, Hemelum en Warns. Bij het Johan Friso kanaal willen we nog even op een terras zitten, maar hier is helaas het ene café dicht en het andere opgeheven. We gaan maar even zitten op een bankje bij het kanaal. Helaas trap ik daar in een niet zichtbaar gat in de helling van het kanaal en maak een lelijke smak. De spieren en pezen van m’n rechterknie hebben een optater gehad, en ik heb behoorlijk pijn. Gelukkig niets gebroken. Het verder lopen gaat moeizaam, maar is gelukkig te doen.

Driemaster in Stavoren

In Stavoren gaan we opnieuw even langs het café van vanmorgen en nemen nog een koffie/thee. Deze keer met een lekkere Friese oranjekoek voor mij.  We bekijken nog even het oude haventje en lopen dan naar de auto. Toch nog 21 km gelopen vandaag, ondanks de knie handicap!

 

Gelopen route: